Presidentiële sjerp ontworpen door Surinaamse vrouw

Foto © Kabinet van de President

De sjerp die de president Desi Bouterse draagt, is niet uit China geïmporteerd. De Surinaamse Wilma Spong heeft de sjerp ontworpen. Minister Soewarto Moestadja van Binnenlandse Zaken(Biza) deelde dit vanmiddag mee aan het parlement.

Het parlement heeft vandaag de behandeling van het wetsontwerp ambtssymbool president voortgezet. Tot een aanname van de wet kwam het nog niet. De vergadering is verdaagd tot donderdag 3 april.

Andre Misiekaba, voorzitter van de commissie van de rapporteurs, was content met de beantwoording van de minister. Door informatie te geven over de ontwerper van de sjerp zijn heel wat insinuaties uit de wereld geholpen, zegt Misiekaba. De sjerp is ontworpen door Wilma's Original Fashion en Production Consultant in overleg met het kabinet van de president.

Misiekaba benadrukte vandaag tijdens de tweede ronde dat de president geen enkele wet heeft overtreden met het dragen van een sjerp. Dit, omdat de presidentiële ambtsketen geen wettelijke grondslag had. Hij bracht onder de aandacht van het college dat het ingediend wetsvoorstel als titel draagt: "Wet houdende het vaststellen van het door de president van de Republiek Suriname te dragen ambtssymbool".

Misiekeba legt de nadruk op het 'vaststellen'. "Wat we hier doen, is het vaststellen wat het ambtssymbool is, want er is geen wet. Nu pas gaan we komen tot het vaststellen van een wettelijke basis voor het presidentieel ambtssymbool. Al die tijd is er een ambtsketen gebruikt zonder een wettelijke grondslag".

[van www.edunet.sr]

Zes boomlange Surinaamse modellen naar Trinidad

door Christio Wijnhard

Suriname gaat meedoen met Caribbean Next Top Model! Er zijn 6 dames uitgekozen, die mee gaan doen aan het programma dat ooit is bedacht door het zwarte supermodel Tyra Banks.

Suriname ‘n Style
Warda Marica, PR-manager van Suriname in Style, heeft Richard Young enkele maanden geleden gecontacteerd. ‘Dat was tijdens Carifesta. Hij is de casting director voor het programma. Hij gaat dus alle landen in het Caribisch gebied af om te zoeken naar geschikte modellen. Dat wij hem benaderden of wij dat konden doen kwam op het geschikte moment, want zij willen groter gaan en meer landen in de regio betrekken.’

Meer kans met lange meisjes
De 6 dames zijn allemaal boomlang, superslank en bloedmooi. ‘We hebben de langste meisjes gekozen, zodat wij een grotere kans hebben om te winnen. Een van ze heeft geen ervaring, maar zij heeft ons ervan overtuigd dat ze het kon!’ De vereiste lengte was 1.68 meter, daarnaast moesten deelneemsters tussen de 18 en 25 jaar zijn en Engels kunnen spreken. ‘We hebben geen maximaal gewicht gesteld, omdat we als donkere vrouwen een andere bouw hebben. Een blanke vrouw van 70 kilo is wat anders als een gekleurde vrouw van 70 kilo. We hebben dus gewerkt op het zicht.’

Michael Paolercio - Six trees

Subsidie van TCT
Over enkele maanden zullen de zes dames Suriname gaan vertegenwoordigen in Trinidad. De Caribische versie van het internationaal zeer populaire programma begint altijd met een groep van dertig dames, waar uiteindelijk de helft van overblijft die vervolgens met het uitvoeren van opdrachten ervoor proberen te zorgen dat ze niet weggestuurd worden tijdens de wekelijkse afvalronde. ‘Met zes Surinaamse dames in een totaal van dertig moeten we toch wel een goede kans maken?! Uiteindelijk willen we ook dat er hier een aflevering opgenomen wordt! Als dat lukt, dan mag het ministerie van TCT wel gaan nadenken over een mooie subsidie!!’

 [uit Dagblad Suriname, 13-03-2014]

Academische schoenen

Professor en kleding

Hoewel het voor de meeste professoren vanzelfsprekend is dat onder een zwarte toga met een fleurige stola zwarte schoenen worden gedragen, is het helaas toch soms nog een onderwerp van discussie.

Daarom het verzoek de volgende kledingrichtlijnen in acht te nemen.

Voor de heren professoren, een donker liefst zwart kostuum en zwarte schoenen, een wit overhemd en een stemmige stropdas. Daarbij is het het mooist als u met de kleur van de stropdas rekening houdt met de faculteitskleur.

Voor de dames professoren, stemmige kleding en zwarte schoenen. Er zijn chokers beschikbaar maar u mag ook een stemmig halssieraad dragen. Ook hier geldt, houdt rekening met de faculteitskleur.

De overige commissieleden wordt verzocht stemmige kleding en zwarte schoenen te dragen.

Professor and clothing

Even though it is customary for most professors to wear black shoes under a black gown, sometimes it is a subject of discussion.

Therefore, our request to take notice of the clothing prescription.

For the male professors, dark suit with a white shirt and sober tie and black shoes. You can account the faculty color when you choose the tie.

For the female professors, sober clothing and black shoes. Chokers are available but you can also wear a necklace. Please account the faculty color when you choose the necklace.

The other members are asked to wear sober clothing and black shoes.

Lilien Artist beste in Inheemse Klederdracht Contest

Afgelopen weekend vond in de Congreshal de derde editie plaats van de Inheemse Klederdracht Contest. De winnaar is geworden Lilien Artist. Ze ging naar huis met een trofee en een bedrag van SRD 3.000. De rest van de top 3 kreeg bijvoorbeeld prijzen als een naaimachine. Artist werd gevolgd door Nolda Joenakame, Josta Jubithana en Cindy Biswane. De avond was redelijk bezocht. Bij het publiek viel ook de hoofdtooienshow in de smaak. Het volgende evenement staat gepland voor 2015.

