A Historia fu Delayla

Onder het genot van een hapje en een drankje nodigen wij u uit voor de boekpresentatie van Krofaya Kromanti - A Historia fu Delayla.

“De geschiedenis van Delayla”, geschreven in het Sranantongo, is het verhaal van een onvoldoende geschoolde jonge vrouw, die geld ontvreemdde van haar familie, om gehoor te geven aan haar verslaving, “het casino.” Ondanks het feit dat zij haar naasten veel verdriet heeft aangedaan, is zij toch een positief voorbeeld geworden voor vrouwen en jeugdigen in haar omgeving. Uiteindelijk zag zij met de hulp van anderen in, dat zij degene was die zichzelf kon bevrijden van die verslaving. Het verhaal voert terug naar het prachtige Suriname, waar liefde, plezier, geloof en dood in elkaar overgaan.”

U bent welkom op

Datum: zondag 1 juni 2014

Atelier LerAmant

Zaansgroen 19, 2718 GL Zoetermeer

Informatie: krofayakromanti@gmail.com

Telefoon: 06 51 939 976

Presentatie : Dr. Barryl Biekman

Programma

14.15 uur Inloop

14.45   uur Welkomstwoord: Wonny Stuger

15.00 uur Spiritueel moment: Nana Abrewa

15.10 uur Voordracht Krofaya Kromanti

15.20   uur Overhandigen eerste exemplaren aan:

·         Consul Generaal Republiek Suriname: Dhr. R. Lieuw a Sie

·         Drs. Gracia Blanker

·         Drs. Romeo Grot

·         Ronald Snijders

15.45 uur Borrel, warm hapje, gelegenheid tot koop en signeersessie

17.30 uur Afsluiting: Mavis Biekman

                               Vioolspel: Shauntell Baumgard

                                                               Kari       

Ondro a prisiri fu wan bita nanga wan switmofo wi e kari yu fu teki prati na a openbari fu a fosi buku fu Krofaya Kromanti - A Historia fu Delayla

                                                

“A historia fu Delayla na a tori fu wan uma di no kisi nofo skoro. Di e f’furu moni fu en lobiwan fu go prei ini casino. Ofskon a no ben libi dyadya, a tron wan bigi eksempre gi umasma nanga yonguwan ini a kondre. Te nanga langa Delayla ben kon syi dati en wawan kan dresi ensrefi. Yepi fu trawan ben de fanowdu. A tori e tyari yu go na Sranankondre pe lobi, bribi, prisiri nanga dede e tuka.”

Kon brasa mi nanga yu lobi tapu:

Sonde, juni wan, tudusuntinafo

Na: Atelier LerAmant

Zaansgroen 19, 2718 GL Zoetermeer

Enforma: krofayakromanti@gmail.com

Dei-amrabasi: Dr. Barryl Biekman

Programa

14.15 yuru Waka-na-ini

14.45 yuru Kon-na-ini wortu: Sisa Wonny Stuger

15.00 yuru Wortu fu blesi: Bigi Sisa Nana Abrewa

15.10 yuru Wan tesi fu a wroko fu Krofaya Kromanti

15.20 yuru  Presenteri den fosi eksemplari na: A Consul Generaal fu Republiek Suriname:

·         Mneri: R. Lieuw a Sie

·         Drs. Gracia Blanker

·         Drs. Romeo Grot

·         Ronald Snijders

15.45 yuru Bita, wan switmofo nanga skrifbuku-uma marki-momenti

                               Ten fu bai wan buku, miti makandra

17.30 yuru Tapu: Sisa Mavis Biekman

                              

                                                 Finyoroprei: Pkinmisi Shauntell Baumgard

Brief van Barryl Biekman aan Philomena Essed

Zaterdag 15 februari 2014

Dierbare Philomena,

Dankzij de altijd weer alerte sister Hellen Gill ontvang ik de interessante informatie over de Book launch. Ik zou er graag bij willen zijn maar verwijzend naar de bijlage dan weet je dan precies de reden waarom.

In de beschrijving van de Book launch die van Hellen is ontvangen lees ik over de verschillende vormen van discriminatie maar niet over anti black racism. Wist je dat de UN HRC akkoord is gegaan om deze vorm van Racisme te betitelen als Afrofobia. Ik ben benieuwd of, hoe en in welke mate deze vorm van Racisme in het boek wordt belicht. Ik hou me aanbevolen voor een exemplaar. Laat weten waar het te koop is.

Overigens ik ben nog steeds dankbaar voor jouw interventie tijdens mijn presentatie in de NPRD in 2006 over Zwarte Piet is Racisme toen ik op 'schandalige' wijze (zo kwalificeerde je het gedrag toen)werd aangevallen. Bijna alle NPRD participanten inclusief vertegenwoordigers van het CIDI, het Anne Frankhuis, Artikel 1 (LBR), Forum waren van mening dat het Sint Nicolaas concept een onschuldig kinderfeest is dat niet thuis hoort op de agenda van de NPRD. Dat het concept niets te maken zou hebben met Racisme. Ik werd aangemaand om het liever niet meer erover te hebben. Sommigen hadden zich geërgerd aan de videopresentatie, die voorafgaande aan mijn presentatie werd vertoond waaruit de visie over zwarte piet van o.a. wetenschappers zoals Henri Dors naar voren kwam. Als er een gat wat waar ik stond was ik erin gevallen zo geschrokken was ik van organisaties die naar mijn mening zouden moeten weten hoe racisme werkt. Ik schaamde me tot op het bot.

Els Borst

Dankzij de zeer zeer krachtige stellingname van jou, ondersteund door mevrouw Mulder van Amnestie International, werd het mogelijk gemaakt om middelen beschikbaar te krijgen om de conferentie "Focus op Zwart" te organiseren. Ik herinner me een emailbrief van de pas overleden (helaas vermoorde!!!)  Els Borst (toen voorzitter NPRD) die mijn 'overdrijven' nogmaals bevestigde. 'U moet niet zo overdrijven en deze kwestie op de spits drijven' werd mij door haar verweten tijdens de bijeenkomst.

