The Greatest Books of All Time, As Voted by 125 Famous Authors

The Old Library of Trinity College, Dublin

by Maria Popova

Why Tolstoy is 11.6% better than Shakespeare.

“Reading is the nourishment that lets you do interesting work,” Jennifer Egan once said. This intersection of reading and writing is both a necessary bi-directional life skill for us mere mortals and a secret of iconic writers’ success, as bespoken by their personal libraries. The Top Ten: Writers Pick Their Favorite Books asks 125 of modernity’s greatest British and American writers — including Norman Mailer, Ann Patchett, Jonathan Franzen, Claire Messud, and Joyce Carol Oates — “to provide a list, ranked, in order, of what [they] consider the ten greatest works of fiction of all time– novels, story collections, plays, or poems.”

 

Quito Nicolaas

Of the 544 separate titles selected, each is assigned a reverse-order point value based on the number position at which it appears on any list — so, a book that tops a list at number one receives 10 points, and a book that graces the bottom, at number ten, receives 1 point.

In introducing the lists, David Orr offers a litmus test for greatness:

If you’re putting together a list of ‘the greatest books,’ you’ll want to do two things: (1) out of kindness, avoid anyone working on a novel; and (2) decide what the word ‘great’ means. The first part is easy, but how about the second? A short list of possible definitions of ‘greatness’ might look like this:

1. ‘Great’ means ‘books that have been greatest for me.’

2. ‘Great’ means ‘books that would be considered great by the most people over time.’

3. ‘Great’ has nothing to do with you or me — or people at all. It involves transcendental concepts like God or the Sublime.

4. ‘Great’? I like Tom Clancy.

From David Foster Wallace (#1: The Screwtape Letters by C.S. Lewis) to Stephen King (#1: The Golden Argosy, a 1955 anthology of the best short stories in the English language), the collection offers a rare glimpse of the building blocks of great creators’ combinatorial creativity — because, as Austin Kleon put it, “you are a mashup of what you let into your life.”

The book concludes with an appendix of “literary number games” summing up some patterns and constructing several overall rankings based on the totality of the different authors’ picks. Among them (*with links to free public domain works where available):

TOP TEN WORKS OF THE 20TH CENTURY

 

Vladmir Nabokov

Lolita by Vladimir Nabokov

The Great Gatsby by F. Scott Fitzgerald

In Search of Lost Time by Marcel Proust

Ulysses* by James Joyce

Dubliners* by James Joyce

One Hundred Years of Solitude by Gabriel Garcia Marquez

The Sound and the Fury by William Faulkner

To The Lighthouse by Virginia Woolf

The complete stories of Flannery O’Connor

Pale Fire by Vladimir Nabokov

TOP TEN WORKS OF THE 19th CENTURY

Anna Karenina* by Leo Tolstoy

Madame Bovary* by Gustave Flaubert

War and Peace by Leo Tolstoy

The Adventures of Huckleberry Finn by Mark Twain

The stories of Anton Chekhov

Middlemarch* by George Eliot

Moby-Dick by Herman Melville

Great Expectations* by Charles Dickens

Crime and Punishment by Fyodor Dostoevsky

Emma* by Jane Austen

TOP TEN AUTHORS BY NUMBER OF BOOKS SELECTED

William Shakespeare — 11

William Faulkner — 6

Henry James — 6

Jane Austen — 5

Charles Dickens — 5

Fyodor Dostoevsky — 5

Ernest Hemingway — 5

Franz Kafka — 5

(tie) James Joyce, Thomas Mann, Vladimir Nabokov, Mark Twain, Virginia Woolf — 4

TOP TEN AUTHORS BY POINTS EARNED

 

Leo Tolstoy — 327

William Shakespeare — 293

James Joyce — 194

Leo Tolstoy

Vladimir Nabokov — 190

Fyodor Dostoevsky — 177

William Faulkner — 173

Charles Dickens — 168

Anton Chekhov — 165

Gustave Flaubert — 163

Jane Austen — 161

As a nonfiction loyalist, I’d love a similar anthology of nonfiction favorites — then again, famous writers might wave a knowing finger and point me to the complex relationship between truth and fiction.

[from www.brainpickings.org]

Een andere kijk op Mijn zuster de negerin van Cola Debrot (3 en slot)

door Walter Palm

De tweede vraag is in hoeverre deze novelle autobiografisch is, want de hoofdpersoon Frits Ruprecht is op dezelfde dag geboren als de auteur Cola Debrot, namelijk op 4 mei 1902.  

Zijn biograaf Jaap Oversteegen rept in de biografie Gemunt op wederkeer (1994) over Cola Debrot niet over een halfzus van Cola. Ook ontkende Cola Debrot dat hij ooit een halfzus heeft gehad. Als ik de biograaf van Cola Debrot en Cola Debrot zelf mag geloven, dan is Mijn zuster de negerin niet autobiografisch in de zin dat Cola Debrot een halfzus gehad heeft. Wel schrijft Jaap Overstegen dat Cola Debrot veelvuldig last had van depressies. Is Mijn zuster de negerin in die zin autobiografisch dat Cola Debrot net als Frits Ruprecht last had van depressies?

