Cola Debrotprijs voor Lucille Berry-Haseth

Lucille Berry-Haseth op de Amsterdamse presentatie van de biografie van Pierre Lauffer.
Foto © Michiel van Kempen

Afgelopen zondag is bekendgeworden dat de Cola Debrot-prijs 2014 is toegekend aan dichter, vertaalster en Papiamentu-activiste Lucille Berry-Haseth.

Lucille Berry-Haseth (Curaçao, 1937) voelde zich al op jonge leeftijd aangetrokken tot taal en cultuur. Deze belangstelling loopt als een rode draad door haar hele carrière. Ze zag het altijd als haar bijzondere taak een enthousiaste ambassadrice te zijn van de ‘Défense et Illustration’ van haar moedertaal, het Papiaments. In 1990 publiceerde zij de dichtbundel Resonansia (Resonantie). Hieruit zijn verschillende gedichten opgenomen in het standaardwerk over de Antilliaanse letterkunde Pa saka kara, dat in het Nederlands is verschenen onder de titel De kleur van mijn eiland.

Zij heeft als vertaalster en redactrice een grote bijdrage aan beide werken geleverd. In 2010 verscheen So ku palabra (Alleen met woorden), een dichterlijke, melancholieke meditatie over haar leven, haar werk en de mensen die zij heeft gekend en liefgehad. Door haar vertalingen van literaire werken (o.a. Dubbelspel van Frank Martinus Arion in 2011), eerdere publicaties en het organiseren en deelnemen aan talrijke literaire evenementen, heeft zij een belangrijke bijdrage geleverd aan de ontwikkeling en het bevorderen van het correcte gebruik van de Papiamentse taal. Kort geleden droeg zij ook bij aan de literaire wandelgids Dushi Willemstad.

Vorig jaar kreeg zij van de Fundashon pa Planifikashon di Idioma (FPI) op 21 februari, de Internationale Dag van de Moedertaal, een plakkaat (plaka di mérito) als erkenning van haar veelzijdige werk ten behoeve van de promotie van haar moedertaal Papiamentu. Voor haar hele activiteit heeft zij nu de Cola Debrotprijs gekregen. De prijs wordt in mei uitgereikt.

Marcel van Engelen winnaar M.J. Brusseprijs 2014 met Het kasteel van Elmina

Marcel van Engelen
Foto © Bert Reinders

Marcel van Engelen heeft de M.J. Brusseprijs 2014, de prijs voor het beste journalistieke boek, gewonnen. Dit heeft de jury zojuist bekend gemaakt. Van Engelen ontvangt de M.J. Brusseprijs 2014 voor Het kasteel van Elmina. In het Spoor van de Nederlandse slavenhandel in Afrika (De Bezige Bij).

Volgens het juryrapport gaat de M.J. Brusseprijs naar een boek: ‘...waarin engagement, nauwkeurigheid, moed en relativeringsvermogen samenkomen. Naar een boek dat gaat over de concrete pijnlijke geschiedenis van de slavenhandel die het heden kleurt maar die niet op het conto van één historische partij kan worden geschreven. Naar een boek dat de mentaliteitsgeschiedenis rondom slavernij vanuit verschillende perspectieven onthult en verheldert.’

Het boek werd gekozen uit 145 inzendingen. De overige genomineerden waren:

Kees Kooman – Eerlijk over later (Bertram + de Leeuw)

Ariejan Korteweg – Surplace (De Geus)

Fokke Obbema – China en Europa (AtlasContact)

Eva Vriend – Het nieuwe land (Balans)

Een eervolle vermelding is er voor Surplace van Ariejan Korteweg: ‘Surplace is volgens de jury als correspondentenboek een modelboek, een zowel compositorisch als analytisch ijzersterke beschouwing waarmee de auteur zijn eigen correspondentschap met terugwerkende kracht van een nieuwe dimensie voorziet.’

De prijs is vernoemd naar journalist M.J. Brusse (1873-1941) die tientallen jaren dagelijks reportages en feuilletons schreef voor onder andere De Telegraaf en de Nieuwe Rotterdamsche Courant. Veel van zijn stukken werden in boekvorm gebundeld.

De M.J. Brusseprijs is een initiatief van het Fonds Bijzondere Journalistieke Projecten. Aan de prijs is een geldbedrag van € 10.000 verbonden. De jury bestond dit jaar uit Hubert Smeets (voorzitter), Carla Joosten en Beatrijs Ritsema.

Lira Correspondentenprijs

Vandaag is ook de Lira Correspondentenprijs uitgereikt. Winnaar Koert Lindijer, correspondent in Oost-Afrika voor onder meer NRC Handelsblad en NOS Radio 1, ontving een oorkonde en geldbedrag van € 5.000. Op 21 maart werd al bekendgemaakt dat Lindijer de prijs voor de beste freelance buitenlandcorrespondent had gewonnen.

De jury van de Lira Correspondentenprijs 2014 – Birgit Donker (voorzitter), Wio Joustra en Djoeke Veeninga – had eerder uit 34 inzendingen de volgende zes correspondenten genomineerd:

Koert Lindijer. Foto © NRC

Remco Andersen, standplaats Beiroet (de Volkskrant / Elsevier / De Morgen)

Caroline de Gruyter, standplaats Brussel/Wenen (NRC Handelsblad)

Koert Lindijer, standplaats Oost-Afrika (NRC Handelsblad)

Guus Valk, standplaats Washington (NRC Handelsblad / NRC Next)

Fred de Vries, standplaats Zuid-Afrika (Vrij Nederland / De Groene Amsterdammer / Elsevier / de Volkskrant )

Marjolein van de Water, standplaats Rio de Janeiro (de Volkskrant / De Morgen)

De prijs is een initiatief van Stichting Lira  en het Fonds Bijzondere Jounalistieke Projecten en wordt dit jaar voor de tweede keer uitgereikt. De prijs is vorig jaar uitgereikt aan Bram Vermeulen, standplaats Turkije. Lira en het Fonds BJP willen met deze prijs aandacht vragen voor het belang van goede berichtgeving over het buitenland.

Uitgevers vertienvoudigen prijzengeld Filter Vertaalprijs

door Sebastiaan Kort

Door een bijdrage van een aantal uitgevers zal aan de Filter Vertaalprijs niet langer 1000, maar 10.000 euro verbonden zijn. De Filter Vertaalprijs wordt jaarlijks uitgereikt aan de vertaler  van de meest bijzondere vertaling van het jaar.  

De uitgevers hopen hiermee bij te dragen aan een grotere maatschappelijke waardering voor uitzonderlijke vertaalprestaties zoals die vanaf 2007 door de jury van de Filter Vertaalprijs onder de aandacht worden gebracht.

