![]() |
| Klik op afbeelding voor groter formaat |
Dit is de vroegere versie van Caraïbisch uitzicht van de Werkgroep Caraïbische Letteren. Sinds vrijdag 23 mei 2014, 18.00 uur wordt deze blogspot niet meer geüpdate. U kunt deze plek nog wel blijven bezoeken, maar voor actuele berichten dient u te gaan naar de nieuwe site!
Posts tonen met het label feest. Alle posts tonen
Posts tonen met het label feest. Alle posts tonen
zondag 30 juni 2013
donderdag 27 juni 2013
150 jaar einde slavernij: herdenken, excuseren of verzoenen? Of alle drie?
Op 1 juli is het 150 jaar geleden dat Nederland de slavernij
afschafte in Suriname en op de Nederlandse Antillen. Dat wordt gevierd. In
Suriname, op de Antillen, maar ook in Groningen. Want wie is er nou niet blij,
dat aan de mensonterende slavernij en daarmee aan de slavenhandel een einde
kwam? Keti Koti betekent: de ketenen verbroken. In Suriname is Keti Koti op 1
juli al heel lang een feestdag. Ook in Groningen staan twee activiteiten op het
programma: een debat op maandag 24 juni, en een
feest op zaterdag 29 juni.
Iedereen is natuurlijk tegen slavernij en niemand is nu nog
trots op de trans-Atlantische slavenhandel, maar toch kun je op dat stukje
nationale verleden heel verschillend terugkijken. De voor Nederland zeer
lucratieve slavenhandel is een zwarte bladzijde in het geschiedenisboek. Maar
de een heeft die bladzijde al lang omgeslagen. We moeten vooruit kijken.
Nadenken over excuses van Nederland, laat staan herstelbetalingen, is niet
nodig. Voor anderen zijn slavernij en slavenhandel nog altijd open wonden. De
relatie tussen zwart en wit is nog steeds ingewikkeld en de gemiddelde
Nederlander weet schandalig weinig over het slavernijverleden. Nederland zou
veel serieuzer moeten nadenken over wat deze erfenis betekent.
Wat vindt u? Debatteer maandag 24 juni mee met Alex
van Stipriaan Luïscius (historicus), Glenn Helberg (psychiater), Joan
Ferrier (voorzitter Stichting Herdenking Slavernijverleden 2013) en Shanny
Inacio (humanistisch docent) onder leiding van Hans
Harbers. Halverwege de avond is er een kort optreden van rapper Franky
Fresh Flow.
N.B. Dans, eet en feest ook bij het Keti
Koti fesa in Grand Theatre op 29 juni, met de superswingende Kakantrie
Kaseko Band.
Labels:
debat,
feest,
Ferrier Joan,
Groningen,
Helberg Glenn,
slavernij,
Stipriaan Alex van
vrijdag 22 maart 2013
Uitspattingen leiden tot feestverbod in twee volksbuurten
![]() |
| Kaboela-'feest' |
Paramaribo – Uitspattingen als kaboela-feesten (met
jonge vrouwen en meisjes die zich schaars kleden en al dansend hun schaamdelen
blootleggen, red.) zijn ‘tot nader order’ verboden in de volksbuurten
Pontbuiten en Latour. Dit meldt de Times of Suriname. Districtscommissaris Mike
Nerkust van Paramaribo Zuid-West zegt dat het verbod onmiddellijk ingaat. Ook
house- en streetparties zijn verboden.
Het is precies het soort vermakelijkheden waar jongeren op
af kwamen de laatste jaren. Meermalen leidde politie-ingrijpen zelfs tot
regelrechte botsingen. Het verbod moet een eind maken aan een steeds
chaotischer fenomeen. “Dit is allemaal het gevolg als mensen zich niet willen
houden aan de regels. En het lijkt echt alsof men zich wil storen aan god noch
gebod”, zegt Nerkust. Klachten over geluidsoverlast, uitspattingen en soms
zelfs vuurwapensalvo’s zijn niet van de lucht.
De overheid had al eerder een verbod uitgevaardigd.
Organisatoren hadden Nerkust kort na zijn aantreden als districtshoofd benaderd
voor versoepeling. Er werden afspraken gemaakt over een ordelijker verloop.
Maar in de praktijk wordt vrijwel alles aan de laars gelapt. Voorgeschreven
tijdlimieten worden genegeerd en minderjarigen mogen ‘optreden’ en alcohol
nuttigen. Nerkust overlegt met de politie hoe het verder moet.