Een derde vraag is in hoeverre Mijn zuster de negerin nog actueel is. Deze novelle speelt zich af tegen de achtergrond van een etnisch gesegregeerde samenleving waarbij als erecode gold dat een vader de opleiding van zijn buitenechtelijk kind betaalde. De vraag is of Curaçao bijna tachtig jaar na het verschijnen van deze novelle nog steeds een etnisch gesegregeerde samenleving is. En de vervolgvraag is of deze erecode nog steeds actueel is.

Walter Palm (rechts), naast hem met open mond Gilbert Wawoe, en daarnaast Quito Nicolaas

Autor cu Tayer Con pa scirbi un buki na Plaza Bookshop

Quito Nicolaas (links)

Oranjestad (AAN)– Proximamente e autor multi-facetico Quito Nicolaas lo ta na Aruba pa disfruta di e periodo di Carnaval.

Un temporada cu despues di algun aña e ta bishitando y cu ta trece numeroso bunita recuerdonan di su pais. Pa e autor esaki ta un momento di vacacion, despues cu aña 2013 tabata uno hopi exitoso cu cuater publicacion riba su nomber.

Na luna di mei su novela – Sombra di recuerdo – cu a marca historia na Aruba, Corsou y Boneiro a subi mercado. Aparte di esaki aña pasa dos ensayo – Caribbean literature from the ABC-Islands in the European Netherlands y De schrijver nodigt de lezer uit voor een Tango – a keda publica. Dos estudio cu ta duna un bista di nos literatura na Hulanda y tambe e nificacion di un novela historico. Na luna december algun di su poesianan – traduci pa Ramon Todd Dandare – a keda selecta y publica den un antologia na Argentina bou di e titulo Arte Poetica.

Durante su estadia e lo tin diferente compromisonan na Aruba y Corsou pa cumpli cu ne. Banda di entrevista na television, e lo ta Diahuebs dia 13 di februari pa 4’or y mei di atardi na Plaza Bookshop na Dakota pa duna un tayer con pa scirbi un buki y pa firma su novela Sombra di recuerdo. E tayer lo ta na Papiamento y lo trata diferente topico, entre otro: tema di e storia, con ta construi un storia, e personahenan, e dialogo y flashbacks. Na e directora di Biblioteca Nacional di Aruba, e lo haci entrega di un ehemplar di e Antologia Arte Poetica pa tin esaki den e coleccion di e biblioteca.

Na Corsou e lo ta den e programa di television Moru Bon Dia di Eileen Looman pa papia encuanto di su obranan literario. Dia 6 di maart lo tin den Biblioteca di Korsou e presentacion di su ultimo buki, e novela Sombra di recuerdo, cual ta e prome buki di 400 pagina den historia di Papiamento y di Literatura di Aruba y Corsou. E autor lo bishita algun scol pa papia tocante su bukinan y pa motiva e hobennan pa sigui lesa. Finalmente Diasabra 8 di maart lo tin un actividad na Boekhandel Mensings, unda cu e autor lo firma su bukinan pa esnan cu ta interesa.

[uit Diario, 3 februari 2014]

Quito Nicolaas: Sombra di recuerdo

Quito links

Reseña pa Lidia de Cuba, Swinda Arendsz, Cesar Kelly y Maureen Luidens (Aruba)

(University of Curaçao, Fakultat General; Master of Education, Papiamentu)

Julio Rafaël (Quito) Nicolaas ta un escritor, poeta y ensayista Arubiano. E tabatin diesdos aña ora cu el a skirbi su prome poema tocante amor y namoramento como tema. E tabata skirbie na man y tabata lor’e manera un percament y ta mara cu un streki pa duna. Cu su diesshete aña el a bay Hulanda pa studia. Prome el a studia trabounan cultural y despues a studia politicologia y ley. Lesamento semper tabata su pasion y mas tanto e tabata lesa tres buki pareu. Pa hopi tempo el a dedica su mes na e practica di ciencia, pero despues di a descubri literatura, el a dicidi di explora e mundo nobo di skirbimento.

Quito links

Sombra di recuerdo

E portada di e ultimo novela Sombra di recuerdo (2012) ta un potret di entrada di Museo Arquelogico di Aruba cu ta duna un refleho statico di e titulo di e obra. Titulo cu ta cuadra cu e recuerdonan cu ta sigui cada un di e personahenan den e obra. Recuerdonan cu ta bibo cerca cada un y cu ta pone nan refleha riba nan pasado y preocupa pa e futuro.

Den e obra e autor ta uza diferente perspectiva pa conta e storia. E narado principal ta esun auctorial cu conoce cada un di e personahenan principal, e ta conta e storia saliendo for di cada un di e cuater protagonistanan principal: Andres, Jane, Dennis y Germaine. Den algun escena e narado mes ta conta tambe.

Quito rechts

Sombra di recuerdo ta conta di diferente tempo; tempo cu e personahenan principal tabata hoben, despues den nan adolescencia y di e desaroyo pa adulto. E obra ta papia di tempo di guera, di e dictador na Cuba, di gobierno di Peron na Argentina y di e dictador Trujillo di Sto. Domingo. Tambe e ta corda e ceramento di Lago cu a laga hopi habitante emigra pa Hulanda, pero tambe di e desaroyo di Aruba cu yegada di imigrantenan di habla Spaño.

