 |
| Plantage Alliance gezien vanaf de Commewijnerivier (SSM) |
door Jerry Dewnarain
In 2014 verscheen het boek Een ode aan ... Lise van de auteur Irene Welles-Burke. Het boek
telt 58 pagina’s en brengt, zoals de titel aangeeft, een ode aan een Surinaamse
vrouw: Elisabeth Alma Burke-Stewart. Wie is deze vrouw en waarom is zij in haar
leven zo een bijzondere vrouw geweest? Elisabeth (Lise) Burke werd geboren op 7
januari 1920 te Paramaribo en stierf op 16 juli 2012. Lise kwam uit een
stonfutu EBG-gezin. Haar moeder misi Jet was een van de steunpilaren van de Zuiderstadskerk.
De dominees, onder hen Guily Polanen, waren bij haar kind aan huis. De familie
heeft op plantage Alliance gewoond waar vader Christiaan een leidende functie
had op de suikerfabriek. Vader Christiaan had ook een dyari (Burke-dyari) [erf]
aan de Steenbakkersgracht waar de kinderen, als hun moeder op de plantage was,
door ma Caro, de moeder van hun moeder, werden opgevangen om naar school te
gaan. Hier groeide Lise op en ze bezocht de Comeniusschool (glo) aan de
Domineestraat. Daarna ging ze naar de christelijke school aan de Gravenstraat,
tegenover de hoek van de Prinsessenstraat, een uloschool. Vervolgens naar de
Graaf von Zinzendorfschool, mulo, van de EBG die in 1928 werd opgericht. Lise
vertrok in 1948 naar Nederland om er Engels en Frans te studeren. Ze studeerde ook
in Parijs. Na haar studie keerde zij terug naar Suriname en gaf haar krachten
aan het onderwijs. Zij heeft als leerkracht gewerkt op het Miranda Lyceum en
was jaren docent en onderdirecteur van het Christelijk Pedagogisch Instituut.
Lise Burke was een harde werker, altijd goed gehumeurd,
zette zich in, pakte alles aan. Lette niet altijd goed genoeg op of ze voor
haar moeite betaald werd. Ze was een vrouw met veel talenten, een die respect
afdwong. Ze was een goed verzorgde, zelfbewuste zwarte vrouw die zich niet de
wet liet voorschrijven. Een rolmodel voor velen, want Lise was ook een sociaal
bewogen mens. Ze werd benoemd tot onderdirecteur in het jaar toen de
oecumenische kweekschool, het CPI, werd opgericht, waarvan André Vonsee de
directeur werd. Ze had een goed contact met de studenten en met haar prachtige
stem werd zij vaak uitgenodigd voor solo-optredens tijdens kerkdiensten en
feestelijke gelegenheden. Bij het nationaal jeugdkoor onder leiding van Tjon A
Kong hielp ze onder andere de muziek bij het koor erin te krijgen... Ilse was
ook medeoprichter van de YWCA op 12 juni 1948. Lise is tot het eind van haar
leven lid geweest van de YWCA en heeft veel gedaan om generaties Surinaamse
vrouwen les te geven in Engels en/of Frans, ook via deze organisatie. Ook was
ze een trouw lid van de Soroptimist Club Paramaribo. Vanwege haar kennis van de
Franse en Engelse taal heeft zij vaker delegaties begeleid naar onder andere
Afrika. Lise heeft ook eens een groep uit Suriname begeleid naar het Pan
African Festival dat om de twee jaar in Ghana wordt gehouden. Een ode aan ... Lise is de titel van het
boekje. Dat klopt ook. Zij is een voorbeeldfiguur geweest, een familielid van
schrijfster Irene Welles-Burke. Het boekje bevat naast de duidelijk gedrukte,
prettig leesbare tekst, veel illustraties die een goed beeld geven van de
‘nabije geschiedenis’.
Irene Welles-Burke: Een
ode aan ... Lise; ontwerp, lay-out en fotografie: Soekirman Moeljoredjo.
Paramaribo: Suriprint, 2014. ISBN 978-99914-7-260-8
.JPG)