Coördinator van de avond, Ricky Chan Yet Soe, is razend enthousiast. “ We hebben dit jaar een heel deskundige jury weten te vormen. Deze bestaat onder andere uit Remko Sintmaartensdijk, Janelle Oosterling en ook nog Michael Kioe A Sen.” De drie genoemden zijn professionals uit de Surinaamse fashion-industrie.“Het is daarnaast ook bijzonder dat er dit jaar voor het eerst drie heren zijn die mee hebben gedaan als ontwerpers.”

De tweede prijs

Volgens jurylid Remko was het een leuke avond. “Het was voor mij de eerste keer dat ik in een jury zat. In eerste instantie snapte ik de link tussen mij en het Inheemse niet. Maar mij werd uitgelegd dat het ook zou gaan om galakleding. Dat past meer binnen mijn straatje en we hebben van te voren een goede briefing gehad over de beoordelingscriteria. Wij als jury hebben dus vooral gelet op techniek en vorm, mode en creativiteit en als laatste punt cultuur.” De ontwerper geeft verder aan dat hij blij is met de uitslag, maar het was wel lastig omdat alles qua punten en looks vrij dicht bij elkaar lag. Verder was hij erg verrast hoe de ontwerpers het punt ‘mode’ hebben verwerkt in hun Inheemse ontwerpen. “Hoe ze gebruik hebben gemaakt van kleur, techniek en materiaal vond ik ook bijzonder.”

[uit Dagblad Suriname, 2-12- 2013]

Makandra Su lifestyle

Een boek van Grace Jagdewsing & Petra Schouten

In vergelijking tot andere bevolkingsgroepen, lopen mensen van Surinaamse afkomst meer risico op diabetes en hart- en vaatziekten. Ze krijgen deze aandoeningen op jongere leeftijd en sterven ook vaker aan de gevolgen ervan. Voor een deel is dat genetisch bepaald, maar ook verkeerde voeding speelt een grote rol.

In een poging gezonder te leven, startte initiatiefneemster Grace Jagdewsing drie jaar geleden een zoektocht naar een dieet of leefstijl die past bij haar Surinaamse eet- en leefgewoonten. Tot haar verbazing vond ze in de kiosken en op internet weinig informatie over verantwoorde alternatieven in de Surinaamse keuken. Ze besloot met hulp van journaliste Petra Schouten er zelf iets aan te doen. Dit resulteerde in het boek Makandra Su Lifestyle waarmee Jagdewsing & Schouten op ongedwongen wijze hopen bij te dragen aan een gezonde levensstijl voor een ieder. Uiteraard vanuit een Surinaams perspectief.

Het boek biedt naast verantwoorde SU dagmenu’s en SU recepten met een gezonde twist, interviews met een SU internist, een SU cardioloog en een SU diëtist, scherpe columns en bijzondere portretseries met in de hoofdrol bekende – zoals tv persoonlijkheid Sylvana Simons, presentator en programmamaker Narsingh Balwantsingh en Olympisch zwemkampioen Ranomi Kromowidjojo – maar ook onbekende Surinamers. De rode draad in het boek is: voor een gezondere leefstijl hoef je over het algemeen echt niet zwaar te lijnen, je bordje witte rijst te laten staan of jezelf vijf keer per week in het zweet te werken. Ook met kleine veranderingen in je eet- en beweegpatroon boek je veel gezondheidswinst.

Makandra Su Lifestyle is vanaf 2 december 2013 verkrijgbaar via de webshop www.makandra-lifestyle.nl en bij onder andere Surinaamse toko’s voor slechts € 9,95 (zie website voor verkooppunten). 

Concept en uitgever: Grace Jagdewsing

Hoofdredactie: Petra Schouten en Grace Jagdewsing

Beknopte bio’s

Grace Jagdewsing

Grace Jagdewsing (48) geboren in Paramaribo, woont ruim 46 jaar in Nederland, maar keert regelmatig terug naar Suriname voor een lange vakantie. Zij studeerde Personeel & Arbeid aan de Hogeschool van Haarlem en is sinds 1999 directeur en (mede)eigenaar van Art Support uitzendorganisatie, gespecialiseerd in het uitzenden van voorstellingsondersteunend personeel. In 2012 werd zij ook eigenaar en directeur van Art Support  theaterproductiebureau. In september 2013 richtte zij Makandra Producties op. Met dit bedrijf wil ze met minimale uitgaven laagdrempelige topproducties (in de breedste zin van het woord) maken op het gebied van media. Makandra Su Lifestyle is het eerste project dat ze heeft geïnitieerd en uitgevoerd in samenwerking met journaliste Petra Schouten.

Petra Schouten

Petra Schouten (42) startte haar journalistieke loopbaan in 2005 bij Sanoma Media, waar ze vijf jaar als reportageredacteur werkte voor Yes Magazine. Begin 2011 vond ze het tijd voor de volgende stap, ze startte haar eigen bedrijf Petra Schouten tekst & beeld. Als freelance journalist schrijft en fotografeert ze voor de publiekstijdschriften Linda, Margriet, Zin, Flair, Ouders van Nu, Kinderen, MoodieZ  en Miss Perfect (Consumentenbond). Met Makandra Su Lifestyle nam ze opnieuw een sprong in het diepe. Samen met vriendin Grace Jagdewsing bedacht ze de inhoud van  het lifestyleboek voor Surinamers, werkte ze alle ideeën uit, wist ze met enthousiasme anderen te overtuigen belangeloos mee te werken, schreef ze het leeuwendeel van de artikelen en bemoeide zich met de vormgeving.

