From Routes to Crown: Een doordenker over het leven-vieren

door Iwan Brave

  

Choreograaf Gianni Grot is al anderhalve maand weer op Surinaamse bodem. Ter bekroning van de opofferingen van zijn slavenvoorouders werkt hij aan zijn tweede theatervoorstelling. From Routes to Crown gaat op 1 augustus in première in On Stage. “Ik maak gebruik van moderne tools om jongeren naar binnen te krijgen.”

Gianni Grot

Bij zijn vorige bezoek in Suriname had Gianni Grot ineens de drang naar plantages te gaan. Hij voelde iets 'zwaar en zweverigs' en kreeg de ingeving iets te willen doen over slavernij. "In mijn dikke geschiedenisboek van de middelbare waren maar drie bladzijden hieraan gewijd. Terwijl  het een grote zwarte pagina is uit onze wereldgeschiedenis", vertelt hij in On Stage. Hij ging zelf op onderzoek uit. "Ik heb een voorstelling proberen te maken waarbij ik al mijn gevoelens die ik heb gehad bij het onderzoek op toneel  vertolk en uitbeeld."

Zichtbaar

Grot, nog maar 24 jaar is hij, noemt zich "zelfbenoemd gepensioneerd" danser, die choreograaf en artistiek leider werd en algemeen directeur van zijn eigen My Art Entertainment. Geboren in Amsterdam uit Surinaamse ouders, begon hij al op zijn zestiende als semiprof te dansen. In Londen studeerde hij Drama and Creative writing. Toen zat hij ook in een gezelschap. "Dat heeft echt de theaterwereld voor me opengemaakt", zegt hij. "Ik heb meerdere abstracties leren kennen", vertelt hij. Na zijn studie was hij drie maanden volgeboekt voor commerciële jobs voor een van de grootste televisieprogramma's in Barcelona.

Terug in Nederland besloot in 2011 de Nederlandse versie van So You Think You Can Dance (SYTYCD) als etalage te gebruiken. "Dan word je ineens zichtbaar, mensen herkennen je." Hij strandde weliswaar in de vijfde liveshow, maar kwam ver genoeg te mogen deelnemen aan de SYTYCD-theatertour door Nederland. Tijdens deze theatertour kreeg hij zijn 'moment van helderheid'. "Ik zat toen in de tribune naast de lichtoperators en besefte: aan deze kant van het toneel hoor ik te staan. Ik zag dingen die ik anders zou hebben gedaan." De uitvoerder besloot creator te worden.

Gianni Grot met zijn opvoering Aces tijdens het Masked Ball van Torarica in december 2012. 

Aces

Het geld dat hij verdiende als ensembledanser tijdens de SYTYCD-theatertour stak hij in zijn eerste productie Aces - die ook naar Suriname bracht - als 'boost' voor zijn carrière als choreograaf. Met succes. Als 'cultureel ondernemer' en theatermaker is hij succesvol. Om de kas extra te spekken doet hij zeer selectief commercieel werk. Bijvoorbeeld gastoptredens voor populaire televisieprogramma's, maar ook voor commercials zoals voor Nike en Foot Locker. Als sociaal ondernemer doet hij veel workshops met jongeren. Zoals vorig jaar voor de dove en slechthorende kinderen van de Kennedy Stichting, waarbij zij door middel van trillingen muziek konden 'horen'. Dat zou hij graag over willen doen. "Vooral vanwege de dankbaarheid die de kinderen daarna gaven was ongelooflijk; dat had ik niet verwacht."

Wijzer geworden

Voor zijn onderzoek naar het slavernijverleden las Grot veel boeken, waaronder twee van Cynthia McLeod en over 'Black Hollywood'. Bekeek documentaires en films, sprak veel mensen en was vooral geïnteresseerd in hun meningen. Nu iets wijzer geworden zegt hij: "Ik wist niet dat de Afrikanen hun broeders en zusters hadden verkocht. Mijn perceptie van slavernij was: blanken gingen slaven halen, bracht ze naar kolonies, lieten ze werken en buitten ze uit. Maar het is meer dan dat. Het is meer ontstaan uit kapitalisme. Er werden nieuwe landen ontdekt waar blanken niet konden werken in de hitte en zij brachten slaven naar die nieuwe wereld om te werken.

Slavenarbeid kost niets en was al van alle tijden. Wat een hele kwalijke zaak is, is om toen te denken dat zwarte personen - mijn voorouders - geen mensen waren en ze als zodanig gaan behandelen. Mensen ophangen aan hun ribben - zelfs een dier behandel je niet zo. En doen alsof jij in de positie bent gesteld door God om iemand anders zijn vrijheid en leven weg te nemen, dat zijn wel dingen die mij hebben geraakt tijdens mijn onderzoek."

