Groeien in Nickerie op het Kinderboekenfestival

door Els Moor

Van 3 tot en met 5 februari was het eerste Kinderboekenfestival van dit jaar in Nickerie.  Nickeriaanse kinderen zijn over het algemeen flink; ze durven te praten, hun meningen te uiten. In mijn stand ‘Lees je wijs!’ging het steeds over het thema ‘groeien’. We begonnen met een versje dat gezegd werd, samen in de kring, en met gebaren en bewegingen werd uitgebeeld:

Groeien, groeien, groeien / Wij leren, wij spelen, wij stoeien / daardoor wordt ons hoofd wijs en ons lichaam lang / Zo groeien we elke dag een beetje meer’/ bewegen helpt ook mee , elke keer / En door boeken te lezen gaan we op reis / Leren de wereld kennen: Lees je wijs!

Daarna werkten we met een boek waarin het thema ‘groeien’aan de orde komt, aangepast aan de leeftijd van de groep. Dit gebeurde  nog steeds in de kring, maar nu zittend op stoelen. Een boek over Nickerie voor oudere kinderen  is  De kleine Jaggernath, van Gerrit Barron. Het gaat over twee buurkinderen, een jongen en een meisje, die niet met elkaar mogen omgaan. Het verhaal speelt omstreeks 1930. Toen mochten jongens en meisjes elkaar niet aanraken, niet naast elkaar lopen, enzovoort. Deze twee groeien enorm in wijsheid. Soms hebben ze stiekem even contact. Er groeit een verliefdheid. Ze laten zich niet van de wijs brengen: ze leren goed, komen voor vervolgonderwijs in de stad terecht en later op een universiteit in Nederland. Zij wordt zelfs arts…  en hij later een groot politicus. En ze trouwen! Groei dus door eigen inzet, maar ook door steun van volwassenen die hun inzet en capaciteiten inzien.  Is Nickerie gegroeid sinds die tijd? Ja, bevestigen de leerlingen: er is een weg naar de stad, Nickerie is een echt stadje geworden met veel bedrijven. En hoe gaat het tussen jongens en meisjes? Stilte. Nu mogen ze naast elkaar lopen, samen spelen, sport beoefenen, samen in dezelfde klas zitten, maar trouwen? Dat is toch vaak nog moeilijk, komt er met moeite uit, als de ouders de partner niet uitgezocht hebben… vooral in de polders. Wel groei dus, maar die groei moet wel nog groeien!

Kindermusical 2013 van het KBF

De musical

Ook weer in Nickerie heeft Sandra Purperhart, deze keer samen met leerkracht Dorien Mac Donald,  met de kinderen van scholen in het district een musical voorbereid, Nickerie yu alesi en meki wi gron. Rijst deed en doet Nickerie groeien. Vanuit het heden wordt teruggekeken naar het verleden van het district. Op een originele manier: kinderen en jongeren praten op het ‘Brassaplein’ met de zeer oude  ex-districtscommissaris  Bharos, die een sociaal voelende dc was. Voor de jeugd in de musical is hij een ‘opa’. ( In werkelijkheid is hij al overleden.) Hij praat met hen en vertelt over het verleden van het district, over de ontwikkeling van de rijstcultuur, hoe eenvoudig het leven in zijn jeugd was, hoe hij opgroeide met melk, rijst,  suiker en bacoven. Hij werd gespeeld door een talentvolle jongeman uit het mulo-onderwijs, die ook nog een geweldige zwemmer is.  Later komt de huidige dc ( een jongen van 8 jaar in uniform met pet op) die de scholen eigen computers belooft en ook ‘the first lady’ (een mooi meisje).  Verleden en heden  komen naar voren. Het goede van nu, maar ook het slechte, hoe stropers de prachtige rode ibissen dood maken om ze op te eten en hoe ook in Nickerie de bescherming van de rijke natuur niet altijd serieus genomen wordt.  Het pedagogische aan de musicals van Sandra Purperhart is dat ze de kinderen losmaakt, doet groeien en bloeien. Ze durven vrij te praten en vooral ook te zingen en te dansen. Het enthousiasme straalt van ze uit. Groepjes die al dansend en zingend de natuur van Nickerie laten zien. Creatief en vol beweging is de musical en beweging doet groeien! Groeien is een prachtig thema voor zo’n musical!

Het beeld van Tata Colin in Totness
Foto © Michiel van Kempen

Tata Colin

Er waren ook groepen uit Coronie op het Kinderboekenfestival in Nickerie. Van een groep uit Totness wist niemand wie hun grote held Tata Colin was, van wie er nota bene een standbeeld staat op het plein in het dorp. De geplande vertelstof verdween en Tata Colin stelde zich voor aan de groep en vertelde over zijn leven, hoe hij als slaaf een soort bonuman was, langzaam maar zeker de andere slaven aanzette tot opstand. Hoe hij door  toedoen van zijn masra wreed afgetakeld werd en drie jaar zijn vermogen tot spreken kwijt was, later in een slavenziekenhuis gezet werd,  waar zijn mede-opstandelingen hem nog stiekem bezochten en waar hij weer kon praten. Hoe hij uiteindelijk in de stad in Fort Zeelandia werd opgesloten, maar voordat hij teruggevoerd zou worden naar Coronie om als afschrikwekkend voorbeeld opgehangen te worden… was hij verdwenen uit zijn afgesloten cel. We hebben er een verzonnen stukje aan vastgeknoopt. Toen de slaven dit hoorden, kregen ze weer moed en  kwamen ze werkelijk in opstand en met z’n allen takelden ze de masra die hen bezocht op hun plantage af. 

Van  Ruud Mungroo  ( 1938 – 2003)  is er in 1982 een boekje verschenen, en in 1989 een herdruk,  Tata Colin, met dit verhaal. Het is duidelijk dat dit herdrukt moet worden en op de scholen van Coronie terecht moet komen! Als er weer een Kinderboekenfestival  in Coronie is? Met een musical over de held die weg weet te vliegen uit zijn gevangenschap? Een motief uit de Caraïbische literatuur, en zelfs van de Nobelprijswinnares in de VS, de zwarte schrijfster Toni Morrison. 

Badal ontvangt Caribische prijs voor video over water

Soender Badal (links) met zijn prijs. Naast hem Riad
 Nurmohamed en Richenell Small.

