Posts tonen met het label festival. Alle posts tonen
Posts tonen met het label festival. Alle posts tonen

zaterdag 10 mei 2014

34ste Festival del Caribe gewijd aan Suriname


Het Cubaanse La Casa del Caribe verantwoordelijk voor de voorbereidingen en de organisatie van het Festival del Caribe/Fiesta del Fuego heeft samen met een Surinaamse afvaardiging van de Presidentiële Commissie die speciaal voor dit doel in het leven is geroepen, een aantal vergaderingen gehad die hebben gekeid tot dee lancering van de 34ste editie van dit festival dat dit jaar gewijd is aan Suriname. De lancering vond plaats op 15 april in een cultureel centrum in Havanna.

De avond begon met een cultureel optreden van Surinaamse studenten, alsmede met de participatie van vele hoogwaardigheidsbekleders uit Cuba, leden van het Corps Diplomatique en vertegenwoordigers van de lokale en internationale pers.
Directeur Stanley Sidoel van Cultuur ging in op de openingstoespraak van Directeur Verges van het organiserend comité en gaf in zijn toespraak een gedetailleerd overzicht van de culturele bijdrage van Suriname aan het welslagen van dit bijzonder festijn in de maand juli van dit jaar.
De avond werd afgesloten met het optreden van het Cubaanse orkest, Los Caribenos, dat in haar repertoire diverse Surinaams–Cubaanse nummers heeft opgenomen.

De lancering van de 34ste editie van het Festival del Caribe is geslaagd te noemen en de delegaties van beide landen zullen hun activiteiten voortzetten in de komen de dagen in Santiago de Cuba, alwaar het festival zal worden gehouden.


Website www.Fiestadelfuegosuriname.com
Er is ook een Facebook pagina.

dinsdag 25 maart 2014

Electric Festival Aruba


Dit jaar wordt voor de tweede keer het Electric Festival op Aruba gehouden en wel van 3 – 9 september 2014. Voor het Electric Festival 2014 wordt er volgens de organisatie één journalist / omroeper uit Suriname in de gelegenheid gesteld om tot de groep van Internationale Pers te behoren. Tot uiterlijk vrijdag 28 maart 2014 bestaat de mogelijkheid om iemand op te geven.

Electric Festival is een dansfestival en – congres op het eiland Aruba. Aruba zal met zijn blauwe water en prachtige stranden van 3 t/m 9 september het grootste Caraïbische dansfestival hosten. Naast dans zal er ook aandacht zijn voor andere kunsten, de Arubaanse cuisine en lifestyle.
Electric Festival wordt mede georganiseerd door het Amsterdam Dance Event, Eventpro en Dirty Dutch.

[van GFC Nieuws, 24 maart 2014]


zaterdag 28 september 2013

Indian Beach Fest Scheveningen


In het weekend van 20, 21 en 22 september 2013 vond het Indian Beach Fest 140 plaats op het strand van Scheveningen. Dit festival werd georganiseerd om 140 jaar hindostaanse migratie te vieren.

Tijdens het Indian Beach Fest 140 werd het verhaal verteld van de migratie van de bredere Indiase diaspora. Die reis begon 140 jaar geleden vanaf de Indiase stranden om de slavenarbeid te vervangen op de plantages in Suriname en bracht hen samen met andere Indiase groeperingen via omzwervingen uiteindelijk naar het strand van Scheveningen.

Het driedaags openluchtfestival in het Beachstadion op Scheveningen had een gevarieerde programmering waarin ruimte was voor cultuur, sport, rituelen, zang en dans. Ook voor de kinderen waren er volop activiteiten zoals een springkussen, een surfsimulator, een workshop Afghaanse vliegers maken en uiteraard een beach soccer clinic. Het gebrek aan zon drukte voor hen de pret niet.



Indian Beach Fest 140 is er in geslaagd om de diverse stromingen en etniciteiten samen te brengen om elkaars culturele achtergrond beter te leren kennen.
Bijzonder was de opening van het festival met een tentoonstelling van religieuze rituelen van verschillende geloofsovertuigingen: Hindoeïsme, Universele Kracht, Islam en Christendom die achter elkaar werden uitgesproken.

Ook was er de fototentoonstelling Mijn Hindostaans Den Haag waarin immigranten hun verhaal vertellen over herkomst en stad van aankomst aan de hand van voorwerpen die voor hen een emotionele waarde hebben.

Londa ke náj (travestie-bruiloftsdans)

De Ashiq Brothers verzorgden de muzikale begeleiding van de avond en Shamla Nandoe trad op vrijdag op met een traditionele Kuchipudi dans en gaf op zondag dansworkshops Bhangra, Bollywood en Bhaitak Gana. Deze avond werd gepresenteerd door tweede Kamerlid Tanja Jadnanansing.

De vrijdagavond werd sfeervol afgesloten doordat onder de sterrenhemel de film Guiana 1838 door regisseur Rohit Jagessar werd vertoond.
Helaas konden op zaterdag de Yoga en Kabaddi workshops niet doorgaan vanwege te weinig aanmeldingen, maar de workshop Afghaans vliegeren was een waar succes.

Op zaterdagavond werd het muzikale migratieverhaal bezongen door diverse artiesten. Ieder nam een deel van de reis voor zijn/haar rekening. Het verhaal begon met Indroniel in Calcutta, vervolgens bezong Angel ArunA de reis over zee vanuit het depot in Calcutta.