De prijs wordt dit jaar opgebracht door 11 vooraanstaande uitgevers, inclusief Vantilt dat de prijs tot nu toe alleen droeg: De Arbeiderspers, Athenaeum  - Polak & Van Gennep, De Bezige Bij, Cossee, De Geus, Lebowski, Meulenhoff Boekerij, Van Oorschot, Podium en Wereldbibliotheek. Gehoopt wordt dat fondsen, particuliere begunstigers en andere uitgevers zich bij dit initiatief aansluiten.

Op 8 april 2014 wordt tijdens de Internationale Literatuurdagen Utrecht de winnaar bekendgemaakt. De genomineerden voor de Filter Vertaalprijs 2014 zijn Mari Alföldy voor Satanstango van László Krasznahorkai,   Gerda Baardman, Lidwien Biekmann, Brenda Mudde en Elles Tukker voor De Cirkel van Dave Eggers,  Ike Cialona voor Don Juan van Lord Byron,  Roel Schuyt voor De nieuwkomers III van Lojze Kovačič , Froukje Slofstra voor Verhalen van Isaak Babel en Jos Vos voor Het verhaal van Genji van Murasaki Shikibu.

Vorig jaar ging de prijs naar Aai Prins voor haar vertaling van de werken van Gogol.

Een uitgebreide beargumentering voor de nominaties is te vinden in het zojuist verschenen nummer van Filter, tijdschrift over vertalen en op de website van het blad.

[van NRC.nl, 27 maart 2014]

Mohammed Benzakour wint E. du Perronprijs 2013

Mohammed Benzakour

door Roland Samuëls

De E. du Perronprijs 2013 wordt toegekend aan Yemma (uitgeverij De Geus, 2013) van Mohammed Benzakour. Dat heeft de jury zaterdag 15 maart bekendgemaakt tijdens het Tilburgse literatuurfestival TILT.

De jury van de E. du Perronprijs nomineerde naast Mohammed Benzakour ook Marcel van Engelen voor Het kasteel van Elmina en Aukelien Weverling voor Het land. De prijs is een initiatief van de gemeente Tilburg, de School of Humanities van Tilburg University en brabants kenniscentrum voor kunst en cultuur (bkkc). Hij is bedoeld voor personen of instellingen die met een cultuuruiting in brede zin een bijdrage leveren aan de multiculturele samenleving.

“Met een Duperroneske pen fileert Benzakour de Nederlandse samenleving met een inzet van kennis, inzicht en een persoonlijke betrokkenheid die slechts bewondering kan oproepen,” aldus de jury onder voorzitterschap van prof. dr. Sjaak Kroon van Tilburg University.

In Yemma doet Benzakour verslag van zijn moeder die na een herseninfarct in de verpleegzorg terecht komt. Volgens de jury overstijgt hij daarin de grenzen van de journalistiek. “Zijn observaties en de gevoelens die bij hem opkomen zijn tegelijk maatschappelijk en algemeen én persoonlijk en intiem. Hij maakt van zijn documentaire een literaire prestatie van de eerste orde.”

De uitreiking van de E. du Perronprijs vindt plaats op 27 maart bij het brabants kenniscentrum voor kunst en cultuur (bkkc) aan de Spoorlaan 21 i-k. Sheila Sitalsing, freelance journalist en columnist bij de Volkskrant, zal bij die gelegenheid de E. du Perronlezing geven over nieuwe vormen van samenleven in de huidige maatschappij. Wilt u erbij zijn? Meldt u zich dan aan via het online formulier.

19:30	Ontvangst met koffie
20:00	Welkom door prof.dr. Herman Beck, jurylid
20:10	E. du Perronlezing door Sheila Sitalsing
21:00	Uitreiking van de E. du Perron prijs door Marjo Frenk
21:15	Dankwoord door de laureaat
21:30	Drankje/hapje
22:30	Sluiting

[van Tilburgers, 25 maart 2014]

Tommy Wieringa wint De Inktaap 2014

De genomineerden op een rij, v.l.n.r. Oek de Jong (in licht kostuum), Tommy Wieringa,
 Ruth San A Jong, Peter Terrin

door Roderick Nieuwenhuis

Tommy Wieringa heeft De Inktaap 2014 gewonnen, de literaire jongerenprijs voor de winnaars van de grootste literaire prijzen in het Nederlandse taalgebied van het afgelopen jaar. Dat meldt organisator de Nederlandse Taalunie.

Wieringa’s roman Dit zijn de namen, waarmee hij vorig jaar de Libris Literatuur Prijs won, werd door ruim 1.500 scholieren van 120 scholen uit Vlaanderen, Suriname en Curaçao gekozen als favoriet.

Die keuze ging ten koste van Pier en Oceaan van Oek de Jong (winnaar Gouden Boekenuil 2013), De laatste parade van Ruth San A Jong (Caribische nominatie) en Post Mortem van Peter Terrin (AKO Literatuurprijs 2012).

Ruth San A Jong

Wieringa ontving de prijs deze middag in Rotterdam in het bijzijn van duizend scholieren.

De Inktaap is een initiatief van de Nederlandse Taalunie, Canon Cultuurcel van het Departement Onderwijs en het departement Cultuur van het Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap en Stichting Lezen Nederland. De Inktaap wordt uitgevoerd door stichting Passionate Bulkboek uit Rotterdam, Villanella uit Antwerpen en de Nederlandse Taalunie in Suriname en Curaçao.

De prijs werd in het verleden onder andere gewonnen door Yves Petry (2012), Robert Vuijsje (2010), A.F.Th. van der Heijden (2009), Tom Lanoye (2004) en Harry Mulisch (2003).

[uit NRC.nl, 24 maart 2014]

Fear of a Black Nation by Jamaica’s David Austin wins Casa Award for Caribbean Literature

Lasana Sekou (at microphone) announcing the coveted Casa prize for Fear of a Black Nation – Race, Sex, and Security in Sixties Montreal by David Austin (Jamaica). Photo © Casa de las Americas.

Great Bay, St. Martin (February 18, 2014)—The winner of the Casa de las Américas Literary Award for Caribbean Literature (2014) is Fear of a Black Nation – Race, Sex, and Security in Sixties Montreal by David Austin from Jamaica.

The winning book was announced by the St. Martin publisher/author Lasana M. Sekou at the announcement ceremony for the 55^th anniversary of the Casa de las Américas prize in Havana on January 30. Sekou was in Cuba as one of 22 jurors, invited by Casa to review and analyze some 380 books submitted by Caribbean and Latin American authors for the Casa prize competition of 2014.