[van Waterkant.net, 13 maart 2013]
![]() |
| ...kaboela: ook in Nederland... |
zaterdag 21 januari 2012
2012 Jaar van de Draak
Paramaribo - Chinees Nieuwjaar, ook bekend als het Lentefestival of Lentefeest, is de belangrijkste van de Chinese feestdagen. Het Chinese jaar begint op de tweede nieuwe maan na de zonnewende van 21 december. Dit kan niet voor 21 januari en niet na 20 februari gebeuren. Het wordt gevierd op de eerste dag tot en met de vijftiende dag van de eerste maand van de Chinese kalender. Dit jaar valt het op 23 januari.Het Chinees Nieuwjaar wordt traditioneel gevierd met de draken- en leeuwendansen. Dit jaar is héél speciaal: het is het jaar van de draak. Volgens Jozef Ling Nget Tet van de vereniging Kong Ngie Tong Sang is de draak heel belangrijk voor de Chinese gemeenschap. Achter deze dierenriem schuilt een grote mythe en het is het belangrijkste dierenteken voor de Chinezen. Ook in Suriname zal het feest groots gevierd worden.
De Chinese vereniging had een verzoek ingediend bij de president om het Chinese Nieuwjaar te verheffen tot een nationale feestdag. Het verzoek is niet gehonoreerd. Ling Nget Tet zegt dat hij hoopvol is gestemd en het geloof heeft dat hun verzoek uiteindelijk toch wel zal worden gehonoreerd.
[uit Dagblad Suriname, 20/01/2012]
donderdag 5 augustus 2010
Antilliaanse feesten in Hoogstraten
Van 13 tot 15 augustus worden in Hoogstraten de Antilliaanse Feesten gehouden. Of je nu gaat voor de optredens, de vette afterparty, de sfeer, het kamperen of de cocktails, iedereen heeft wel een reden om mee te komen!Topacts dit jaar zijn Mr. Vegas (Ragga), Calle 13 (Reggaeton) en Wyclef Jean (Hip Hop) en nog vele andere salsa, merengue en soca bands.
Praktische info en tickets op www.antilliaansefeesten.be. Wacht niet te lang met tickets te bestellen!
zaterdag 6 maart 2010
Letterenfeest
Zaterdag 6 maart is warenhuis de Bijenkorf in Amsterdam dé place to be voor lezers. 25 Nederlandse schrijvers – waaronder Rosita Steenbeek, Simone van der V
lugt, Cees Nooteboom, Jan Siebelink en Maarten 't Hart – signeren tijdens het Feest der letteren hun boeken.Presentatrice Mieke van der Weij interviewt in het Damcafé op de eerste etage een aantal Nederlandse auteurs, Ad van Liempt geeft een lezing over zijn boek De oorlog en jonge bezoekers worden voorgelezen door onder andere Hanneke Groenteman en Gerda Havertong.
lugt, Cees Nooteboom, Jan Siebelink en Maarten 't Hart – signeren tijdens het Feest der letteren hun boeken.Presentatrice Mieke van der Weij interviewt in het Damcafé op de eerste etage een aantal Nederlandse auteurs, Ad van Liempt geeft een lezing over zijn boek De oorlog en jonge bezoekers worden voorgelezen door onder andere Hanneke Groenteman en Gerda Havertong.Maar dat is nog niet alles.Zo dragen dichters Thomas Möhlmann, Tsead Bruinja, Krijn Peter Hesselink, Jan Willem Anker en Vrouwkje Tuinman in de kleedkamer van Ralph Lauren hun gedichten voor, neemt Leon Verdonschot plaats achter de draaitafel en verzorgen Maître Sommelier Halil Asar en wijnjournalist Cuno van ’t Hoff een culinaire roadtrip.Een bezoek aan dit Feest der Letteren is de perfecte manier om alvast in de stemming te komen voor de Boekenweek!Het volledige programma en alle deelnemende auteurs vind je op de website van de Bijenkorf.
