Saint Barthelemy: baden in Franse weelde

Sinds de puissant rijke voetbalclubeigenaar Roman Abramovich zich op St. Bartelemy vestigde, trekt het eiland als een magneet rijken der aarde aan. Sinds tien jaar is St. Barths veranderd in het St. Tropez in de Cariben en kijkt niemand er van op dat je voor een beetje party de Red Hot Chili Peppers invliegt. Misschien ook iets voor jou?

Foto links: Beyonce bij een optreden op Saint Barthelemy

Doutzen Kroes, Gwen Stefanie, Beyonce, PRince, Usher, Orlando Bloom gingen je al voor. Ze komen allemaal graag vakantievieren op het rijkeluiseiland St. Barths. Een van de oostelijk gelegen, bovenwindse Caribische eilandjes in de buurt van St. Maarten. Het eiland van slechts een slordige 25 vierkante kilometer groot en 8450 inwoners, de meesten afstammelingen van Franse kolonisten, is als overzeese gemeenschap van Frankrijk ineens helemaal hip en hot.

De laatste tien jaar leeft het groene, bergachtige eiland van het toerisme, met name toeristen uit de bovenlagen van de maatschappij. Die vliegen naar hun luxe villa’s in kleine privévliegtuigjes of komen met de boot vanuit Marigot, de hoofdstad op het Franse deel van St. Maarten. Dankzij de euro en de talen Frans en Engels die er gesproken worden, is het eiland een gemakkelijke bestemming.

Net als veel andere eilanden werd ook St. Barths, officieel Saint Barthelemy, ‘ontdekt’ door Columbus en genoemd naar diens broer Bartolomeo. De oorspronkelijke bewoners waren Cariben en het eiland werd in de zeventiende eeuw gekoloniseerd door Frankrijk. Een bijzonder detail is dat het eiland in 1651 aan de ridders van Malta werd verkocht. Eeen eeuw later werd het weer doorverkocht aan Zweden in ruil voor handelsrechten in Goteborg. Onder Zweeds bewind werd het eiland een ware vrijhaven waar gekaapte ladingen werden verhandeld. De hoofdstad werd sindsdien Gustavia, naar de Zweedse koning. Het eiland kende dankzij de piraterij een bloeiperiode die in de negentiende eeuw taande doordat piraterij uit de mode raakte. In 1878 kocht Frankrijk het eiland weer terug van de Zweden.

Lees hier verder in Caribe Magazine, 3 januari 2012]

Saint Barths (Saint Barthelemy). Foto © America Trek

Ophef om fotoshoot Beyoncé

Zangeres brengt ode aan Nigeriaanse muzikant en mensenrechtenactivist Fela Kuti

Foto: © Mark Pillai en Jenke Ahmed
 Tailly voor L'Officiel

Een ode aan de Nigeriaanse muzikant en mensenrechtenactivist Fela Kuti heeft ervoor gezorgd dat Beyoncé (29) opnieuw in opspraak is geraakt. Het gezicht van de zangeres werd voor een shoot voor L'Officiel op enkele foto's zwart geschminkt. Volgens het modetijdschrift gaat Beyoncé met deze shoot terug naar haar Afrikaanse roots, maar verschillende online media vragen zich openlijk af of de populaire zangeres dit wel op deze manier had moeten doen. De zwarte schmink doet denken aan het racistische 'blackface' en schiet daarom bij sommige in het verkeerde keelgat.

In augustus 2008 raakte de popster ook al in opspraak door haar rol in een campagne voor L'Orèal, waarin haar gezicht juist een stuk blanker leek gemaakt. Dit werd overigens ontkend door zowel het cosmeticamerk als door Beyoncé zelf. Maar dan nog krijgt de zangeres, die vorige week haar haren nog platinablond liet verven, regelmatig de kritiek dat zij liever blank zou zijn.

De Britse journaliste Yasmin Alibhai-Brown vindt bijvoorbeeld dat zij haar afkomst ontkent door er alles aan te doen om blank te lijken. "De huid van Beyoncé gaat er steeds lichter uitzien en haar lokken worden steeds blonder en steiler. Zo geeft ze een slecht voorbeeld aan 'gekleurde tienermeisjes'. Je zou kunnen zeggen dat het normaal is te experimenteren met kleuren en vormen, maar het is altijd zo dat vrouwen van alle rassen voor lichter gaan en niet donkerder."
.


Zelf denkt de popdiva daar heel anders over. "Iedere keer als ik aan een nieuw album begin, verzamel ik zoveel mogelijk visuele en culturele referenties. De musical over Fela Kuti, die op Broadway speelde, heeft me zo geïnspireerd, ik ben daar helemaal vol van. Toen L'Officiel me vroeg voor deze shoot - ik zweer het het je - kwam 60 tot 70 procent van de beelden die zij als inspiratiebron aandroegen overeen met die ik verzameld had voor mijn album. Ik ben zo trots dat ik mijn geschiedenis kan vertolken."