"Persoonlijk denk ik niet dat slavernij ligt aan de blanke mens. I blame humanity. De mens is van aard egoïstisch. Sommigen waren gewoon gek en wreed. Maar anderen gingen de politiek van verdeel en heers spelen. Als slaven hier in opstand zouden komen, dan hadden de slavenhouders als minderheid een groot probleem. Daar waren ze zich van bewust. Daarom gingen ze mensen dom houden, een complex aanpraten en mentaal martelen waardoor het zo lang heeft kunnen plaatsvinden. Van het begin tot het eind was het nasty; zelfs nu nog is er veel racisme."

Al zijn gevoelens giet hij in een voorstelling, die ook jongeren moet aantrekken. From Routes to Crown is een interdisciplinaire 'montagevoorstelling' van spoken word, breakdancers, balletdansers, moderne danseressen, hiphopdansers. Met scènes over hedendaagse belevingen en uit de slavernijtijd. “Maar ik wil dat mensen zelf eruit halen wat ze erin zien. Het is meer een erkenning van wat is gebeurd en van hoe ik de maatschappij reflecteer." Grot benadrukt dat het beslist geen jongerenvoorstelling is. "Ik maak gebruik van moderne tools om jongeren naar binnen te krijgen. Maar het is nog altijd een volwassen onderwerp; waarbij je je intellect moet gebruiken."

Bekroning

From Routes to Crown, een coproductie met Helen Kamperveen (haar laatste) en Ann Hermelijn, is een synergie van Surinaamse en Nederlandse cast. Vier dansers en een spoken word-artiest van overzee en drie dansers en drie acteurs van hier. De acteurs zijn van On Stage. De titel impliceert een reis naar bekroning; een scene heet ook 'The journey'. Maar routes spreek je ook uit als roots en crown is de bovenste top van een boom. De hedendaagse generaties als kruin in volle bloei dankzij hun roots. "Daarbij wordt duidelijk gemaakt dat onze voorouders hebben geleden en gevochten zodat wij de kroon kunnen dragen en het leven moeten vieren. Zodat hun efforts niet voor niets zijn geweest. Ik wil bereiken dat mensen na de voorstelling blijven doordenken en nadenken. Mijn doel zal niet geslaagd zijn als mensen alleen denken: o, leuke voorstelling. Dat zou jammer zijn.´

[uit de Ware Tijd, 31/07/2013]

Foto © Jaiwey Nuij

Sranan e Dansi

Op 27  en 28 april gaf de stichting Art Laboratorium Suriname in theater OnStage aan de Mgr. Wulfinghstraat  in Paramaribo, de dansvoorstelling Sranan e Dansi. Er is nog een voorstelling op 4 mei a.s. om 19.00 uur.

De voorstelling wordt uitgevoerd in het kader van de jaarlijkse Internationale Dag van de Dans die sinds 1982 ieder jaar op 29 april wordt gevierd. Deze dag  werd ingevoerd door het Internationale Dans Comité van het Internationaal Theater Instituut van de UNESCO en herdenkt de verjaardag van Jean-Georges Noverre (°1727), die met zijn ballet d’action beschouwd wordt als een belangrijke vernieuwer van de balletdans.

Sranan e Dansi bestaat uit de volgende onderdelen:

Carifesta ook voor kinderen

De leerlingen van De Werkplaats van ArtLab.sr, variërend in de leeftijd van 3 tot 22 jaar, brengen u deze presentatie met dans en spel dat Carifesta XI als thema heeft . Op laagdrempelige wijze wordt in de voorstelling een verhaal verteld en gedanst waarin de kinderen u aan de hand van de map van Dora meenemen naar onder andere ons eigen land Suriname, Barbados, Jamaica, Hawai en Trinidad. Carifesta ook voor kinderen wordt afgesloten met een reis naar Egypte, vertolkt door onze gastdansers ‘Pearls of The Amazon Belly Dance Fitness & Performance Company’ met de choreografie Mesmerizing Sunset.