Zonder boeken en taal is de mens cultuurarm

Germaine en Corinne Hernandez-Croes

door Quito Nicolaas

Na voltooiing van de middelbare school zowel op Bonaire als Curaçao, hebben beide zussen Hernandez-Croes in Nederland gestudeerd en zijn werkzaam geweest als docent. Maar op een dag begon het aan hun creativiteit en commercieel instinct te knagen en besloten ze een toonaangevend- maar ook prestigieus Cosmeticahuis op toplocatie in Rotterdam, een bruisende stad met internationale allure te vestigen. Als Parijs de mode- en parfumstad is, gold nu dat Rotterdam ook een gerenommeerd merk erbij heeft, namelijk Nubian Queen Cosmetics. De tweelingzussen Germaine en Corinne zijn veelgevraagde gasten bij recepties, opening van een galerie en kunstmanifestaties. Telkens weer moeten ze schipperen tussen de sociale verplichtingen en de tijd nemen om een boek te lezen.

Wanneer leest u meestal, waar en welke genre leest u dan? Het heeft met je gemoedstoestand te maken. Daar we een drukke agenda hanteren is een tijdstip moeilijk aan te geven. Uiteraard wanneer we vrije uren hebben om afleiding te zoeken.

Prinsengrachtconcert 2013

Leest u in het weekend andere boeken dan door de week?
In het weekend hebben we het dikwijls nog drukker dan door de week, lezen komt op een laag pitje te staan. Door de hectiek van de dagen kunnen wij steeds minder romans of interessante boeken lezen, maar wij proberen wel zoveel mogelijk up-to-date te blijven. Tijdens een boekpresentatie van de Arubaanse romanschrijver Quito Nicolaas of de Antilliaanse schrijver Frank Martinus Arion proberen wij aanwezig te zijn.

Welke tijdschriften leest u doorgaans?
Van businessmagazines, Villa Arte tot en met vakbladen die gericht zijn op ons bedrijf.

Welk boek zou u voor een tweede keer willen lezen en waarom?
Kahlil Gibran kunnen we wel 10 keren lezen. Zijn filosofische gedachtegoed inspireert ons om steeds nieuwe formules te bedenken.

Welk boek beschouwt u als een miskoop en waarom?
Boeken zijn nooit een miskoop. Sommige boeken kunnen we bestempelen als saai en geestdodend.

Wie is uw favoriete schrijver/auteur en waarom?
Onze onbetwiste literatuurheld is Kahlil Gibran, ingewikkelde thema's werden schitterend verwoord.maar Paulo Coelho zijn liefdes spreuken of Louis Aragons citaten zijn ook inspirerend.

Met Sombra di recuerdo van Quito Nicolaas,
 een prachtboek, bijna een boekenweekgeschenk
 dat u zichzelf cadeau kunt doen wanneer u het koopt!

Wat is zo bijzonder aan de Caribische literatuur?
De Caraibische schrijversstijl is gebaseerd op een sterk sociale betrokkenheid. De warmte, passie, cultuur, beeldende verhalen zijn kenmerkend voor zo’n stijl en het thema moet herkenbaar zijn. 'Mijn zuster de negerin'...zo’n titel is toch mooi en wordt direct geassocieerd met een warm land (Caribbean).

Hoe kijkt u naar de wereld der letteren?
Als een verrijking voor de maatschappij. Zonder boeken en taal is de mens cultuurarm.

Trainingen voor behoud inheemse cultuur

Foto © Ertugrul Kilic

door Euritha Tjan A Way

Paramaribo - Behoud van de inheemse cultuur en het voorkomen van hangjongeren. Dat is waar de stichting Wit Santi Educatief Centrum naar streeft. De organisatie start zaterdag met een pilotproject pottenbakken voor jongeren tussen negen en veertien jaar en voor volwassenen geeft de organisatie vanaf zondag een cursus Kalina (inheemse taal).

"We beginnen eerst met de jongeren van Wit Santi. Het zijn pupillen die we in een ander verband ook helpen met hun schoolwerk tijdens de naschoolse opvang in het dorp. We verwachten ongeveer tien tot vijftien jongeren", legt Bryan Swedo, de voorzitter van de organisatie uit. De bedoeling is dat de doelgroep inzicht krijgt in de verschillende aspecten van de inheemse cultuur. "We moeten bij jongeren beginnen om de belangstelling aan te wakkeren, zodat zij nieuwsgierig worden en door willen gaan.

Braziliaans inheems vrouwenkoor

Toeristen
Maar de stichting laat het niet bij de kleinen. "De bedoeling is om in een later stadium met ouderen aan de slag te gaan. Kijk, we krijgen binnenkort een nieuwe highway hier achter Wit Santi. Verder zijn we heel dichtbij de luchthaven. Dat zijn zaken die het dorp nog onvoldoende benut worden. Als de volwassenen de kennis hebben en producten van hoge kwaliteit kunnen leveren, kunnen we de inkomsten van de mensen verhogen door aan toeristen te verkopen", beredeneert Swedo.

Uitsterven
Hoewel met de training pottenbakken een duidelijk economisch voordeel nagestreefd wordt, is dat met de training in de Kalinataal net iets anders. "De taal wordt met uitsterven bedreigd. Als ik in het dorp loop, is er vrijwel niemand die het nog spreekt. De ouderen schijnen zich te schamen voor hun eigen taal. Maar aangezien we bij de jongeren merken dat er toch wel belangstelling is, hebben we het initiatief genomen om te starten met een training. "Zowel de training pottenbakken als de training Kalina wordt verzorgd door inheemsen buiten Wit Santi.