3Wish, een rapper die in Nederland geboren en getogen is verwerkte het verhaal van zijn grootouders in een indrukwekkende rap over hun aankomst in Suriname. Vervolgens trad Motimala op met de Londe Ke Naach om de meegebrachte levenslooprituelen uit India te presenteren, De bhangra dansgroep uit Frankrijk verbeeldde het vertrek uit de streek Punjab in India. DJ Balli Kalsi en Money K. vertegenwoordigden de aankomst in hedendaags Nederland met hun Desi club style. Het feest werd compleet door een spetterend optreden van Face2Face. DJ Insane sloot de avond af met bizarre combinaties van House met Hindi, Electro met Bhangra, Nagara met Urban, niks was te gek en de dansvloer stond vol!

Cabaret van Haarindernaad Singh


Op zondagochtend waren er de eerder genoemde dansworkshops door Shamla Nandoe en later op de dag een Beach Soccer clinic. Op het podium kregen we optredens voorgeschoteld van DJ Krezy en dansgroep Xquisite, stand-up comedy artiesten Sharda Dewi en Narsingh ft. Haarindernaad die ons trakteerde op Morjon sardines. Met het optreden van Sabroso gingen de voetjes van de vloer, werd er geschud met de billen en als het Beach Stadium een dak had gehad, dan was het eraf geblazen! De zondagavond werd rustig afgesloten door DJ DON.

zaterdag 21 september 2013

Drongo taalfestival



Zaterdag 28 september 2013: Drongo festival; alles over meertaligheid

Met o.a. Gerda Havertong, Abdelkader Benali, Charlotte Dematons, Stemmen van Afrika, Game Changers, Merlijn Twaalfhoven

De tweede editie van het Drongo festival is op zaterdag 28 september 2013 in de Centrale OBA in Amsterdam van 10 tot 22 uur. Drongo is voor iedereen die leeft in de moderne meertalige wereld en daarin de weg wil vinden. Voor kinderen en ouders, studenten en docenten, taalprofessionals, beleidsmakers en taalfans!

Gerda Havertong

Het festival biedt o.a. een meertalen-informatiemarkt, voorleessessies, spoedcursussen en workshops, taallabs en speeltafels, lezingen, helpdesks, netwerkcafé, seminar van Concorde Group, De Dag van het Chinees en een kinder- en cultureel programma. Er is ook een Engelstalig programma voor ouders & kinderen. Het festival is gratis toegankelijk, met uitzondering van het theaterprogramma. 

Het Drongo festival programma biedt o.a.:
Programma in het Theater van het Woord
Voorlezen in meertalige gezinnen met lezing en voordrachten van Gerda Havertong en Abdelkader Benali. Stemmen van Afrika, lezing over de taalrijkdom in Afrika en het Caribisch gebied door Pieter Muysken en Mark Dingemanse. Game Changers talkshow met kopstukken over de toekomst van meertaligheid. The Air We Breathe speciaal voor Drongo gemaakt meertalig concert met Merlijn Twaalfhoven.

De Dag van het Chinees, door Confucius Instituut. Met o.a. spoedcursus Chinees, poëzie Chinees schrift

Seminar van Concorde Group voor tolken en vertalers - Meesters in meertaligheid (op uitnodiging)
Kinderprogramma rond het Jaar van het Voorlezen: met workshops voorlezen, taalknutselen en voorleesestafette.  Met o.a. Abdelkader Benali, Gouden Penseel winnares Charlotte Dematons en de VoorleesExpress

Foto @ Michiel van Kempen

Spellen en Labs: test en onderzoek je talenkennis, schrijf in vreemde talen, probeer eens Nederlandse gebarentaal en de tolkencabine
Workshops met De Taalstudio, Stichting Taalvorming, Kentalis en Foyer 
Spoedcursussen in vele talen: o.a. Arabisch, Chinees, Fries, Spaans, Turks, Nederlandse Gebarentaal (NGT), Papiaments

Informatiemarkt met o.a. meertalige kinderboeken, logopedie, taalcursussen, taaltesten, lesmateriaal voor het leren van Nederlands, online cursusaanbod en helpdesks voor al je vragen.
Lancering van de nieuwe website www.meertalig.nl
English spoken program: o.a. 'Raising Bilingual Children' by Eowyn Crisfield  and a session by the British School of Amsterdam.

Kijk voor updates en het volledige programma op: www.drongofestival.nl
Volg Drongo op facebook www.facebook.com/Drongofestival en twitter www.twitter.com/Drongofest
 
Beeld: Won Park
Datum: zaterdag 28 september 2013
Locatie: OBA, Centrale Bibliotheek, Oosterdokskade 143, 1011 DL Amsterdam
Tijd: 10.00 tot 22.00 uur
Toegang: gratis entree voor kinderprogramma, informatiemarkt, spoedcursussen, labs en workshops
Theater van het Woord programma per sessie: € 10,-
Passe-partout voor 2 middag- of avondprogramma's € 15,-
(met OBA- en Stadspas 50% korting)
Kaartverkoop via www.oba.nl/activiteit en aan de kassa bij de OBA

Het Drongo festival is een initiatief van de Taalstudio.
Founding partners: Openbare Bibliotheek Amsterdam, De Nederlandse Taalunie, Stichting Lezen, Provincie Fryslân, Concorde Group, Confucius Instituut, binoq atana en QRA.
Partners: Van Dale Uitgevers, Koninklijke Kentalis, Stemmen van Afrika, UNESCO, Foyer, Code expertisecentrum van Thomas More, Crisfield Educational Consulting
Participanten: FORUM, Jaar van het Voorlezen, Radboud Universiteit Nijmegen, Europese Commissie, Platform VoorleesExpress, Europees Parlement.

Mediapartners: Ouders Online, Onze Taal

woensdag 18 september 2013

Carubbian Festival: a neo-baroque creation in Sunrise City

by Joe Fortin

Every Thursday there is something going on in San Nicolas, Aruba. Maybe for some it is a celebration of life, while for others it refers to a feast of forgetting sorrow. But what is this Carubbian Festival really?

