![]() |
| Attributen voor een winti ritueel |
door Tascha Samuel
Paramaribo -
Schrijven is voor Glenn Pinas een serieuze zaak; een manier om gekregen
boodschappen over te brengen. De schrijver heeft onlangs drie nieuwe boeken
uitgegeven. “Ik schrijf omdat datgene wat ik meekrijg vanuit mijn inspiratie en
mijn dromen boodschappen bevat. Het zijn ook dingen die ik heb geobserveerd en
vanuit een andere invalshoek benader. Dingen die, denk ik, van essentieel
belang zijn voor vooral de Afro -Surinamer. Om hun denken en handelen te vormen.
Om hen te scholen anders te gaan denken,” filosofeert Pinas.
Stellingen
Zijn werken staan bol van allerlei stellingen afkomstig van
diepgaand onderzoek en winti-consulten. Hij schreef zijn boeken in twee reeksen
van drie. De eerste reeks kwam enkele jaren geleden uit en nu is de tweede
reeks van drie uit. Het boek genaamd De
uil, de kip en de sprinkhaan is een
kinderboek bestaande uit vijf verhalen met een moraal voor kinderen tussen de
vijf en elf jaar. Vanuit diepe introspectie met veel winti invloeden schreef
hij het boek Pikin Kodjo in
sollicitatiegesprek met de Bijbel. "Het boek is geen aanval op de
bijbel. Het is een aanklacht naar hoe de bijbel vroeger is misbruikt om ons
klein en dom te houden. Men heeft ons de goede dingen uit de bijbel niet
geleerd." Het verhaal gaat over de Pikin Kodjo die in Nederland gaat
werken en daar in aanraking komt met het christendom. Hij gaat een gesprek aan
met de bijbel. Hij stelt in het boek ook de vraag waarom hij zijn cultuur moet
loslaten als hij de bijbel aanhangt. "Het verhaal gaat over een
maatschappelijke discussie", meent Pinas.
Koloniale invloeden
De schrijver heeft al sinds zijn studiejaren in Cuba de
droom om te schrijven. Maar pas jaren later, nadat hij zich in Nederland had
gevestigd, kon hij echt beginnen met schrijven. In 2009 begon zijn literaire
reis na een korte schrijfcursus. "Ik kijk goed om me heen, observeer en
trek mijn conclusies. Ik schrijf afro gecentreerd omdat ik nou eenmaal afro
ben." Hij meent dat koloniale invloeden tot nu toe zichtbaar zijn.
"We hebben alles gewoon moeten slikken wat ons werd voorgekauwd en we zijn
nog steeds op dat niveau met onze mentaliteit. Mensen gaan naar de universiteit
maar kunnen niet verder denken en handelen dan wat zij hebben geleerd uit die
boeken. Ik denk daarom dat de president daarom zo vaak moet reshuffelen."
Bekende
parlementariërs
De titel van het derde boek Van koffiezetter tot parlementariër spreekt voor zich. Het verhaalt over Stanley
die een baantje heeft bij de Nationale Assemblee als koffiezetter en zich
opwerkt na zijn studie bedrijfseconomie. Hij sluit zich aan bij een politieke
partij en wordt zelf assembleelid. De hedendaagse politieke constellatie en
personages die veel weg hebben van bekende parlementariërs komen aan bod. Hele
betogen worden uitgewerkt, een geschiedenisles amnestie en zelfs een heel
wetsvoorstel worden in het boek uitgewerkt. De boeken zijn geen luchtig
leesvoer, maar vereisen de volle aandacht. Pinas zit ondanks zijn drie net
uitgegeven boeken niet stil, maar werkt heel hard aan nog een boek dat dit jaar
nog moet uitkomen. De boeken zijn verkrijgbaar in de betere boekwinkels.
[uit de Ware Tijd,
24/01/2013]