Soerinder Badal, belast met de voorlichting van Multi Purpose Corantijn Project in Nickerie, heeft een prijs gekregen voor een video over water. Hij had meegedaan aan de Caribische Media Award van de Global Water Partnership. Badal maakte een documentaire over het belang van water en de samenwerking tussen verschillende betrokkenen in Nickerie. 

De hoofdprijs ging naar Milton Coy, een journalist en manager van GTC Radio in Grenada met meer dan dertig jaar ervaring in de media. Ook Desmond Brown uit Jamaica die freelancer is voor onder andere Inter Press Service is in de prijzen gevallen.

Badal kreeg vrijdag de prijs overhandigd van vice chairman van Global Water Partnership Caribbean Riad Nurmohamed. Hij is ook docent aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname. Badal ontving in bijzijn van zijn directeur Richenel Small zijn prijs. Hij kreeg US$ 500, een trofee en een certificaat voor zijn productie. De Global Water Partnership Carribbean heeft als hoofddoel het ondersteunen van duurzaam gebruik en beheer van watervoorraden en het stimuleren van integraal waterbeheer. Journalisten in het Caribisch gebied worden aangemoedigd om de aandacht te vestigen op water en onderwerpen die hiermee te maken hebben.

[van Starnieuws, 8 februari 2014]

Kinderafdeling Streekziekenhuis krijgt boeken

Margerie Stakel-Telgt overhandigt de boeken aan
 algemeen directeur Antoine Elias
 van het ziekenhuis in Nickerie. 

De kinderen die zijn opgenomen in het ziekenhuis en niet naar het Kinderboekenfestival in het district Nickerie kunnen, krijgen de kans om toch te lezen. De organisatie van het Kinderboekenfestival, dat nu gaande is in het rijstdistrict, heeft een aantal boeken geschonken aan de kinderafdeling van het ziekenhuis in Nickerie.

Het festival dat voor de 35ste keer wordt gehouden, is dit jaar gestart in Nickerie onder het thema ‘Groeien’. Met de donatie van de boeken hoopt Margerie Stakel-Telgt, coördinator van het festival, dat er voor de zieke kinderen wordt voorgelezen zodat zij op die manier een beetje plezier beleven. “Ze moeten weten dat het Kinderboekenfestival hen niet is vergeten en dat ze kunnen opgroeien in een voor hen gezellige en leuke omgeving.”

Het Kinderboekenfestival is maandag van start gegaan in het district en wordt vanavond afgesloten. In Paramaribo vervolgt het festival zich van 3 tot en met 8 maart.

[van Starnieuws, 5 februari 2014]

Surinaams kind heeft recht op lezen

Paramaribo - De opening van het eerste Kinderboekenfestival 2014 heeft maandagmiddag om vijf uur plaatsgevonden op het terrein van de voormalige zwemclub Bikini aan de Waterloostraat te Nieuw Nickerie in het district Nickerie. Dit terrein dat sinds de sluiting van de private club er verwaarloosd en overwoekerd bij lag, heeft een grondige onderhoudsbeurt ondergaan, is helemaal geëgaliseerd en bezand, en ligt er nou prachtig bij met partytentjes die zijn opgezet om de stands te huisvesten. Ook de prachtige verlichting waarmee het terrein is gedecoreerd geeft het geheel een heel vrolijke en fleurige uitstraling.

In zijn openingstoespraak heeft de voorzitter van de Nationale Stichting Kinderboekenfestival Suriname, Sigmund Proeve, gezegd dat de organisatie van het KBF met het beginnen in een landelijk district wil laten merken dat lezen, en dat is een recht van de kinderen, niet uitmaakt of je een stadskind of districtskind bent, of je een indiaan, Creool of Chinees bent. "We zijn Sranamans en het Surinaamse kind heeft recht op lezen.

"Dit is volgens hem de reden dat Nickerie de spits dit jaar mag afbijten voor wat betreft het KBF 2014. Het thema geeft het ook aan". Wij geloven als stichting dat met lezen onze kinderen iets wordt bijgebracht, waardoor ze later kunnen bijdragen aan wat we graag willen: het beste land van de wereld", aldus Proeve. Het KBF heeft als thema voor de komende drie jaren 'groeien'. Dit betekent dat bij alle Kinderboekenfestivals vanaf 2014 tot en met 2016, verschillende activiteiten uitgevoerd zullen worden rondom het thema 'Groeien'.

 

Lezende Surinaamse kinderen. Foto Stichting KBF

Het is volgens de organisatie de bedoeling dat bij de Kinderboekenfestivals dit jaar wordt nagedacht over groeien naar volwassenheid. Opgroeien, groter worden, sterker worden. Alle aspecten van groeien zullen de komende drie dagen tijdens het KBF aan de orde komen. De slogan voor dit jaar is 'Opgroeien kan je niet alleen, denk aan de wereld om je heen'. Dat is ook helemaal tot uiting gekomen in de prachtige musical '''Nickerie yu alesi e meki wi gro'' die is opgevoerd door leerlingen van de OS Van Pettenpolder en pupillen van het Olga Clarke Kinderhuis.

Op voortreffelijke wijze hebben de getalenteerde jeugdige acteurs de musical opgevoerd, waarin de geschiedenis en het leven in Nickerie op voortreffelijke wijze worden uitgebeeld. De goed opgekomen kinderen en volwassenen hebben zichtbaar genoten van de opvoering. Behalve Proeve hebben ook enkele hoogwaardigheidsbekleders, onder wie districtscommissaris Wedprekash Joeloemsingh, de ex-deken van de districtscommissarissen Rudi Strijk en de Kinderboekenschrijver van het Jaar Jerrel Pinas de aanwezige kinderen verteld hoe zij gegroeid zijn van kind tot volwassene en wat zij bereikt hebben in het leven.

Het KBF Nickerie is open van maandag 3 februari tot en met woensdag 5 februari vanaf 8 uur 's morgens voor leerlingen en leerkrachten en van 5 's middags tot 8 uur 's avonds. Gedurende de drie dagen zal het festival ruimte bieden aan 45 verschillende activiteiten van voorlezen tot het schrijven van een verhaal, poppenkast en muurschilderen. Voor ouders en opvoeders wordt elke dag de workshop Quality Time verzorgd. Tijdens de workshop komt aan de orde hoe belangrijk het is om met kinderen te spelen en hoe dat het beste te doen. De organisatie van het KBF ligt in handen van de Stichting Projecten in opdracht van de Nationale Stichting KBFS. Na Nickerie vertrekt de KBF-karavaan naar de districten Paramaribo, Para en Marowijne.