The jurors for the “Caribbean Literature in English or Creole” category called Fear of a Black Nation “an authoritative introductory text that extends significantly into the 21^st century, the complex notions and indivisible historical realities of ‘nuestro caribe,’ ‘la America nuestra,’ and the ‘Black Power’ movements to Canada.” The prose non-fiction book was further described as “original, with extensive, integrative scholarship, and reader-friendly.” Austin, based in Canada, is considered to be a preeminent scholar on Black Power and Black Canadian and Caribbean politics.

After ten days of deliberation in Cienfuegos and Havana, said Jorge Fornet at the announcement ceremony, the jury awarded the Casa de las Américas Literary Award in the categories of short fiction, theater, essay, Brazilian literature, Caribbean literature in English or Creole, and women’s studies. Fornet is the director of the Center for Literary Research at Casa de las Américas.

“The Cuban-based Casa prize is the oldest and most prestigious pan-Caribbean award for literary excellence and undeniably one of the oldest and most coveted prizes for Latin American literature,” said Sekou. The Caribbean Literature prize consists of $3,000 or its equivalent in the corresponding national currency. In addition, the book receiving the award will be translated into Spanish and up to 10,000 copies will be published by Casa, according to the cultural and research institution.

The winning titles in the six categories for the Casa de las Américas Award 2014 are: short fiction, Cosas peores by Margarita García Robayo (Colombia); theater, Blanco con sangre negra by Aejandro Román Bahena (Mexico); essay (artistic and/or literary theme), José Lezama Lima: estética e historiografía del arte en su obra crítica by Carlos Orlando Fino Gómez (Colombia);  Brazilian literature, Marighella: o guerrilheiro que incendiou o mundo by Mário Magalhães; Caribbean Literature in English or Creole, Fear of a Black Nation – Race, Sex, and Security in Sixties Montreal by David Austin (Jamaica); and women’s studies, La loca inconfirmable. Apropiaciones feministas de Manuela Sáenz (1944-1963) by Mariana Libertad Suárez (Venezuela).

Chilean author Alejandra Costamagna announcing the Casa award for Cosas peores by Margarita García Robayo (Colombia). (Photo: Casa de las Americas) 

Judges were able to grant a “mention” or “honorable mention” to non-awarded books that they felt should be acknowledged but “mention” books do not receive any reward from Casa de las Américas. However, the “mention” books were announced along with the Casa Award titles to the media and the some 200 guests at the announcement ceremony in the Che Guevara Hall of the iconic Casa building, said Sekou.

In the Caribbean literature category the honorable mention went to the prose fiction title The Night of the Rambler by Montague Kobbe (Anguilla). The Casa 2014 jurors came from Mexico, Panama, Costa Rica, Chile, Argentina, Brazil, Colombia, Venezuela, St. Martin, Puerto Rico, Dominican Rep., and Cuba.

Previous winners of the Casa literary prize include Kamau Brathwaite, Eduardo Hughes Galeano, Marion Bethel, Oonya Kempadoo, Roque Dalton, Jennifer Rahim, and Nicole Cage. Founded in 1959, “Casa de las Américas promotes, researches, supports, awards and publishes the work of writers, sculptures, musicians, and other artists and students of literature and the arts,” according to Wikipedia. 

Antoine de Kom in de bloemen

Antoine de Kom in gesprek met Michiel van Kempen. De dichter droeg ook voor
 uit zijn winnende bundel, Ritmisch zonder string. Foto © Marjon Aker.

Noraly Beyer bood Antoine de Kom bloemen aan.
Foto © Maaike Ambags

Dichter Antoine de Kom, werd gisteren, vrijdag 30 januari, in de bloemetjes gezet, nadat hij de dag ervoor de VSB Poëzieprijs had gewonnen. Hij werd door Michiel van Kempen geïnterviewd in de Amsterdamse Academische Club, voorafgaand aan het gesprek dat deze had in ket kader van het door Vera de Kort georganiseerde Boekencafé met schrijvers Karin Amatmoekrim en Stephan Sanders over de zeven hoofdzonden. Antoine de Kom ontving namens de Werkgroep Caraïbische Letteren bloemen uit handen van bestuurslid Noraly Beyer en kreeg ook een boeket van Maaike Ambags, directeur van de Amsterdamse Academische Club.

Juryrapport VSB Poëzieprijs 2014

Antoine de Kom. Foto © Tineke de Lange

Afgelopen donderdag werd bekend dat aan Antoine de Kom de VSB Poëzieprijs is toegekend voor zijn jongste bundel, Ritmisch zonder string. Hieronder het integrale juryrapport.

De jury van de VSB Poëzieprijs nomineerde uit honderd en vijftien ingezonden dichtbundels die allen verschenen tussen 1 september 2012 en 31 augustus 2013 de bundels Jaja de oerknal van Maria Barnas, De zon in de pan van F. van Dixhoorn, Bewegend doel van Micha Hamel, Ook daar valt het licht van Miriam Van hee en Ritmisch zonder string van Antoine de Kom.

Jaja de oerknal

Maria Barnas (De Arbeiderspers, 2013)

Jaja de oerknal is meditatief van opzet. De thema’s draaien om gevoelens en gewaarwordingen, angst en herinneringen, de creatieve vonk; de gedichten verkennen de grenzen tussen wat beschreven wordt en wat verzwegen of impliciet blijft, tussen omgeving en beleving. Die spanning wordt fraai in stand gehouden dankzij het subtiel uitgebalanceerde taalgebruik: in klare, goed gedoseerde formuleringen biedt Barnas vignetten die de lezer raken door hun mimetische trefzekerheid, hun metaforische suggestiviteit en hun zuivere verwoording.

Barnas is een beheerst en integer dichter. Dat frappeert de lezer allereerst op stilistisch niveau: de vrije versvorm (de bundel hanteert er een rijke schakering van) wordt nooit een vrijbrief voor vormeloosheid. Zinsbouw, versregel en strofeopbouw bewegen soepel om elkaar heen; de enjambementen geven steeds een ritmische of emotionele meerwaarde en wisselen op verrassende momenten af met krachtige regels die door hun syntactische eenheid een grote zeggingskracht krijgen.

Ook inhoudelijk maakt Jaja de oerknal indruk door zijn evenwicht en integriteit. Barnas kan lyrisch schrijven zonder ooit in effectbejag te vervallen en thematiseert de eigen zielenroerselen zonder een zweem van ijdelheid. Het is een bundel die tot herlezen uitnodigt, steeds weer imponeert door Barnas’ voortreffelijke omgang met het medium taal en telkens nieuwe bekoorlijkheden aanreikt.