Waarna jij aandacht vroeg van iedereen. Jouw betoog over hoe racisme werkt dwong iedereen tot stilte en besef waarna ik de middelen beschikbaar kreeg om de conferentie "Focus op Zwart" te organiseren. Geen enkel lid van de NPRD verscheen op de conferentie behoudens een vertegenwoordiger van Justitie en Politie. Els Borst die wel aanwezig was bij conferenties die andere organisaties organiseerde verontschuldigde zich wegens andere verplichtingen.

Ik heb veel redenen om bij het thema racismebestrijding altijd terug aan jou te denken. Onze lange gesprekken in het kader van de speciale vakgroep (INDRA) en het boek Bijvoorbeeld (Essed & Helwig) en mijn panellidmaatschap tijdens de presentatie van: Bijvoorbeeld zal altijd in mijn herinnering blijven. Eén van de redenen waarom ik in één van de hoofdstukken van mijn proefschrift uit Bijvoorbeeld heb geciteerd. Dit in het kader van de op "partijpolitieke en etnisch raciale gebaseerde motieven/overwegingen bij processen van werving en selectie.

Ik wens je heel veel succes bij de Book presentatie.


Vriendelijke groet,

Barryl Biekman

Barryl Biekman gepromoveerd

Gisteren, 18 februari 2014, promoveerde Barryl Biekman aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname op het proefschrift Competentiemanagement in de Republiek Suriname. De promotieplechtigheid vond plaats in de Hervormde Kerk aan het Kerkplein, die voor dit soort doeleinden fungeert als aula van de universiteit. Een foto-impressie.

Barryl Biekman promoveert vandaag

Op dinsdag 18 februari 2014 zal in het openbaar de promotie plaatsvinden van drs. Barryl Biekman tot Doctor in de Maatschappijwetenschappen. Biekman verdedigt het proefschrift getiteld: Competentiemanagement in de Republiek Suriname.

De promotie vindt plaats in de Hervormde Kerk aan het Kerkplein te Paramaribo en vangt aan om 19.00 uur.

ChristenUnie wil excuus voor slavernij

Kaart van de kolonie Suriname, C.A. van Sijpesteijn, 1853. Foto @ Buku

door Eric Mahabier

Paramaribo - De Nederlandse politieke partij ChristenUnie (CU) vindt het gepast dat met 150 jaar afschaffing slavernij de Nederlandse regering haar excuses aanbiedt. Fractievoorzitter Arie Slob vindt het belangrijk dat de Nederlandse overheid hardop uitspreekt dat wat tijdens de slavernij gebeurd is, niet acceptabel is.

Woorden als "diepe spijt" en "excuus", zijn volgens hem op zijn plaats. Slob vindt ook dat nazaten van de slaven de ruimte moeten krijgen om hun verhaal te doen en in gesprek te gaan zodat een hele zwarte bladzijde niet weggeduwd kan worden. Maar dat er volop erkend wordt dat Nederland daarvoor de verantwoordelijkheid draagt.

De ChristenUnie heeft gistermiddag in de Tweede Kamer een rondetafelgesprek gehouden om het einde aan de slavernij in de voormalige koloniën Suriname en de Nederlandse Antillen te herdenken. De ChristenUnie ging over tot deze bijeenkomst nadat de partij geen meerderheid in de Tweede Kamer vond voor een parlementaire vergadering hierover.

De ChristenUnie Tweede Kamerfractie heeft het Presidium van de Tweede Kamer het verzoek gedaan om op de eerste vergaderdag na de officiële herdenking, dinsdag 2 juli na afloop van het Vragenuur, een moment stil te staan bij deze geschiedenis. Slob: "Het slavernijverleden heeft diepe sporen achtergelaten, voor sommigen zijn deze nog dagelijks voelbaar. We dragen een verantwoordelijkheid om met elkaar stil te staan bij de vraag hoe we in onze tijd met dit verleden moeten en kunnen omgaan."

Een breed scala aan maatschappelijke organisaties en Tweede Kamerleden namen deel aan het rondetafelgesprek. Sprekers tijdens het rondetafelgesprek gisteren waren onder meer Anouchka van Miltenburg (voorzitter van de Tweede Kamer), Joan Ferrier (voorzitter Stichting Herdenking Slavernijverleden 2013) , Frank Dragtenstein (historicus slavernijverleden) en Barryl Biekman (voorzitter Landelijk Platform Slavernijverleden).

[uit de Ware Tijd, 28/06/2013]

Het Kasteel van Elmina: Europese slavenhandel minstens zo Afrikaans

Het kasteel van Elmina

door Stuart Rahan

Amsterdam - Met de presentatie van het boek Het kasteel van Elmina heeft schrijver en journalist Marcel van Engelen een nieuw hoofdstuk toegevoegd aan de discussie over slavernij en slavenhandel. De Nederlandse schrijver heeft de onderbelichte kant van slavernij en slavenhandel op het vaste continent van Afrika aan een nadere bespreking onderworpen.

Was de onderwerping van de Afrikaanse mannen en vrouwen door hun eigen rasgenoten net zo verwerpelijk als toen de witte Europeaan de trans-Atlantische slavenhandel opstartte?

Hij geeft daar antwoord op in zijn nieuwe boek. "Niet om de Europese bemoeienis met slavernij te vergoelijken", verontschuldigt hij zich tijdens de presentatie. "Het doet niks af aan het aandeel van Nederland." Wat hem tijdens zijn onderzoek trof, was hoe vervlochten de trans-Atlantische handel was met de Afrikaanse slavenhandel en het meest dramatische, de gruwelen van de slavernij, die nog moesten komen.

Langdurige discussies

Hij toonde diep respect voor Barryl Biekman van het Landelijk Platform Slavernijverleden, die de aanzet gaf voor het Slavernijmonument in het Amsterdamse Oosterpark. "Het monument heeft als katalysator gewerkt op heel veel wat met het Nederlandse slavernijverleden te maken heeft gehad." Hij overhandigde het eerste exemplaar van zijn boek aan haar. In zijn zoektocht naar het Nederlandse slavernijverleden heeft de schrijver al sinds 2001 contact met Biekman. In langdurige discussies hebben beiden op respectvolle wijze het gevoelige onderwerp met elkaar besproken. Maar de meningsverschillen en benaderingswijzen, ieder vanuit zijn eigen achtergrond, hebben niet echt tot consensus geleid.