[van Nospang.com, 5 februari 2014]

Thema kinderboekenfestival Nickerie is ‘groeien’

Het eerste Kinderboekenfestival in 2014 vindt maandag plaats in Nieuw Nickerie. Een team is sinds afgelopen week bezig de stands op te zetten en het voormalig Bikini-terrein aan de Waterloostraat helemaal klaar te maken. Vanaf maandagochtend 8 uur gaat de poort open voor de schoolkinderen en hun leerkrachten. De feestelijke opening vindt om 5 uur ’s middags plaats met gasten uit de stad en Nickeriaanse hoogwaardigheidsbekleders.

De 140 medewerkers, onder wie 60 Nickeriaanse vrijwilligers, medewerkers van de Algemene Onderwijs Bibliotheek en studenten van de pedagogische instituten – verwachten 4.000 kinderen op dit festival, dat duurt van 3 tot en met 5 februari. Uit de stad gaan er 75 vrijwilligers en andere medewerkers het Nickeriaans voorbereidingsteam ondersteunen.

Groeien

Meisje in Nickerie. Foto @ Michiel van Kempen

Het thema van de komende Kinderboekenfestival is ‘groeien’. Alle aspecten van het groter worden zullen aan de orde komen. De workshop ‘Quality Time’, die al eerder is gehouden, zal op 3, 4 en 5 februari in de middaguren worden herhaald. Tijdens de workshops komt aan de orde hoe belangrijk het is om met kinderen te spelen en hoe je dan het beste kunt doen.

Het (oud-Bikini-)terrein zal tijdens het festival plaats bieden aan 45 verschillende activiteiten, van voorlezen tot zelf een verhaal schrijven, maar ook poppenkast en muurschilderen. Bij alle activiteiten staan boeken centraal. Het Kinderboekenfestival wordt in 2014 verder nog gehouden in Paramaribo (3 t/m 8 maart), Marowijne: (2 t/m 4 april) en Para (28 t/m 30 mei ).

De organisatie ligt in handen van de Stichting Projekten, namens de Nationale stichting Kinderboekenfestival Suriname.

[van Starnieuws, 30 januari 2014]

Kinderboekenfestival Nickerie

Nowilia Tawjoeram tijdens het Kinderboekenfestival van 2012

Het kinderboekenfestival Nickerie vindt plaats van 3-5 februari 2014. De kinderboekenfestivals van 2014-2016 hebben als thema ‘groeien’. De slogan van dit jaar is ‘Opgroeien kan je niet alleen, denk aan de wereld om je heen’. De organisatie verwacht duizenden bezoekers, waarvan een groot deel in schoolverband zal komen. Schrijversgroep ’77 heeft een stand, die bemand zal worden door Irene Welles, Sombra, Ismene Krishnadath en Charles Chang. Natuurlijk zijn ook andere leden welkom om te participeren. Verder zal ook het lid Nowilia Tawjoeram aanwezig zijn. Zij heeft een eigen stand, waar zij naast haar boeken sieraden verkoopt die ze heeft vervaardigd van natuurmaterialen. De contactpersoon voor deelname van S’77 aan het KBF is Alphons Levens, tel. 8504362

[Mededeling Schrijversgroep '77]

Anil Ramdas, kleine professor uit Nickerie (4)

door Coen Verbraak

Nieuw-Nickerie. Foto © Bram T.

Ramdas ging voor de VPRO ook documentaires maken. Samen met regisseur Fred van Dijk reisde hij naar Suriname. Ze namen hun intrek in hotel Torarica, het duurste hotel van Paramaribo. Want reizen met Ramdas betekent per definitie: logeren in luxehotels. Van Dijk was er aanvankelijk stomverbaasd over. ‘Ik vroeg me af hoe hij dat toch voor elkaar kreeg. Maar hij zei gewoon tegen de VPRO: “Luister, dat is het enige hotel in Suriname waar ze altijd stroom hebben. Dus dáár gaan wij zitten.” Prinsjesgedrag was hem niet vreemd. Voor de research liet hij alle mensen die hij wilde spreken een voor een naar het terras van het hotel komen.’

De tocht door Suriname resulteerde in de vierdelige documentaire Een Surinaamse ballade. Van Dijk: ‘In Nickerie filmden we een oud schoolvriendje van hem. Die man was boer geworden en leefde nog precies zoals dertig jaar daarvoor. Op dat moment realiseerde Anil zich hoe enorm hij zichzelf eigenlijk ontwikkeld had.’ Het mooiste moment was volgens Van Dijk een scène die hij draaide in een bibliotheek. Ramdas was er op dat moment even niet bij. Van Dijk filmde een jongetje dat boeken uitzocht. ‘Hij draaide zich heel even om, keek in de camera en ging weer verder. Toen ik dat in de montage aan Anil liet zien, raakte hij diep ontroerd. Hij herkende dertig jaar later exact de situatie. ‘Zo zat ik daar ook ooit. Je hebt eigenlijk mij gefilmd.’

Perskaart van Ramdas als jong journalist

Stevig alcoholgebruik

Tussen 1997 en 2000 maakte Ramdas met Stephan Sanders het mediaprogramma Het blauwe licht. De samenwerking tussen Sanders en Ramdas was ongewoon intens. ‘We leefden met elkaar, woonden met elkaar,’ zegt Sanders. ‘Onze vriendschap werd daar gesublimeerd. Alsof de televisie het hogepriesterschap van onze vriendschap was. We vierden ’m en offerden ’m.’ Dat ging na afloop van de uitzendingen gepaard met stevig alcoholgebruik. Met name Ramdas had al snel de naam dat hij op dat vlak mateloos was. Het liep soms zodanig uit de hand dat studio De Plantage het programma de toegang dreigde te ontzeggen.

‘Die drank was ook onderdeel van hoe zij hun vriendschap beleefden,’ zegt Pieter Hilhorst, destijds redacteur van Het blauwe licht (en sinds kort wethouder in Amsterdam). ‘Alles was daar nou eenmaal heftig aan.’ Hilhorst bewaart ‘ongelofelijk goede herinneringen’ aan Het blauwe licht. ‘Anil en Stephan leerden je kijken naar de wereld. Op een heel persoonlijke manier analyseerden ze televisiebeelden, die daardoor nieuwe zeggingskracht kregen. Anil was gespreksleider, Stephan bracht de dingen in die we als redactie hadden bedacht. Dat was een ongekend goede combinatie. Ik was jaloers op hun vriendschap.’