Quito links

E narado ta uza diferente tecnica pa trece e sucedido dilanti; e ta uza monologo internal y dialogo entre e protagonistanan mes. E novela ta cay den categoria di romanticismo cu ta exalta den e descripcionnan di libertad cu ta lucha pa habri caminda den mente di e hobennan, inspira pa e movemento popular liberal di e epoca den cua e hobennan a crece aden y a haya nan confronta cune na e pais cu nan a emigra.

Quito rechts

Contenido 

Sombra di recuerdo ta cuminsa cu un situacion di panico, guera, momentonan di flashback, cu a resulta di tabata un soño di un di e protagonistanan principal. Den e prome capitulo Andres ta topa cu su otro tres amigonan. Amigonan di infancia. Amigonan cu ta forma e circulo di recuerdo-nostalgia-realidad-recuerdo. Recuerdo di nan infancia, un nostalgia pa e tempo ey, rebeldia den un realidad, cu no por cambia facil, cu a lo largo ta laga recuerdonan den un sombra cu lo biba cu nan pa semper. Ta describri y compara varios situacion di antes y awor, cu critica fuerte riba e situacion actual tanto na Aruba como na Hulanda, manera educacion di e pueblo, cu tin un structura colonial y cu nos enseñansa te ainda no tin un propio identidad. Jane ta bisa cu nos cultura ta haci bo dependiente di otro cultura. E personahe ta enfatisa e echo cu na Aruba nos ta depende di otro. Nos mester di otro cultura pa e desaroyo y bienestar di nos isla. Pero alavez e ta bisa cu cultura ta un herencia cu bo antepasadonan a laga pa bo. Andres ta splica di e mucha muhernan cu tin y cu ta enfoca riba e echo di ta e persona cu en berdad mester reproduci nan mes, cu nan mundo tabata asina chikito y no tabatin e minimo idea kico nan ke den bida. Germaine ta papia di un comunidad cu un cultura di obedece.

Quito rechts

Den e novela ta bin varios subtema dilanti. E autor ta describi con Jane tabata pensa di e tempo cu e tabata chikito y su mama tabata fors’e pa saca potret erotico y tabata hib’e na luga pa adulto. Cu e potretnan tabata percura pa pan riba mesa. E experencia aki por a conta pa e decision di bira un reportero den futuro.

Otro subtema cu un punto di semehansa refleha den un comparacion di actualidad y pasado ta e relacion amoroso cu Andres tabatin cu un poeta Spaño di 60 aña. Ta papia di e pelicula cu a sali na 1967 ‘The Graduate’ cu a tuma luga na aña 1960, cu tabata e fuente di inspiracion pa e autor,  y ta trata tambe di un graduado di universidad cu a namora di un persona hopi mas bieu cu ne.

Quito links

Estilo

Por bisa cu Sombra di recuerdo ta un novela cu hopi comparacion y alabes critica riba situacionnan di e pais di origen, pero tambe e pais di residencia of un otro pais compara. Critica y comparacion cu ta pone e lesado na dado momento perde e escencia di e novela mes y reflexiona si e critica ta na su luga of tin un meta scondi su tras.

Sombra di Recuerdo ta mayoria parti recuerdo y pensamento di cuater amigo, for di infancia te na adulto. Den recuerdo y pensamento di e ser humano no tin orden cronologico; pues asina e autor a elabora esaki den e buki y pa cuater personahe pareu.

Den e ultimo capitulo e autor ta describi con e apariencia di e cuater protagonistanan a cambia; cara cu lachi, cabey shinishi, pues nan a bira bieu.

Quito links

Contexto

Quito Nicolaas su prome novela ta Tera di Silencio (2004) cu ta trata tradicion den famia, politica y cultura di silencio. Su di dos novela, cu ta na Hulandes Verborgen leegte (2010), tin como tema Aruba y San Nicolas, e refineria y e migrantenan cu a bin traha. Sombra di Recuerdo den cual cuatro amigo ta reflexiona riba nan bida ta diferente den tema, pero atrobe e autor ta uza Aruba y San Nicolas como su escenario. Ta parce cu e autor ta mara emocionalmente na su bario di nacemento; esta San Nicolas; esaki ta bisto tanto den su novela Verborgen Leegte como den Sombra di Recuerdo.

Cuater hoben a biba y studia pafo di Aruba den ciudadnan grandi y a bira personan intelectual cu opinionnan masha skerpi tocante con malo e gobernacion y e maneho di e isla ta. Pero ironicamente, maske con malo segun nan e situacion ta na e isla, nan no por stop di bolbe na nan isla natal pa recorda nan hubentud. Den e buki e autor ta trata tema manera colonialismo, identidad propio, educacion reproductivo en bes di productivo, politica di haci fabor y e poder di e politiconan.

Quito rechts

Por bisa cu el a saca e mensahe for di su recuerdonan y e ta reclama y urgi esnan encarga pa haci un cambio. E temanan cu e ta trece dilanti pa medio di su amigonan ta manera lesnan di historia; e.o. dictadura, filosofia, sicologia, cultura, relacion intimo; pues e autor ta sinti su mes comodo den su conocemento y pa trata tur e topiconan aki. Aki tin un indicacion cu e autor kier ‘educa’ e lesado of e kier mustra su conocemento amplio of e ta skirbi solamente pa un grupo di lesado elite cu ta na altura di e temanan ariba menciona. E autor ta skirbi den un lenguahe cla y ta menciona cada cos na su nomber.