First some facts. During this celebration there are several entertainment shows, music bands and local people selling food, snacks and cakes. This party is an invention in order to give this ‘ghost town’ an economic boost, because since the closure of the oil refinery there is almost no commercial activity in this town also known by the local population as Chocolate City. How different it was between the 1950’s-1980’s. San Nicolas was a real cosmopolitan city with different shops, bars and dancing halls. Because of its multi-ethnic population, San Nicolas was a real creole Caribbean town where you could hear different languages from all over the world and taste a variety of foods and drinks that the English West Indians brought with them. Nowadays the main street is almost desolated. However, you can still find some shops and bars and taste the wealth of an opulence past. During the daytime you can find groups of local men sitting and chatting in front of The White Star bar and some ‘chollers’ (addicts) looking for a car to wash for money; at night the prostitutes take over the street, while looking bored and void at possible clients. 


Tourists can buy tickets to assist the Carubbian Festival. This includes transport in air-conditioned luxury busses, seats during the shows and masks so that they can participate in the festivities. When they arrive at the festival plaza, near the barbed wired fences of the abandoned refinery, which during the day, is a desolated parking lot, they are guided to their seats enclosed in a barricaded terrain. On the plaza there is a podium with musical instruments, a lot of movement, and people going up and running down from the stage. This is only a prelude that foretells that something is going to happen soon. On the main street, near the parking lot, local people are gathering in small groups, chitchatting and laughing feverishly. They are well dressed and perfumed and ready for the evening. Small merchants and people with local stores ‘shap’ are installing their food and their handicraft on small tables. Stiltwalkers from The Party Animals are entertaining people, while greeting and waving to their acquaintances and making publicity for the popcorn machine.

Meanwhile, the show-master is announcing the local stars that are going to entertain the crowd. There is a variety of steel drums, traditional Aruban music and dance, like the well-known ‘ribbon dance’ (baile di cinta) on Caribbean mazurka or polka. There is a limbo dancer that brings us back in time with his hypnotizing dance of fire and several other typical Carubbian entertainments.

After these performances, some tourists are invited on stage in order to participate in a dance competition. At this point the locals are gathering and getting closer to the stage. On stage a local couple gives a demonstration on how to dance merengue, salsa, caiso or calypso, and afterwards, it is the turn of the visitors to try to make the same movements with their hips and shoulders. The show-master gives them instructions on how to move the hips and incidentally advises them on how to improve their amorous life. However, their movements are always too late or too soon. The witty, sharp and hilarious remarks of the show-master are cruel but never offensive. We can consider this festival as a mise en abyme, an infinite reproduction of an image. The visitors who paid money to watch a show, become part of the show. Some of them become performers on stage, while the rest, sitting and watching the show, are part of the festival as well. They are sitting on the plaza and are being watched by local people. Between the local people, you can find other tourists, looking at the locals, gazing at the tourists, watching the show. 


Now it is the turn of all the invitees to participate in the local tradition of self-exposure in a street parade. The tourists get off their seats while walking in groups in the direction of the brass-band music coming from the main street. The locals, on the other side, are forming lines on the sidewalks to watch the upcoming parade. As the brass band is getting closer you can see a group of locals dressed in carnival costumes dancing to the rhythm of Caribbean sounds. Behind this group, you can see the tourists, some of them dancing, others trying in vain to swing, but most of them just walking like they have been zombified. Some of them wear their masks, which were included in the evening package; others are holding it in their hands, somewhat clumsy and waving to the gazing public, which now are the locals.

Sitting in their air-conditioned busses, satisfied and exhausted and somewhat surprised by an evening outside their confident and comfortable hotels and restaurants, the visitors are ready to return to their luxurious life. However, this is not the end of the fete… Now the locals are taking over the plaza, while the bands keep playing their music; people are dancing, children playing and scabbed mongrels sniffing and looking for some leftovers. Will the tourist ever know that when they left, the feast just started for the locals?


Now the meta-text. Interesting about this Carubbian bash is that it inverts the traditional standards and values. Generally it is the tourist that gazes at the local, ‘exotising’ him. The local becomes an object of fetish for the visitor, because he is strange, ‘other’, has another modus in quotidian life. As a passenger you can feel free to observe the other at ease. But now, at the Carubbian Festival, the tourist is the exotic one and he is being fetishized as the other. The local is free to look shameless at the tourist and laugh at him. At the same time, the local forms a mirror for the tourist, so he can look at his own image. Just like in the mirror-stage of Lacan, first he does not recognize himself. He thinks that his reflection is another person, the other. But then, he recognizes himself in the reflection and becomes aware that he is the other. But this reflection is fragmented, so it creates a partial double of himself. The tourist becomes the local: their separated life now comes very close to each other.
The Carubbian Festival creates another reality, an illusion, and a simulacrum of the Aruban reality. According to Baudrillard, simulacrum is a construction of a world that seems like ours but in reality doesn’t exist. Simulacra are copies that depict things that either had no reality to begin with, or that no longer have an original.[1] This bash is a simulacrum because it is a creation of a reality that at first did not exist. The shows and carnival parade are being organized firstly to give the ‘ghost town’ San Nicolas a boost (commercial invention) and secondly to give the tourist alternative entertainment (festivity invention). On the other side, this festival is also a simulation: it looks like something known, but it isn’t. It is a simulation of the carnival parade in February, but now in another setting as an invention for every Tuesday evening. It depicts real life during a weekly celebration. It is an intertextual reference to the ‘real’ carnival celebration, because it creates an allusion that seems like carnival, but in a totally different frame. On the other side, we can say that this festival is also metafiction, because it refers to itself as a fictional construction that is aware of its functionality. The audience (local and tourist), the show-master, the participants and the musicians all know that they are part of a constructed illusion.