Basisgrondstoffen voor een inheemse beha

Swedo geeft aan dat de stichting die al anderhalf jaar bestaat al enkele succesvolle initiatieven heeft ondernomen. "De mensen doen nu veel meer aan handwerken. We vervaardigen sieraden en snuisterijen met de zaden van de mauritiuspalm, verder maken we lingeriesetjes. Allemaal projecten met als doel economisch voordeel te halen uit de inheemse cultuur die zeer rijk is."
Hoewel de trainingen initieel alleen bedoeld zijn voor inwoners van Wit Santi, sluit Swedo niet uit dat ze in de toekomst toegankelijk zullen zijn voor buitenstaanders. "Want hoe meer mensen die kennis hebben, hoe groter de kans dat de cultuur behouden wordt."

[uit de Ware Tijd, 16/11/2013]

Parallelexpositie Prodo/Pronken in OBA en Galerie Nola Hatterman

Beeldend kunstenaars laten zich inspireren door de Surinaamse koto en angisa. De beeldende kunstenaars Ken Doorson, Dan Ernst, Carla Kranendonk, John Lie A Fo, Michel Wong Loi Sing en Iréne Heldens, modevormgever maken speciaal voor deze tentoonstelling nieuw werk. Zij laten zich inspireren door artistieke en contextinhoudelijke eigenschappen van de koto en de angisa: de meest karakteristieke klederdracht uit Suriname.

Angisa tijdens keti koti 2013. Foto @ Michiel van Kempen

De koto (klederdracht) en angisa (hoofddoek) hebben zich na de slaventijd in Suriname ontwikkeld tot het meest bekende cultureel erfgoed uit Suriname; een waarmee nu trots, welstand, schoonheid, creativiteit en vooral de eigen identiteit tot uitdrukking wordt gebracht. Bij belangrijke politieke en maatschappelijke gebeurtenissen worden nieuwe creaties gemaakt en met trots gedragen door de misi’s (vrouwen). Een tentoonstelling van Galerie Nola Hatterman, Amsterdam. Dit project is gerealiseerd met ondersteuning van het Amsterdams Fonds voor de Kunst.

Op woensdag 20 november om 17.00 uur opent Clayde Menso, directeur van het Amsterdams Fonds voor de Kunst, de expositie Prodo/Pronken in de Openbare Bibliotheek Amsterdam (Haasse/Vestdijkzaal, 6e verdieping)

Inleiding door Joan Buitendorp, galeriehoudster van Galerie Nola Hatterman, en een optreden van fluitist Ronald Snijders.

De tentoonstelling staat op de vijfde verdieping en is gedurende openingstijden van de OBA te bezichtigen van woensdag 20 november 2013 tot 7 januari 2014.

Prodo/Pronken. Foto @ Jeremain Smith

Openbare Bibliotheek Amsterdam

Centrale Bibliotheek

Oosterdokskade 143

1011 DL Amsterdam

(op loopafstand van Amsterdam C.S.)

Op zondag 24 november om 15.00 uur opent Mamita van Leeuwaarde, directeur van van Leeuwaarde-advies, de parallel-expositie Prodo/Pronken in Galerie Nola Hatterman.

Optreden van Djuwa Mroivili op de piano.

De expositie is te bezichtigen van zondag 24 november 2013 tot 19 januari 2014.

LET OP:

Van 16 december 2013 tot en met 6 januari 2014 alleen op afspraak te bezichtigen.

Openingstijden Galerie Nola Hatterman:

donderdag t/m zondag van 13.00 tot 17.00 uur

Galerie Nola Hatterman

gevestigd in het Hugo Olijfveldhuis

Zeeburgerdijk 19-A

1093 SK Amsterdam

E: galerie@veronsur.org

“Rebelleren tot op het randje”

De Curaçaose modeontwerpster Marytsa

Marytsa Schoester (27) is wat je noemt een eye catcher, een knappe jonge vrouw met flair. Ze is grappig en straalt een enorme dosis vrouwelijkheid, passie en kracht uit.

Marytsa Schoester

Daarnaast heeft ze ook nog een goed stel hersenen en voldoende ambitie om haar dromen te verwezenlijken. Een van die dromen is mode ontwerpen. En dat doet ze nu ruim drie jaar vol overgave. Onder de naam ‘Mytsah’ ontwerpt ze gedurfde, sexy vrouwenkleding en ook een zwemkledinglijn voor dames. Een vrouw van deze tijd dus, eentje die weet wat ze wil en wat ze kan. “Ik wil graag krachtig overkomen en zelfverzekerdheid uitstralen. Ik probeer zo open mogelijk in het leven te staan voor alles wat er op mijn pad komt. Ik weet waar ik voor sta en ik weet wat ik wil.”

Modeontwerpster

Marytsa groeide op in een ondernemend gezin, haar moeder was creatief bezig met het stylen van interieurs en haar vader werkte in de scheepsbouw. Samen met haar oudere zus werden ze thuis enorm gestimuleerd. Hierdoor kreeg de ontwerpster al van jongs af aan de mogelijkheid om van alles uit te proberen. “Ik was nog heel jong en we gingen schoentjes kopen. Ik had altijd een aparte smaak en vooral iets met mode. Dus ik rende op een paar lakrode schoenen af. Ik moest en zou ze hebben. Vet lelijk natuurlijk”, zegt ze lachend, “en ze waren eigenlijk veel te klein, dus deed ik maar alsof ze heerlijk zaten om ze toch te kunnen houden.” Het werd al snel duidelijk dat een opleiding in de mode voor Marytsa een onvermijdelijk keuze zou zijn. “Ik raakte in mijn tienertijd geïnspireerd door verschillende grote meesters in de mode zoals Jean Paul Gaultier. Deze excentrieke ontwerper komt over alsof hij een simpel mens is gebleven in het megacircus van de modewereld. Ik bewonder iedereen die voor zijn doelen gaat zonder een ander naar beneden te trappen.”