Quito links

E texto ta cubri un periodo politico for di 30 di mei 1969 na Corsou te cu Aruba su Status Aparte, despues di 1986 y te cu awo. Den historia di Antiya Hulandes e tabata un periodo turbulento tanto na Aruba como na Corsou te cu awo cu ta hiba supuestamente, dependiendo di e color politico, un politica moderno cu vision y ta trata di mantene lasonan cu Hulanda. Esaki lo por ta un motibo cu e autor a skirbi su di dos novela na Hulandes y e novela aki, su di tres, na Papiamento. Esaki ta mustra cu toch e tin confiansa den su publico lesado na Hulanda y cu e ta sigur di su lesadonan na Aruba, Corsou y Bonaire.

Quito links

balorisacion final

Den Sombra di Recuerdo di Quito Nicolaas, e lesado por lesa varios evento for di e perspectiva di cuater studiante cu despues di varios aña a topa otro. Nan ta sinta hunto pa conta otro nan aventuranan. Cada personahe ta haya e oportunidad pa relata e aspectonan politico, social y cultural di Aruba.

E lesado por reconoce tema manera: machismo, incesto, movemento femenista,  diferencia cultural y tradicional entre Aruba y Hulanda y tambe e situacion politico di Aruba y di region Caribense. Hulanda tampoco no ta scapa di e critica, ya cu e personahenan tambe ta relata nan experencia malo di Hulanda, manera, discriminacion.

Quito links

Asina Sombra di Recuerdo ta mas un novela social, un critica riba tur e aspectonan cu tabata vigente durante e temporada cu e autor mes tabata studiando na Hulanda.

Ta net e temanan aki no ta hala atencion di e lesado, mirando cu e autor a haci uzo di masha hopi pagina na discusion entre e personahenan, loke a resulta den un buki hopi diki; talbes innecesariamente diki. E tema historico-politico lo no atrae atencion di e lesado, ya cu e no ta forma parti di su realidad di e tempo aki. Esnan cu ta interesa den historia y politica, sigur lo por haya esaki interesante y lo por motiva nan pa lesa e buki.

ING’ers en been to’s in de schaduw van hun herinneringen

Nieuwe roman van Quito Nicolaas

door Wim Rutgers

Quito rechts

Vier veertigers ontmoeten elkaar rond het jaareinde vier weken in het Arubaanse San Nicolas om de draad van vroeger weer op te pakken, oude vriendschapsbanden aan te halen en over van alles en nog wat de discussiëren. Je zou ze als ING’ers kunnen kwalificeren: In Nederland Geweest, een aanduiding die gewoonlijk inhoudt dat men wel in Nederland is geweest maar zonder diploma of succes weer terug op het eiland is. Dat is overigens niet van toepassing op deze vier want ze hebben allen in het buitenland gestudeerd, zijn gediplomeerd en hebben nu belangrijke functies. Maar een ander kenmerk van de ING’er is wél van toepassing: voortdurend kritiek hebben op Nederland, maar desondanks voortdurend vergelijken van dat land met het geboorte eiland. In Afrika werden deze mensen, met een ander accent, ook wel aangeduid als been to’s, in Europa geweest en terug in het land van herkomst vol kritiek op wat ze daar in hun geboorteland aantreffen en met allerlei vormen van persoonlijke aanpassingsmoeilijkheden. Zowel ING als Been To is van toepassing op deze vier personen in de nieuwe roman van de van Aruba afkomstige, al jaren in Nederland wonende auteur Quito Nicolaas.

Quito links

Sombra di Recuerdo, inmiddels de tiende publicatie van Quito Nicolaas, is een dikke Papiamentstalige roman van niet minder dan vierhonderd bladzijden, die op een mysterieuze manier begint met een grote ramp op het eiland Aruba met talrijke doden en immense materiële schade. Waarop moet en zal dat uitdraaien, vraagt de nieuwsgierige lezer zich af. Nou eigenlijk nergens, want het blijkt achteraf slechts een droom geweest te zijn.

Quito rechts

De vier hoofdpersonen zijn Jane, een journaliste die in de VS heeft gestudeerd, Andres die leraar in het voortgezet onderwijs is, Dennis die sociaal-cultureel onderzoek verricht en de sociologe Germaine, die weliswaar evenals de anderen in San Nicolas is opgegroeid, maar Nederlandse ouders heeft, in Nederland werkt en nu met vakantie op het eiland is.

Quito links

De schaduwen van de herinnering omvatten voor de vier hoofdpersonen dus de ruimtes buitenland en geboorte-eiland en twee tijden: de herinnering aan een gezamenlijke jeugd en het heden waar ze elkaar ontmoeten en weer nader tot elkaar komen, op een moment dat ze de leeftijd hebben bereikt waarop ze zelf opgroeiende kinderen hebben. In hoofdstuk 25 gebruikt de verteller daarvoor het beeld van een X, twee of meer mensen komen aanvankelijk dichter bij elkaar, de levens kruisen elkaar en er ontstaat daarna weer verwijdering. Onderlinge wisselende relaties van de vier personen in allerlei gradatie van intimiteit vormen dan ook de rode draad van het verhaal. Het vertelperspectief ligt volgens een nogal los schema zonder veel ordening afwisselend bij een, twee of alle hoofdfiguren, soms even onderbroken door een ik-fragment.