De zon in de pan

F. van Dixhoorn (De Bezige Bij, 2012)

F. van Dixhoorn leverde een bundel aan van hooguit twee gedichten. Het kan ook minder zijn, want De zon in de pan is met durf volgehouden soberheid, buitenissig en bewonderenswaardig.

Van Dixhoorn lijkt pretentieloos: hier is geen dichter aan het werk die zichzelf wil presenteren. De poëzie gaat voor de man. Zij is bovendien eigenzinnig en doet geen handreiking aangaande haar betekenis, ze legt zichzelf niet uit. Er zijn nauwelijks concessies aan het conventionele te vinden. Dit is bij uitstek poëzie om de poëzie. Ze stelt de lezer de vraag wat die woorden op dat blad doen. Het papier zelf is er bovendien niet enkel om de tekst te dragen, het dwingt in het omslaan van de bladen het ritme van het gedicht te volgen. De lezer ervaart zo een cyclisch gebeuren dat tegelijk in de klanken en de inhoud van de taal plaatsvindt. Overigens biedt de bundel geen eenduidige instructies over samenstelling of leesvolgorde – lof in dezen komt ook De Bezige Bij toe. Dichter, taal, uitgever, papier en lezer nemen hier samen deel aan een poëtisch ritueel.

De jury besteedde aan het werk nu al haast evenveel woorden als de dichter. De zon in de pan neigt naar nietsigheid, toch is de uitgave een dichterlijke daad en levert ze de (her)lezer groeiende rijkdom op. Om kort te gaan: Van Dixhoorn toont de Nederlandse poëzie de kunst van het minimalisme.

Bewegend doel Micha Hamel (Atlas-Contact, 2013)

Bewegend doel lijkt met zo'n gemak geschreven, zo evident is Hamels rijk en muzikaal taaluniversum, dat het grenst aan machtsvertoon. Hier geen oerknal, maar donkere materie; meer als uitgangspunt dan als metafoor: waar staan we nu eigenlijk? De bundel is een plaatsbepaling. Waar staat de dichter? Waar de moderne mens? De dichter als én versus de moderne mens. Aan de haren sleept hij zichzelf en de lezer langs afgronden van het moderne bestaan. Vorm, vormpje en het vormelijke worden ter discussie gesteld.

Het perspectief is breed: elk miezerig moment of detail blijkt, haarfijn gefileerd,

wezenlijk; Micha Hamel maakt poëzie van de klei die het leven tot in alle hoeken en gaten vult (deze jongen doet wat met zijn algemene ontwikkeling). Met uiterste precisie en gedetailleerdheid dicht hij daarbij van zijn gedichten alle hoeken en gaten. Er is een ziekte, een leven en doodsdrift. Enig sentiment poogt Hamel middels vaart, humor en vaardigheid te ontwijken; hij dendert maar door, deze meester van de vermaakindustrie.

Hamel bespeelt virtuoos vele registers; ook dat doet hij telkens met een grote vanzelfsprekendheid, tot zijn slechtgezindheid en cultuurpessimisme over het heden aan toe. Die thematiseert hij nooit op een opvallende of opzichtige manier; zijn bundel biedt levende poëzie.

Ook daar valt het licht

Miriam Van hee (De Bezige Bij, 2013)

Miriam Van hee beheerst haar vak dusdanig dat vorm en inhoud perfect samenvallen. In een vrij eenvoudige stijl maakt ze in deze bundel optimaal gebruik van beelden, ritme en enjambementen om de lezer mee te doen kijken naar een wereld waarin mensen maar schaduwen zijn, mensen die veel onheil kunnen aanrichten maar toch ons mededogen verdienen. Het vaak door haar gehanteerde vogelperspectief zorgt voor afstand, het dwingende ritme voor betrokkenheid. Door het ritme te veranderen zorgt ze voor dramatiek

in deze op het oog zo ‘sur place’ geschreven gedichten. Verandering is dan ook een van de thema’s van deze bundel. De dichteres wil iets vasthouden voor het kantelt. Ze vindt een evenwicht tussen betrokkenheid op de wereld en individueel verlies, tussen oog voor de grote geschiedenis en intimistische waarneming. Met veel precisie en nuance roept ze zowel de gruwelen in Oost-Europa als de landschappen en mensen uit haar eigen jeugd op. Ze vraagt zich telkens op een subtiele manier af wat haar eigen beweegredenen zijn en die van anderen, en hoe zich daartegenover te verhouden. De slotregel van een gedicht uit de cyclus ‘Nulpunt’ luidt: ik zocht een sleutel / tot beschrijving, niet van alles wat verdwenen was / maar van een kleine poolse stad die overal kon zijn. Die sleutel heeft de dichteres gevonden. Van hee is een vuurpijl: ze verlicht niets maar herinnert ons eraan dat het licht bestaat.

Ritmisch zonder string

Antoine de Kom (Querido, 2013)

Door een zintuiglijke en krachtige beeldtaal, vermengd met slang en folklore, worden in Ritmisch zonder string vele werelden welhaast tastbaar. Vreemde werelden, extravert, voluptueus, voelend, maar: ‘onze weefsels zijn nog jong en als de maan wast worden wij dezelfde soortelijke massa wat wil zeggen dat het vreemde aan ons inboet’. Dat is wat De Kom doet, het vreemde zijn kracht ontnemen, zonder hang naar exotisme of oriëntalisme; hij staat midden in de wereld van nu.

Knap weet De Kom uit het korset van de dichtregel te breken. Zijn voortdurende gevecht met de syntaxis geeft zijn taal spanning, vaart en energie. Soms klinkt die bijna als rap, als bedoeld om naar te luisteren.

Voorbij de beeldtaal en het spel van de dichter gaat een echte realiteit schuil,

een realiteit die soms hard is. De Kom toont een diep verankerd engagement, waarin – gelukkig – ook de spot gedreven wordt met de rol van de dichter.

De jury was unaniem in het aanwijzen van Antoine de Kom als winnaar van de VSB Poëzieprijs 2014. In zijn bundel klinkt een nieuw geluid, waar wel nood aan is. Dit is poëzie die erbij gebaat is zichtbaar te zijn in de wereld en veel wereld binnen brengt, deze poëzie verdient een wereldse beloning.