Dansende kinderen

Dromen geen bedrog

Een unieke dansvoorstelling met ± 100 kinderen uit de kindertehuizen Arya Dewaker, Sgt. Prasoro, Emmaus, Nos Kasita, Ramoth, Koningskind, Saron en Sanata Dharm in de leeftijdscategorie van ± 8 tot 18 jaar. De voorstelling is de afronding van een project genaamd More Creativity in Surinamese orphan homes leads to a Better Future for the children dat in december 2012 aanving en waarbij 7 danstrainers gedurende 5 maanden wekelijks lessen in drama en dans hebben gegeven in de tehuizen. ArtLab.sr heeft dit project kunnen uitvoeren dankzij de ondersteuning van de Inter-American Development Bank (IDB) en de vereniging Inner Wheel Suriname. Het doel van dit project is het ontwikkelen van artistieke en sociale vaardigheden met als achterliggende gedachte dat meer creativiteit in Surinaamse kindertehuizen kan bijdragen tot een betere toekomst voor de kinderen. ArtLab.sr wil met steun van de gemeenschap dit project voortzetten door 20 kinderen die erg goed gepresteerd hebben in dit project gedurende een jaar verder te begeleiden in de dans.

Joe Conzo Jr. The Popper, Roseland Ballroom – 1980

Brand New Old Skool

Een Hiphopvoorstelling waarin verschillende urbane dansvormen zijn verwerkt. Deze voorstelling is de afronding van het project Urban Moves and Sounds of the Guiana Shield waarbij de Hiphopdansers Barbera Oppenheimer, Kevin Thompson, Ingway Sabajo en Thorby Simon de kans kregen zich te professionaliseren op artistiek en productioneel gebied. In 2012 verbleven zij enkele weken in Nederland voor samenwerking en uitwisseling met de Hiphoporganisaties Solid Ground Movement in Amsterdam en het Hiphophuis in Rotterdam. De voorstelling van vanavond is de afronding van het project. Voorafgaand aan de voorstelling ziet u een korte documentaire van Idi Lemmers over het verblijf van de vier Hiphop dansers in Nederland. Het project Urban Moves and Sounds of the Guiana Shield werd uitgevoerd met steun van de Nederlandse ambassade te Paramaribo. Brand New Old Skool speelt zich af in The Bronx in New York en laat de ontwikkeling zien van de Hiphop vanaf de jaren ’70 tot heden.

Toegangskaarten á SRD 30. Info: 8106989 en 8778118

Choreografe Farida Nabibaks: Leed achter ons laten

Farida Nabibaks is een choreograaf en filosoof die de kunstacademie in Suriname deed en de Scapino Dansacademie in Nederland. Ze speelde in 1995 naast Stanley Burleson de vrouwelijke hoofdrol in de musical Faya en is initiatiefneemster van de muziektheatervoorstelling Bewogen weerspiegeling, waaraan onder andere Raj Mohan en Denise Jannah meewerken. Reden genoeg voor Sarnámihuis om Farida Nabibaks 5 vragen te stellen. 

1. Wat is je eerste herinnering als het gaat om dans? 
Mijn eerste herinnering is dat ik een balletdanseres op tv zag, naar haar keek en dacht: ‘dat kan ik ook’. Ballet was niet per se wat ik toen om me heen zag. Waar haalt een kind dat soort gedachten vandaan? Waarschijnlijk omdat het je toch aantrekt. Ook de Hindostaanse films die ik als kind zag, en, ik weet geen titels meer, maar wel dat de sfeer me enorm aansprak. Voor mijn gevoel kwam het leven in zijn geheel langs. De ernst van het leven, een lach, een traan, dans, zang. Grappig dat het stuk waar ik nu mee bezig ben al deze elementen in zich heeft.

2. Wat is voor jou je grootste mijlpaal tot nu toe?
Dat zijn er een paar. Het feit dat ik uiteindelijk een dansopleiding heb kunnen doen, was al een droom die uitkwam. Dat ik kon werken als danseres en dat ik ooit een rol kreeg in Faya, de Surinaamse musical, dat laatste was echt een mijlpaal! De nieuwe uitdaging is ook een mijlpaal: muziektheatervoorstelling Bewogen weerspiegeling. Dit stuk vraagt aandacht voor hoe we tegenwoordig in Nederland met het koloniaal verleden omgaan. Dit is voor mij, als kind van afstammelingen van mensen die uit slavernij komen en van mensen die onder contractarbeid hebben moeten werken, heel belangrijk. Maar eigenlijk is het voor heel Nederland waardevol!