Quito links

Door al de vertelde jeugdherinneringen aan het opgroeien in San Nicolas is Sombra di recuerdo in zekere zin ook een ‘coming of age’-roman van jongeren op weg naar volwassen verantwoordelijkheid, een thema dat structureel versterkt wordt door het herhaaldelijk op belangrijke plaatsen in het verhaal intertekstuele gebruik van een filmgegeven als van Dustin Hoffman’s rol in The Graduate, waarbij een jonge student een seksuele relatie heeft met de moeder van zijn vriendin – een motief dat gespiegeld wordt in een soortgelijke bekentenis van Andres tegenover zijn vrienden. Naast dit herhaaldelijk voorkomende motief brengt een ander leidmotief rond een envelop met geheimzinnige foto’s wat doorlopende spanning in het verhaal.

Quito rechts

Het verhaal is minder een psychologisch portret van vier personages van vlees en bloed dan een sociale roman waarbij de hoofdpersonen de dragers zijn van tal van politiek-maatschappelijke ideeën van de verteller. De verteller gebruikt de personages om hen in elke situatie uitgebreide commentaren te laten geven. Er is nagenoeg geen enkel aspect van de Arubaanse maatschappelijke realiteit die in de talrijke dialogen en discussies geen aandacht krijgt die de voortgang van het verhaal overwoekeren: persvrijheid en persoonlijke verantwoordelijkheid en integriteit, traditionele politieke patronage, de vaak ouderwetse opvoeding met generatieverschillen als gevolg, machismo en incest, taal, cultuur, autoritair koloniaal onderwijs en leesbevordering, de maatschappelijke rol van de vrouw en feminisme, veiligheid, maar ook regionale politiek zoals de seksuele schanddaden van dictator Trujillo in Santo Domingo. Ook Nederland krijgt zijn deel van de kritiek als Dennis als succesvol onderzoeker in Nederland zich verplicht voelt ontslag te nemen omdat juist hem als migrant wordt opgedragen te gaan onderzoeken wat een allochtoon de Nederlandse staat kost. Hij reageert principieel en remigreert. Al deze motieven worden in een duaal verband geplaatst, dat niet alleen is samen te vatten als een spanningsveld tussen traditie en moderniteit, maar vooral als een persoonlijke keuze van principiële eerlijkheid tegenover anderen en vooral tegenover jezelf.

Quito rechts

Het is jammer dat al deze discussies het verhaalverloop overwoekeren. Ik begrijp en respecteer de inzet van de verteller dit allemaal aan de orde te stellen, maar merk tegelijkertijd op dat het nogal  wat van lezers vergt om die discussies steeds geïnteresseerd steeds weer bladzijden lang te blijven volgen. Waar de personages zich ook bevinden, in een cafetaria of bar in San Nicolas, thuis of tijdens een ritje op het eiland – elke situatie wordt aangegrepen om tot uitgebreide discussies te komen.

Quito links

Het woord ‘sombra’ uit de titel roept in de betekenis van ‘schaduw’ misschien op het eerste oog een negatieve reflectie op, maar het woord heeft volgens het woordenboek van Sidney Joubert een aantal betekenissen als het doorschijnen (van stof); vlaggen; smeulen (van vuur); in de schaduw zitten om beschutting te zoeken tegen de warmte van de zon, waarvan verschillende in het verhaal inderdaad ook voorkomen.

De voorkaft bevat een toepasselijke foto van het interieur van de Arubaanse archeologische museum. Volgens het colofon is de tekst door niet minder dan vier personen gecorrigeerd. In een stevig ingenaaide vorm is het dikke boek heel handzaam stevig uitgegeven door de persoonlijke uitgeverij van de auteur: Bookish Publisher. Na het vorige werk zie ik deze uitgave, ondanks mijn bezwaren, als het – voorlopig – hoogtepunt van het inmiddels aanzienlijke oeuvre van de auteur.

Quito Nicolaas: Sombra di recuerdo

[Almere]: Bookish Publishers

400 pagina’s

ISBN 978 90 805979-0-7 

[uit Antilliaans Dagblad, 17 augustus 2013]

Reacccion di Quito Nicolaas tocante mi reseña den Antilliaans Dagblad, fecha 17 augustus 2013

Quito links

Apreciabel Wim,

Cu asombro mi a lesa e recensia den AD (17-8-2013), cual mi a ricibi di un desconocido den mi post. Defacto a spera un otro acercamento den cual ta mustra riba cada liña di storia con cada un di e personahenan a desaroya nan mes, e temanan cu a manifesta den nan bida y e complexidad di Dennis como persona. P.e. Andres (p.22) kende ta puntra su mes over di e patronchi di construi, si esaki ta un consequencia di Catolocismo of ta algo di America Latina? Sin embargo dor cu Andres a regresa su isla pa finalisa su estudio, e no a desaroya su mes mas aleu y ta esun mas nacionalista di e cuater nan.

