door Xanta Jabini
Ewald S. Leeflang is boos op de Amsterdamse studenten van de
Master Publieksgeschiedenis die een website hebben gebouwd over Anton de Kom
(klik
hier). Hij vindt dat de zestien Amsterdamse studenten hem om toestemming
hadden moeten vragen om de site te bouwen, omdat hij de rechten heeft op Anton
de Kom. Wat nu? Rechten op een historische persoon?
Het zit zo: Ewald S. Leeflang is penningmeester van het zgn.
Anton de Kom Instituut Europa. Voorzitter van de club is Elvira Sweet,
voormalig voorzitter van de Stadsdeelraad Amsterdam-Zuidoost. Nooit gehoord van dit Europese instituut? Kan kloppen. Het Instituut met
de Grootse Naam laat nooit van zich horen, heeft een zowat compleet lege
Facebookpagina en een website met veel kreten en weinig body.
Het stelt zich
ten doel: “Als instituut met een brede opdracht is een belangrijk
onderdeel: Anton de Kom in ere houden als leermeester van de vrijheid en
de eigenwaarde.” En verder: “De verbondenheid met Anton de Kom zal
op elk moment herkenbaar in de activiteiten terug te vinden zijn.” Alleen
spijtig dat die activiteiten er niet zijn. De Europese club had bijvoorbeeld
een mooie website kunnen bouwen, zoals de Amsterdamse studenten Publieksgeschiedenis
hebben gedaan. Of een biografie schrijven, maar die is ook al geschreven: door Rob Woortman en Alice Boots.
 |
| Anton de Kom |
Maar hoe kan dit als water zo dunne Europese Anton de Kom
Instituut nu de rechten op Anton de Kom claimen? Berusten die dan niet bij de
directe nabestaanden: de kinderen-De Kom, van wie er nog drie in leven zijn?
Eén telefoontje geeft het antwoord: vanzelfsprekend. De heer Leeflang, noch
mevrouw Sweet, noch het zelfgeproclameerde De Kom-Instituut is ooit door de
familie gemachtigd welk recht dan ook op de naam De Kom of diens werken en
ideeën te doen gelden. Bij de site van de UvA-studenten prijkt wél een naam van
de familie-De Kom: kleindochter Els de Kom.
Doet het ”Anton de
Kom Instituut Europa” dan helemaal niets? Oh jawel, het claimt. Het is goed in
claims. Al eerder claimde het dat alle papieren uit De Koms nalatenschap
moesten worden overgedragen. Dat gebeurde niet, de literaire nalatenschap
berust nu veilig bij het Nederlands Letterkundig Museum &
Documentatiecentrum in Den Haag.
Wie schreef ook
alweer: “Geen volk kan tot volle wasdom komen, dat erfelijk met een
minderwaardigheidsgevoel belast blijft.” Natuurlijk: Anton de Kom. Het wordt
tijd dat hij die bewering eens terugclaimt. Bijvoorbeeld bij het “Anton de Kom
Instituut Europa.”
Xanta Jabini is UvA-studente, maar was niet betrokken bij de De Kom-website.
.jpg)