Nu schittert ze eigenhandig vol trots als haar collecties voorbij komen op de catwalk. Elk kledingstuk maakt ze zelf op de hand. “De ene keer is mijn collectie donker en de andere keer juist weer heel kleurrijk. Het is maar net hoe ik me op dat moment voel. Dat eigenzinnige zat er vroeg in en je ziet het vandaag de dag nog volop terug in mijn stijl. Mijn collecties hebben een vrij uitgesproken smaak: sexy, vrouwelijk en een tikkeltje ordinair. Ik vind het leuk om tot op het randje te rebelleren.” Ze ontwerpt onder andere extravagante badpakken voor haar zwemkledinglijn, waarvan sommige stuks ook te dragen zijn als feestkleding.  “Ik ontwerp voor dames met lef. Vrouwen die graag vieren dat ze een lekker ding zijn ongeacht de grootte van hun maat of hun lichaamsbouw.

De Curaçaose vrouwen zijn alleen al daarom een onuitputtelijke bron van inspiratie. Ze zijn sterk, zelfverzekerd en sexy. Ondanks dat er op Curaçao een machocultuur heerst, draait het hier toch vooral om de vrouw. Het gaat hier niet om dik, dun en verhoudingen. Iedereen hier viert het leven. Ik houd ontzettend van de met beide benen op de grond mentaliteit van de eilandbewoners. Mensen laten zich hier niet in hokjes stoppen, terwijl ik in Nederland constant het gevoel heb dat mensen doen wat er van ze verwacht wordt. Op Curaçao doe je wat je wilt,” zegt ze met een volhardende toon in haar stem.  Angst voor de kritieken van de meedogenloze modewereld heeft deze pittige tante niet. “De modewereld staat over het algemeen bekend om haar felheid en narigheid, maar ik denk niet dat het een noodzaak hoeft te zijn. Door vriendelijk te zijn kan ik ook op een aangename manier bereiken wat ik wil.”

Curaçao

“Zodra ik geland ben op Curaçao voel ik me weer meteen thuis. Het eiland biedt mij een enorme geestelijke rust. In Nederland leef ik gehaast en is het nooit goed genoeg. Dat maakt mij soms onzeker. Tegelijkertijd zorgt dat wel voor een goede focus en een juiste drive om te presteren. Toch zal Curaçao altijd aan mij blijven trekken. Het klimaat borrelt van binnen in mij, de natuur en de warmte draag ik altijd met me mee. Je bent hier een kind van de zee. Als mensen triest zijn gaan ze naar de zee, als mensen blij zijn gaan ze naar de zee, maar ook als ze ziek zijn gaan ze naar de zee. De zee is zo iets krachtigs,” zegt ze met het accent op het woordje kracht.

 “Als ik me even niet goed voel neem ik een duik in de zee en voel ik me weer helemaal schoongespoeld. Ik treed dan buiten mijn eigen ik en kan alles loslaten. Ik hoop het ooit te kunnen realiseren om gedeeltelijk op Curaçao te kunnen wonen en gedeeltelijk in Nederland te verblijven.” Curaçao zorgt er ook voor dat Marytsa met haar beide beentjes op de grond blijft. “Je bent hier niet zo snel afhankelijk van materie. Als je auto kapot gaat of het internet het een dag niet doet is dat niet meteen een groot probleem. In Nederland ben ik soms bang om mezelf te verliezen in het grote westerse gebeuren. Je wordt daar zo overspoeld met van alles dat ‘moet’. Curaçao blijft daarom mijn oplaadpunt. Ik moet minimaal een keer per jaar weer naar huis om mezelf terug te vinden tussen al mijn grote ambities en dromen.”

Toekomst

In december 2011 gaf Marytsa een zeer succesvolle modeshow in de openlucht op Curaçao. Haar collectie viel zo goed in de smaak dat vrouwen haar massaal via de social media als facebook benaderden om haar items te kunnen bestellen. “Het grootse compliment wat je kunt krijgen is dat mensen iets van je willen hebben, daar doe je het toch voor. Het is te gek als vrouwen zich met mijn collectie kunnen identificeren.” Op dit moment liggen de ontwerpen van Marytsa nog niet in de winkels. Je kunt een persoonlijk afspraak maken en dan een bestelling plaatsen. “Ik houd van het persoonlijk contact met mijn klanten en wil mijn ontwerpen echt handgemaakt en perfect op maat maken. Je hebt dan een designer stuk in de kast hangen dat speciaal voor jou ontworpen is.” Curaçao omarmt haar al met beide armen. Maar als het aan de ambitieuze ontwerpster ligt verovert zij binnenkort ook de internationale markt. “Ik heb een grote expansiedrift en hoop ooit met de juiste mensen aan mijn zijde als een grote familie een mode-imperium op poten te krijgen. Hoe groot of hoe klein, dat maakt niet uit. Als ik die droom maar kan verwezenlijken.”

 Tip

“De mooiste plekjes op het eiland zijn voor mij de robuuste plaatsen als Banda Abou en Tera Kora. Deze ruwe vlaktes hebben iets ongetemds en wilds door de ongerepte natuur. Maar ook Shete Boka en de noordkant van het eiland zijn meer dan de moeite waard.”

[van Caribemag.com]

Slippers en hakken

Er is de laatste jaren een grote keus aan schoeisel in Suriname, van slippers tot hoge hakken. Men hoeft ook niet speciaal naar een schoenenwinkel te gaan, want de supermarkt heeft vaak een hoekje met schoenen. De kwaliteit van het gros van het aangeboden schoeisel in ons land is echter ver te zoeken.