Quito links

E locual mi ke a indica cu e novela aki ta cu e Arubiano, e 4 personahenan ta hendenan cu por pensa tambe pafor di e frontera di un isla chikito. Ta mas cu claro cu tin di trata e cuadra historico, social-cultural y politico di e comunidad.  Den esey Literatura tey pa indica cierto procesonan den e sociedad, pa stimula un intercambio di idea y pensamento. Den cuadra aki tambe mi a uza e practica durante e regimen di Trujillo y akinan tambe esaki no ta haya un luga prominente den e reseña, mientras nos conoce e fenomeno di ‘Sugar Daddy’  na Aruba y Europa. Den literatura post-colonial ta un obligacion di e autor pa trata e restonan di e era colonial, mientras nos tur ta grita cu nos ta bibando den un sociedad moderno.

Quito links

Den esey e loke e novela ta mustra den su totalidad ta cu e locual ta sosode den un pais grandi ta manifesta riba un isla chikito tambe (e liña di Jane su storia). Atrobe Literatura su funcion no ta pa tapa of cubri e realidad, sino di descubri esaki y transforma esaki den ficcion. E unico proposito cu mi a pone pa mi mes ta pa skirbi un novela den Papiamento na un manera mas abstracto y cu mas profundidad. Si lesa e novelanan di Mario Vargas Llosa of Girl in Transaltion di Jean K. Wok, esakinan ta anda na e mesun manera cu e tempo y espacio.

Quito rechts

E aspecto psicologico ta bin diferente biaha padilanti, den casi tur e capitulonan esaki na un of otro forma ta presente. Ta solamente den 2 capitulo Germain/Dennis y Jane/Andres ta referi na y papia di e pelicula The Graduate. Na final den cap 30 nos ta haña un revelacion, manera den e pelicula, di Andres. Mi mester admiti cu kisas cu e entercambio di idea encuanto con e institutonan ta desaroya nan mes, cu e fragmento aki ta rekeri basta conocemento di e lector pa por sigui e pensamentonan di Dennis. Literatura ta existi pa prikkel e mente di e lector y no pa pinta un paisahe bunita y virtual. Mi impresion ta cu e novela no a ser lesa completamente of cautelosamente, mientras e reseña a ser hinca pura pura den otro.

Quito rechtsContento mi ta cu esnan cu a lesa e novela caba, tur ta elogia e temanan y e forma con e ta skirbi. Danki pa e tempo inverti pa dedica na e reseña di SDR.

Lezen verschaft inzicht in gemaakte keuzen en handelingen

De Biënnale in Venetië

door Quito Nicolaas

Angelo Tromp is een wonderkind dat ver buiten de landsgrenzen vertoeft, op zoek naar dat ene component van kunst en cultuur waarmee hij zich kan vereenzelvigen. Hij bezocht de Biënnale in Venetië en China, waar cultuur als massaproduct wordt aangeboden. Op zich niet vreemd daar hij uit een nest komt, waarvan de vader een inmense bijdrage aan de lokale cultuur had geleverd en de moeder al jarenlang verschillende functies in de bestuurlijke sector bekleedt. Sinds Angelo als  Cultureel attaché is aangesteld kon men meteen zien dat zijn inspanningen de nodige vruchten had afgeworpen. De gehele Arubaanse kunstssector in Nederland kreeg een impuls, de dynamiek groter en de grenzen werden verlegd.

Hoeveel boeken telt uw collectie?
Ik heb een vrij uitgebreide collectie die ook nog op verschillende locaties zijn ondergebracht. Zo heb ik enige boeken op Aruba, waarvan enkele (studie-)boeken nog steeds in opslag zijn & hier in Nederland heb ik thuis een zeer grote collectie. Vandaar ook dat een schatting moeilijk te doen is, maar deze zal zeker in de duizenden oplopen.

In hoeveel tijd is deze verzameling opgebouwd?

Gedurende mijn secundaire onderwijs ben ik begonnen met het aanschaffen van boeken; het begon met enkele romans. Vooral boeken die ik voor mijn examen zou kunnen gebruiken, maar vervolgens ben ik kunstzinnig boeken gaan kopen over voornamelijk fotografie. Gedurende mijn studie schafte ik meer specialistische literatuur aan en nu is het een vrij uiteenlopende smaak, maar met nog altijd wel de nadruk op Kunst & Geschiedenis.

Wat is uw favoriete boek? Toelichting graag.

Wide Sargasso Sea van Jean Rhys (1966), waarin het koloniale verleden aan de orde komt, met thema’s als rassenonderscheid & identiteitsproblematiek, resulteren in psychologische kwelling. Een mooi voorbeeld hiervan is de passage: “We stared at each other, blood on my face, tears on hers. It was as if I saw myself. Like in a looking-glass.” Een andere favoriet is The Kite Runner, de debuutroman van Khaled Hosseini (2003). Dit boek is een mooie weergave van de relatie tussen twee boezemvrienden en wat voor gevolgen sommige keuzes en handelingen hebben op de rest van je (en andermans) leven.

In China

Welke zijn de overwegingen die u neemt bij het kopen van een boek?

Als ik een mooi werk van een bepaalde schrijver heb gelezen, dan koop ik ook andere werken van dezelfde schrijver. Anders ga ik vaak af op “lijstjes”; meestal op basis van genomineerden of winnaars van prestigieuze onderscheidingen en in mindere mate afhankelijk van de verkoopcijfers. Ook vind ik wie de uitgever is belangrijk & moet het boek een mooie lay-out hebben.