dinsdag 2 maart 2010
Feesten tot het eind
door Carry-Ann Tjong-Ayong
Subh Holi Phagwa staat er in alle advertenties in de kranten. 1 maart vieren de Hindoestanen hun feest en gooien elkaar met vooral rode kleurstoffen. We hebben al het Chinees Nieuwjaar achter de rug met dagenlang geknetter van de pagara´s, het vuurwerk dat zij hierbij afsteken. Ook was er een rijke maaltijd in Kong Ngie Ton Sang, de vereniging w
aar ik als kind op feestjes ging. Het is Vrijdag en de Javaanse Westbidders roepen op tot gebed. Wij wonen naast de moskee en horen de zangerige stem van de imam door de straat klinken. Zijn gemeente is de vorige eeuw uit Indonesië gekomen waar zij naar het Westen, richting Mekka baden. Hier hebben zij die gewoonte gehandhaafd, hoewel Mekka nu in het Oosten ligt. Hier kun je elke religie bijwonen. De prodo beri, de Creoolse praalbegrafenis van Elfriede Baarn met veel muziek en mensen in hun mooiste koto dansend om de kist. Je wordt er vrolijk van. Wie is er bang voor de dood. Ik denk vaak na over mijn begrafenis in een roodgelakte Ghanese kist. Met veel bloemen, liefst tropische, palulu en fayalobi. Veel muziek en lekker eten. Dansende mensen. Ik wil vrolijk heengaan zonder tranen.
Cat 26-2 010
Subh Holi Phagwa staat er in alle advertenties in de kranten. 1 maart vieren de Hindoestanen hun feest en gooien elkaar met vooral rode kleurstoffen. We hebben al het Chinees Nieuwjaar achter de rug met dagenlang geknetter van de pagara´s, het vuurwerk dat zij hierbij afsteken. Ook was er een rijke maaltijd in Kong Ngie Ton Sang, de vereniging w
aar ik als kind op feestjes ging. Het is Vrijdag en de Javaanse Westbidders roepen op tot gebed. Wij wonen naast de moskee en horen de zangerige stem van de imam door de straat klinken. Zijn gemeente is de vorige eeuw uit Indonesië gekomen waar zij naar het Westen, richting Mekka baden. Hier hebben zij die gewoonte gehandhaafd, hoewel Mekka nu in het Oosten ligt. Hier kun je elke religie bijwonen. De prodo beri, de Creoolse praalbegrafenis van Elfriede Baarn met veel muziek en mensen in hun mooiste koto dansend om de kist. Je wordt er vrolijk van. Wie is er bang voor de dood. Ik denk vaak na over mijn begrafenis in een roodgelakte Ghanese kist. Met veel bloemen, liefst tropische, palulu en fayalobi. Veel muziek en lekker eten. Dansende mensen. Ik wil vrolijk heengaan zonder tranen.Cat 26-2 010
Foto: Esmatti
maandag 15 juni 2009
Ook een nieuw Surinaams feest?
door Charles Chang
Festa Junina is een familiefeest en wordt overal groots gevierd in Brazilië. Elke stad of regio in Brazilië heeft haar eigen programma en feestdag(en). In het afgelopen weekend werd er op Sana Budaya in Paramaribo een geslaagde versie gehouden, hoewel uit veiligheidsregels enkele belangrijke details ontbraken [welke dan? - WCL]. De heer Tjon Kon Fat was als producer verantwoordelijk, zijn Braziliaanse counterparten waren senhora Lu (kostuums) en danser Clailson (choreografieën). De grote sponsor van dit festijn was TransAmerica, importeur van het bekende Braziliaanse biermerk Nova Schin. "Vroeger moesten we entree vragen, maar dankzij de sponsors was het vrij deze keer," zegt Tjon Kon Fat.

Het is een gewoonte van Brazilianen om laat op te dagen, halverwege de avond werd het pas druk. Zichtbaar in aantal waren ook de gemengde koppels en moksi's - kinderen van Surinaamse en Braziliaanse ouders. De integratie zag je ook in de shows: Surinamers deden voor het eerst mee. Bij dança do indio (indianendans) waren niet alleen de kostuums prachtig om te zien, maar ook de bewegingen. Het harige kostuum bij dança do pajé bevat het hele verhaal. Op een Festa Junina mag de quadrilha absoluut niet ontbreken. De mannen waren niet in geruite hemden deze keer, maar net als de vrouwen in kostuums met vrolijke kleuren. Het stukje komedie bij de quadrilha van een gedwongen huwelijk had bij deze editie een verrassende einde. Bij elke optreden stroomde het publiek naar de vloer. Tussen de shows zorgde Banda Sabor de Mel (Honingsmaak) voor forrómuziek, pater Vergilio sprak alles bij elkaar, met af en toe een promotie voor zijn Radio Katolíca. Je zou denken dat het flitsende benenwerk bij de capoeira door Brazilianen werd uitgevoerd, maar Grupo Capoeira Suriname bestond geheel uit jonge Surinamers die een affiniteit hebben met deze Braziliaanse sport en cultuur. De geur van churrasco's vulde de lucht boven het cultureel centrum. Vatapa en tacaca zijn de traditionele gerechten uit het noorden van Brazilië, de macaxeira is niets anders dan een Braziliaanse bojo. De korenoogst begint in juni, dus waren er ook typische hapjes van maïs zoals pamonha (korenbrood in blad) en mingau (korenpap) te verkrijgen. Het was alleen jammer dat de bezoekers normaal gekleed waren. Traditioneel dragen de mannen voor dit feest geruite hemden en strohoeden, de vrouwen fleurige jurken met twee vlechten onder de hoeden en sproetjes op de gezichten. De periode waarin het Junifeest wordt gevierd, loopt van midden juni tot midden juli. Festa Junina is een traditie die is meegenomen door de Portugezen toen Brazilië nog een kolonie was van Portugal. Door de tijden heen hebben de vele culturen in Brazilië, zoals die van de indianen, afstammelingen van slaven en immigranten uit Europa, ook hun invloeden gehad op dit nationale festijn. De versie op Sana Budaya was volgens de Noord Braziliaanse traditie.
