Op zondag 25 oktober organiseert de Vereniging Ons Suriname een debat over wetenschap en geschiedschrijving.
Op 30 juni 2009 presenteerde Sandew Hira een paper op de internationale conferentie Trajectories of Emancipation die georganiseerd werd door the Center for Global Studies and Humanities (CG
SH, Duke University), Institute for Postcolonial and Transcultural Studies (INPUTS, University of Bremen), en het Nationaal Instituut Nederlands Slavernijverleden En Erfenis (NiNSee).In het paper getiteld Decolonizing the mind - A criqitue of the Dutch Tempo Dulu ideology beargumenteert Hira dat geschiedschrijvers - Rudolf van Lier, Pieter Emmer, Gert Oostindie en John Jansen van Galen - een ideologische in plaats van een wetenschappelijke benadering hebben van het kolonialisme.Deze benadering staat haaks op de criteria die gesteld moeten worden aan de onderbouwing van wetenschappelijke stellingen. Ze is gericht op het rechtvaardigen van een periode die thans als een dieptepunt van de menselijke beschaving wordt beschouwd.
Prof.dr Gert Oostindie heeft naar aanleiding van deze stelling opgeroepen tot een openbaar debat over de geschiedschrijving over de slavernij in Suriname. Het debat zal geleid worden door Dr. Maria van Enckevort, ex-lector aan de University of the West Indies (UWI), St.Maarten.
Sprekers
Historicus en econoom Sandew Hira heeft verschillende studies over de geschiedenis van Suriname gepubliceerd.
Prof. Dr. Gert Oostindie publiceert regelmatig over Suriname en het Carïbisch gebied. Hij is hoogleraar aan de Rijksuniversiteit van Leiden en directeur van het Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde (KITLV) te Leiden.
Het paper van Sandew Hira is te downloaden op http://www.amcon.nl/
Vereniging Ons Suriname
Zeeburgerdijk
Amsterdam
Aanvang 15.00 uur
Toegang vrij
Als geïnteresseerde lezer heb ik altijd moeite gehad met probeersels van sociaalwetenschappelijke signatuur in krant en vakbladen. Ik herinner me de uitspraak van een Volkskrant columnist die (-)logen verweet het bewijs te leveren van vanzelfsprekendheden. De sociaalwetenschappelijke werkwijze maakt dus geen indruk. Ik wijt dat aan slordig omspringen met de methodologie. Sterker, het geeft te denken wanneer iemand toegelaten wordt tot het wetenschappelijk bedrijf met een gemiddelde score voor formele logica & methoden en technieken van onderzoek beneden 80 op 100. Dat zou het kaf onder het koren drastisch reduceren, wat de kwaliteit en het aanzien van sociaalwetenschappelijke producties ten goede zal komen.
BeantwoordenVerwijderenWetenschap mag geen borrelpraat zijn. Maar dat wordt het als het dekolonisatiestreven verzandt in louter reconstructie van de prekoloniale geschiedenis door (ex-)gekoloniseerden. Wat voor zin heeft het kritisch te zijn met behoud van de 'vijand binnen de eigen psyche en sociale structuur'? Het is raadzaam eerst klaarheid te brengen in de geïnternaliseerde en verworpen waarden. Door onze innerlijke vijand [tradities, trauma's, verborgen agenda's, etc.] kan dekolonisatie juist illusoir blijken. Dekoloniseren moet daarom in eigen gelederen starten. Vóórdat de externe dialoog aan de orde is.
Wat wordt bijv. gedoceerd aan scholen en AdK-Universiteit. Het leerplan behelst stellig in hoofdzaak duplicatie van ideeën die in het westen allang incourant zijn. Eerder rekoloniserend dan dekoloniserend. Voortbordurend op koloniale tradities, naast onkritisch reproduceren van buitenlandse theorieën en paradigma's ter verklaring van de eigen maatschappij.
Uit alles blijkt de innige verbondenheid met het voormalige moederland. So, what's the point in decolonizing the minds outside one's own?
Bill Monkau