3. Met welke andere Hindostaanse artiest in Nederland zou je wel eens willen samenwerken? 
Die droom komt binnenkort al uit: ik zie er erg naar uit om met Raj Mohan samen te werken tijdens Bewogen weerspiegeling. Ik kan nu al niet wachten om het resultaat van onze samenwerking mee te maken. Ik vind hem door de popmuziek in Sarnami die hij brengt, een groot vertolker van moderne Surinaamse muziek. Hij heeft kennis van zaken en is iemand die nieuwe wegen inslaat en verschillende stijlen opzoekt en bij elkaar brengt. Verder zou ik ooit ook aan projecten willen meewerken waar een combinatie van nieuwe talenten en ervaren mensen uit verschillende disciplines naar een geheel werken. Denk dat de uitkomst zeer verrassend zal zijn.

4. Hoe combineer je familieleven met je dans? Welke rol speelt je familie in jouw danscarrière?
Mijn familie heeft me vroeger de mogelijkheid gegeven om mijn dromen achterna te gaan. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor. Mijn eigen familie nu is ook heel belangrijk voor me. De combinatie van dansen en kinderen hebben is best lastig geweest, maar ik heb het er voor over gehad. Onze dochters zijn nu mooie mensen geworden, die me steunen in alles wat ik doe, zoals ik hen steun in dat wat belangrijk voor ze is. 

...bewogen weerspiegeling...

5. Wat wil je aan de lezers van Sarnámihuis.nl meegeven?
Zoals gezegd laten we in onze productie Bewogen weerspiegeling via een moderne familie - waarin ik de moeder speel - toch zien dat de sporen van het koloniale verleden nog aanwezig zijn tegenwoordig. Het verleden is zwaar geweest, maar ik zou graag zien dat we nu dat leed écht achter ons laten en als de lotus, die alleen uit modder groeit, op zullen bloeien. Mijn wens is dat die hoop ook uit dit stuk zal spreken.

Ga voor meer informatie naar www.bewogenweerspiegeling.nl.
‘Bewogen weerspiegeling’ is opgenomen bij voordekunst.nl, waarmee middels crowdfunding kunstprojecten worden ondersteund. Ga voor een donatie naar: http://www.voordekunst.nl/vdk/project/view/872-bewogen-weerspiegeling.

[naar Sarnamihuis.nl]

Het Nationale Canta Ballet

door Carry-Ann Tjong-Ayong

Tot in Suriname kreeg ik deze oproep: 28 juni, de grote finale van Het Nationale Canta Ballet, een bijzondere dansvoorstelling in de Gashouder in Amsterdam, Cultuurpark Westergasfabriek.  Dertig balletdansers van Het Nationale Ballet en een grote hoeveelheid Canta-rijders. Danst u mee? Om deze voorstelling te kunnen realiseren zijn we op zoek naar bestuurders van rode Canta’s die aan dit unieke project willen meewerken. En net zo belangrijk: die ook beschikbaar zijn om mee te doen.

Op 28 juni voeren we de voorstelling twee keer op, allebei in de avond. Maar het is natuurlijk ook nodig om te repeteren. Omdat het best een hele organisatie is, waar veel dansers en Canta-bestuurders aan meedoen, zullen we op veel verschillende momenten willen repeteren. Eerst in kleine groepjes en als we de voorstelling naderen gezamenlijk.

Hoewel ik tot 1 juni in Suriname ben, mag ik toch nog meedoen met mijn rode prima ballerina. Dit kleine 45 km autootje zie je in Amsterdam overal in de stad rijden. In Utrecht zijn er maar enkele, maar mijn rode rijdt overal heen.

Het is een enorme oppepper voor de zo verguisde wagentjes? De mijne is al 7 keer omgegooid door dronken corpsballen, die maar niet schijnen te begrijpen, dat je als invalide afhankelijk bent van dit vervoermiddel.

Het Cantaballet komt 1 juli op de TV, er is een radio-uitzending, er komt een boek uit en de website geeft alle details over het ontstaan en ontwikkeling. Ook op Facebook is het Cantaballet bekend.

Klik hier voor  de website met info over het ballet van Het Nationaal Ballet en de Cantarijders. dat op 28 juni (19.30, 21.30) in de Westergasfabriek, Amsterdam twee optredens heeft gepland.

Luna Blou goes Contemporary

Willemstad — Jacksonville University of Dance uit Florida gaf gisteravond weer een voorstelling in Luna Blou. Het is het tweede bezoek van het gezelschap op het eiland. Vorig jaar was de voorstelling geheel uitverkocht. De dansopleiding wil met de buitenlandse reizen haar studenten een kans geven hun talenten in andere landen en culturen te tonen en verder te ontplooien. Studenten van Jacksonville University of Dance worden bekwaamd in ballet, jazz, moderne dans, creatieve compositorische projecten, historisch en theoretisch denken, multi-performance kansen en esthetiek.