Ellen Jens: ‘Die vriendschap was onvoorwaardelijk. Iets waar romans over geschreven worden. Ze hielden van elkaar, maar ze waren ook voortdurend in heftige competitie verwikkeld. Tijdens het afscheidsetentje na de laatste uitzending kregen ze slaande ruzie. Daarna hebben ze elkaar ook heel lang niet gezien.’

Anil Ramdas in India. Foto ©Fred van Dijk

Een fuik van eenzaamheid

Na Het blauwe licht bood NRC Handelsblad Ramdas de baan aan waar hij altijd van had gedroomd: een correspondentschap in India. Hij vertrok in 2000 voor drie jaar naar New Delhi. Maar het verblijf in India viel hem niet mee. In 2003 zei hij in Vrij Nederland: ‘Ik dacht: als je eenmaal in India woont, heb je het land zo in je vingers. Vergeet het maar. Dat grote verhaal waarin ik even een allesomvattend oordeel zou vellen waar heel Nederland van achterover zou slaan, kwam maar niet. Toen ik over mijn eerste hyperventilerende opwinding heen was, realiseerde ik me: maar je bent ook geen Jan Romein of Huizinga. Pas na een half jaar ontdekte ik dat je ook zijdelings kunt kijken, via kleine dingen grote zaken aan kunt kaarten.’

‘Over de invulling van zijn correspondentschap werd op de redactie verschillend gedacht,’ zegt Juurd Eijsvoogel, destijds lid van de hoofdredactie van NRC. ‘Anil was niet primair op nieuws gericht. Een directe reportage, zonder extra laag, was niet aan hem besteed. Je moest hem echt porren om verslag te doen van eengewone aardbevingsramp. Uiteindelijk was hij meer essayist dan journalist.’

Dat jongetje met die aanstekelijke bravoure was verdwenen

Pieter Hilhorst: ‘Voor een deel betekent een correspondentschap: op dingen afgaan. Dat vond hij eigenlijk vreselijk. Daar kwam bij dat hij in India zijn vertrouwde omgeving miste. De erkenning die hij zo nodig had, kreeg hij in India veel minder. Hij had daar geen werkelijke aansluiting met anderen. Dat zorgde ervoor dat hij zich eenzaam begon te voelen.’

‘Ik zag India als een ontsnapping, maar verkeek me op de doem van totale onbekendheid,’ zei Ramdas in 2003 in Vrij Nederland. ‘Delhi bleek een fuik van eenzaamheid. Ik kreeg rare angsten die steeds groter werden, bijna veranderden in wat men levensangst noemt. Wakker worden met de gedachte: is alles wel veilig, waar is de dichtstbijzijnde dokter, waar is het ziekenhuis, zal mijn bankpasje het wel blijven doen? Mijn angsten werden steeds groter, en mijn alcoholisme ook.’

VPRO-regisseur Fred van Dijk bezocht hem in 2002 in India.Van Dijk schrok toen hij merkte hoe ernstig het drankprobleem van zijn vriend was geworden. ‘Als hij ’s morgens in zijn kamerjas rondliep, zei ik wel eens: “Man, als je uitademt en je doet er een fles omheen, dan heb je zo weer een fles whisky.”’ 

[wordt vervolgd]

Installatie werkgroep kinderboekenfestival Nickerie

Rivierdijk Corantijn, Nickerie. Foto @ Michiel van Kempen

Districtscommissaris Wedperkash Joeloemsingh van het district Nickerie installeerde vandaag omstreeks 11.00 uur op het Commissariaat officieel de Werkgroep Kinderboekenfestival Nickerie. Het doel van deze werkgroep is het voorbereiden en mede organiseren van het Kinderboekenfestival in Nickerie. Het KBF Nickerie zal gehouden worden van 3 tot en met 5 februari 2014.

De installatie vond plaats in een sfeer van openheid en harmonie in aanwezigheid van een team van de Stichting Kinderboekenfestival en de Stichting Projekten uit Paramaribo. De geïnstalleerde werkgroep was zeer enthousiast en ontving van Stichting Projekten een uitgebreid informatiepakket met een memory stick waarop alle documenten ter voorbereiding van het komende Kinderboekenfestival Nickerie.

Lucia Reding

De Werkgroep Kinderboekenfestival Nickerie bestaat uit de volgende personen:

- De heer Ignacio Tjen-a-tak, hoofd BIC Nickerie en PR persoon, afgevaardigde van het Districtssecretariaat;

- De heer Perk, afgevaardigde van het ministerie van Openbare Werken;

- Mevrouw Lucia Reding, hoofd AOB Nickerie, afgevaardigde van het Ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling;

- De heer Girdarie, afgevaardigde van het Pedagogisch Instituut Nickerie.

- De heer Brunings, chef de Bureau, afgevaardigde door de Politie en het Nationaal Leger te Nickerie;

- Mevrouw Macdonald, docente, afgevaardigde van het Ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling.

Volgens de districtscommissaris moet er nog een lid aan de werkgroep worden toegevoegd, vanwege het gewicht van de taakstelling. Het is wenselijk dat de werkgroep na 2014 blijft bestaan om het kinderboekenfestival met als thema ‘Groeien’ ook in 2015 en 2016, misschien op bescheidener schaal, zelf in het district Nickerie te organiseren. Stichting Projekten blijft als organisator van het festival betrokken en op de achtergrond aanwezig voor advies en bijsturing. Mogelijkerwijs zullen dit jaar ook in andere regio’s dergelijke werkgroepen worden geïnstalleerd.

De verschillende taken bij de uitvoering van een kinderboekenfestival zijn logistieke zaken, waaronder vergunningen, bouw & materialen, scholenregistratie; inhoudelijke zaken, waaronder de opening- & slotceremonie, workshops, wedstrijden, festivalactiviteiten en het middagprogramma, verder Public Relations, Standhouders & vrijwilligers en Fondswerving. De Werkgroep KBF Nickerie zal samen optrekken met het projectteam Kinderboekenfestival om KBF Nickerie tot een groot succes te maken. Het meerjarenthema is ‘Groeien’ en de slogan voor 2014 luidt: ‘Opgroeien kan je niet alleen, denk aan de wereld om je heen!”

