door Jeroen Heuvel
Tachtig jaar en dan nog actief zijn in de bouw, wie doet hem dat na? Broeder Emanuel is lid van de congregatie van broeders van Onze Lieve Vrouw van Lourdes. Dienstbaarheid en steun aan de minderbedeelden staat bij hen hoog in het vaandel. De broeders bben de belofte van armoede afgelegd: niet alleen hierom is armoede dichtbij deze broeder. Harrie was in de fortuinlijke omstandigheid om gedurende de vijftig jaar van zijn verblijf op Curaçao in de achterstandswijken te mogen werken. Volgend jaar gaat hij, samen met – op broeder Franklin na – de broeders van Dongen en de kruisvaarder van Sint Jan, voorgoed terug naar Nederland.
Het boek telt 37 verhalen verspreid over 107 bladzijden, verluchtigd met kleurenfoto’s en illustraties.
Broeder Emanuel: ‘Al tijdens mijn wekzaamheden als leraar op de Stella Maris Mavo was ik druk bezig met vrijwilligerswerk. Elke zaterdagochtend was ik beschikbaar voor de stichting Drecha Kas, opgericht door medebroeder Theo en de heer Jopie Cijntje. De stichting had onder andere tot doel bijdragen aan de sociale vorming van de oudere jeugd. Gestart werd met de rowans van de verkennerij. Later konden ook leerlingen van de lagere technische school en de mavo meedoen.
Iedereen was enthousiast,; werkers maar ook mensen die geholpen werden. Ik was een van de leiders van een groep jongeren en kreeg door deze bouwactiviteiten veel ervaring en inzicht.’
Het waren vooral houten huizen die stichting Drecha Kas opknapte. Wat Emauel opviel was dat er ‘zoveel onafgebouwde stenen huizen waren. Daar wilde ik het mijne van weten. Wat bleek? Enthousiast was men aan een stene huis begonnen, zonder zich te realiseren wat het bouwen van een huis kost. Met als gevolg, dat er op een gegeven moment geen geld meer voor de bouw was en dus trok men een onafgebouwd huis in. Een huis dat in die staat zou blijven. En dat zag ik als een groot probleem.’
Na zijn pensionering is hij gestart met de stichting Kaba e Kas (maak het huis af). ‘En ondanks het feit dat niemand van ons ook maar enige ervaring had met beton, ‘blòki’, ringbalk, pleisteren en dergelijke activiteiten, startten we vol goede moed.’ Zijn onmisbare secondanten zijn Rudsel en Carl. Fundashon Kaba e Kas heeft in de 25 jaar van haar bestaan maar liefst 267 huizen bewoonbaar gemaakt voor een totaalbedrag van nog geen twee miljoen gulden, daarnaast heeft ze aan de sociale ontwikkeling van jeugdige arbeiders gewerkt, hen een betaalde job aangeboden en een stukje vakopleiding gegeven.
‘Tijdens ons vrijwilligerswerk hebben we niet alleen een vak als bouwvakker geleerd, we werden ook geconfronteerd met schrijnende omstandigheden en we moesten vaak de sociaal werker uithangen. Het is niet altijd makkelijk geweest. Vaak ben ik moe en ontmoedigd thuisgekomen na een werkdag, perplex van wat ik had meegemaakt.’
De verhalen zijn waar. Humor ontbreekt nooit, want ‘humor houdt ook in zeer moeilijke omstandigheden een mens op de been. Hopelijk dragen deze verhalen ertoe bij de lezer een juist beeld te geven van de omstandigheden. Armoede is dichterbij dan men denkt.’
Van het boek dat in eigen beheer is uitgegeven zijn er 300 exemplaren gedrukt. Tijdens de presentatie zijn er ongeveer 100 verkocht. Bedrijven die het bijvoorbeeld als moederdag- of vaderdagcadeau voor hun werknemers willen kopen om de stichting te steunen, alsook particulieren kunnen voor hun exemplaar terecht bij de broeders aan de SBN Doormanweg.
Op de foto: De auteur tijdens zijn dankwoord, @ Agnes van Bergen