Wat inderdaad prettig is, is dat er een ruime keuze beschikbaar is, voor zowel de grote als de kleine beurs. In een tropisch land als Suriname is het praktisch om met slippers rond te lopen. 

Ze zijn er ook in allerlei leuke modellen en kleuren. De tieners en volwassen dames kunnen verder ook hun hart ophalen als het gaat om schoeisel met hakken. De harde realiteit is dat slippers vaak een te slappe zool hebben en de hoge haken eerder een te harde.

Klachten

Joan Wijdh-Codrington, medisch pedicure, ziet diverse vrouwen maandelijks haar salon binnenkomen voor een voetbehandeling. Ze weigeren de hakhoogte van hun schoenen te veranderen of afwisseling erin te hebben, waardoor er likdoorns ontstaan. Ook de bekende hallux valgus, een standsverandering waarbij de grote teen over de tweede teen wil gaan zitten en er een knobbel aan de zijkant van die grote teen te zien is, zorgt voor veel ellende. Dacht men voorheen dat het ontstond door veel te smalle schoenneuzen, nu blijkt uit onderzoek dat het niet zo is. Wat wel zo is, is dat tenen moeten kunnen bewegen in de schoen en niet erin gepropt moeten worden zoals je vaak genoeg ziet.

 “Velen klagen over vermoeidheid in de benen tot zelfs pijnlijke kuiten en dat komt echt omdat ze met high heels blijven lopen”, geeft Wijdh-Codrington aan.

Goed schoeisel

Volgens Guillaume Kempes, orthopedisch adviseur en schoentechnicus, letten de volwassen Surinamers niet op de kwaliteit en degelijkheid van de schoenen. Ze letten vooral op uiterlijk en dan op de prijs. De maximale hoogte van een hak varieert van 2 tot 3 cm gelet op de stand van het menselijk lichaam. Deze hoogte plaatst ons in de zogenaamde natuurlijke stand (rechte lijn). Niet te veel belasting op de bal van de voet (voorvoet) wat voor klachten zorgt. Die hoogte is ook niet te laag, waardoor er te veel druk ontstaat op de hielen en trekkracht op de achillespees (achterpartij). Kempes geeft verder mee dat een naaldhak een kleiner draagvlak heeft dan een blokhak en daardoor instabiel is. Voor korte draagmomenten bijvoorbeeld op een feest zou het nog kunnen. Je zou dus echt niet uren moeten feesten! Een blokhak is beter voor iets zwaardere dames en geeft meer rust tijdens het lopen bij de voorvoet en tenen. De sleehak heeft van alle drie het beste draagvlak, aangezien de gehele achtervoet perfect wordt ondersteund. Maar dames, we hebben het dan niet over die torenhoge sleetjes maar die van hooguit 3 cm hoogte.

Acht belangrijke kooptips voor de volwassen vrouw

1. Koop schoenen het liefst rond het middaguur. Je voeten kunnen in de loop van de dag wat uitzetten.

2. Geen slappe schoenzolen.

3. Niet te klein en te smal schoeisel kopen. Je moet zeker 1 cm extra ruimte bij de tenen hebben.

4. Stevige achterkap voor de stabiliteit van de hielen. De voet blijft dan in de schoen.

5. Maximale hakhoogte 2-3 cm. (zie foto rechts)

6. Loop een tijdje met het schoeisel in de winkel. Koop alleen als het direct goed zit.

7. Kies voor goede kwaliteit (liefst leren schoenen).

8. Bij gebruik van inlegzolen, let er dan op dat het schoeisel een binnenzool bevat die verwijderd kan worden.

[uit Dagblad Suriname, 25-10-2013]

Dobru-avonden spontaan en creatief

Beeld van de Dobru-modeshow

door Tascha Samuel

Paramaribo - “De eerste Dobru-avond op de SMS-pier was succesvol”, meent Rutu Raveles. Ter ere van zijn vader en het gedachtegoed dat hij heeft nagelaten, worden er tot vrijdag Dobru-avonden gehouden waarbij artiesten binnen de thema’s nationalisme, eenheid, liefde, armoede en strijden tegen onrecht optredens verzorgen.

Dobru Modeshow

"Dat zijn dingen waar mijn vader zich warm voor maakte", geeft Raveles van de R. Dobru Stichting aan. "Het is echt een geweldige belevenis. Het zijn artiesten die ons als organisatoren en het publiek enorm hebben verrast. Scrappie met zijn a capella-optreden, Sombra die ons met zijn gedichten op het puntje van onze stoel liet zitten, maar soms ook heel erg liet lachen", vertelt Raveles. De avond werd creatief aan elkaar gesproken door MC Complex, Adeiye Tjon (zoon van wijlen Henk Tjon). "Hij is ook een beetje ter ere van zijn vader erbij."

S. Sombra

Er was op dinsdag ook een open mic night waarbij eenieder die wat had, aan zijn trekken kwam. "Ik hoop dat vandaag even leuk wordt als dinsdag. Toen kwam een artiest met zijn saxofoon, Ron Duysker met zijn trompet, en anderen die gezellig kwamen mee jammen. Enkele jonge professionele musici hebben de boel op stelten gezet. Het was echt leuk", zegt Raveles enthousiast. Er worden geluidsfragmenten en beelden van Dobru getoond op de avonden. In een aparte ruimte zal een grote collectie houtsnijwerk geëxposeerd worden uit de privécollectie van Dobru.

[uit de Ware Tijd, 23/08/2013]

Caribische mode tijdens Grandeur Fashion Show

door Tascha Samuel

Paramaribo - Twaalf Caribische modecollecties passeerden maandagavond de revue tijdens de Grandeur Fashion Show in de tuin van Royal Torarica. In de prachtige ambiance werd mode gepresenteerd van ontwerpers uit onder andere Haïti, Belize, Guyana en Suriname.