Besides, we can say that the festival is an inversion of the reality. According to Bakhtin ‘[i]n carnival, laughter and excess push aside the seriousness and the hierarchies of "official" life. […] In Bakhtin's work, the image of reversal symbolizes his intellectual ideal of rethinking: finding multiple levels of meaning in words, images, and tone.’[2] But the Carubbian Festival is an inversion of an inversion, a double-inversion. Now the local is playing the tourist who is looking at the tourist masqueraded (literally and figuratively) as the local.  In this setting, even the prostitutes and the chollers can be seen as part of the show; they are no longer considered as aberrant as they contribute to the inversion of the inversion of the reality.


The Carubbian Festival is a neo-baroque construction: it is an artificial reality and everybody is aware of this counterfeit. But on the other hand it is a space where you can be yourself by acting like the ‘other.’ The festival is a fiction that proposes a hyper reality: a reality that is even more real than daily life.


References:

Bakhtin, Mikhail.Rabelais and his World. Cambridge Massachusets: The M.I.T. Press, 1968.

Baudrillard, Jean. Simulacra and Simulation. University of Michigan Press, 1994.

Chiesa, Lorenzo. Subjectivity and otherness. A Philosophical reading of Lacan. Cambridge/ London: The Mitt Press, 2007.

Sarduy, Severo. Barroco. Buenos Aires: Editorial Sudamerica, 1974.

---. “Copy/Simulacrum”. In: Written on a Body. Lumen Books, New York, 1989.

Waugh, Patricia. Metafiction: The Theory and Practice of Self-conscious Fiction. Methuen, 1984.

Živković, Milica. “The Double as the ‘Unseen’ of culture: toward a definition of doppelganger.”
Facta Universitaties (121-128). Vol. 2– No 7, 2000.




[1] Robert Goldman; Stephen Papson. "Landscapes of Capital", Information technology. St. Lawrence University, 2012.

[2] Shanti Elliot,  ‘Carnival and Dialogue in Bakhtin's Poeticsof Folklore’, 1999. 

dinsdag 17 september 2013

Carifesta in perspectief

Foto © Ingrid Moesan


door Hans Breeveld


The song is ended but the melody lingers on. Dit geldt zeker voor CarifestaXI. De organisatie van deze manifestatie vindt dat ze de lat hoog heeft gelegd. Er zijn aardig wat mensen die deze visie onderschrijven. Maar is deze wel juist? Dit artikel is een voortvloeisel van een discussie of Carifesta XI wel of niet geslaagd is.

Zeker heeft Carifesta XI vele prachtige momenten gekend, maar zijn deze voldoende om - nog voor een kritische evaluatie - vast te stellen dat Suriname een goede job heeft gedaan?  Nog lang zal gesproken worden over de spectaculaire opening en de prachtige sluiting. Maar Carifesta is nu eenmaal veel meer dan een opening en sluiting alleen.



Aangezien het hele gebeuren - volgens bekomen informatie - tussen de SRD 17 en 20 miljoen heeft gekost, moet er zeker een kritische evaluatie volgen, waar elke burger - direct dan wel indirect - aan deel zou moeten kunnen nemen. Het uitgegeven, dan wel uit te geven geld is - voor zover mij bekend - voor het grootste deel opgebracht door het Surinaamse volk.

Carifesta, wat staat voor Caribbean Festival of Creative Arts, kreeg deze keer als slogan mee: Culture for development.  Hoewel men bij Carifesta cultuur gemakshalve wil beperken tot kunstuitingen, weten wij dat cultuur veel meer omvat. Normen, waarden en gewoonten (gwenti) zijn daar essentiële onderdelen van.  Gewoonten zijn niet altijd even gemakkelijk te veranderen. Maar als we merken dat deze gewoonten ontwikkeling in de weg staan, zal er een cultuuromslag moeten plaatsvinden.

Foto © Ingrid Moesan


Doelstelling Carifesta

Carifesta kreeg bij haar oprichting de volgende doelstellingen mee:

i. to expose the peoples of the region to each other's culture through creative activity, thus deepening their knowledge and awareness of the native aspirations of their neighbours;

ii. to forge through cultural participation closerrelations between people of the region;

iii. to demonstrate the importance of the arts as a unifying force in building a wholesome society and

iv. to develop the content of our regional culture as a well as its aesthetic forms.

Tijdens de Carifesta's waar ik aan heb deelgenomen, werd tijdens de symposia steeds aangegeven dat het streven van Carifesta is om excellente performances te presenteren.

Carifesta en het amateurisme

De eerste edities van Carifesta heb ik niet meegemaakt, maar bij de Carifesta's die ik bewust heb beleefd was amateurisme en provisorisch handelen steeds troef. Het begint met het feit dat deelnemende landen het Carifesta-gebeuren incidentalistisch bekijken en benaderen. Er zijn geen permanente structuren. Op het laatste moment wordt er een nationale commissie samengesteld, al dan niet met een gewichtige naam. Als het goed is, wordt er gesproken over een budget. Weinigen zien echter geld. Van de meeste deelnemende individuen en/of groepen wordt verwacht dat zij de door hen gemaakte - of te maken - kosten voorschieten. Dit leidt tot stagnatie en onzekerheid. Dit heeft gevolgen voor een vlotte voorbereiding. Landen wachten tot het laatste moment om zich te registreren, vele overschrijden deadlines.



Door deze werkwijze is het moeilijk voor het organiserende land om te plannen.Tot het laatste moment blijft dat landen niet kunnen aangeven of en met welke sterkte ze zullen deelnemen aan Carifesta.