[van GFC Nieuws,  15 november 2013]

Boekdistributie in Nickerie

Officiele Overdracht Kunstwerken Artist Talk in Nickerie

Op initiatief van de FVAS, Federatie van Beeldende kunstenaars in Suriname, met ondersteuning van het Directoraat Cultuur, hebben kunstenaars uit Nickerie en Paramaribo samen een aantal kunstwerken gemaakt, bestemd voor de openbare ruimte in Nickerie. George Struikelblok, Shaundell Horton en Jeannette Oord maakten een ruimtelijk werk met als thema ‘Milieu’. Sri Irodikromo, Lucille Ramautar – Wong Loi Sing (Nickerie), Angelique Soebedar – Ramautar (Nickerie), Dorette Kuster, Kit-Ling Tjon Pian Gi, Manuela Tjin A Soe, Stanny Handigman, Arti Abhelakh maakten een kunstinstallatie met als thema ‘Vrouwenportretten’. Deze werken zijn geplaatst bij de WIN groep.

Kasian Djiman (Nickerie), Saridin Singoastro (Nickerie), Frankie Amatsenen (Nickerie), Roddney Tjon Poen Gie maakten een ruimtelijk werk met als thema ‘Milieuvervuiling’. Wikaas Girdharie (Nickerie), Kurt Nahar, Hesdy Mertowirijo, Remond Mangoensimito maakten een ruimtelijk werk met als thema ‘Aarde, Wind en Water’.

De jonge kunstenaars Dhiradj Ramsamoedj en Roel Kasanwidjojo maakten een ruimtelijk werk met als thema ‘Dynamiek’. Deze werken zijn geplaatst bij het Mini Centrum Zeedijk.

Op zaterdag 9 november 2013 zal de officiële overdracht van deze kunstwerken plaatsvinden van 12.00 – 14.00 uur. Om 12.00 is er een kleine ceremonie bij de WIN groep, waarna tegen 13.00 uur de caravan vertrekt naar het Mini Centrum Zeedijk. Daar zal er ook een kleine ceremonie plaatsvinden.

Voorafgaand aan deze officiële overdracht van de kunstwerken, worden er workshops Beeldende Kunst gegeven in het gebouw van de WIN groep van 8.00 – 12.00 uur. Deze workshops staan onder leiding van kunstenaars uit Paramaribo en Nickerie en zijn bestemd voor een ieder van elke leeftijd.

Geïnteresseerden kunnen voor meer informatie terecht bij de WIN groep of u kunt mailen naar info@suriname-fvas.org
De deadline om zich op te geven voor deelname aan de workshops is woensdag 6 november 2013.

Kunstenaarscollectief schenkt Nickerie vijf kunstwerken

door Hugo den Boer

Paramaribo - De Federation of Visual Artists in Suriname (FVAS) schenkt het district Nickerie vijf grote kunstinstallaties die dit kunstenaarscollectief heeft gemaakt tijdens de Nationale Kunstbeurs 2012.

Kunstenaar George Struikelblok controleert of het kunstwerk gemaakt van rondijzer goed op de truck is geplaatst voor vervoer naar Nickerie Foto: Collectie FVAS.

Tijdens de Nationale Kunstbeurs 2012 organiseerde de FVAS het project 'Artists talk'. FVAS-leden werkten ter plekke in vijf groepen aan grote kunstinstallaties. De vijf kunstenaars Kit-ling Tjon Pian Gi, Kurt Nahar, Shaundell Horton, Dhiradj Ramsamoedj en Kasian Djiman hadden elk de leiding bij een van de kunstwerken in wording. Nog voordat de kunstwerken gemaakt werden, hadden de FVAS- leden al besloten om de kunstwerken aan Nickerie te schenken om de beeldende kunst in dit district te ondersteunen.

Rijstmagnaat Imro Manglie heeft gezorgd voor het transport van de kunstwerken naar Nickerie, waar ze nu in het magazijn van de kunstenaar Kasian Djiman wachten op plaatsing in de openbare ruimte. De kunstwerken komen onder meer te staan in Minicentrum Zeedijk en in de wachtruimte van het Dr. Lachmipersad Mungra Ziekenhuis.

In het paasweekend gaat een groep FVAS-leden naar Nickerie om verder aan de kunstwerken te werken, ze van voetstukken te voorzien en te plaatsen. Op 1 juli wil de FVAS de kunstwerken officieel via de districtscommissaris aan de Nickeriaanse bevolking aanbieden.

[uit de Ware Tijd, 17/03/2013]

Geslaagden mo A-Nederlands brengen gedichtenbundel uit

De geslaagden van mo A-Nederlands van het Instituut voor de Opleiding van Leraren (IOL) in het district Nickerie hebben een gedichtenbundel uitgegeven. Dit boekje werd op vrijdagavond in het CCN-gebouw gepresenteerd, tijdens de uitreiking van de diploma’s. Het ligt in de bedoeling om ook anderen te stimuleren om meer te lezen en te schrijven. De zestien gedichten hebben diverse thema’s. Van de 38 studenten hebben 23 meteen de eindstreep behaald, terwijl de rest van het jaar nog zal afstuderen.

De gedichten gaan over Suriname, Nickerie, de vrouw, moeder, het kind, de mens, drugs, liefde, studeren en enkele met als thema ’bedankt’. Het eerste gedicht is door de opleidingscoördinator Hilde Neus geschreven. Dit gedicht is speciaal bestemd voor de studenten mo A-Nederlands Nickerie. Twaalf studenten hebben meegewerkt aan de gedichtenbundel. Aan de achterzijde van het boekje zijn leessuggesties opgenomen.

Geïnspireerd 
Ook heeft parlementariër Soetimin Marsidih een gedicht over drugs geschreven. Marsidih zit ook op deze opleiding, maar werd toen bij de afgelopen verkiezingen gekozen als parlementariër. Hierdoor heeft hij zijn studie nog niet af kunnen ronden. “Ik zal deze opleiding afmaken. Ik zal de draad weer oppakken, want ik heb niet veel meer vakken te doen”, deelt Marsidih mee.

Maltie Dewkali schreef een gedicht over het district Nickerie. Zij zegt aan Starnieuws dat zij nu geïnspireerd is om meer te schrijven. Daarnaast hoopt zij dat steeds meer mensen in Nickerie hierdoor gemotiveerd worden om te schrijven en vooral om meer te lezen.