Vergoelijken

In haar dankwoord prees Biekman, Van Engelen voor zijn bijdrage aan het de-taboeïseringsproces van de slavernij binnen de Nederlandse samenleving. "Als het slavernijsysteem toen als misdaad tegen de mensheid was verklaard en er een strafsysteem bestond, was het koningshuis voor levenslang opgesloten", illustreert Biekman de betrokkenheid van de Nederlandse staat. Het verwerpelijke slavernijsysteem werd namelijk vanuit het koningshuis legaal in stand gehouden. Maar volgens Biekman willen 'witte' wetenschappers met hun Eurocentrische benadering vooral de aandacht afleiden van het Nederlandse aandeel in de ontwikkeling van het verwerpelijke systeem, van de misdaden die tegen Afrika en Afrikanen is begaan. "Zij halen de moderne slavernij er steevast bij om de aandacht af te leiden van de roep om excuses aan te bieden voor de misdaden tegen de mens. Ze halen ook de Afrikaanse slavernij erbij om de Europese slavernij te vergoelijken."

Geen aandacht

Maritiem historicus Henk den Heijer, die zijn medewerking verleend heeft aan het boek is blij met de aandacht voor het Nederlandse slavernijverleden. In het Nederlandse onderwijs is volgens hem nauwelijks aandacht geweest. Met de komst van Surinamers naar Nederland is daar verandering in gekomen. Het kasteel van Elmina beschrijft hoe leven en handel rond Elmina verliepen. Van Engelen trok vanaf de kust het Afrikaanse binnenland in en bezocht de plaatsen waaruit de slaven werden weggevoerd. Gaandeweg verdiept hij zich in de discussie rond slavernij die de laatste jaren in Nederland zo hevig is opgelaaid. Was de slavenhandel niet minstens zo Afrikaans als Europees?

 [uit de Ware Tijd, 24/05/2013]

‘Nederland moet mee betalen aan kosten slavernijmonument Suriname’

Volgens Barryl Biekman, voorzitter van het Landelijk Platform Slavernijverleden (LPS), kan Nederland met het bijdragen in de kosten van het slavernijmonument in Suriname, iets terugbetalen van al het geld dat in de slaventijd verdiend is ten koste van de voorouders van de Surinamers.
Dit jaar is het 150 jaar geleden dat de slavernij in Suriname officieel werd afgeschaft. In Suriname is daarom door een particuliere stichting het initiatief genomen geld in te zamelen voor een Surinaams slavernijmonument en een nationaal instituut slavernijverleden.

De geraamde kosten hiervan zijn 1,5 miljoen euro. Dit bedrag moet opgebracht worden via donaties van het bedrijfsleven en particulieren, maar ook van de overheid in Nederland, vindt Biekman. Als Nederland echt in het reine wil komen met zijn slavernijverleden, dan zou de regering mee moeten betalen aan de kosten volgens haar.

[Bron: Telegraaf.nl]

Een feestje voor oude blanken (1)

door Rudie Kagie

Het Nederlandse slavernijverleden wordt dit jaar volop herdacht. Niet naar ieders zin. ‘Er is gesleuteld, genuanceerd en afgezwakt.’

De openbare verkoop van een slavin en haar twee kinderen in Suriname op een prent uit Benoits Voyage à Surinam, 1839. 

Bij de jaarlijkse kranslegging in Amsterdam op 1 juli, de dag waarop de afschaffing van de slavernij wordt herdacht, sprak Mark Rutte afgelopen jaar over het lot ‘van al die vrouwen, mannen en kinderen die plotseling niet meer over hun eigen leven konden beschikken’.

Slavernij ontmenselijkt, vond de premier. ‘Slavernij reduceert mensen tot productiemiddelen en het stelt het gewin van een kleine groep boven de waardigheid van velen.’ Mooi gesproken, maar hoe valt dit regeringsstandpunt te rijmen met het besluit om de subsidie aan het NiNsee (Nationaal instituut Nederlands slavernijverleden en erfenis) per 1 januari 2013 stop te zetten? De vraag werd vanachter het katheder onverwacht opgeworpen door spreekster Barryl Biekman van het Landelijk Platform Slavernijverleden. De premier antwoordde na afloop, buiten het bereik van camera’s en microfoons, dat hij het ook niet helpen kan dat stevig op culturele instellingen moet worden bezuinigd. Dankzij een gulle geste van de gemeente Amsterdam die anderhalve ton per jaar beschikbaar stelt, lukte het om een sterk afgeslankt NiNsee van de ondergang te redden, zij het na inlevering van de riante huisvesting en ontslag voor zeven betaalde krachten.

Toni Morrison

Desondanks zal slavernij als onderwerp komend jaar in vele varianten voorbijkomen. Geholpen door een Amsterdamse subsidie van zevenenhalve ton tamboereert de Stichting Herdenking Slavernijverleden 2013 een jaar lang ter gelegenheid van de mijlpaal die anderhalve eeuw geleden werd bereikt: op 1 juli 1863 kwam officieel een einde aan de slavernij in de Nederlandse koloniën. Tientallen manifestaties, tentoonstellingen, concerten, een massaal Keti Koti-ontbijt op het Leidseplein, redevoeringen (gedacht wordt aan Michelle Obama, Angela Davis en Toni Morrison), boeken, films en theatervoorstellingen moeten de terugblik tot een succes maken. Zelfs de Boekenweek doet mee. Thema: Gouden Tijden, Zwarte Bladzijden.