Welke indeling hanteert u om uw boeken te categoriseren?

Per genre – fictie, non-fictie, kunst- of wetenschappelijke boeken – en vervolgens op alfabetische volgorde. Kookboeken staan echter wel in de keuken; hier dan gegroepeerd per auteur/kok of afhankelijk van bepaalde (regionale) specialiteiten.

Zijn er ook andere plekken in het huis, waar boeken worden verzameld?

Dus naast de bibliotheek en in de keuken, zijn boeken ook te vinden in de woonkamer, de zogeheten “Coffee table Books” en een boek op het nachtkastje, meestal het boek dat ik op dat moment aan het lezen ben.

 Leest u naast fictie ook non-fictie of andersom? Geef enkele voorbeelden van boektitels.

In het verlengde van de huidige viering van het 200-jarige bestaan van het Nederlandse Koninkrijk, ben ik begonnen met de eerste editie van de trilogie over de eerste drie Nederlandse koningen. Verder moet ik zeggen dat ik het boek van Johan Hartog, “Aruba – Zoals het was, zoals het werd” enorm bijzonder vind om een inzicht te krijgen in het Aruba van toen (ook al is deze publicatie van ruim een halve eeuw geleden). Nu dat ik in Nederland (in Amsterdam) woonachtig ben, interesseert de geschiedenis van Amsterdam mij ook steeds meer. Een mooi boek hierover vind ik dat van Geert Mak, “Een korte Geschiedenis van Amsterdam”.

Wanneer leest u meestal, waar en wat leest u dan ?

Het liefst lees ik overdag met natuurlijk daglicht, dus vaak in de (na-)middag. Afhankelijk van de tijd van het jaar, lees ik hetzij buiten (in de zomer) of bij het raam (in koudere periodes). Op vakanties neem ik meestal ook enkele boeken mee om lezend de tijd door te brengen (van wachtend op de luchthaven tot ontspannend op het strand).

 Leest u in het weekend andere boeken dan door de week?

Aangezien ik (het liefst) niet door elkaar lees, is het afhankelijk van wat ik op dat moment aan het lezen ben. Wel zoek ik naar afwisseling tussen de gelezen literatuur.

Behoort tijdschriften ook tot de door gelezen lectuur? Welke zijn dit?

Ja, ik geniet zeker ook van enkele essays in tijdschriften, of columns in dagbladen (vooral van Bas Heijne in NRC Handelsblad). Tijdschriften die ik koop betreffen meestal lifestyle, mode & architectuur, denk hierbij aan Monocle, FANTASTIC MAN , of The World of Interiors.

Welk boek zou u voor een tweede keer willen lezen en waarom?

Wel voor een derde of vierde keer: Don Quijote van Cervantes, een meesterwerk van ongeveer 400 jaar oud. Als scholier kreeg ik het boek (in het Nederlands) als verjaardagscadeau en voor mijn VWO-examen heb ik het gelezen in het Spaans. De hoofdpersoon heeft “nobele” bedoelingen, maar het wordt snel duidelijk dat “de weg naar de hel geplaveid is met goede voornemens.”

Welk boek beschouwt u als een miskoop en waarom?

Boeken over (ver)bouwen van een huis. Toen ik in het proces was van het bouwen van mijn huis op Aruba kocht ik enkele boeken hierover. Van deze boeken schoot ik weinig, tot niks op. Ik had meer aan “onderzoek” op internet, of gesprekken met huiseigenaren die ook hun woning hebben laten bouwen.

Wie is uw favoriete schrijver/auteur en waarom?

Er zijn verschillende hedendaagse schrijvers die mij enorm aanspreken, maar ik blijf een lichte voorkeur hebben voor Engelse klassieke schrijvers als Shakespeare en Oscar Wilde; ook al zijn hun werken respectievelijk 400 en 100 jaar oud, ze zijn nog altijd zeer herkenbaar en actueel.

Wat is zo bijzonder aan Caribische literatuur?

Wat ik bijzonder vind aan Caribische literatuur is de mate van herkenbaarheid; er zijn veel globale invloeden, maar toch behoud je een mate van “lokaliteit”. Een mooie metafoor voor het Caribisch gebied vind ik dan ook “het kruispunt van de wereld”; het is een samensmelting van de ontmoeting tussen de “Nieuwe” en de “Oude” Werelden.

Hoe kijkt u naar de wereld der letteren?

De kunst van het schrijven is zeer bijzonder en niet iedereen beschikt over dat talent. Logischerwijs spreken bepaalde schrijvers, thema’s of genres je meer aan dan andere, maar de productie van literair werk an sich is al te bewonderen. En uiteraard valt over smaak niet te twisten.

Zij die lezen weten veel, zij die kijken soms nog meer.

door Quito Nicolaas

Onlangs nog werd Marlien Colina in het kader van een project naar Malawi uitgezonden, waar ze van dichtbij de sfeer rondom de slavenhandel kon beproeven. Als Arubaanse omringt ze zichzelf door een levenstijl die je niet vaak onder migranten tegen komt. Ze is een mens van theater, kunst, ballet, culturele manifestaties, literatuur en sport. Reizen doet ze voornamelijk om de onbekende wereld van de geschiedenis van het volk te ontdekken en leest graag erover. Marlien Colina is een uitzonderlijke lezer die ver over de eigen schutting heen leest, ander zou het te benauwend zijn. Van de wereldliteratuur geniet ze als geen ander, daar haar belangstelling gaat naar de grote thema’s in de literatuur.

