Scene 1. EXT. OCHTEND. OCEAAN
Op het wateroppervlak lopen pater Johannes en een vrouw in
bikini.
PATER JOHANNES
Ik snap het nog steeds niet.
VROUW
Wat niet dan?
PATER JOHANNES
Dat u… u… God is toch een man?
VROUW
Soms ben ik een man, soms ben ik een vrouw. Ik maakte de mens naar mijn beeld en gelijkenis.
PATER JOHANNES
En daarom zijn er dus mannen en vrouwen.
VROUW
Juist.
PATER JOHANNES
U bent dus man… én vrouw.
VROUW
Zeg maar ‘je’. Precies.
PATER JOHANNES
Maar, maar… ik durf 't bijna niet te vragen, maar betekent dat dan dat u… sorry ‘je’… twee geslachtsdelen in dat kleine broekje hebt zitten?
VROUW
Nee. Wanneer ik man ben, ben ik man. En wanneer ik vrouw
ben, ben ik vrouw.
PATER JOHANNES
Ongelooflijk.
VROUW
Waarom ongelooflijk? Je lijkt Thomas wel.
Pater Johannes en de vrouw lopen stil door.
PATER JOHANNES
God… Godin… waarom zo schaars gekleed? Dat is toch onkuis?
VROUW
Onkuis. Wat is er verkeerd aan om perfectie te laten zien? Ik maakte jullie perfect. Jullie willen dat niet inzien?
PATER JOHANNES
Dus u…
VROUW
‘Je’.
PATER JOHANNES
O ja, ‘je’. Dus je zegt eigenlijk dat ik bij wijze van
spreken in een tijgertanga zou mogen rondlopen.
VROUW
Als je daar zin in hebt….
PATER JOHANNES
Ja, maar dan krijg ik het met het gehele bisdom aan de stok.
VROUW
Ik gaf jullie vrije keuze. Jullie maakten de regels. Als jij
ervoor kiest je eraan te onderwerpen, kan ik er verder ook niet veel aan doen,
hoor.
PATER JOHANNES
Is dat zo? Ik dacht jij alles kon… en alles bepaalde.
Is dat zo? Ik dacht jij alles kon… en alles bepaalde.
VROUW
Ha! Dat is lekker makkelijk. Dan ontbreekt het jullie toch
aan elk beetje verantwoordelijkheid?
PATER JOHANNES
Hoe bedoelt u… je? Hoe bedoel je?
VROUW
Nou, als ik verantwoordelijk zou zijn voor al het goede en
de duivel voor al het kwade, dan zou dat inhouden dat jullie zelf part noch
deel aan het verloop van jullie eigen levens hebben.
Dat jullie als een stelletje marionetten zomaar op aarde
zijn neergegooid, en dat alles maar voor jullie bepaald wordt.
PATER JOHANNES
Zo! Je zegt dus dat ‘het lot’ niet bestaat?
VROUW
‘Het lot’ bestaat wél.
PATER JOHANNES
Nu snap ik er helemaal niets meer van.
VROUW
Je lot bepaal je zelf.
PATER JOHANNES
Oh.
Ze lopen enkele seconden in stilte door.
VROUW
Heb je door dat je nu al zowat een half uur op water loopt?
PATER JOHANNES
Huh?! Nee. Doe ik dat?
VROUW
Ja. Ik wandelde vanaf het strand het water op en jij liep
gewoon mee.
PATER JOHANNES
Ongelooflijk.
Pater Johannes zakt het water in.
[van Fragmenten, Schrijversvakschool Paramaribo]
[van Fragmenten, Schrijversvakschool Paramaribo]
