In een totaal uitverkochte bankethal van Hotel Torarica vond
op 18 augustus 2013 de jazzaftrap plaats van het Carifestafestijn onder regie
van Ann Hermelijn. Ik beperk mij in deze bespreking tot de Surinaamse groepen.
.JPG) |
| Pablo Nahar. Foto @ Michiel van Kempen |
Pablo Nahar, onze (contra) bassist van internationale
allure, was in dit gebeuren de leidende figuur. Eerst trad hij op met zijn
Pablo Nahar Trio, dat naast hem bestond uit Harvey Wirht, een drummer van
Surinaamse afkomst, die in de USA woont en vele internationaal beroemde
artiesten heeft begeleid, en Robin van Geerke die als toetsenist vooral in
Nederland zijn sporen heeft verdiend.
Het trio werd aangevuld met twee kundige blazers uit
Nederland, Efraim Trujillo en Michael Simon. Pablo is één van de grondleggers
van een in Nederland ontwikkelde nieuwe stroming in de jazz, “de Paramaribop”.
Dit laatste is een unieke combinatie van Afro-Surinaamse en Caribische ritmes
en de meer abstracte en complexe harmonieën uit de Jazz & Bebop.
Vermeldenswaard is dat Pablo in New York in de leer is geweest bij Frank Foster
voor het componeren en arrangeren van muziek. De naam ervan doet reeds de
vermoeden dat deze stijl veel kaseko-elementen bevat. Maar behalve Paramaribop
werd het geestdriftige publiek dat voor een belangrijk deel uit echte
jazzliefhebbers leek te bestaan, tijdens het optreden van meer dan één uur ook
getrakteerd op internationale nummers.
 |
| Sonny Khoeblal |
Voor mij was echter de grote verrassing van de avond het
Afro Bhole Jazz Project. De naam geeft aan dat het gaat om een jazz fusion met
Afrikaanse en Indiase invloeden. De samenstelling van het ensemble was Pablo
Nahar (bass), Sonny Khoeblal (keyboards), Shailendra Madari (tabla), Wilgo
Telting (saxofoon) en Harvey Wirht (drums). Vermeldenswaard is dat Harvey
recentelijk als gastdocent drie maanden jazzlessen heeft verzorgd in India en
daardoor ook kennis gemaakt heeft met de Indiase muziek. Het resultaat van de samenwerking
van deze musici is ronduit verbluffend. De composities/arrangementen van Sonny
in samenwerking met Pablo bevinden zich nog duidelijk in een experimentele
fase, maar houden een grote belofte in voor de toekomst. Het publiek genoot zichtbaar van het vraag- en antwoordspel
tussen keyboards en tabla, maar ook tussen de twee percussie-instrumenten tabla
en drums.
 |
| Harvey Wirht |
Wellicht de grootste verrassing van de avond was het niet
aangekondigde optreden van de meester-fluitspeler Ronald Snijders. Hij bracht
zijn gehoor in vervoering met zijn eigen compositie Tabla, waarbij hij op
magistrale wijze het geluid van de tabla op de fluit liet horen. Maar toen hij
zijn kort optreden eindigde met Saramacca, eveneens een eigen compositie, stond
het publiek op en danste mee op de aanstekelijke kasekotonen. Gran Tangi
Maestro!
De slotsurprise van de geslaagde jazzmanifestatie was het
optreden van de Assemble of the Green Conservatory of Suriname. Helaas begon
dit optreden pas om kwart over elf in de avond waardoor een belangrijk deel van
het publiek de zaal reeds verlaten had. De overgeblevenen hebben echter kunnen genieten van een
sprankelende show. Het is bijna niet te geloven dat het studenten waren die op
het podium stonden. Een niet-ingewijde fluisterde mij zachtjes toe: “Ik hoor
geen verschil tussen deze studenten en de professionals hiervoor”. Vooral de
blaassectie bestaande uit vier blazers kwam sterk naar voren. Het nadeel was
dat supertalent Jason Eduards (basgitaar) iets minder goed hoorbaar was.
 |
| Ronald Snijders |
De geluidsweergave was excellent. Begrijpelijk, want niemand
minder dan onze befaamde toetsenist/componist Etienne Stadwijk had hierover de
leiding. Overigens vond ik dat de rol van Etienne bij de
openingsceremonie onvoldoende is belicht. Behalve music-director tevens
toetsenist heeft hij ook vrijwel alle composities die op de indrukwekkende
openingsceremonie van 16 augustus 2013 te horen waren, zelf geschreven en wel
in een recordtijd! Het unieke duel tussen tabla en gamalan is bijvoorbeeld zijn
creatie.
M.C. Alida Neslo overdreef niet toen ze opmerkte dat je voor
goede jazz niet speciaal naar Noth Sea Jazz hoeft te gaan.
Carifesta XI kan ook!
[uit Dagblad Suriname,
21-08-2013]