Het organiserende land blijft tot het laatste moment in het ongewisse wat betreft het aantal landen dat daadwerkelijk zal deelnemen aan Carifesta. Wat de respectieve landen zullen presenteren, is onduidelijk. Delegaties van landen die uiteindelijk wel komen, blijken veel groter of kleiner te zijn dan aanvankelijk was opgegeven. Hoe kan je dan plannen? Plannen, een wezenlijk onderdeel van het proces tot ontwikkeling. Om maar even te refereren aan het thema van Carifesta XI. Doordat de meeste landen zich te laat melden en hetgeen ze zullen presenteren maar summier bekend is, kan er ook geen programma door het organiserende land worden gemaakt.


Carifesta XI

De opening van Carifesta XI was schitterend, maar werd ontsierd door de late aankomst van het staatshoofd en het feit dat grote delen van het volk - waar Carifesta om begonnen is - als apen achter dranghekken moesten worstelen om nog een glimp van al het moois op te vangen. Als organisatie kan je het niet maken dagenlang het volk op te roepen om bij de opening aanwezig te zijn. Vervolgens laat jij je eigen burgers elkaar verdringen achter de dranghekken, omdat ze een kaart - waar de organisatie nooit over gesproken heeft - niet kunnen tonen. Wanneer de organisatie wekenlang bezig is met het bouwen van een podium met een zeer beperkt aantal zitplaatsen, dan kan niet anders worden geconcludeerd dan dat de opening een moedwillige uitsluiting van het volk is geweest.




Geen programma

Aan de dame bij de balie van het Carifesta 'Head office' vroeg ik om een programma. Ze kwam haar belofte keurig na. Die middag nog ontving ik een mailtje. Maar dat was geen programma. Het was een opsomming van activiteiten waarvan bij de meeste de plaats en aanvangstijd niet waren vermeld en waarvan - zoals later zou blijken - vele geen voortgang zouden hebben of op een andere locatie dan op die lijst was aangegeven zouden plaatsvinden.

Het lijkt wel een voetbal WK waarbij in het programmaboekje staat dat in een bepaald stadion Brazilië tegen Duitsland zal spelen. Als je aankomt, blijkt het te gaan om een wedstrijd Uruguay tegen Japan.

Notoire laatkomers

Een folkloristische opvoering van de Cubaanse groep Tropicana. Het optreden ving later dan 'stipt 20.00 uur' aan, omdat gewacht moest worden op hoogwaardigheidsbekleders.

Vele activiteiten begonnen steevast later dan het tijdstippen, welke dagelijks werden gepubliceerd. In DWT las ik dat de voorstelling van Tropicana, uit Cuba, stipt om 20.00 uur begon. Ik dacht: dat is dan iets waar ik naartoe moet. Ik was er om 19.40. Precies om 20.00 uur kwam er echter een mededeling die boekdelen sprak. Aan de honderden mensen die keurig een kaartje hadden gekocht en op tijd aanwezig waren, werd meegedeeld dat het optreden vandaag wat later zal aanvangen, omdat er op wat hoogwaardigheidsbekleders wordt gewacht. Duidelijker kon men zich niet distantiëren van dit onfatsoenlijke en ondisciplinaire gedrag van onze 'hoogwaardigheidsbekleders'. De Cubaanse organisatie wilde aan dit wangedrag part noch deel zijn. De doelstellingen geven aan dat het bij Carifesta primair om de Caribische volken gaat. Bij Carifesta XI kreeg ik vaak onwillekeurig het gevoel dat het festival tot meerdere glorie van hoogwaardigheidsbekleders was georganiseerd en dat het volk als entourage mocht meedoen.
 
...hoogwaardigheidsbekleders: ondisciplinair gedrag...
In de geest van het thema van dit Carifesta kan worden gesteld dat hoogwaardigheidsbekleders het nu eindelijk moet beseffen dat notoire laatkomers het woord 'ontwikkeling' niet in de mond mogen nemen. Hen moet eerst discipline worden bijgebracht. Anders blijven ze obstakels op weg naar ontwikkeling.

De hoogte van de lat

Ik ben het niet eens met hen die stellen dat wij de lat hoog gelegd hebben. De lat is onder andere pas hoog gelegd:|

wanneer deelnemers over een betrouwbaar programma boekje beschikken;

wanneer geprogrammeerde activiteiten op tijd beginnen;

wanneer naast de performers ook een groot aantal personen uit de deelnemende landen het Carifesta bezoeken;

wanneer via Carifesta het volk van het Caribisch gebied nader tot elkaar komt.  De lat kan door geen enkel organiserend land alleen hoog gelegd worden zolang de deelnemende landen incidentalistisch blijven kijken naar Carifesta.



Aanbevelingen

Om professionalisme te bevorderen, zal Carifesta moeten werken aan een permanente structuur, zoals bijvoorbeeld Fifa bij de voetbalsport en IOC bij de Olympische spelen. Carifesta moet een lerende organisatie worden. Het herhalen van fouten van voorgaande Carifesta's brengt ons verder van de doelstellingen.

Er moeten aan deelnemende landen duidelijke deadlines worden gesteld. Qua deelname en presentaties. Aan deze deadlines moeten - bij niet naleving daarvan - sancties worden opgelegd.  Er zullen minder 'venues' moeten zijn, terwijl het professionalisme moet worden opgevoerd. Bij vele Carifesta's worden te veel activiteiten voor te weinig mensen opgevoerd.



De bevolking van het organiserende land moet het respect ontvangen dat het verdient en niet stiefmoederlijk achter dranghekken worden gestopt. Het gaat bij Carifesta nu eenmaal primair om het volk.  Carifesta moet - op den duur - door private organisaties worden georganiseerd, waarbij aan de overheid slechts een faciliterende rol wordt toebedeeld. Deelnemende landen moeten het bevorderen dat behalve de deelnemers ook een groot aantal inwoners van die landen naar Carifesta afreizen om zodoende de interregionaliteit te bevorderen.

Dr. Hans Breeveld is politicoloog.