Dijk in Nickerie met zicht op Guyana. Foto @ Bram Troch

Rawien Raghoenandan’s gedicht ‘De mens’ valt op. “De mens’ wordt steeds bij elke strofe gebruikt. “Ik heb gemerkt dat mensen zich vaak anders doen dan ze zijn. Gaande weg de rit merk je op dat ze vaak maskers op hebben. Veel later kom je erachter dat wij als mens de basiselementen zoals rechtvaardig zijn, betrouwbaar, zorgzaam en behulpzaam zijn, kwijt zijn geraakt. Niet iedereen is natuurlijk zo, maar wij zijn aan het verzieken. Dus, dit alles staat in het gedicht”, deelt Raghoenandan mee.

Louis Morisson heeft een gedicht in het Sranan geschreven. 'Tangi’ heet het gedicht. Hij sluit het gedicht af door twee versregels in het Sarnami op te schrijven.

[uit Starnieuws, 18 februari 2013]

Shrinivási's Hecht en Sterk in collectie WINgroep

Gaytrie Mohamed Yousuf, hoofd van de bibliotheek van de WINgroep, bedankt Geert Koefoed voor Shrinivási's nieuwste gedichtenbundel.

Shrinivási heeft zijn liefde voor het rijstdistrict nogmaals weergegeven in zijn nieuwste gedichtenbundel Hecht en Sterk. Het gedicht ‘Een Bruine Zandweg’ dat op de laatste pagina van de bundel is opgenomen, siert al twee jaar één van de gevels van de WINgroep. 

De Surinaamse dichter had dat gedicht speciaal gemaakt voor de scholieren van Nickerie. In zijn pennevrucht zijn de jeugd, de toekomst en hoop centrale thema’s. Shrinivási was dan ook zeer vereerd toen de WINgroep hem verzocht een gedicht op de muur te plaatsen. In zijn gedichten komt rijst, het voornaamste product van Nickerie, vaak voor.

In Hecht en Sterk brengt de dichter vertrouwen, dankbaarheid en liefde voor het leven tot uiting. De bibliotheek van de WINgroep is sinds vrijdag de trotse bezitter van het nieuwste bundel van Shrinivási. Geert Koefoed, een vriend van de dichter, heeft de bundel overhandigd aan Gaytrie Mohamed Yousuf, het hoofd van de bibliotheek.

Sieraad rijker 
Koefoed vertelde dat Shrinivási en Dobru vrienden waren die elkaar heel vaak opzochten. En dat feit maakt het volgens Koefoed extra bijzonder, dat beide dichters met een gedicht de gevels van de WINgroep sieren. Rob Mooij, coördinator WINgroep, vindt dat met de gedichtenbundel de bibliotheek een sieraad rijker is.

Shrinivási, wat edele burger van Suriname betekent, is het pseudoniem van Martinus Haridat Lutchman. Zijn werk verscheen eerst in tijdschriften en in 1963 verscheen zijn eerste gedichtenbundel Anjali. Daarna was er geen stoppen meer. De 77-jarige dichter heeft enkele werken in het Sarnami en Hindi geschreven, maar dicht tegenwoordig alleen in het Nederlands [dit is onjuist: hij schrijft ook in het Sarnami en het Papiamentu - red CU].

[naar Starnieuws, 17 februari 2013] 

Boekenactie in Nickerie

Martin Panday

In Nickerie (inclusief Wageningen) kunnen alle leerlingen momenteel Surinaamse kinder- en jeugdboeken bestellen via hun school. Via de school hebben de leerlingen gratis een informatieve krant gehad waarin interviews met 10 Surinaamse schrijvers en informatie over 53 boeken. De geïnterviewde schrijvers zijn: Rappa, Effendi Ketwaru, Alphons Levens, Susan Leefmans, Anne Huits, Frits Wols, Nelius Codrington, Carla Sanichar, Martin Panday en Ismene Krishnadath. De leerlingen kunnen ook meedoen met een prijsvraag. De prijsvraag is een samenwerking van Dagblad Suriname en Publishing Services Suriname. Leerlingen kunnen een boekenpakket en een geldprijs kunnen winnen. Dit schooljaar zullen twee keer tien winnaars worden uitgeroepen.

Het district Nickerie (1923)

Het district Nickerie.  Geographische aantekeningen en geschiedkundig overzicht. Met kaarten. Door A.A. Heckers, hoofd eener openbare school te Paramaribo. Stoomdrukkerij H. van Ommeren. Paramaribo, 1923.

Ik begin mijzelf misschien te herhalen maar ik kan het niet genoeg benadrukken: vooroorlogse boeken die in Paramaribo gedrukt zijn per definitie zeldzaam. Dit boekje kwam ik  in de afgelopen dertig jaar slechts twee keer tegen. Adolf Albert van Heckers (Paramaribo 1856-1939) was van 1890 tot 1899  hoofd van de Openbare School op de hoek van Oranje Nassaustraat en de Westkanaalstraat in Nickerie. Hij wilde als jongeman onderwijzer worden maar daar bestond toen geen opleiding voor. Door zelfstudie en privé-lessen moest hij zich op examens voorbereiden. In 1899 opende hij in Paramaribo een nieuwe openbare school de Oranje-school waar aan hij tot zijn pensionering in 1926 verbonden zou blijven. Van Heckers was ook een voortreffelijk muzikant. Hij speelde viool in het orkest van Helstone. Hij trouwde met Jane Elisabeth Frances Wilson en kreeg met haar drie kinderen. Over Nickerie is maar weinig geschreven. Van Heckers, gaf zijn boek uit onder de naam A.A. Heckers (‘van’ liet hij achterwege).

Nickerie verdient een grotere plek in de geschiedenis van Suriname, zo schrijft Heckers in zijn voorwoord. Met veel liefde voor de streek schrijft Van Heckers over de natuurlijke gesteldheid, de oorsprong van de naam Nickerie en haar geschiedenis. Hij verwijst daar regelmatig naar bestaande literatuur. Kort nadat Suriname onder Engels protectoraat was gekomen trokken rond 1800 Engelse en  Schotse planters uit Greneda, Berbice en Barbados, met hun slaven,  naar Nickerie. Daar werden koffie- en katoenplantages aangelegd. Over de slaven schrijft de auteur dat zij beter behandeld worden dan de slaven in ‘de Oude Kolonie’ (Suriname). Zij bezaten ‘eene zekere mate van beschaving’. Van Heckers haalt een aantal voorbeelden aan van de ‘goede gezindheid van de planters van Nickerie jegens hunne slaven’. Zoals James Balfour, eigenaar van drie mooie plantages waaronder Waterloo en meer dan 700 slaven. Toen hij overleed had hij zijn nalatenschap in vele legaten onder zijn slaven verdeeld. Zijn dochter, een mulatin, die hij bij één van zijn slavinnen had verwekt, kreeg een aanzienlijk vermogen.