Onbe­schaafde mensen

Van zo veel aandacht voor zijn stokpaardje moet het humeur van Sandew Hira opbeuren, zou je denken, maar in zijn kantoor in het Haagse Statenkwartier toont de van oorsprong Surinaamse historicus zich allerminst onder de indruk. ‘Dit wordt gewoon een feestje voor een paar oude blanke mannen en vrouwen – and that’s it,’ zegt hij. ‘Er wordt een rond getal gebruikt om iets te vieren. In 2014 is iedereen het weer vergeten. Als er geen slavernij had bestaan, zou Europa het hebben uitgevonden om het te kunnen afschaffen. De afschaffing van de slavernij wordt als het hoogtepunt van de Europese beschaving beschouwd, maar eigenlijk was het een dieptepunt. Beschaafde mensen beginnen met de erkenning dat er een misdaad tegen de menselijkheid heeft plaatsgevonden, bieden hun excuses hiervoor aan en compenseren de slachtoffers voor de schade en het leed dat ze geleden hebben. Onbe­schaafde mensen ontkennen de misdaad, vragen om dankbaarheid van het slachtoffer en compenseren de dader. Bij de afschaffing van de slavernij heeft Nederland de slavenhouders gecompenseerd, niet de slachtoffers. Eigenlijk interesseert dat hele slavernijverleden Nederland geen reet. Als het echt niet anders kan, dan moet het maar herdacht worden – maar gelukkig staat het onderwerp na dat ene jaar niet meer op de kaart. Dat is het beleid in dit land.’

Het Keti Koti-festival bij het Slavernijmonument, 2011. Foto: Amaury Miller

Eeuwenlang was de geschiedschrijving van de Nederlandse slavernij in Suriname en op de Antillen het specialisme van blanke experts die volgens hun zwarte critici vanuit een ‘Eurocentrisch perspectief’ redeneerden. Des te meer opzien baart Hira met een radicale, antikoloniale visie op het verleden. Hij schrijft er polemische columns en boeken over. Van Den Helder tot Maastricht leidde hij tot dusver achtenzeventig keer een workshop over het thema dat hij in zijn veelbesproken pamflet Decolo­nizing the Mind (2009) aan de kaak stelt.

Onlangs stak de auteur zijn verhaal af op uitnodiging van zwarte studenten van de Hogeschool Rotterdam. Hij vertelt: ‘Toen ik begon, kwam een witte vrouw binnen en ging zitten. Achteraf bleek zij de mentor van die werkgroep te zijn. Toen ik de verschrikkingen van de Zwarte holocaust in kaart begon te brengen, zag ik haar helemaal in elkaar krimpen. O jee, dacht ik, die komt straks psychisch in de problemen. In de pauze ging ik naar haar toe. Ik heb het gevoel dat je me persoonlijk beschuldigt, zei ze. Interessant. Ineens realiseerde ik me dat zich hier een identiteitskwestie openbaarde. Die vrouw is opgevoed met het idee dat ze tot een goed volk behoort. En dan kom ik langs om te vertellen dat wat de Nederlandse uitbuiters in de negentiende eeuw hebben aangericht, veel erger was dan wat de Duitse nazi’s deden. Niet leuk om te horen. Maar als je nou eens gewoon zou beginnen met te erkennen dat je voorouders een misdaad tegen de menselijkheid hebben begaan, zei ik tegen die vrouw, dan kun je toch afstand nemen van wat ze gedaan hebben? Sinds de Duitsers hebben verklaard dat nazisme geen deel van de Duitse cultuur behoort te zijn, heeft de opgroeiende generatie in de Bondsrepubliek geen reden meer om zich schuldig te voelen over wat tijdens de Tweede Wereldoorlog is gebeurd. Waarom kunnen de Nederlanders niet hetzelfde doen met kolonialisme en slavernij? Na de pauze hebben we dat thema als onderdeel van de workshop verder bediscussieerd. Na afloop zag ik die mentor met een somber gezicht vertrekken. Ik dacht: die komt hier geen tweede keer. Zo’n twee maanden later belde ze me op. Ze vertelde me dat ze de directie van de Hogeschool over mijn bezoek had verteld en dat ze eigenlijk vond dat al haar collega’s kennis moesten nemen van mijn verhaal. Ik was stomverbaasd. Het gevolg was dat ik een paar weken later wéér op die Hogeschool was, nu om voor een gehoor van zo’n zeventig voornamelijk witte medewerkers mijn exposé over de slavernij af te steken. De directeur introduceerde mij met de mededeling dat ik dingen zou gaan zeggen die misschien shocking waren, maar dat het vanuit wetenschappelijk oogpunt toch goed was om kennis te nemen van mijn standpunt. Toen ik dat hoorde, dacht ik: gewéldig, er is hoop voor Nederland. Een beschaafd land heeft de plicht om excuses te maken en een herstelbetalingstraject in gang te zetten als slavernij als misdaad tegen de menselijkheid wordt erkend. Ik ging er steeds van uit dat de erkenning van die misdaad nog minstens een halve eeuw op zich zou laten wachten, maar na die ervaring in Rotterdam denk ik dat het misschien sneller kan.’

[wordt vervolgd]

[uit Vrij Nederland, 15 januari 2013]

LPS verafschuwt Nederlandse voordracht: ‘Sinterklaas is racisme’

door Stuart Rahan


Het Landelijk Platform Slavernijverleden (LPS) verafschuwt de voordracht van de Nederlandse Commissie Immaterieel Erfgoed om de Sint Nicolaas Traditie door de Unesco genomineerd te krijgen op de Erfgoedlijst. Daarom zijn naar verschillende internationale VN-organen brieven gezonden waarin gelobbyd wordt om de nominatie af te wijzen. Ook zijn er brieven gezonden naar het Nederlands Centrum voor Volkscultuur en immaterieel erfgoed, de fracties van de Tweede Kamer der Staten-Generaal en de verantwoordelijke minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen.
“Zoals verwacht bleven reacties uit”, beklaagt Barryl Biekman van het LPS zich. “Ook brieven aan premier Mark Rutte bleven onbeantwoord, want ook voor Rutte is de traditie inclusief het ‘zwarte Pietverschijnsel’ heilig.” Biekman stoort zich ook ontzettend aan het uitblijven van een reactie van de Tweede Kamer. “Nu hebben ze met de verkiezingen wel onze stemmen nodig, maar aanpakken van Black Racism, ho maar.”