[uit de Ware Tijd, 14/09/2013]




dinsdag 6 augustus 2013

Orga Kwaku mag tevreden zijn

door Stuart Rahan

Dancehall-zanger Kenny B. sloot het Kwaku summer Festival 2013 af. Foto: Stuart Rahan 


Amsterdam-Zuidoost - Het Kwaku Summer Festival 2013 is zondag succesvol afgesloten met een optreden van zanger Kenny B. Meer dan tienduizend bezoekers waren aanwezig in Amsterdam-Zuidoost. De afsluiting van Kwaku 2013 begon met ceremoniële zang, dans en gebed door de inheemsen van stichting Weyu, die vanaf het Anton de Komplein liepen naar het festivalterrein.
Na bij verschillende stands een muzikale zegening te hebben gebracht, eindigde de loop in de cultuurtent, waar tot het einde van het festival de vloer nooit meer leeg was. Dinsdag gaat de groep met dertien mannen en vrouwen richting Suriname om namens de inheemse groepen in Europa deel te nemen aan Carifesta XI.
Weyu

Maar het was niet alleen eten, drinken en muziek. Cateraar Patrick Rechards had elk weekend een andere uitdaging voor zijn bezoekers. Op de laatste dag werd er een heuse kookwedstrijd gehouden onder leiding van meester-kok Ramon Beuk. Binnen anderhalf uur moest de jeugd, verdeeld in twee groepen, een lekkere bami met kip, groenten en saté klaarmaken.

Op enkele kleine incidenten na, mag de organisatie terugkijken op een geslaagd Kwaku 2013. Tussen tienduizenden overwegend Surinaamse bezoekers waren bijvoorbeeld ook IJslanders, Australiërs en Italianen die het Surinaamse feestje ontdekt hebben. "Next year we'll be back", riepen zij stuk voor stuk.

[uit de Ware Tijd, 5/08/2013]



maandag 5 augustus 2013

Kwaku afgesloten



"Visionary Voices" met zanger Robert-Harman Sordam en verder Robin van Geerke, Eric Calmes, Yoran Vroom, Michael Simon, Gerardo Rosales gisteren, 4 augustus 2013, op de slotdag van het vernieuwde Kwaku Festival in Amsterdam.




zaterdag 3 augustus 2013

Carifesta Nieuws

De pre-Carifesta show op het Onafhankelijkheidsplein heeft aardig wat mensen op de been gebracht.  Nu is het wachten op de echte opening. Intussen wordt er steeds meer informatie vrijgegeven aan de pers. Zo is de preprogrammering al uit. De meeste activiteiten van Literary Arts vinden plaats op de Grand Market op het KKF-terrein. Het publiek kan daar van 17 tot en met 24 augustus van 10.00u ’s morgens tot 23.00u ’s avonds terecht, o.a. voor het kopen en bezichtigen van boeken. Book Business Meetings en Master Classes vinden in de middaguren plaats. Ook deze zijn open voor het publiek. Elke dag zijn er voordrachten van schrijvers, dichters, rappers etc, die ook via de radio zullen worden uitgezonden. Naast de activiteiten op de Grand Cultural Market is er ook een apart storytellersprogramma.  De landen die meedoen aan de literaire onderdelen op de Grand market zijn Guyana, Belize, Trinidad and Tobago, Barbados, St. Kitts and Nevis, Cuba, St Lucia en Suriname. Op de website van S’77 is aangegeven hoe schrijvers en anderen die bij het literaire veld betrokken zijn, kunnen deelnemen aan het Carifestaprogramma.

[Mededeling Schrijversgroep '77]

Barbados

zaterdag 13 juli 2013

Eerste ‘echte’ Gay Pride op Curaçao

Foto @ Amara ESPN
Willemstad — Het jaarlijkse homo-evenement ‘Get Wet Festival’ in september gaat nu verder als Curaçao Gay Pride. Dat maakte Curaçao Gay Pro (CGPro) gisteren tijdens een persconferentie bekend. De organisatie neemt het stokje over van Curaçao Gay Plasa, dat een decennium lang het Get Wet Festival heeft georganiseerd dat veel elementen van een Gay Pride bevatte.
De organisator CGPro is een vereniging van professionele organisaties en individuele professionals, die met de Curaçaose en internationale seksueel diverse gemeenschap (homo, lesbisch, biseksueel, transseksuelen en mensen met een dubbel geslacht) werken. Het initiatief komt van het Floris Suite Hotel, Curaçao Pink House/FOKO, The Gallery Lounge en Pepper Katana, in samenwerking met Williwood.

De Curaçao Pride zal feestelijke elementen hebben, zoals een groot straatfestijn en themafeesten, maar ook huldigingen van mensen die zich voor de LGBT-gemeenschap hebben ingezet, een filmmarathon, een spirituele dienst, en extra dit jaar de eerste Caribische conferentie over ‘Vrouwen en Seksuele Diversiteit’.

Naast activiteiten waar je je voor moet registreren zullen er ook evenementen zijn die toegankelijk zijn voor iedereen. De organisatie verwacht een beduidend aantal bezoekers uit de regio, Latijns-Amerika, de Verenigde Staten en Europa. Het evenement, dat van 25 tot en met 29 september plaatsvindt, zal dus ook een bijdrage leveren aan het toerisme naar Curaçao.
Foto Nicholsons

Jaarplan
Curaçao Pride 2013 is onderdeel van een jaarplan van CGPro, dat tot medio 2014 loopt. Andere geplande onderdelen zijn het eerste Caribische Carnaval Festival in februari 2014 en een grote all-Caribbean Pride in mei 2014, die een grote hoeveelheid bezoekers naar Curaçao zullen trekken. Details van deze evenementen worden in de komende maanden bekendgemaakt. CGPro gaat het Curaçaose Pride-jaarprogramma presenteren aan de internationale Pride-organisatie Interpride en de Internationale Gay en Lesbische Reis Associatie IGLTA.