Rotterdam, januari 2014

Ahmed Aboutaleb

Saskia de Jong

Hilde Keteleer

Joep Leerssen

Jan Rock

Dichter Antoine de Kom wint VSB Poëzieprijs

Antoine de Kom ontving een geldbedrag van 25.000 euro
 en een glaskunstwerk van kunstenares Maria Roosen. Foto © ANP

De Nederlandse schrijver en dichter Antoine de Kom (57) is de winnaar van de VSB Poëzieprijs 2014. Hij krijgt de jaarlijkse onderscheiding voor Nederlandse poëzie voor zijn bundel Ritmisch zonder string, maakte de jury vandaag bekend tijdens de prijsuitreiking in het stadhuis van Rotterdam.

 'Door een zintuiglijke en krachtige beeldtaal, vermengd met 'slang' en folklore, worden vele werelden welhaast tastbaar.'

Jury

De jury onder voorzitterschap van burgemeester Ahmed Aboutaleb was unaniem in de keuze van De Kom als winnaar. 'Door een zintuiglijke en krachtige beeldtaal, vermengd met 'slang' en folklore, worden vele werelden welhaast tastbaar.' Zijn taal krijgt spanning, vaart en energie 'door zijn voortdurende gevecht met zinsbouw en grammatica', oordeelde de jury. 'Deze poëzie verdient een wereldse beloning.' De Kom ontving een geldbedrag van 25.000 euro en een glaskunstwerk van kunstenares Maria Roosen.

Antoine de Kom is van gemengd Nederlands-Surinaamse afkomst en een kleinzoon van Anton de Kom, de bekende Surinaamse nationalist en verzetsstrijder. De Kom bracht een groot deel van zijn jeugd in Suriname door. Van dat verblijf getuigen zijn eerste twee poëziebundels Tropen (1991) en De kilte in Brasilia (1995). Zijn laatste dichtbundel Ritmisch zonder string verscheen vorig jaar.

Voor de prijs waren vijf dichtbundels genomineerd. Ook de dichters Maria Barnas, F. van Dixhoorn, Micha Hamel en Miriam Van hee dongen mee. De jury koos de genomineerde titels uit 115 bundels die waren ingezonden. De uitreiking van de VSB Poëzieprijs is het eerste hoogtepunt van de Poëzieweek 2014, die donderdag begint. De hele week vinden in Nederland en Vlaanderen talloze activiteiten plaats rond poëzie en gedichten.

[uit de Volkskrant.nl, 29/01/14, 21:53  − bron: ANP]

Drie Knipscheer-auteurs bij ‘De 100 beste gedichten voor de VSB Poëzieprijs 2014’

Suzanne Binnemans, Michiel van Kempen en  Rogi Wieg 

Dit jaar stelde Ahmed Aboutaleb, juryvoorzitter van de VSB Poëzieprijs 2014 (de belangrijkste prijs voor dichters in het Nederlands taalgebied) De 100 beste gedichten samen.

Michiel van Kempen. Foto © Sanne Landvreugd

De VSB Poëzieprijs is een literaire prijs voor de beste dichtbundel van het voorgaande jaar. De winnaar krijgt een geldbedrag van 25.000 euro en een glaskunstwerk van Maria Roosen. De prijs werd op 29 januari bekendgemaakt, aan de vooravond van de Poëzieweek 2014 (van 30 januari tot en met 5 februari). Aboutaleb koos voor ‘De100 beste gedichten’ werk uit drie door In de Knipscheer uitgegeven bundels.

Van Suzanne Binnemans gedicht ‘14’ uit de bundel Omwille van het bloed, van Michiel van Kempen het gedicht ‘Runenteken’ uit de bundel Wat geen teken is maar leeft en van Rogi Wieg het gedicht ‘Traag verdwenen zwarte bloemenvelden’ uit de bundel Khazarenbloed.

Andere dichters in de bundel onder meer: Maria Barnas, F. van Dixhoorn, Micha Hamel, Miriam Van hee, Antoine de Kom.

Lees meer over de bundel Omwille van het bloed 

Lees meer over de bundel Wat geen teken is maar leeft

Lees meer over de bundel Khazarenbloed

Srefidensi Puwema Dey Award 2013 voor Orsine Walden

De Evangelische Broeder- en Zustergemeente Rotterdam heeft recentelijk de Srefidensi Puwema Dey Award 2013 uitgereikt aan de Nederlands Surinaamse voordrachtskunstenaar Orsine Walden. Volgens de organisatie is dit een bevestiging van waardering voor haar bijdrage op het gebied van de poëzie. De artiest doet het heel goed als dichter en haar maatschappelijke betrokkenheid binnen de Surinaamse gemeenschap speelde ook een rol om haar de prijs toe te kennen. Naast Walden waren Romeo Grot en Cynthia Abrahams genomineerd voor de award. Oscar Harris is tevens gehuldigd door de organisatie. Het jaar daarvoor was het Denise Jannah.

Orsine Walden

Walden, meer bekend als Hansemuye Oheema Amba, is al jaren een wel geziene artiest bij (bewustwordings)activiteiten van voornamelijk Nederlandse Surinamers en Afrikaners. Met passie en overgave brengt zij zalen vaak in ademloze ontroering. Haar poëzie en spoken words zijn overwegend doordrenkt van het ‘zwarte’ bewustzijn. Wie haar ooit eens heeft horen dichten kan dit alleen maar beamen. Zij is een eigenzinnige dichteres met een missie. Zij draagt voor uit eigen werk en is tevens te boeken als host voor events. Walden beschrijft zichzelf als ‘een boodschapper met de dankbare taak woorden door te geven aan de mensheid’. Zij draagt voor in het Saamaka, maar ook in het Sranangtongo, Engels en Nederlands. ‘Juist omdat ik vroeger de taal (Saamaka..red) niet mocht spreken, ben ik door een vriendin aangemoedigd om een rap in het Saamaka te schrijven. Ik rapte vroeger, en na de eerste rap over huiselijk geweld is de deur opengegaan en komen de woorden die ik soms niet eens begrijp. Later merkte ik dat die woorden iets met mensen doet en ook met mij. Ik ben dankbaar te mogen dienen als boodschapper’, zegt Walden. Sinds 2005 timmert deze eigenzinnige dame aan de weg als “puwema uma”. Haar missie is het op de kaart zetten van de Saamaka taal en cultuur en mensen door middel van ‘woorden die tot haar komen, te versterken’. Naast het dichten is Walden actief als spiritueel begeleider, verzorgt vooroudergebeden en geeft onder andere hierover lezingen. In 2011 bracht zij samen met twee andere dichters een dichtbundel uit genaamd Qererto geïnspireerd door Rastafari. Verder is Walden al langer dan twee jaar actief op Radio Mart, waar zij maandags en vrijdags in het ochtendprogramma Start met Mart empowerment gedichten voordraagt. Sinds enkele jaren organiseert zij onder de naam Ibuntu events cultureel-educatieve evenementen voor jong en oud om Afrika en de diaspora positief onder de aandacht te brengen. Het is de eerste keer dat de Srefidensi Puwema Dey Award  is uitgereikt.