Theatermaker en woordkunstenaar Quincy “P. Martinus” Gario (l) met zijn brother in arms Jerry “Kno-Ledge” Cesare (r) in strijd tegen het kinderfenomeen ‘Zwarte Piet’ dat als zeer beledigend en racistisch wordt ervaren door Nederlanders met een Afrikaanse achtergrond. Foto: Peter Vidani

Verwerpelijk

De discussie rond het fenomeen ‘Zwarte Piet’ is met de ratificatie door Nederland dit jaar van de Conventie Immaterieel Erfgoed van de Unesco, welke aangenomen is in 2003, nu verplaatst naar het internationale speelveld waar racisme, in welke vorm dan ook, verboden is. Zwarte Piet is voor de zwarte samenleving in Nederland verwerpelijk gelet op de historische context waarin de knecht van de ‘goedheiligman’ zijn intrede deed. En laat het nou net deze historische context zijn die Nederland (bewust) niet voorlegde aan de Unesco. “Om de ware aard van de traditie te omzeilen of te verdoezelen, is de karikatuur ‘Zwarte Piet’ en alle andere attributen en gebruiken in de relevante documenten weggelaten. Immers het zou de Unesco onwaardig zijn om racistische stereotypen die tot doel hebben volkeren te demoniseren via volkscultuur, volksgewoonten en volkstradities te ondersteunen. Vooral daar waar het om een volksgemeenschap gaat waarbij de meerderheid van het volk geen rekening houdt met de mensenrechten, gevoelens en het ‘lijden’ van een minderheid van het volk. De Unesco is een orgaan dat geacht mag worden er nauwlettend op toe te zien dat geen enkel mensenrecht (meer) wordt geschonden”, legt Biekman uit. In paragraaf 13 van de Durban Verklaring en Programma van Actie 2001 erkennen de VN-lidstaten, inclusief Nederland, dat ‘slavernij, slavenhandel, met inbegrip van de trans-Atlantische slavenhandel’, afschuwelijke drama’s waren in de geschiedenis van de mensheid. Niet alleen door de gruwelijke barbaarsheid ervan maar ook door de omvang. Het georganiseerde karakter en vooral door de ontkenning van de essentie van de slachtoffers.

“De VN-lidstaten erkennen voorts dat slavernij en slavenhandel misdaden tegen de menselijkheid zijn en dat het ook in die tijd ondanks de toenmalige opvattingen en wet- en regelgeving in het bijzonder de trans-Atlantische slavenhandel één van de grootste bronnen en uitingen van racisme, rassendiscriminatie, vreemdelingenhaat en aanverwante onverdraagzaamheid zijn geweest. Afrikanen en personen van Afrikaanse afkomst zijn het slachtoffer van deze daden en dragen nog steeds de gevolgen”, verwijst Biekman naar de huidige situatie.

Foto ANP

Nederlandse misleiding

Het is precies om deze redenen dat de VN-lidstaten Afrikanen en personen van Afrikaanse afkomst tot een speciale doelgroep hebben verklaard op grond waarvan specifieke antiracisme actieprogramma’s dienen te worden gerealiseerd. Het LPS vindt het dan ook buitengewoon misleidend om een Sinterklaastraditie te presenteren als ‘pakjesavond’ met weglating van de elementen die wezenlijk onderdeel zijn van de traditie. “Dit met als doel om het op de Wereld Immaterieel Erfgoedlijst genomineerd te krijgen”, stoort Barryl Biekman enorm. Volgens het Nederlands Centrum voor Volkscultuur behoren tradities tot de culturele bagage die mensen van huis uit hebben meegekregen. Mensen geven de tradities van de ene generatie aan de andere generatie door, maar passen die tradities ook aan, zodat ze geschikt zijn voor hun eigen, hedendaagse leven.

Tradities hebben dus niet alleen betrekking op vroeger, het zijn gebruiken van vandaag, maar met een wortel in het verleden. Rituelen zijn ook tradities, maar hebben een plechtig karakter, zoals bidden voor het eten en bij begrafenissen. Immaterieel erfgoed is levend erfgoed. Je kunt het niet conserveren of restaureren, zoals monumenten, archiefstukken en museumvoorwerpen. Tradities en rituelen moeten een hedendaagse betekenis hebben, anders worden ze niet meer gebruikt en verdwijnen ze. Daarom is het belangrijk dat immaterieel erfgoed evolueert. “Immaterieel erfgoed is de schakel tussen heden, verleden en toekomst. Het geeft een gevoel van verbondenheid met vorige generaties, maar is ook toekomstgericht omdat mensen het willen doorgeven aan volgende generaties.”

Verkleuren helpt niet

Sinterklaas heeft al vele stormen overleefd. Het kinderfeestje stamt uit de zestiende eeuw. Halverwege de negentiende eeuw, vond men toen dat de goedheiligman een knecht nodig had. De slavernij in de koloniën was nog volop aanwezig en de enige geschikte knecht moest het karakter en uiterlijk van de Nederlandse welvaart vertegenwoordigen: de tot slaaf gemaakte Afrikaan werd ‘Zwarte Piet’. In de Nederlandse traditie en immaterieel erfgoed spreekt men zelfs over de acceptatie door islamitische kinderen.