[Ontleend aan De Ware Tijd]
Festa Junina is een familiefeest en wordt overal groots gevierd in Brazilië. Elke stad of regio in Brazilië heeft haar eigen programma en feestdag(en). In het afgelopen weekend werd er op Sana Budaya in Paramaribo een geslaagde versie gehouden, hoewel uit veiligheidsregels enkele belangrijke details ontbraken [welke dan? - WCL]. De heer Tjon Kon Fat was als producer verantwoordelijk, zijn Braziliaanse counterparten waren senhora Lu (kostuums) en danser Clailson (choreografieën). De grote sponsor van dit festijn was TransAmerica, importeur van het bekende Braziliaanse biermerk Nova Schin. "Vroeger moesten we entree vragen, maar dankzij de sponsors was het vrij deze keer," zegt Tjon Kon Fat.

Een show moment op de avond van Festa Junina. De entree was gratis en het publiek werd getrakteerd op prachtige gekostumeerde shows. Foto: Charles Chang
Het is een gewoonte van Brazilianen om laat op te dagen, halverwege de avond werd het pas druk. Zichtbaar in aantal waren ook de gemengde koppels en moksi's - kinderen van Surinaamse en Braziliaanse ouders. De integratie zag je ook in de shows: Surinamers deden voor het eerst mee. Bij dança do indio (indianendans) waren niet alleen de kostuums prachtig om te zien, maar ook de bewegingen. Het harige kostuum bij dança do pajé bevat het hele verhaal. Op een Festa Junina mag de quadrilha absoluut niet ontbreken. De mannen waren niet in geruite hemden deze keer, maar net als de vrouwen in kostuums met vrolijke kleuren. Het stukje komedie bij de quadrilha van een gedwongen huwelijk had bij deze editie een verrassende einde. Bij elke optreden stroomde het publiek naar de vloer. Tussen de shows zorgde Banda Sabor de Mel (Honingsmaak) voor forrómuziek, pater Vergilio sprak alles bij elkaar, met af en toe een promotie voor zijn Radio Katolíca. Je zou denken dat het flitsende benenwerk bij de capoeira door Brazilianen werd uitgevoerd, maar Grupo Capoeira Suriname bestond geheel uit jonge Surinamers die een affiniteit hebben met deze Braziliaanse sport en cultuur. De geur van churrasco's vulde de lucht boven het cultureel centrum. Vatapa en tacaca zijn de traditionele gerechten uit het noorden van Brazilië, de macaxeira is niets anders dan een Braziliaanse bojo. De korenoogst begint in juni, dus waren er ook typische hapjes van maïs zoals pamonha (korenbrood in blad) en mingau (korenpap) te verkrijgen. Het was alleen jammer dat de bezoekers normaal gekleed waren. Traditioneel dragen de mannen voor dit feest geruite hemden en strohoeden, de vrouwen fleurige jurken met twee vlechten onder de hoeden en sproetjes op de gezichten. De periode waarin het Junifeest wordt gevierd, loopt van midden juni tot midden juli. Festa Junina is een traditie die is meegenomen door de Portugezen toen Brazilië nog een kolonie was van Portugal. Door de tijden heen hebben de vele culturen in Brazilië, zoals die van de indianen, afstammelingen van slaven en immigranten uit Europa, ook hun invloeden gehad op dit nationale festijn. De versie op Sana Budaya was volgens de Noord Braziliaanse traditie.
[Ontleend aan De Ware Tijd]
Abonneren op:
Posts (Atom)