[uit Amigoe, 24 maart 2012]

Marlène’s Ballet een begrip in Suriname

bewerkt naar een artikel van Ruth Nortan

Topkwaliteit choreografieën uit Suriname op nationale en internationale fora presenteren is jarenlang het devies van Marlène Lie A Ling. De oprichtster en initiatiefneemster van Balletschool Marlène viert in oktober dit jaar het 25-jarig bestaan van Marlène’s Ballet Company en haar veertigjarig jubileum als danslerares. In 2010 herdacht de school haar 35ste verjaardag.

'Discipline en doorzettingsvermogen daarmee bereik je kwaliteit', luidt één van de lijfspreuken van de directeur van Balletschool Marlène. Marlène Lie A Ling genoot in de periode 1968-1971 haar opleiding in klassiek ballet, modern en karakterdans aan de dansacademie te Rotterdam. Gedreven door een sterk nationalistisme vestigde zij zich permanent in Suriname om het Surinaamse kind in klassiek ballet te onderrichten. Verdieping in de lokale diverse folkloristische dansuitingen was haar tweede ongeschreven opdracht. Hierdoor was zij in staat folkloristische choreografieën te produceren geënt op de diverse etniciteiten van Suriname.
.

1986 Zwanenmeer met Roberto Ong A Kwie en Jane Tjon A Tjieuw

Balletschool Marlène
Op 3 november 1975 werd Balletschool Marlène opgericht. In 2010, vijfendertig jaar later, vierde zij haar bigi yari op gepaste wijze. De school heeft verschillende ontwikkelingen meegemaakt. Een voorbeeld daarvan is de ontwikkeling van de tutu's (dansjurkjes). Lie A Ling: "Vroeger hadden we hele lange romantische tutu's. Lang omdat je de benen niet mocht zien. Door de jaren heen is de tutu steeds korter geworden. De moderne tutu's zijn nu vrij kort. In de moeilijke jaren, werden de tutu's van klamboe (tulle) gemaakt, omdat er gewoon een tekort was aan van alles. Over de school zegt de directrice: "Er is altijd balletles. In de jaren tachtig was er sprake van een terugval wat betreft het aantal kinderen dat les kwam volgen, maar ondanks dat bleef ik lesgeven."

Binnen de school heerst een strakke discipline. Het woordje 'bok' bestaat niet. "We helpen je om de beweging beter te voelen, verklaart Lie A Ling. "Ik leer de kinderen, ik ben niet je baas, maar je begeleider. Ik verwacht niet dat leerlingen klakkeloos nadoen wat ik doe, maar dat zij kijken hoe ik iets voordoe en in hun lichaam proberen te voelen hoe ze dat moeten ervaren. Vanuit dat bewust bewegen moeten zij dan reproduceren wat zij hebben gezien. Dit gebeurt niet ineens, maar moet ontwikkeld worden. Dansen doe je vanuit je innerlijk gevoel. Wanneer kinderen op deze manier bewust leren dansen dan zie je de verandering in hun bewegingsgedrag.


Pas de Deux 1986 Natasha Bendter en Roberto Ong A Kwie

Kinderen krijgen thuis en op school regels mee. Op de balletschool worden de kinderen op basis daarvan verder begeleid. Ze leren bijvoorbeeld dat aan de barre staan betekent luisteren naar de muziek en de juf volgen. Verder leren zij een eigen mening vormen en hun gevoel tot uiting te brengen. De school organiseert jaarlijks schoolpresentaties die aan de ouders de op school gemaakte vorderingen laten zien. Verder organiseert de school jaarlijks haar Family Christmas Show voor het hele gezin en andere voorstellingen in samenwerking met buitenlandse scholen (uitwisselingen en workshops).

Jammer vindt de directrice het gebrek aan gedegen vervolgopleiding aan een regulier onderwijsinstituut, waardoor gevorderden zich niet verder kunnen scholen. "Je investeert in dansers, maar zij moeten toch naar het buitenland omdat zij hier niet verder kunnen. Lie A Ling pleit er voor dat er op de eerste plaats een gedegen opleiding en verdere specialisatie mogelijk wordt in Suriname en dat wanneer het kader ontwikkeld is, gedecentraliseerd les gegeven kan worden. Momenteel zijn de meeste mogelijkheden in Paramaribo alleen gecentraliseerd.