[uit De West, 24 december 2013]

Antoine de Kom genomineerd voor VSB-poëzieprijs

Antoine de Kom is met zijn bundel Ritmisch zonder string (uitgeverij Querido) genomineerd voor de belangrijkste poëzieprijs van Nederland, de VSB-poëzieprijs. Eind jaren wordt bekendgemaakt wie van de vijf genomineerden de prijs zal krijgen. Antoine de Kom licht zelf zijn bundel toe in een vimeo-filmpje, klik hier.

Antoine de Kom genomineerd voor VSB Poëzieprijs 2014

Antoine de Kom. Foto © Het Literatuurhuis/Anouk Prins

De jury van de VSB Poëzieprijs nomineert de dichtbundels van Maria Barnas, F. van Dixhoorn, Micha Hamel, Miriam Van hee en Antoine de Kom voor de VSB Poëzieprijs 2014. Juryvoorzitter Ahmed Aboutaleb heeft dat zojuist in het VPRO-radioprogramma De Avonden bekendgemaakt. De VSB Poëzieprijs is dé prijs voor Nederlandstalige poëzie en bekroont jaarlijks de beste dichtbundel van het voorgaande jaar met een geldbedrag van 25.000 euro en een bijzonder glaskunstwerk van Maria Roosen. De uitreiking van de VSB Poëzieprijs vindt plaats op 29 januari a.s. en is daarmee het eerste hoogtepunt van de Poëzieweek 2014.

De dichters ontvangen hun nominaties voor de volgende bundels:

Jaja de oerknal – Maria Barnas (De Arbeiderspers, 2013)

De zon in de pan – F. van Dixhoorn (De Bezige Bij, 2012)

Bewegend doel – Micha Hamel (Atlas-Contact, 2013)

ook daar valt het licht – Miriam Van hee (De Bezige Bij, 2013)

ritmisch zonder string – Antoine de Kom (Querido, 2013)

De jury constateert dat er dit jaar niet bezuinigd is in de poëzie: met 115 bundels was het aantal inzendingen verrassend hoog. En er is evenmin bespaard op vormgeving. De jury kreeg een groot aantal mooie bundels onder ogen. Kritisch is ze over de vele bundels die een voorkeur voor nostalgie laten zien. Dichters lijken massaal weemoed op te willen wekken. Des te meer bewondering heeft de jury voor bundels die betrokkenheid tonen en de wereld onderzoeken, voor dichters die radicaal voor de taal kiezen en de moed hebben hun werk zo te laten rijpen dat het aan hun individualiteit ontstijgt.

VSB Poëzieprijs op tournee

In het kader van de VSB Poëzieprijs 2014 zullen de genomineerde dichters van 17 tot en met 25 januari op verschillende podia in het land hun bundels presenteren aan het publiek. Informatie over deze tournee is te vinden op www.vsbpoezieprijs.nl.

Poëzieweek / 30 januari - 5 februari 2014

Sinds 2013 bundelen bekende poëzie-evenementen als Gedichtendag, de VSB Poëzieprijs, Dichter des Vaderlands en de Turing Gedichtenwedstrijd hun krachten in de Poëzieweek. Met de bundeling van activiteiten willen de partners een groter bereik creëren voor poëzie. De Poëzieweek is een Nederlands-Vlaamse samenwerking van Poetry International, Poëziecentrum, Stichting Lezen Vlaanderen, Stichting Lezen Nederland, Wintertuin, Nederlands Letterenfonds, Poëzieclub, Stichting CPNB en Boek.be, met steun van VSBfonds, Turing Foundation en Taalunie.

Boeli van Leeuwenprijs voor Kross, Corsen en De Haseth

Links Carel de Haseth, naast hem Tania Kross, geheel rechts Randal Corsen. De prijs werd uitgereikt door vicepremier Etienne van der Horst, tweede van rechts met zuinig mondje.

Mezzosopraan Tania Kross, schrijver Carel de Haseth en pianist en componist Randal Corsen hebben gisteren gezamenlijk de Boeli van Leeuwen 2013-prijs in de wacht gesleept. Het drietal heeft samengewerkt in de opera Katibu di Shon (Slaaf en meester) die is gebaseerd op de gelijknamige novelle van De Haseth. In de opera zingt Kross de sterren van de hemel op muziek gecomponeerd door Corsen. De uitreiking werd verricht door vicepremier Etienne van der Horst. Naast de award werd het prijzengeld van 10.000 gulden verdeeld en kreeg ieder een cheque van 3.333,33 gulden. De Boeli van Leeuwenprijs werd in 2009 geïntroduceerd en wordt elk jaar toegekend aan een persoon of organisatie die op cultureel, juridisch, bestuurlijk, sociaal of journalistiek gebied een intellectuele prestatie heeft geleverd aan wetenschappelijke diepgang.

Kick-off schrijverswedstrijd ‘Het beloofde boek 2014’

door Audry Wajwakana

Paramaribo - “Wat we met het schrijven van boeken proberen te bereiken, is dat kinderen het boek leuk vinden. Dat zal het lezen bij hen bevorderen.” Het advies dat schrijfster Hilli Arduin meegaf aan schrijvers die meedoen aan de schrijverscompetitie ‘Het beloofde boek 2014’.

Schrijfster Hilli Arduin ontvangt breedlachend de eerste award voor 'het beloofde boek 2013' van Ann Hiralal, voorzitter van Stichting projecten. Foto: Jason Leysner.

Het project is een nieuwe van Stichting Projekten Christelijk Onderwijs Suriname (PCOS) om schrijvers te stimuleren verhalen te schrijven voor de jeugd. Bij de officiële start van de wedstrijd woensdag in het Auditorium van Self Reliance, nam Arduin voor 'Het beloofde boek 2013' een award in ontvangst. Het is de eerste award die in dit verband is uitgereikt en de schrijfster heeft dit te danken aan het verhalenboek Ik neem je mee en het prentenboek Aboikoni.