Voor CGPro en de organisaties die haar hebben opgericht, betekent de lancering van Curaçao Pride een nieuwe fase na 18 jaar van continue strijd van de Curaçaose homobeweging voor meer acceptatie en erkenning van het bestaan van seksuele diversiteit door onze samenleving. Ook toont het aan dat Curaçao gelijk oploopt in het wereldwijde streven naar seksuele gelijkheid.

Voor meer informatie kan men de Facebook-pagina Curacaopride bezoeken of bellen naar het secretariaat van Curaçao Pink House 683-6945, 462-6619, 462-6616 en 462-6111. Mailen kan ook naar curapride@yahoo.com.

[Uit Amigoe, zaterdag 13 juli 2013]


Interguyana Festival

Deborah Gobardhan
De derde editie van het Interguyana festival is inmiddels in volle gang. Gastland is Frans-Guyana, ook wel La Guyane genoemd. Suriname doet mee aan alle festival onderdelen: Literatuur, Craft, Culinair, Beeldende kunst, Podiumkunst en Fashion. Er zijn 45 artiesten en 5 officials afgereisd naar Cayenne. Voor Literatuur zijn Rappa en Deborah Gobardhan van S’77 meegereisd. Rappa neemt deel aan het symposium en Deborah is verantwoordelijk voor de boekenexpositie. De Surinaamse delegatie wordt dit jaar vertegenwoordigd door Hindoestaanse cultuurdragers.

Eartha Silos, artistiek leider van het festival, kiest per festival steeds voor een andere etnische cultuur. Zij meent dat op deze manier meer diepgang gebracht kan worden in de cultuuruitingen, dan wanneer we alle culturen presenteren. Het vorig jaar schitterde Suriname in Guyana met de Inheemse cultuur. Het festival is 11 juli begonnen en wordt 14 juli afgesloten met een diner op de residentie van de Président de Région Guyane, Dhr. Rudolfo Alexandre.

donderdag 4 juli 2013

Vierde editie Arubaans Filmfestival van start



door Ariën Rasmijn




Oranjestad — Met vertoningen van de speelfilms Steekspel van de Nederlandse regisseur Paul Verhoeven en Abo So van de Arubaan Juan Francisco Pardo ging eergisteravond de vierde editie van het Aruba International Film Festival (AIFF) van start.

Het programma richt zich dit jaar vooral op speelfilms, korte films en documentaires uit de regio en Latijns-Amerika.  Beide openingsfilms wisten een groot lokaal publiek naar het festival te trekken. Naast Verhoeven is de Amerikaanse actrice Virginia Madsen een van de hoofdgasten van het festival, waarin onder meer ook voor iedereen toegankelijke workshops en interviews over filmmaken worden gegeven. Madsen keert terug na vorig jaar te gast te zijn geweest. AIFF 2013 sluit af met de film The Hot Flashes, waarin zij een van de hoofdrollen speelt.



Abo So
Tijdens de openingsavond was het publiek vooral gekomen voor de lokale musical Abo So, gebaseerd op de muziek van de Arubaanse componist Padu del Caribe. De 94-jarige componist en pianist was zelf als eregast aanwezig. De eerste door Arubanen op het eiland gemaakte lange speelfilm sinds lange tijd maakte furore in de zaal door de mooi geschoten scènes en de eigenzinnige manier waarop de film is gemaakt, ondanks dat het bedoeld is als een sentimentele publieksfilm met brede thema’s. Voor regisseur Pardo is dit na twee korte, vrij abstracte films de eerste keer dat hij zich waagt aan een dergelijk project. Producent Rebecca Roos was hiervoor vooral bekend als documentairemaker.


Abo So is het verhaal van de jonge Arubaanse Tatiana en Santiago, een jongen van Latijns-Amerikaanse komaf. Het tweetal wordt verliefd op elkaar, maar stuit onder meer op maatschappelijke tegenstellingen en tegenwerking van familie. Voor de film werden niet alleen bekende hits van Padu gebruikt zoals het titelnummer ‘Abo So’. Twee nooit eerder uitgebrachte composities van de oude meester werden afgestoft en verwerkt in de film. Pardo en Roos overwegen een tweede deel te maken. Ook wordt er gekeken naar de mogelijkheid om de muziek van de film uit te brengen.



Nieuwe start
Alles wijst erop dat het festival dit jaar een nieuwe start wil maken. Na drie edities waarbij de regering via toeristenbureau ATA als sponsor van het festival fungeerde gaat AIFF dit jaar met deels eigen financiering verder. De editie van vorig jaar was groots opgezet, met drie grote concerten die het festival zelf overschaduwden en bovendien voor grote verliezen zorgde. Niet alle details zijn duidelijk maar feit is dat oprichter Jonathan Vieira eerder dit jaar failliet werd verklaard en meerdere partijen niet betaald waren voor hun diensten. Vieira keerde dit jaar alsnog terug. Dit keer met een team van vrijwilligers, een nieuwe locatie en de belofte dat met de opbrengsten van dit jaar de crediteuren van de vorige editie alsnog krijgen uitbetaald.

[van Caribisch Netwerk, 4 juli 2013]

De legendarische Padu Lampe (94), met dochter Vivian en hoofdrolspeler Miguel Genser




donderdag 27 juni 2013

Suriname op Zuid herdenkt afschaffing slavernij

De vijfde editie van het Rotterdamse festival Suriname op Zuid staat zaterdagavond in het teken van 150 jaar afschaffing van de slavernij. Met debatten, theater, dans, gesproken woord en live muziek wordt aandacht aan het onderwerp besteed.
Tijdens het festival in Theater Zuidplein worden de tragische gebeurtenissen uit het verleden herdacht en wordt ook aandacht geschonken aan de moderne vormen van slavernij in het heden. "Bij moderne slavernij moet je denken aan vrouwenhandel, mensensmokkel en kinderarbeid. Veel mensen leven in deze dagen nog als slaven en worden extreem uitgebuit, zoals kinderen die urenlang in textielfabrieken werken", vertelt Rachid Benhammou van Theater Zuidplein.
Een van de publiekstrekkers is de Rotterdamse groep Re-Play met een speciaal repertoire. Zij zijn bekend van de hits 'Ala day' en 'Never nooit meer.'