Het Zwanenmeer is één van de eerste balletten die de school opvoerde in 1986 Lie A Ling: "Ik hoop dat er een tijd komt dat klassieke balletvoorstellingen met orkestbegeleiding zullen plaats vinden. Muziek en ballet horen bij elkaar, daarom is het belangrijk dat er een opleiding komt 'muziek en dans', want zodra je muziek hoort, begin je te bewegen. Dit ballet werd ter gelegenheid van het 35-jarig bestaan van de school opnieuw opgevoerd door een jongere generatie dansers, waarbij Kay Tjin A Tam als Odette een voortreffelijke job heeft gedaan. Ballet is meer dan een deel, het is een totaliteit van verschillende kunstvormen zoals muziek, dans, décor (schilders en bouwers), kostuumontwerp en belichting. Bij ballet gaat het om het creëren van een bepaalde sfeer, waarin mensen kunnen wegdromen. Dan pas laat je hun kennis maken met het gevoel van danskunst in een theater.

Marlène’s Ballet Company (MBC)
Elf jaar na de oprichting van Balletschool Marlène’s in 1975 ontstond de behoefte bij Lie A Ling om meer te doen met het talent van de school. De directrice selecteerde de beste dansers en danseressen van de school en richtte in 1986 Marlène’s Ballet Company (MBC) op. Deze groep was bestemd om Suriname als waardige dansambassadeurs uit te dragen. In 1986 vertrok MBC voor het eerst naar Cayenne en nam deel aan het festival Fête de Cayenne. MBC sleepte daar een dansprijs in de wacht.
.

De Notenkraker

Dansers
Dansers (tussen 13-25 jaar) van het eerste uur van MBC waren Natasha Bendter, Richelle Clint, Candice Tjon, Priscilla Partowihono, Consuela Cruden (later Miss Suriname), Brigitte Hilversum, Cheryl Nieuwendam, Christal Renten (nu wijlen), Carol-Ann Bendter, Elly Kasdiran, Florian Chin A Tam, Duncan Brunings, Rick Nieuwendam en Roberto Ong A Kwie. In 1987, toen twee studenten naar Nederland vertrokken voor verdere studie, ontstond de behoefte aan nieuwe gekwalificeerde dansers. Het principe om steeds nieuwe talenten te ontdekken en die te ontwikkelen wordt ook nu nog toegepast. De enige actieve danser in MBC vanaf de oprichting is Duncan Brunings. Enkele dansers van het eerste uur zijn tot heden op de achtergrond actief betrokken bij de school en MBC.

De company heeft ongeveer zes complete balletten gepresenteerd. Deze zijn: Van Passie tot Pasen (1986/1988), Amazone Esde, Tide, Tamara (1999), Sranan mi lobi yu sote (2001), Amazonia (2005), Uma Tranga (2007) en La Méridienne (2010).

Alle choreografieën van het repertoire worden steeds beoefend binnen MBC en doorgegeven aan de nieuwe generatie dansers. Ook de choreografieën die gezamenlijk werden opgevoerd met buitenlandse dansgezelschappen worden overgedragen.
Landen die MBC bezocht: Frans-Guyana, Haiti, Nederland, Frankrijk, Brazilie, Ecuador, Colombia, Trinidad, Venezuela, USA en Uruguay. Het absolute hoogtepunt van MBC was het in de wacht slepen van de prijs voor beste choreografie in Brazilie in het jaar 2003 voor De Klamboes. Daarnaast heeft de Company ook gezamenlijke optredens gehad met dansgezelschappen uit Cuba, Jamaica, Frans-Guyana, Brazilie en Uruguay.

Folkloristisch Ensemble Paramaribo ook 25 jaar
Het Folkloristisch Ensemble Paramaribo (FEP) begon simultaan met de mavo-opleiding Klassiek en Modern Ballet in 1986. Het eerste optreden vond plaats in de maand oktober in Frans-Guyana van dat jaar. De dansers hebben de Surinaamse folklore in Haïti en Nederland gepresenteerd. De muziek werd live en door de dansers gebracht. Dit gezelschap heeft vele festivals bezocht en in 2002 werd het FEP naar Frankrijk gebracht met 17 dansers zangers en musici. Het gezelschap uit Suriname heeft een tournee van 30 dagen gemaakt en nam deel aan 18 folklorefestivals. Daarna werden ook Brazilië en Ecuador aangedaan. De school heeft jonge dansers die het examen in Surinaamse folklore hebben afgerond, nu ingezet om lessen te geven en zo vindt overdracht van danskennis plaats.