Van Heckers boek geeft een interessant inkijkje in de geschiedenis van Nickerie. Hij is een geboren onderwijzer die ons streng maar liefdevol bij de hand neemt om ons ‘het eigene’ te leren waarderen. Van Heckers is één van de eerste Creoolse geschiedschrijvers die Suriname heeft voortgebracht en alleen daarom al verdient hij een plekje in onze geschiedenisboeken.

Carl Haarnack

www.buku.nl

Cándani - Gedicht

sunilá ham toke
tinwan ke khálipan men
jablek tu murdawan khát
kháik leke já hai jahán
hajáran halfá áwe hai

 [Sarnami]

Zeedijk Nickerie. Foto © PBM

ik hoor je in de leegte
van de zinkplaten
zolang je de doden
voedsel brengt
waar duizenden golven aanspoelen

[uit Ghunghru tut gail/De rinkelband is gebroken, 1990]

Shrinivási - Een bruine zandweg

voor de scholieren van Nickerie

Een bruine zandweg,

scholieren, twee

babbelen

fietsen

binnen de brasa

van de milde morgenzon

Verdwijnen

om de bocht…

De bruine zandweg

draagt hun jeugdig spoor

hun luide lach

hun taal en wensen

en toekomstig leven

[te lezen op het WIN-gebouw (het voormalige CCN) in Nickerie; te verschijnen in Shrinivási's nieuwste bundel, Hecht en Sterk, dit jaar bij In de Knipscheer]

KBF Musical-karavan verovert Nickerie en Coronie

Kinderen die de musical opvoeren op bezoek bij districtscommissaris Hariette Ramdien van Coronie. (Foto: Stichting Projecten)

Ruim 700 kinderen in Nickerie en meer dan 100 personen in Coronie hebben genoten van de Musical-karavan. Ook een groep ouders waren van de partij. Stichting In de Vakantie en Stichting Projecten presenteerden de twee musicals in de districten.

Onder regie en algehele leiding van Sandra Purperhart voerden de kinderen van Saramacca de musical op Pippi Langkowsu in Saramacca. Kinderen van Brokopondo namen de musical Kopro Kanu, naar het boek van Francis Vriendwijk, voor hun rekening.

De thema's zijn gekozen omdat dit jaar tijdens de Kinderboekenfestivals de klassieke jeugdboeken centraal staan. Dat heeft geleid tot spannende, wervelende, kleurrijke en grappige musicals. In Nickerie werden de musicals dinsdag en in Coronie woensdag opgevoerd. Vandaag zullen nog twee voorstellingen zijn in het Cultureel Centrum Suriname (CCS). Deze opvoeringen beginnen om 10 en om 12 uur.

[uit Starnieuws, 12 april 2012]

Veel diarree gevallen in Nickerie

De winnaar van de verkiezing van de onjuiste spatie van 2011 is de onjuiste spatie in de nieuwskop "Veel diarree gevallen in Nickerie". De kop verscheen in juni 2011 op de Surinaamse nieuwssite van GFC Nieuws. Uit het artikel onder de kop blijkt dat er een groot aantal diarreegevallen geconstateerd is; er waren gewoon meer kinderen ziek dan normaal. Maar door de ene extra spatie in de kop leek er iets heel anders aan de hand. Nieuws met een luchtje eraan...

"Veel diarree gevallen in Nickerie" - wat was er nou precies gevallen in Nickerie!? We hadden nog gewaarschuwd: soms moet je een nieuwskop niet al te letterlijk nemen, en zeker niet proberen het te visualiseren. Maar voor veel stemmers kwam die waarschuwing te laat. Of ze waren gewoon té visueel ingesteld. "Helaas, toch een beelddenker..", verzuchtte Barbra. Marcel vatte het mooi samen: "Hoe een onjuiste spatie tot een enorme smeerbende in Nickerie kan leiden. Geniaal". Dat de spatiefout op een nieuwssite stond, was een extra reden om op dit voorbeeld te stemmen. Journalisten moeten immers altijd correct Nederlands gebruiken, ook als ze in Suriname zitten.

Uit de reacties bleek dat dit voorbeeld de fantasie aardig op hol deed slaan. Een stemmer hield zijn neus dicht: "De lucht zal wel niet te harden zijn geweest". Caroline relativeerde: "Als het weer eens hondenweer is denk ik bij mezelf: ach, gelukkig valt er tenminste geen diarree!". Ger zag ook een voordeel: "Ze mogen blij zijn met de vruchtbare grond die ze nu in Nickerie hebben". Trudie dacht vooral aan kerst: "Geen witte kerst, maar een bruine!" En Frank refereerde aan een andere spatiefout die afgelopen jaar voorbij is gekomen: "Hopelijk had iedereen een 'Pepernoten Plu' bij zich toen de diarree viel.." Jeroen leverde ons een professionele samenvatting voor het juryrapport: "Zowel in stilistisch, komisch als leesbaar opzicht de mooiste foutieve spatie!"

[lees hier de verdere uitslag op SOS]

WiN-groep geeft dichtbundel uit

door Beta Debidien

Nieuw-Nickerie - De WiN-groep heeft in Nickerie een gedichtenbundel uitgegeven. Deze is ontstaan als gevolg van de eerste uitgeschreven gedichtenwedstrijd op 21 maart 2011, de dag der Poëzie. Dit vertelt Antoine Elias, voorzitter van de WiN-groep. "Wij hebben meer dan driehonderd inzendingen ontvangen van jong en oud uit de districten Nickerie en Coronie. De mensen hebben hun creatieve talenten gebruikt en de gedichten naar ons opgestuurd," zegt Elias. Volgens de voorzitter was de wedstrijd verdeeld in drie categorieën te weten: De kinderen van het GLO, de studenten van het VOJ- en VHK-scholengemeenschap en de overige volwassenen. De medewerkers van de bibliotheek hebben alle gedichten voor de jury gekopieerd, gecategoriseerd en geanonimiseerd. De onafhankelijke jury heeft daarna alle gedichten gelezen. Zij had als opdracht om eerst uit iedere categorie de beste vijf gedichten te kiezen. Daarna lag de zware taak op de schouders van de juryleden om uit de vijftien het beste gedicht te kiezen. "Dat was geen gemakkelijke opgave, maar uiteindelijk zijn ze toch eruit gekomen en werd de zeventienjarige Damaris Sanrawi, met haar gedicht 'Haar grootste nachtmerrie', tot winnares uitgeroepen. Het gedicht van Sanrawi is intussen geplaatst op een van de buitenmuren van het WiN-gebouw in de Van Pettenpolder. De beste vijftien gedichten zijn gebundeld in een boekje. Dit is gratis beschikbaar in de bibliotheek van het Cultureel Centrum Nickerie en bij winkel Elias. De voorzitter hoopt dat de beste vijftien gedichten van Nickeriaanse en Coroniaanse dichters met plezier gelezen zullen worden en ook velen zullen inspireren tot het schrijven van gedichten. "Wij vonden het gepast deze gedichtenbundel te beginnen met het gedicht 'Suriname' en te eindigen met het gedicht 'Vrede'."