De dansgroep D'Art Holland speelt de voorstelling Tula, the Untold Story. Tula was een van de aanvoerders van de grote slavenopstand van 1795 op Curaçao.


dinsdag 25 juni 2013

dinsdag 14 mei 2013

Rightaboutnow Festival

15 t/m 19 mei in MC Theater
- Celebrating Tomorrow's Artists Today -
Foto @ Irving Penn

Van 15 t/m 19 mei staat het MC Theater in Amsterdam vol met muzikanten, dansers en theatermakers en kunstenaars die over alle grenzen heen gaan. Rightaboutnow is een jaarlijks festival van MC met een avond en nachtprogramma met een vernieuwende kruisbestuiving van verschillende kunstvormen, culturen en subculturen onder één dak: Muziek, theater, dans, film en expo. Voor het hele festival zijn verschillende dagkaarten en passepartouts te koop, maar je kan ook losse tickets per act kopen.

Op woensdag 15 mei opent het Rightaboutnow Festival met Streets and Strings van Chris Lancaster en Jay Donn. Chris Lancaster is een klassiek geschoolde cellist die werkt met Jay Donn, een veelgeprezen Flex Danser van de Brooklyn Flex-beweging. Daarna volgt de Nederlandse premiere openingsvoorstelling Autarcie van de Franse groep Compagnie Par Terre...Na afloop draaien DJ Rich Medina en DJ Danny Akalepse.

Meer info over het totale Rightaboutnow programma vind je in deze nieuwsbrief of 
check de trailer



Bekijk hier de volledige agenda van het MC Theater

donderdag 28 maart 2013

Carifesta XI moet kunst- en cultuurbranche versterken

door Hugo den Boer

Paramaribo - Carifesta XI wordt door president Bouterse gebruikt om de Surinaamse kunst en cultuurbranche naar ee hoger niveau te tillen, waardoor meer mensen er hun brood mee kunnen verdienen. De organisatie van het evenement wordt daarom gecoördineerd vanuit het Kabinet van de President.

Dc Sondrejoe en kunstenaars Marcel Pinas en Gerrit Barron tijdens de installatie van de Carifesta subcommissie Marowijne. Foto © Hugo den Boer

Dat zei Humphrey Hasarat, secretaris van het Carifesta Hosting Comité, bij de installatie van de Carifesta subcommissie Marowijne. In de subcommissie Marowijne zitten de gerenommeerde kunstenaars Marcel Pinas en Gerrit Barron. Verder ook vertegenwoordigers van de Marron, Javaanse en Inheemse gemeenschap. Wat Carifesta eind augustus in Marowijne speciaal gaat maken, wil ondervoorzitter Pinas nog niet prijsgeven.

Hasrat benadrukte dat Carifesta niet slechts een toevallig cultureel feestje is, maar vooral het startpunt voor verdere ontwikkeling van de kunst en cultuur in Suriname. "Het thema luidt 'Culture for development'. Carifesta XI moet iets tastbaars achterlaten, zoals organisatievermogen, samenwerkingsverbanden en gebouwen." Voor duurzame capaciteitsopbouw in de cultuurbranche en de toerismesector worden er trainingen verzorgd.

[uit de Ware Tijd, 27/03/2013]

dinsdag 19 maart 2013

Kwakoe heet voortaan Kwaku Summer Festival

Kwakoe Festival. Foto @ ANP 2010

Amsterdam - Het Kwakoe festival gaat voortaan verder onder de naam Kwaku Summer Festival. Het evenement in Amsterdam Zuidoost duurt dit jaar vier weekenden in plaats van zes en wel van 13 juli tot en met 4 augustus. Dit heeft organisator Ivette Forster aan de Amsterdamse televisiezender AT5 laten weten.

Volgens de zender zal het festival opnieuw plaatsvinden in het Bijlmerpark en het aangrenzende sportpark waar het traditionele voetbaltoernooi wordt gehouden. Het festivalterrein wordt opgedeeld in eilanden met een thema. Zo komen er een jongereneiland, een salsatent, een cultuurtent, een Africa Lounge en een Wellness Garden.

Zoals eerder bekend werd, zal het festival niet meer gratis zijn. Bezoekers moeten 2,50 euro betalen om het terrein op te mogen. Er is plaats voor honderd kramen en uiteraard kan er op Kwaku vooral weer lekker worden gegeten en gedronken. Forster zegt tegen AT5 het festival te willen professionaliseren met behoud van het bijzondere karakter.

[van AT5.nl]

maandag 18 maart 2013

Inheemsen ontvangen CELAC-deelnemers

Een Inheemse culturele groep geeft donderdag cultuurministers van landen in Latijns-Amerika en het Caribisch een warme ontvangst bij aankomst in Royal Torarica in Paramaribo voor de eerste CELAC-vergadering. De kennismaking met de Surinaamse cultuur werd dezelfde avond voortgezet bij de officiële regionale aftrap van de 11e editie van het Caribisch festival (Carifesta XI) dat in augustus in Suriname wordt gehouden. President Desire Bouterse verrichte de launch op het terrein van zijn kabinet met minipresentaties van verschillende aspecten uit de Surinaamse cultuur.

[van Waterkant.Net, 17-3-2013]