Museum Balletschool Marlène

Geen enkel kostuum dat de school gebruikt voor balletopvoeringen wordt weggedaan. Dit betekent dat de school een enorme collectie bezit aan kostuums. "Mijn huis is deels de plek waar kostuums van de school zijn ondergebracht, los van de daartoe speciaal ingerichte ruimte. In het museum zullen alle kostuums die de school ooit gehad heeft worden geconserveerd."

.Dans met mij

Balletschool Marlène geeft terug aan de gemeenschap
Het Dans met mij-project is een gift van de Balletschool aan de Margaretaschool voor kansarme jongeren tussen 14 en 20 jaar. Lie A Ling: "Kinderen maken kennis met dans en leren wat de dans voor hen kan betekenen. Hoe dit van invloed kan zijn op hun denken en doen in het dagelijks leven. Door de afdeling moderne dans wordt dit project uitgevoerd door Ronald Partoredjo. Het project wordt afgerond met een presentatie waarin deze kinderen zullen laten zien aan de gemeenschap wat zij hebben opgestoken."

Ontwikkelingen anno 2011
De school is gegroeid door de lat steeds hoog te leggen. De school is nu op het punt dat vervolgopleidingen voor haar pupillen noodzakelijk is stelt Lie A Ling. Door dans toe te voegen aan het opleidingenaanbod van leraren kunnen zij leren hoe zij onder meer een choreografie met de kinderen moeten maken. Hierdoor zal er ook veel meer beweging komen in de scholen en kan intensief gewerkt worden aan de danskunst in Suriname. Volgens Lie A Ling verdient de danskunst in Suriname een betere plek in het onderwijscurriculum. Lie A Ling: "Dans moet opgenomen worden in ons curriculum, zodat we kunnen werken aan het opleiden van professionele dansers als visitekaartje voor Suriname. Onderzoek naar en onderricht in folkloristische dansuitingen is daarbij een must. Door Cultuurdirecteur Stanley Sidoel en de minister van Onderwijs en Volksontwikkeling Raymond Sapoen, was tijdens de voorstelling United We Dance in het kader van de viering van 35 jaar onafhankelijkheid, aangegeven dat van Marlène’s expertise gebruik gemaakt zou worden om de dans in het onderwijs te institutionaliseren. Daarvoor wenst Lie A Ling zich te beijveren.
.

Wij moeten verder er naartoe werken dat wij een eigen danstheater hebben. Dit theater moet zodanig ingericht zijn dat er voldoende ruimte is voor dansers en een orkest die de begeleidende muziek voor balletvoorstellingen kan produceren. Theater Thalia heeft deze accommodatie niet."

In de afgelopen jaren zijn de lessen van Balletschool Marlène uitgebreid met moderne les voor kinderen vanaf 7 jaar. De school is momenteel gestart met een jongerengroep die de school bij evenementen kan vertegenwoordigen. "Voorheen hadden we alleen de Company, tegenwoordig bestaat er ook een groep jongeren die de kwaliteiten en talenten heeft om de school uit te dragen." De tweede studio aan de Hajarystraat is een toonbeeld van de uitbreiding. In deze studio worden beginners in klassieke en moderne dans onderwezen. De moderne afdeling staat onder leiding van Honoré van Ommeren, docente, die jarenlang gedoceerd heeft op het Edna Manley College in Jamaica.

In augustus van dit jaar volgt de tweede serie dansvoorstellingen van Marlène bij gelegenheid van met het 25-jarig bestaan van MBC. Een Amerikaans gezelschap zal dan een gezamenlijke voorstelling met MBC presenteren.

[uit de Ware Tijd, 02/04/2011]

25 jaar Marlène's Ballet

Klik op het affiche voor groter formaat

De Notenkraker in Cas di Cultura

Het wereldberoemde ballet De Notenkraker is maandag te zien in Cas di Cultura op Aruba, op het witte doek. De vertoning is mogelijk gemaakt door Fundacion Arubano di Arte (Fundarte) in samenwerking met het Prins Bernhard Cultuurfonds.

Het is een bewuste keuze van Fundarte om grote bekende producties uit de opera, ballet, musicals en Cirque du Soleil op deze manier te laten zien. Vanwege de hoge kosten is het zo goed als onmogelijk is om dergelijke producties live naar Aruba te krijgen, stelt Fundarte. Door het op het scherm te vertonen, worden dergelijke producties toch voor een breder publiek bereikbaar.

De vertoning is maandagavond 20 december om zeven uur. Het gaat om een uitvoering met de beroemde Russische balletdanser Mikhail Baryshnikov (foto rechts) en The American Ballet. De productie kreeg een Emmy-nominatie. Volgens Fundarte is deze uitvoering ‘een prachtig verhaal om met het hele gezin te gaan zien zo in de week voorafgaand aan kerst’.