De twee uur durende show was een aaneenschakeling van creativiteit en schoonheid met mooie modellen die hun best deden en prachtige kleding, sieraden. 

Niet elke collectie kan een 'collectie' genoemd worden. Daarvoor waren de stukken te verschillend. Enkele hadden het heel goed begrepen, zoals Sonia  Noel van Guyana met haar asymmetrisch lopende kaftan-achtige kleding en imposante hoeden. Maar ook Jaeyln design van Guyana met de zwarte kleding afgezet met fleurig Madras en Miko Guillaume uit Haïti, de enige met een prachtige mannencollectie, en het vloeiende lijnenspel van Maria Fouchard uit Haïti, wisten danig te bekoren.

In de show was er veel gebruik van natuurlijke stoffen zoals katoen en linnen. Er werd ook gehaakte kleding gepresenteerd door de Surinaamse Regina Chin. Opmerkelijk waren ook de strakke vloeiende lijnen van Belize ontwerper Joris Hendrik.

Dinsdag- en woensdagavond zijn er voor geïnteresseerde kopers en fashionista's vanaf 18 uur meet- en greetbijeenkomsten met de ontwerpers.

[uit de Ware Tijd, 20/08/2013]

Eigenaar boetiek plaatst verborgen camera in paskamer

De betreffende paskamer ná de grote opknapbeurt

De eigenaar van een boetiek in het noorden van Paramaribo heeft de afgelopen vier maanden gebruik gemaakt van een verborgen camera in een paskamer van zijn zaak. Dat vertellen twee bronnen dichtbij de echtgenote van de voyeur vrijdag anoniem aan GFC Nieuws.

De gluurder heeft toegegeven sinds april dit jaar te zijn begonnen met de activiteiten.  De zaak kwam deze week aan het licht toen zijn vrouw hem op heterdaad betrapte. De man was op dat moment in een aparte ruimte een klant aan het begluren.

In eerste instantie was de beweegreden onder meer om diefstal tegen te gaan. Na verloop van tijd zou hij echter de onweerstaanbare drang hebben ontwikkeld om klanten stiekem te bekijken. Dat biechtte hij althans zijn vrouw op. Volgens informatie is de camera intussen verwijderd.

[uit GFC Nieuws, 17 augustus 2013]

Er huist een diva in elke vrouw

Suriname heeft er een evenement bij. Diva’s Only en de High Heels Run zullen op zaterdag 3 augustus wat vrouwelijke charme toevoegen aan uitgaan in Suriname. ‘Mens & Maatschappij’ maakte voor u kennis met Lucille Deekman en Maureen Maynard, de ondernemers achter dit initiatief.

"Mensen houden van mooie dingen en kijken graag naar mooie dingen, dus vanuit die fashion-gedachte is het idee achter deze evenementen gekomen", legt Deekman uit. Met de organisatie van dit evenement gingen zij en partner Maynard terug naar de basis van hun carrière: mode. Beide vrouwen hebben gewerkt in de mode-industrie en hebben grote liefde voor het vak.

"Het is de eerste activiteit die wij zelf initiëren en het is ontzettend spannend en leerrijk om te doen", gaat Deekman verder.

Lucille Deekman en Maureen Maynard

Eerder hebben zij opdrachten uitgevoerd voor derden. Dit wordt gekwalificeerd als 'oppas doen voor de kinderen van de buren'. "Je eigen productie tot leven brengen is te vergelijken met je eigen kind grootbrengen." Bij het organiseren van je eigen evenement ben je ook afhankelijk van financiële middelen van derden. "Geen eenvoudige klus", geeft Maynard toe. Toch zijn ze vanaf het begin bijzonder gemotiveerd geweest. "Wij hebben nooit gedacht 'dit gaat niet door'. We hadden een plan B. Dit hebben we gedeeltelijk ook in werking moeten zetten", vult Deekman aan.

Samen doen

Het tweetal voelt elkaar goed aan en is goed op elkaar afgestemd. "Op zowel zakelijk als privé-gebied leken we beiden dezelfde dingen te hebben meegemaakt", vertelt Deekman. Hun kennis en ervaring hebben zij samengebundeld in een onderneming. "Shared Vision is een jong marketing- en organisatiebureau, dat gestuurd wordt door twee stevige, krachtige, ondernemende en zelfbewuste vrouwen", omschrijven Deekman en Maynard hun gezamenlijke onderneming. "Onze visie over hoe we in het leven staan en wat we van het leven willen klikte. Zo kwam de samenwerking tot stand." Beiden liepen met het idee weer een eigen bedrijf starten en staken de koppen bij elkaar om dit samen te doen. De ondernemers hebben ervaring in het draaien van een eigen bedrijf. Dat was dus niet nieuw. "Wat dit anders maakt, is dat je nu twee meningen en visies bij elkaar hebt. Vandaar de naam Shared Vision; gedeelde visie."