Om leesbevordering bij de jeugd te stimuleren, is Stichting Projecten dertien jaar geleden gestart met het uitgeven van het kinderboek 'Lezen verbindt schrijver en kind'. "Dat was eigenlijk ook de reden waarom wij door zijn gegaan met het uitgeven van kinderboeken", zei Margerie Stakel-Telgt, coördinator Leesbevordering van Stichting Projekten tijdens de presentatie. Tot heden zijn er veertig boeken door de Stichting uitgegeven, veel te weinig gelet op het streven om elk jaar tijdens het kinderboekenfestival minimaal vijf boeken uit te geven. Na een evaluatie is gebleken dat schrijvers niet gemotiveerd zijn. Met het wedstrijdelement van 'Het beloofde boek 2014' hoopt de stichting schrijvers te stimuleren in de pen te klimmen om verhalen rond het thema: 'Omgaan met teleurstellingen en verdriet' in te zenden. "Uit gesprekken is gebleken dat er hierover heel weinig in de diepte in verhalen wordt geschreven." Schrijvers zijn per brief uitgenodigd om mee te doen, maar de organisatie hoopt dat anderen die geen uitnodiging hebben ontvangen, een registratieformulier met richtlijnen ophalen. Dat kan tot 15 augustus bij de stichting ingediend worden.

Hilli Arduin

Prijzenpot

Schrijvers kunnen verhalen schrijven in de categorieën: prenten-, kinder- en jeugdboek. In maart 2014 wordt bekend wie de winnaars zijn, die met een redacteur het boek in elkaar zullen zetten. De stichting zorgt ook voor de illustratie en de uitgave van het boek. De winnaars worden op een gala-avond bekendgemaakt. "In de prijzenpot zit voor elke winnaar een award, een geldbedrag van 1.000 us dollars en een verrassing", geeft Stakel aan. Ook krijgen ze vijftig exemplaren van het boek mee voor familie en kennissen. Tegelijkertijd met de kick-off van de schrijverswedstrijd is de nieuwe website gelanceerd waarop informatie voor zowel volwassenen als kinderen te vinden is. Ook is de officiële start van de Nationale Voorleeskampioenschappen aangekondigd. Uit statistieken blijkt dat de scholen uit de districten Coronie voor 100 procent participeren, gevolgd door het district Nickerie.

[uit de Ware Tijd, 12/07/2013]

Pe dede de, a dape lafu de

door Jerry Dewnarain

De laatste parade van Ruth San A Jong is de Caraïbische nominatie voor De Inktaap 2014. Inktaap is dé literaire jongerenprijs van het Nederlandse taalgebied, waarbij leerlingen in het hele Nederlandse taalgebied (Nederland, Vlaanderen, Suriname en de eilanden van de voormalige Nederlandse Antillen) hun Inktaap kunnen kiezen uit de keuze van de jury’s van de Ako Literatuurprijs, de Gouden Boekenuil en de Libris Literatuur Prijs. Dit jaar komt daar voor het eerst een nominatie uit het Caraïbisch Nederlandstalig gebied bij. Om de culturele uitwisseling met Suriname en de Antillen te versterken is deze vierde titel aan het rijtje toegevoegd.

De verhalenbundel De laatste parade, het debuut van Ruth San A Jong, heeft de dood als thema. Zolang er dood is, wordt erover geschreven en gesproken, maar wie praat er zo graag open over de waarnemingen en rituelen rondom de dood en rouw? De dood  is immers geen gemakkelijk onderwerp. Dood is daarom ongetwijfeld een thema dat in Suriname taboe is. Door onder andere het verhaal ‘De laatste parade’ of ‘De onderbroek’ legt San A Jong veel geheimzinnigheid bloot over bijvoorbeeld het werk van de dinari (lijkbewasser of aflegger. (p. 60) Hilarisch vind ik het verhaal over de onderbroek van Mieke (‘De onderbroek’, p. 75) die een geheime seksuele relatie had met de overledene, Nick. Mieke, minnares van Nick, moest goed afscheid nemen van de overledene, door een (gebruikte) onderbroek van haar in de lijkkist van haar dode minnaar te leggen, met medewerking van een dinari. Hierdoor zou Nicks yorka Mieke met rust moeten laten. Vanwege het intieme karakter van dit specifieke prati-ritueel wordt er meestal geheimzinnig over gedaan. Waar het op neer komt, is dat de overledene zijn/haar partner met rust moet laten en in het bijzonder geen bezoeken met seksuele bedoelingen mag brengen. Hiertoe wordt vaak een kledingstuk met de geur van de partner in de kist bij de overledene gestopt. Vaak is het ondergoed dat de partner in kwestie nog onlangs heeft gedragen. Dat wordt dan onder andere langs de geslachtsdelen van de partner gewreven. ‘Ze begon bij zijn linkerschouder, toen aan de andere kant, zijn gezicht, zijn navel... ik hield mijn adem in: we stopten bij zijn penis. Drie keer ging mijn hand op en neer. De huid van zijn penis voelde kouder aan en iets stijver dan de rest van zijn lichaam...’ (p. 82). Door dit verhaal doorbreekt de schrijfster de taboe of de geheimzinnigheid die er heerst bij het afleggen van een lijk.

Ruth San A Jong

De eenvoudige schrijfstijl van San A Jong maakt het lezen van de verhalen plezierig. De keuze van het thema de dood bewijst ook dat de literatuur een wezenlijke bijdrage kan leveren aan het helpen doorbreken van taboeonderwerpen. Dat dit thema jongeren aanspreekt, is duidelijk, want ook jongeren schrijven over de dood. Een voorbeeld hiervan is de jongerenverhalenbundel ‘Ston Oso...’ die uitgegeven is door de Clark Accord Foundation. De Caraïbische nominatie zal ongetwijfeld herkenbaar zijn voor de jonge Surinaamse lezers. De uitslag zal moeten uitwijzen of ook niet-Surinaamse lezers de verhalen van Ruth San A Jong weten te waarderen. In ieder geval is er een goed begin gemaakt door Inktaap om ook boeken uit het Nederlands sprekend deel van het Caraïbisch Gebied te nomineren voor deze literaire jongerenprijs.

Ruth San A Jong: De laatste parade, verhalen. Haarlem: In de Knipscheer, 2011. ISBN 978 90 6265 67 1

Schrijfster begeeft zich tussen zware jongens

San A Jong genomineerd voor Inktaap

 

Ruth San A Jong lijkt zelf ook intens te genieten van haar verhalenbundel De Laatste Parade. Met pretoogjes neemt ze haar pennevrucht, waarmee ze genomineerd staat voor De Inktaap, onder de loep.  Foto ©  Jason Leysner.

door Donovan Mijnals

Paramaribo - “Mensen zijn bang voor de dood. En Surinamers zeker”, weet Ruth San A Jong. Maar pe dede de lafu de. En nu haar boek De laatste parade is genomineerd voor De Inkt-aap 2014, heeft de schrijfster inderdaad alle reden tot lachen.