Kaartjes voor de vertoning kosten 5 florin per stuk en zijn de hele maandag verkrijgbaar bij de Cas di Cultura. Wie meer informatie wil hebben, kan contact opnemen met Maria da Silva op telefoonnummer 593-1493 of Harold Perreira op telefoonnummer 594-3240.

[uit Amigoe, 18 december 2010]

Kerstshow Balletschool Marlène

Komende week presenteert de Balletschool Marlène haar kerstshow in Theater Thalia in Paramaribo. Data: 17, 18, 20 en 21 december, telkens om 19.00 uur; en 19 december om 18.00 uur. Kaarten SR$ 30,-.

Klik op de onderste afbeelding voor een groter formaat.

.

Bovenste foto: @ Stefano Tull

Holland-Skandinavien-Express

Carmen van Vliet (rechts vooraan) in de Holland-Skandinavien-Express op weg naar Zweden. Zij ging op tournee met het ballet Braziliana. De foto is waarschijnlijk genomen in Utrecht in ca. 1952. Collectie Historisch Beeldarchief Migranten

Een van de vele afbeeldingen die zijn te vinden op de gloednieuwe website Vijf eeuwen migratie, die morgen, 28 november 2010, officieel wordt geopend.
Klik hier voor die site.

Saturnalia

ArtLab.sr with Saturnalia on the 6th edition of the Dance Festival Rencontre de danses métisses in Cayenne (French Guyana)

Saturnalia is a solo dance performance danced and choreographed by Aquiles Holladay.

Saturnalia is an Ancient Roman festival that was held in honor of the god Saturn. The Roman Saturnalia festival was a week-long celebration commemorating him. Saturn is in bondage and is released for the week of celebrations.

In this piece, Aquiles loosely explores Saturn and his expression in various cultures. The Crow is Saturn’s symbol in alchemy. In Hinduism he rides a Crow. The Crow in Native American mythology is called “Father Crow” or “Chief Crow”. He is considered the first Chief to many tribes.

Saturn crystallizes, solidifies and binds matter and spirit to their duties. We feel his pain when we fail to live up to the order. He has been bound in order to balance out the World. If Saturn was allowed to put his full control on us we would not enjoy the freedom of living and learning, no mutations, no evolution. Our forests would be organized not like the wilderness we have today. But without some order we would be floating particles in space.

Performances:
- Saturday 27th November 2010: Fort-Diamant à Rémire-Montjoly, Cayenne – 08.00 PM
- Saturday 4th December 2010: l'Auditorium de l'EnCre, Cayenne – 08.00 PM

Saturnalia will be seen in Suriname in January 2011

Dance & Choreography: Aquiles Holladay
Director: Maikel Austen

.

Cursusaanbod De Werkplaats Artlab.sr

Per 1 november 2010

Voor jongens en meisjes in diverse leeftijdscategorieën:
- 3 tot 5 jaar: Creatief bewegen met kleuters
- 6 jaar en ouder: Algemene danstraining, Klassiek ballet, Dansexpressie & Hiphop
- 5 tot 10 jaar: Theatercursus met spel, zang en dans
- 15 jaar en ouder: Bewegingstheater bestaande uit workshops in o.a. dansexpressie, moderne dans, hiphop, percussie en niet-westerse dans
- Jongeren & volwassenen: Workshops Afro-Jazz, Kathak & Apintidrum

Trainers o.a.: Jessica Mulder, Aquiles Holladay, Tanuya Manichand en Ernie Wolf
Inschrijving: elke ma, di & wo van 17- 19 uur bij De Werkplaats,

Artlab Baka Dyari Lounge & Kinderdisco zaterdag 6 november, aanvang 17 uur.

Een creatieve zaterdagmiddag in de tuin van ArtLab/De Werkplaats met:
- Dans door leerlingen vanaf 4 jaar en ouder en Apintidrum door jongeren en volwassen
- Taekwondodemonstraties door leerlingen van Stichting MASS (eveneens in De Werkplaats gevestigd)
- Kinderdisco
- Optredens van het Suriname Dance Theater, Ernie Wolf & Sana Budaya

Geen kaartverkoop, wel verplichte consumptiebon van SRD 10,00

Info cursusaanbod en Baka Dyari Lounge op 8798343/8220849/8106989 en artlab@sr.net
Adres De Werkplaats: Verlengde Gemenelandsweg 194, Paramaribo, tel. ma t/m wo 17-19 uur: 431915