Bewust wordt weggelaten dat de beïnvloedbaarheid van kinderen door zo’n feestje makkelijker tot stand komt terwijl aan de andere kant ad rem gereageerd wordt op mensen die anti Zwarte Piet zijn. “Er zijn nog steeds mensen die Zwarte Piet het liefst van kleur zien verschieten en hem willen bevrijden uit zijn traditionele knechtenrol.” Barryl Biekman reageert hierop als volgt: “Wij zijn niet tegen Sint Nicolaas. Laat Nederland vooral haar feestje vieren. Wij zijn tegen het concept ‘Zwarte Piet’. Wij zijn het aan onze nazaten verplicht om in actie te komen. Wij vinden dat besluitvormers bij de Unesco vooral ook bekend moeten zijn wat de visie is van de zwarte (Afrikaanse) gemeenschap in Nederland.” Lang was er geen belangstelling voor het immaterieel erfgoed totdat het Unesco Verdrag in 2003 werd aangenomen. Meer dan 140 landen hebben het inmiddels geratificeerd. Indonesië hoort ook tot deze landen. Suriname en Nederland nog niet. Een opdracht van de Unesco aan landen is dat zij het eigen immaterieel erfgoed in kaart brengen en documenteren. Naast de Werelderfgoedlijst van monumenten en landschappen (Verdrag van 1972) bestaat er een Werelderfgoedlijst voor immaterieel erfgoed, the Intangible Heritage List, dat inmiddels meer dan 200 elementen telt. “Maar wie beslist welke traditie, welk ritueel, welke dans belangrijker is dan een andere? Welke uitingen worden op nationaal niveau op de lijsten opgenomen? Welke identiteit wordt gepropageerd? Wat is het erfgoed van een land?” Allemaal interessante vragen volgens Barryl Biekman voor mensen die het proces in Nederland willen volgen, evenals de processen in het buitenland. “Maar daar Nederland nu de conventie heeft geratificeerd is alertheid geblazen."

Foto @ Salomé Zwart

Solidariteit

"Vanuit het perspectief van Nederland als multiculturele samenleving is het belangrijk om in het proces van verzameling van onderwerpen ten behoeve van nominatie door de Unesco niet over één nacht ijs te gaan. Wat voor de ene burger of groepen van burgers belangrijk is om aan te merken als volksgewoonte die een plaats verdient op de Unesco Werelderfgoedlijst, kan voor de andere burger of groepen van burgers als verwerpelijk worden ervaren”, vindt Biekman.

Daarom heeft het LPS mede namens het AAD (Africa and African Descendent) Netwerk Nederland in een brief van 23 november 2011 haar bezorgdheid richting de Unesco Parijs tot uitdrukking gebracht. Geen enkele vreedzame actie tot nu toe, ook de aangeboden petitie aan de Nederlandse regering via de Tweede Kamercommissie Justitie en Veiligheid, heeft geleid tot serieuze aandacht voor de zwarte roep tot heroriëntatie van het concept. “Dat is ondermeer de reden waarom wij ook aan de Unesco hebben gevraagd om een wetenschappelijk onderzoek in perspectief van Nederland als multiraciaal land.

Dit vanuit een meervoudige onderzoeksmethodologie naar de (verwerpelijke/kwalijke) kant van de effecten van deze traditie. Een groene, gele of blauwe Piet zal niet helpen vooral als de attributen, fysieke kenmerken, taal en spraakgebruik, georiënteerd blijven op de uiterlijke kenmerken van de zwarte Afrikaanse mens”, vindt LPS-voorzitter Barryl Biekman. Suriname heeft in 2011 een motie van de NPS aangenomen ten aanzien van de traditie in Suriname.

Sinterklaas was na 1980 als evenement verbannen. In Nederland is vorig jaar woordkunstenaar en theatermaker Quinsy Gario hardhandig door de politie aangepakt toen hij protesteerde bij de aankomst van de boot. Een actie die niet onopgemerkt is gebleven en de discussie alleen positief heeft beïnvloed. Barryl Biekman verwacht solidariteit van de zwarte gemeenschap in Suriname en Nederlandse Caribische landen om bij hun Unesco te lobbyen deze traditie voor zuiver wat Zwarte Piet betreft af te wijzen.

 [uit de Ware Tijd, 15/09/2012]

Reddingsactie NiNsee: Zijn het gezag van Beatrix en 16.000 handtekeningen voldoende?

door Stuart Rahan

Het lijkt wel zwarte pietenspel. Niemand durft de verantwoordelijkheid voor de sluiting van het NiNsee, het Nationaal instituut Nederlands slavernijverleden en erfenis, op zich te nemen. De politieke beslissing is weliswaar genomen door het kabinet van Mark Rutte, momenteel demissionair, maar onder dwang van gewezen gedoogpartner PVV, de partij van Geert Wilders die ‘vrijheid’ in de naam heeft maar intussen de vrijheid van minderheidsgroepen als de Afrikaanse gemeenschap steeds beperkter wil zien.

Voorzitter van het Landelijk Platform Slavernijverleden Barryl Biekman in geanimeerd gesprek met demissionair premier Mark Rutte afgelopen 1 juli bij de herdenking van 149 jaar afschaffing slavernij. V.l.n.r. Burgemeester van Amsterdam Eberhard van der Laan, NiNsee-voorzitter Eddy Campbell, demissionair premier Mark Rutte, LPS-voorzitter Barryl Biekman (staand), Tweede Kamervoorzitter Gerdie Verbeet en Edwin Abath, gevolmachtigd minister van Aruba.

PVV wil af van de zogenaamde linkse hobby’s waaronder ook het NiNsee valt. CDA en VVD stemden ermee in onder het mom van nationale bezuinigingen. Uit verschillende groepen en individuen klinkt het steeds luider dat het nog niet definitief afgelopen is met het NiNsee. Echter neemt geen groep of individu het initiatief om de genadeslag op het Landelijk Platform Slavernijverleden (LPS) en African and African Descendent (AAD) Netwerk Nederland na te voorkomen. De handelingen van de gemeente Amsterdam missen erkenning voor het NiNsee. Als nationaal documentatie- en informatiecentrum wordt het instituut overgeslagen bij de herdenking van 150 jaar afschaffing slavernij. Het NiNsee moet voor activiteiten in dat kader aankloppen bij Stichting Herdenking Slavernijverleden 2013 van Joan Ferrier. “De wereld op z’n kop”, beweren tegenstanders van de sluiting.