Ondernemen in Suriname

"Als ik om me heen kijk, denk ik dat er veel meer vrouwen bezig zijn te ondernemen dan staat geregistreerd. Ik denk dat het door vrouwen kiezen voor een eigen bedrijf komt vanuit die innerlijke drive die je hebt om voor je kinderen te zorgen en te overleven. Dit valt me echt op hier", doet Deekman zich ontvallen. Volgens haar heeft ondernemen in Suriname zeker zin en zijn vrouwen zich er nog onvoldoende van bewust dat zij al ondernemer zijn. "Ze draaien een heel huishouden. Ze zijn huisvrouw, maar om rond te komen, maken ze kleren, koekjes, enzovoorts. Onbewust zijn ze al aan het ondernemen en weten vaak niet eens dat ze dat kunnen omzetten in een echt bedrijf. Gelukkig zijn er niet-gouvernementele organisaties en vrouwenorganisaties die investeren in het ontwikkelen van ondernemerschap in deze vrouwen." Volgens Deekman brengt dit vele voordelen voor de vrouw. "Je eigen geld verdienen biedt je de mogelijkheid financieel onafhankelijk te zijn en keuzes te kunnen maken voor jou en je kinderen. Het maakt je ook een prettiger mens, waardoor als de man thuis komt, hij een vrouw aantreft die ook oor heeft naar de ervaringen van zijn dag. Omdat zij gewoon lekker in haar vel zit." Er zijn nog vele gezinnen waar dit niet het geval is. En dan kan een slechte communicatie leiden tot huiselijk geweld. Vandaar dat de dames besloten met hun evenementen ondersteuning te geven aan stichting Stop Geweld. "Die kunnen dit geld en de aandacht goed gebruiken om vrouwen te ondersteunen die hulp nodig hebben."

High heels run

Meerwaarde activiteiten

"De hoge-hakken-loop is niet onbekend in de wereld en naast het feit dat het zijn oorsprong vindt in de mode is het een ludieke actie om aandacht te vragen voor iets dat speelt. In dit geval is dat geweld tegen vrouwen." Ook het idee achter het Diva's Only Event vindt zijn oorsprong in hun behoefte een bijdrage te leveren geweld tegen vrouwen te verminderen. "Diva is de vrouw die in je zit. Omdat de diva niet bij elk vrouw naar boven komt, en er vrouwen zijn waar die eruit wordt geslagen of geestelijk eruit wordt geduwd, dachten wij aan een evenement waar elke vrouw zich een diva kan voelen." Vandaar de donatie aan stichting Stop Geweld. Daarnaast willen Deekman en Maynard met Shared Vision jonge vrouwen de kans geven zich te ontwikkelen. "Wij willen ze stimuleren om echt voor zichzelf te kiezen, carrière te maken en zich bewust te zijn van hun vrouw-zijn. Dat zij de oogkleppen afdoen en kijken naar de mogelijkheden die het leven biedt. Want vaak kijken we alleen naar voren en achteruit, maar niet naar links en rechts", besluit Maynard.

[uit de Ware Tijd, 27/07/2013]

Xiomara Getrouw (nr. 027), in een rood corset en zwarte kousen, won de race

Inheemse klederdrachtencontest voor opkrikken cultuur

Twee dames in inheemse klederdrachten tijdens Dag der Inheemsen in de Palmentuin 2012. Inheemse kledingontwerpers worden dit jaar in de gelegenheid gesteld met hun ideeën en creativiteit scherpe nieuwe klederdrachtcreaties te scheppen. Foto @ dWT archief.

door Audry Wajwakana

Paramaribo - Het inheemse klederdrachtencontest wordt dit jaar strakker georganiseerd. In tegenstelling tot het eerste jaar worden ontwerpers deze keer opgeroepen zich te laten inschrijven tot 15 mei en uit de inzendingen zullen tien inheemse ontwerpers worden geselecteerd om mee te doen aan het contest. Het ontwerpcontest dat om het ene jaar door Indigenous Evenement wordt georganiseerd, vindt in november plaats.

 

Peruaanse mode-ontwerpers gebruiken de inheemse traditie

Bekend

"We willen ruim van te voren voorbereidingen treffen, om de ontwerpers in de gelegenheid te stellen met hele goede ontwerpen te komen", zegt Ricky Chan Jet Soe, voorzitter van Indigenous Evenement. Uit ervaring weet hij dat de meeste ontwerpers zelf kleermakers en modisten zijn en een bepaalde klantenkring hebben. Om hun 'business' niet te belemmeren en hen toch mee te laten doen, willen de organisatoren op tijd beginnen. Eind mei worden de tien deelnemers door een selectiecommissie bestaande uit drie personen van de organisatie uitgekozen. "Er zijn criteria vastgesteld waarop ze zullen letten", zegt Chan Jet Soe. De ervaring van de deelnemende contestant speelt hierbij ook een rol. Ook de inheemse cultuur moet erg bekend zijn bij de ontwerper.

Cultuurelementen

Rond het thema 'de nacht van de inheemse trots' zullen de tien ontwerpers twee verschillende klederdrachten vervaardigen, waarvan één voor de traditionele ronde en één voor de galaronde. "De taal waarin we zingen, onze manier van dansen en muziek maken, onze culturele kleding en de bijzondere hoofdtooien behoren allemaal tot de trots der inheemsen", geeft Linda Toemere, vicecoördinator van de organisatie aan. Dit alles zal op de avond van het contest te zien zijn. Het contest is bedoeld om de ontwikkeling van de inheemse culturele kleding te helpen bevorderen, vandaar dat alleen inheemsen hieraan mee mogen doen. "Omdat wij vinden dat inheemsen zelf hun cultuur in stand moeten houden", zegt Chan Jet Soe.

[uit de Ware Tijd, 30/04/2013]

Marga Weimans: op de grens van slavernij, mode en beeldende kunst

Marga Weimans werkt op de grens van mode en beeldende kunst. Ze onderzoekt haar partieel Surinaamse achtergrond en maakt met haar opmerkelijke couture-ontwerpen een statement over vrouwelijkheid, afhankelijkheid, onafhankelijkheid. De jurken, gebaseerd op de creoolse koto-misi, krijgen een andere context door de metalen constructies die Marga Weimans om de poppen heen construeert. Te zien in het Groninger Museum.

Foto's: @ Michiel van Kempen