Dit jaar komt voor het eerst een nominatie uit het Caribisch Gebied voor: "En het is meteen een vrouw, we maken een inhaalslag", juicht ze. De vrees voor het thema weerhield San A Jong er trouwens niet van juist de dood als kernonderwerp voor haar boek te gebruiken. De laatste parade is haar debuutbundel en exact daardoor vallen de nominaties en goede recensies op. Eerder was het boek ook al genomineerd voor de Academica Literatuurprijs 2013. De schrijfster is er een beetje ondersteboven van en tegelijkertijd uitermate trots. "Ik was zo geschrokken, de andere genomineerden zijn zware jongens die al grote prijzen hebben gewonnen. Dat zegt toch wel wat."

Hoewel zij de prijs nog niet op zak heeft, betekent de nominatie voor San A Jong vooral een grote blijk van erkenning. Maar daarnaast is zij zeer enthousiast over het feit dat haar boek door jongeren gelezen gaat worden. "Want daar gaat het om voor een schrijver: je wilt gelezen worden."

De auteur is overigens directeur en oprichter van de Schrijversvakschool Paramaribo. Het instituut zet zich in om de kwaliteit van creatief en literair schrijven in Suriname omhoog te tillen. "Ik was heel jong toen ik zei dat ik schrijfster wilde worden. Mijn hele leven draait om literatuur", geeft San A Jong toe.

De Inktaap is dé literaire jongerenprijs van het Nederlandse taalgebied. Jongeren uit Nederland, Vlaanderen, Suriname en Curaçao kiezen uit titels die eerder een 'grote' literaire prijs hebben gewonnen hun favoriete boek.

[uit de Ware Tijd, 10/05/2013] 

De laatste parade genomineerd voor Inktaap 2014

Ruth San A Jong

De verhalenbundel De laatste parade van de Surinaamse schrijfster Ruth San A Jong is genomineerd voor de Inktaap 2014. Het betekent dat dit boek meedoet met nog drie andere boeken. Het zal gelezen worden in Nederland, Vlaanderen, Curaçao en Suriname door middelbare scholieren die meedoen aan de Inktaap en hun stem kunnen uitbrengen op wat zij het beste boek vinden.

De andere genomineerden zijn Oek de Jong met Pier en oceaan (Gouden Boekenuil), Peter Terrin: Post Mortem (AKO Literatuurprijs) en Tommy Wieringa: Dit zijn de namen (Libris Literatuurprijs).

Tommy Wieringa wint Libris Literatuurprijs 2013

Tommy Wieringa heeft de Libris Literatuur Prijs 2013 gewonnen voor zijn roman Dit zijn de namen. De winnaar werd vanavond in het Amstel Hotel in Amsterdam bekendgemaakt door Clairy Polak, voorzitter van de jury.

Tommy Wieringa met Lilian Gonçalves bij het erediner voor Derek Walcott van de Werkgroep Caraïbische Letteren. Foto Bert Nienhuis

De jury prees het boek van Wieringa voor 'de stilistische bravoure, de filosofische diepgang, de aforistische kracht, de hecht getimmerde compositie, de originele beeldenpracht'. De auteur noemde de prijs bij het in ontvangst nemen ervan 'een vergissing in mijn voordeel'. De avond beleefde hij als 'heel gelukzalig'.

Wieringa vertelde in programma Nieuwsuur dat hij het boek schreef vanuit de vraag: wat is de kiem van religie? '96 procent van de wereld gelooft in een opperwezen, dat is iets ongelooflijks. Hoe komt dat? Daar wilde ik naar op zoek.'

Aan de prijs is een geldbedrag verbonden van 50.000 euro. De Libris Literatuur Prijs wordt elk jaar toegekend aan het beste Nederlandstalige literaire fictieboek van het afgelopen jaar. Het is de 20ste keer dat de prijs werd uitgereikt. Polak en de vier andere juryleden bogen zich over 170 ingezonden romans.

Wieringa's boek Dit zijn de namen kreeg vijf sterren in de Volkskrant. Het werd als volgt gerecenseerd door Daniëlle Serdijn.

Recensie Tommy Wieringa, Dit zijn de namen
'Hij weet dat ze vooruitgeschoven posten zijn van hun familie, hun dorp, hun gemeenschap. In hun voetspoor reist een onzichtbaar gezelschap van vaders, moeders, broers, zusters, ooms en tantes en neven en nichten mee. Op hen is alle hoop gevestigd. Zij zijn het pioniersgewas - alles kun je ze aandoen, honger, dorst, hitte en kou, ze zullen alles overleven.'

Profetische regels in de nieuwe roman van Tommy Wieringa, die zich afspeelt in het meest onherbergzame deel van Oekraïne. De roman begint in Michailopol, een onvindbare grensstad ergens in de steppe. Het ligt er volstrekt verlaten en afgesloten van de wereld. We volgen er de bezigheden van de 53-jarige politiecommissaris Pontus Beg. Lichtpuntje in zijn Oostblokgrauwe wereld is de maandelijkse vrijpartij met zijn huishoudster. Pontus' kinderloze bestaan biedt een even desolate aanblik als het landschap.

In een tweede verhaallijn lezen we over de helletocht van een groep vluchtelingen. Wieringa vertelt hoe ze huis en haard verlaten om een betere toekomst te vinden. De één is op de vlucht, de ander denkt een uitverkorene te zijn en weer een ander vertrouwt erop meer geld te zullen verdienen in het nieuwe land. De oeverloosheid van de tocht maakt de reis tot een moderne exodus naar het Beloofde Land. Wieringa's verhaal stapt losjes mee met die geschiedenis.

Lees hier de volledige recensie.
Lees hier meer over de andere genomineerden.

[uit de Volkskrant, 6 mei 2013]

Inktaap 2013

Komende week wordt bekend welk boek Surinaamse middelbare scholieren hebben gekozen als Inktaapboek 2013. In dit project, dat in Nederland, Suriname en België wordt uitgevoerd, moeten middelbare scholieren drie in Nederland bekroonde boeken lezen en hun favoriet kiezen. Dit jaar moest er gekozen worden uit De Nederlandse maagd van Marente de Moor, Het voorseizoen van David Pefko en Tonio van A.F. Th van der Heijden. In Suriname mogen de scholieren ook kiezen voor Plantage d’amour van Clark Accord. De scholieren die in Suriname aan het project hebben meegedaan, zullen op 5 maart een boottocht maken. Het project wordt gesponsord door de Nederlandse Taalunie, waar Suriname geassocieerd lid van is.