[uit de Ware Tijd, 21/12/2011; taalfouten verbeterd]

Edgar Cairo in Suriname

Stichting Cimaké Foundation presenteert A kulturu egi sani fu Edgar Cairo: [1948-2000] ini Sranan 2011/ De Culturele nalatenschap van Edgar Cairo: [1948 -2000] in Suriname 2011

Edgar Cairo hoofdpersoon
In dit project staat de Surinaams-Nederlandse schrijver Edgar Cairo (Paramaribo 1948 - Amsterdam 2000) met zijn culturele nalatenschap centraal in Suriname. Hij was schilder, dichter, performer, columnist (bij De Volkskrant), maar vooral de auteur van een omvangrijk oeuvre van romans en essays. Hij schreef dat grotendeels in een heel persoonlijke versie van het Surinaams-Nederlands, dat tot dan toe vrijwel alleen als spreektaal bestond. Cairo beleed openlijk zijn liefde voor vrouwen èn voor mannen, presenteerde zich provocatief als Surinaamse Creool, rakelde alle tragiek en ambivalentie van het nog zo recente koloniaal verleden op èn alle ambivalentie en tragiek van die eerste omvangrijke generatie van immigranten: hij noemde dat ‘het negerverdriet’ en dat blijkt achteraf het hoofdthema van zijn oeuvre.

Het project is reeds in 2010 succesvol uitgevoerd in Nederland. De manifestaties werden onder grote belangstelling gehouden en de documentaire Edgar Cairo: ‘Ik ga dood om jullie hoofd’ werd gemaakt voor de tiende sterfdag van Edgar Cairo (1948-2000). De film heeft zijn eerste vertoning buiten Nederland gehad in het voorjaar 2011 aan de Parijse Sorbonne Universiteit, afdeling Nederlandse Letteren in het kader van promotie van de Nederlandse literatuur. Ook werd de documentaire in het najaar 2011 vertoond tijdens de internationale conferentie Colonial and Post Colonial Connections in Dutch Literature, aan de Universiteit van Californië te Berkeley, USA, in aanwezigheid van de documentairemaakster Cindy Kerseborn.

Edgar Cairo in Suriname
Woensdag 16 november 2010 is de elfde sterfdag van Edgar Cairo en dan is het precies een jaar geleden dat de bioscoopversie (73’09”) in Amsterdam in première ging. In het voorjaar van 2011 is de televisieversie (53’40”) uitgezonden door de Publieke Omroep [NTR] in Het Uur van de wolf. Nu is het de ‘beurt’ aan Suriname om dit landskind uit de vergetelheid te halen en door zowel de documentaire te vertonen, als zijn oeuvre opnieuw onder de aandacht te brengen.

Opening Cairo-week

1. de Ware Tijd Literair:
Zaterdag 12 november 2011: Cairo-pagina de Ware Tijd.

2. Kulturu-avond Edgar Cairo
Zaterdag 12 november 2011 Para, Verenging Plantage Vierkinderen

3. Plantage Vierkinderen:
Woensdag 16 november 2011:
10.00u Onthulling schoolnaambord Edgar Cairo
17.00u Onthulling straatnaambord Edgar Cairo met voordrachten, toespraken door notabelen.
18.30u Opening Cairo avond
Premièrevertoning van de documentaire (lange versie 73’09”) Edgar Cairo: ‘Ik ga dood om jullie hoofd’ in het district Para te Vierkinderen met toespraken door notabelen.

4. Paramaribo: Tori Oso
Donderdag 17 november 2011: Literaire avond Jesi!! Jes’ mi no?! [Oor, luister naar de stem] over het schrijverschap van Edgar Cairo in samenwerking met Schrijversgroep ‘77 te Paramaribo: voordrachten, beeld en geluidsfragment Edgar Cairo, Optreden NAKS-Groep, PowerPoint Edgar Cairo, gesprekken/debat met schrijvers en dichters.

5. Lelydorp:
Vrijdagmiddag 18 november 2011: Presentatie van het educatief project: Edgar Cairo [1948-2000] Landskind van Sranan, (DVD ) Kunstboek Edgar Cairo: De schrijver als schilder, Lesbrief en Docentenhandleiding. Hilde Neus en docenten uit Nickerie stellen het Educatief Project samen met medewerking van Cindy Kerseborn.

6. Moengo: CAMM [Contemporary Art Museum Moengo]
Zaterdagavond 19 november: Vertoning van de documentaire Edgar Cairo: ‘Ik ga dood om jullie hoofd’ i.s.m. CAMM & Marcel Pinas, kunstenaar;
Q & A met de maker van de film. Aanbieding kunstboek en de DVD. Voordracht en optreden muziekgroep Moengo.

7. Nickerie: onder voorbehoud
Maandag 21 november 2001: Vertoning van de documentaire Edgar Cairo: ‘Ik ga dood om jullie hoofd’ in Nickerie in samenwerking met mw. Siegmien Staphorst voorzitter NAKS; Q & A met de maker van de film. Aanbieding kunstboek met Dvd en een cultureel optreden.

8. Paramaribo: The Back Lot Theater
Woensdag 23 november 2011: bioscoopvertoning van de documentaire: Edgar Cairo: ‘Ik ga dood om jullie hoofd’ (lange versie 73’09”) in Paramaribo in het The Back Lot.

NB: Bij alle activiteiten gratis toegang bij aanmelding vooraf.

http://www.cimakéfoundation.nl/