Cadeau of rechtmatig
Iedereen hoopte op een cadeautje van demissionair premier Rutte toen die voor het eerst zijn gezicht liet zien bij de jaarlijkse herdenking op 1 juli, onlangs in het Oosterpark. “Helaas, ik heb geen cadeau voor het NiNsee meegenomen”, uitte Rutte zich zonder omwegen terwijl niet alleen sprake was van herdenking van de afschaffing van de slavernij maar ook nog het tienjarig bestaan van het met sluiting bedreigde NiNsee. “Het minste wat je mee kan nemen op een jaardag, hoe klein dan ook, is een cadeau”, hoopte het gros van de aanwezigen. Het jammerlijke aan het idee van een cadeau in het geval van NiNsee is dat het instituut geen cadeau behoeft. Het bestaan van NiNsee is geen cadeau voor de Afrikaanse Nederlanders, voornamelijk uit Suriname en de Nederlandse Antillen, maar een verplichting van de Nederlandse staat als erkenning van het Nederlandse slavernijverleden en genoegdoening van de mensenrechtenschendingen. De Nederlandse geschiedenis vertelt in de marge over het slavernijverleden en wie het onderwerp beter wil bestuderen is aangewezen op nationale archieven die hoogdrempelig zijn. Het NiNsee zou dit historische vacuüm moeten invullen, toen in 2002 de regering van Wim Kok zijn verantwoordelijkheid nam en het NiNsee in al haar facetten ondersteunde. Het jaar daarvoor was al toestemming gegeven voor een nationaal monument Nederlands slavernijverleden wat resulteerde in het ontwerp en de bouw van het monument door kunstenaar Erwin de Vries.

Slaaf gehangen aan een haak;
 gravure uit de Italiaanse vertaling van Stedman

Barryl Biekman van het Landelijk Platform Slavernij die op eigen titel spreekt, hekelt de houding van de politieke oppositie momenteel in de Tweede Kamer. “Ooit iets van D66 gehoord? Hebben wij iets aan uitspraken van de SP over excuses terwijl het NiNsee nu ‘aan het sneuvelen’ is?” Zij haalt ook fel uit naar andere zogenaamde Nederlandse historici die nauw betrokken zijn bij het Nederlandse slavernijverleden en de onderwijzing daarvan. “Ook al aan figuren als Piet Emmer gedacht zijn onverbeterlijke rancuneuze rol? Maar als NiNsee een professor Small introduceert, hoor en zie je hem niet. Ik heb ook nog geen reactie gezien of gehoord op Emmer van professor Alex van Stipriaan, Dr. Frank Dragtenstein en Dr. Aspha Bijnaar. Ik wacht af.” Piet Emmer ziet de oprichting van NiNsee als een schuldgevoel bij de Nederlandse politiek en beweert dat vanuit die gedachte, nooit goed wetenschappelijk onderzoek verricht kan worden. Hij is er dan ook niet huiverig voor dat het instituut ophoudt te bestaan: “NiNsee heeft in de afgelopen tien jaar geen enkel uniek onderzoek verricht. Daarom maak ik mij geen zorgen om de sluiting van het instituut. Onderzoek naar het slavernijverleden zal ongetwijfeld voortgang vinden.” “Vooral het onderzoek waarbij de waarheid wordt verdoezeld, de mensenrechtenschendingen in boeken worden weggemoffeld en het economisch profijt wordt ontkent”, merkt Biekman op, als reactie op Emmer.

Hoop op Beatrix
Tijdens dezelfde herdenkingsplechtigheid vroeg NiNsee-voorzitter Eddy Campbell aan demissionair Rutte en burgemeester Eberhard van der Laan om het NiNsee niet te begraven. “Zijn intentie was helder”, memoreert Biekman zijn uitspraak. Campbell beloofde Rutte twee extra zetels bij de komende verkiezingen als deze alsnog met een cadeau op de proppen zou komen. Blijkbaar heeft Campbell een Afrikaanse achterban van wie hij op commando het stemgedrag kan beïnvloeden. En het zijn de komende verkiezingen die bepalend kunnen zijn voor een eventuele doorstart van NiNsee als zelfstandig historisch orgaan als argument om het geweten te sussen.

The fight. Foto @ Nicolaas Porter

Nu het wachten is op de winnaars van de verkiezingen, heeft het LPS alvast het hoogste gezag van Nederland aangeschreven om de politiek te bewegen tot andere inzichten. Koningin Beatrix is in een persoonlijke brief gevraagd haar invloed als staatshoofd aan te wenden het kabinet Rutte de sluiting van NiNsee te doen herzien. In een 36 punten tellende oproep legt het LPS de noodzaak van het voortbestaan van het NiNsee uit. Het NiNsee en het slavernijmonument na parlementaire goedkeuring en zijn gerealiseerd door middel van beschikbaarstelling van overheidsfinanciering. Om de daad bij het woord te voegen schuwt het LPS de confrontatie met het Nederlandse vorstenhuis dan ook niet. “Nederland heeft in vele opzichten, zoals blijkt uit wetenschappelijk onderzoek, geprofiteerd van de trans-Atlantische slavenhandel, slavernij en kolonialisme. Nederland, in casu wordt de Nederlandse regering, daarom verantwoordelijk geacht, is hoofdelijk aansprakelijk voor alles wat ertoe bijdraagt aan de verwerking van het slavernijdossier en de effecten van slavenhandel, slavernij en kolonialisme, mede te financieren.” In de brief verafschuwt het LPS dan ook de houding van staatssecretaris van Cultuur Halbe Zijlstra, die beweert dat het werkgebied van de activiteiten en projecten van het NiNsee, noch een wetenschappelijke, noch een culturele dimensie heeft en daarom niet tot het OCW-beleidsveld wordt gerekend en om die redenen overheidsfinanciering niet mogelijk is. “Reden te meer om aan te tonen dat Zijlstra de inhoud van zijn functie niet heeft begrepen”, bijt Barryl Biekman van zich af. Voor volgend jaar vraagt het LPS aan Beatrix ook haar invloed aan te wenden om bij de herdenking van 150 jaar afschaffing slavernij 1 juli uit te roepen tot nationale bezinningsdag en het elke vijf jaar een nationale vrije dag te laten zijn, zoals nu het geval is met de herdenking van de Tweede Wereldoorlog. De brief aan de koningin ging vergezeld van zestienduizend handtekeningen die in de afgelopen periode zijn verzameld.

[uit de Ware Tijd, 14/07/2012]

Lancering VN Internationaal Jaar voor Mensen van Afrikaanse Afkomst

Onder de titel, Met de menselijke waardigheid voor ogen: Bezinning, Rechtvaardigheid en Erkenning, vindt op vrijdag 4 februari a.s., in de Raadzaal van Stadsdeel Amsterdam Zuid Oost, de Nationale lancering plaats van het VN Internationaal Jaar voor Mensen van Afrikaanse Afkomst. Initiatiefnemers zijn: het Landelijk Platform Slavernijverleden, Tiye International en de samenwerkende Afrikaanse Diaspora netwerken in Nederland. De officiële opening wordt verricht door Mevrouw Drs. Andrée van Es, Amsterdamse (Groenlinks) wethouder ’Burgerschap en Integratie’. Voorafgegaan door het welkomstwoord door (PVDA) Stadsdeelvoorzitter Amsterdam Zuid Oost, Drs. Marcel Larose. Verder is er een toespraak van mevrouw Anna Maria Jojozi, diplomatieke vertegenwoordiger van de Republiek Zuid-Afrika, alwaar in 2001 de VN Wereld Anti Racisme Conferentie in Durban plaatsvond.

Dit jaar vindt, onder de VN-slogan: From rhetoric to reality. A global call from the UN for concrete action against racism, racial discrimination, xenophobia and related intolerance, de tienjarige herdenking plaats van deze historische VN-wereldconferentie. Het huidige VN-Plan is om in navolging van de Durban Review Conferentie van april 2009, een “VN High Level”-Conferentie annex Panel te realiseren, waarbij stilgestaan gaat worden bij de tot nu toe bereikte resultaten in de verschillende VN-lidstaten betreffende de implementatie van de DDPA.

In april 2009 heeft de VN-Algemene Vergadering, haar eerste Follow UP Durban Review Conferentie in Genève gehouden. Onderwerp van de Review was de evaluatie van de bereikte resultaten voortvloeiende uit de afspraken van de VN‐lidstaten in 2001 op de in Durban georganiseerde Wereldconferentie betreffende Racisme, Discriminatie, Vreemdelingenhaat en aanverwante Onverdraagzaamheid. Tijdens de Review in april 2009 hebben de VN-lidstaten de UN WCAR DDPA (Durban Declaration and Program of Action) in artikel 1 van de Durban Review Slotresolutie, herbevestigd.

Verder is bij resolutie nr. 64/169, van 18 december 2009 door de Algemene Vergadering van de VN besloten om 2011 te verklaren tot het VN Internationaal Jaar voor Mensen van Afrikaanse Afkomst. Doelstelling is om de VN-lidstaten vooral aan te sporen tot de ontwikkeling van een nationaal actieplan racismebestrijding. In Nederland is aan de uitvoering van de resoluties nog geen gevolg gegeven, evenmin aan de aanbevelingen van de CERD, het hoogste VN-toezichthoudende orgaan op het gebied van Racismebestrijding. Onder andere zijn er aanbevelingen gedaan ten aanzien van mensen van Afrikaanse afkomst en specifiek de Antilliaanse gemeenschap die door Nederland vanwege het buitenlandse beleid wordt vertegenwoordigd.

Hoewel uitgangspunt is dat VN-lidstaten op eigen wijze gevolg geven aan de implementatie van de VN-resolutie inzake het VN-jaar voor mensen van Afrikaanse afkomst, is het duidelijk dat VN-lidstaat Nederland niet staat te springen om aan de oproep van Ban Ki Moon, gedaan op 10 december jl, gevolg te geven en evenmin aan de uitvoering van de resoluties terzake de ontwikkeling van een nationaal actieplan racismebestrijding. Dit zegt, mevrouw Drs. Barryl Biekman, voorzitter van het Landelijk Platform Slavernijverleden. Wij zijn daarom blij met het initiatief van samenwerkende netwerken in Nederland om de launching zelf ter hand te nemen. Want als het aan de politiek bestuurlijke autoriteiten in Nederland ligt, gebeurt er niets. Liefst willen ze het low profile houden. Maar dat laten wij ons niet overkomen, zegt Biekman. In de aanloop naar de WCAR in 2001 hebben wij ons wereldwijd intensief ingezet, en gelobbyed bij staten om de Transatlantische Slavenhandel, Slavernij en Kolonialisme, vanwege de omvang, de eeuwenlange duur, en het niet te beschrijven misdadig karakter, tot misdaad tegen de mensheid te verklaren. In 2009 probeerde voormalig Buitenlandse Zaken minister Verhagen de Review te boycotten. Het is hem niet gelukt. Integendeel, de Durban Verklaring is herbevestigd. Dat betekent dat Nederland hoe dan ook verplicht is om de resolutie uit te voeren.

Verdeeld over vier thema’s zullen de volgende sprekers hun zegje doen: directeur van het Nationaal instituut Nederlands Slavernijverleden en Erfenis, Dr. Artwell Cain; Bestuursvoorzitter van het Orgaan Caribische Nederlanders, Drs. Glenn Helberg; mevrouw Drs. Hellen Felter, vice-bestuursvoorzitter van Tiye International; Ludwich van Mulier, uitgever, publicist en opinionleader. SP Tweede Kamerlid Harry van Bommel. De Slotrede wordt uitgesproken door Drs Frank King, internationaal expert en advocaat op het gebied van Immigratierecht en Aanverwante Vraagstukken. Het vertonen van een documentaire over de VN-Wereld Anti Racisme Conferentie in 2001 is onderdeel van het programma.

Aanmeldingen om de bijeenkomst bij te wonen kunnen tot uiterlijk 26 januari a.s. Registratieformulieren op te vragen via secretariaat LPS lanplatf@xs4all.nl.
Nadere informatie bij de heer Iwan Leeuwin +31 (0)651367547

[bericht van de Coördinatie- en Strategie Groep AD Platform]

Bovenste foto: @ Janny Rotinsulu