      

Hoeveel boeken telt uw collectie?

 Mijn collectie telt op dit moment zo’n 700 boeken. Ik heb dit jaar al 2x mijn boekenkast flink opgeruimd    en een paar honderd boeken aan allerlei goede doelen geschonken. Ik heb een dubbele rij boeken in de kast en op het moment dat ik er een niet kan vinden begin ik gelijk drastisch op te ruimen. Ik gebruik het als metafoor om ook mijn gedachten te ordenen en op te ruimen en het werkt! Maar is de strekking van de vraag niet hoeveel boeken ik gelezen heb?

 In hoeveel tijd is deze verzameling opgebouwd?

Sinds mijn jeugd verzamel ik boeken. Ik ben diverse keren verhuisd en inherent hieraan is ook afscheid nemen van veel boeken. Verzamel boeken niet als objecten en als ik iemand anders hiermee gelukkig kan maken doe ik het gelijk. Ik heb het geluk om veel gereisd te hebben, op diverse plaatsen en in diverse landen gewoond te hebben en ik reis nog steeds heel veel. Zoals Augustinus ooit schreef:  “De wereld is een boek en zij die niet reizen kunnen slechts een pagina lezen.” Ik omarm verandering en de roep van vreemde culturen.  Als ik een boekenwinkel tegenkom waar dan ook in de wereld, kan ik er uren doorbrengen. Op al mijn reizen nam ik diverse boeken mee met uitzondering van mijn ondernomen reis naar China.

 Wat is uw favoriete boek?

Ik heb niet één favoriet boek maar diverse favorieten. Museum van de onschuld van Orhan Pamuk heb ik in Istanbul gelezen en logeerde in dezelfde wijk als waar de roman zich afspeelt. Magisch hoe obsessief liefde kan zijn. Siddharta van Herman Hesse sleep ik de laatste jaren overal mee naar toe. Kopieën van de boeken van Neville Goddard heb ik dagelijks bij me. De dialogen tussen een terminaal zieke professor en zijn student in Tuesdays with Morrie van Mitch Albom vind ik een fantastische contributie aan literatuur over de kwaliteit van het leven en de dood, prachtig gewoon. Het naderend onheil in Cronica de una muerte anunciada pakkend. Ik kan genieten van het surrealisme in de boeken van Jose Saramago, vooral Het verzuim van de dood.

Welke zijn de overwegingen die u neemt bij het kopen van een boek?

Het boek moet mij “triggeren” om na te denken en mij alles om me heen laten vergeten. Afgelopen augustus liep ik in een straatje achter de markt van Mbeya, Tanzania. Ik vond een kleine boekenwinkel die middelbare schoolboeken verkocht en daar kwam ik een jeugdboek tegen geschreven door David Omwale afkomstig uit Grenada. Tijdens mijn verblijf  heb ik boeken en gedichtenbundels gekocht van schrijvers uit Tanzania, Malawi en Zimbabwe.

Welke indeling hanteert u om uw boeken te categoriseren?

 

Mijn boekenkast bestaat uit diverse (vaste) hoogtes maar ik probeer de categorieën Architectuur, kunst, Latijns Amerikaans en overige te hanteren. Mijn keukenboeken gaan er binnenkort uit want daar kijk ik nooit in. Ik heb een bepaalde mediterrane stijl van koken en heb geen kookboeken nodig.

Zijn er ook andere plekken in het huis, waar boeken worden verzameld?

Ik heb altijd één boek naast mijn bed. Meestal een gedichtenbundel. En de kopieën van Neville Goddard.

 Leest u naast fictie ook non-fictie of andersom?

Ik probeer alles te lezen over Dr. David Livingstone, de grondlegger van de afschaffing van slavernij in Afrika. In Nkhotakota, Malawi, staat nog de grote vijgenboom waar hij met de slavenhandelaar Jumbe sprak over de afschaffing van de slavernij. Jumbe was een van de meest gruwelijke slavenhandelaars in Oostelijk Afrika. Ik stond eind augustus onder de boom en kreeg echt kippenvel. Was samen met een paar collega’s van het Noordelijk District van Karonga en we waren allemaal stil. Victus van Albert Sanchez Piñol over de apocalyptische aanval op Barcelona die eindigde op 11 september 1714. Ik ben net begonnen met  Nueva York y La Habana van Federico Garcia Lorca Het boek bevat een collectie van zijn aantekeningen en brieven die hij in New York en Havana heeft geschreven.

 Wanneer leest u meestal, waar en welke genre leest u dan?

 

De laatste jaren mediteer ik meestal als ik rond 4.30 opsta. Voor het slapen gaan lees ik. Als ik ’s nachts niet kan slapen, wat bijna niet voorkomt, lees ik Neville Goddard. Zijn kopieën [?] liggen altijd naast me. In de trein naar mijn werk neem ik meestal vakliteratuur door. Ik werk in de wereld van civieltechnische Design & Construct contracten en als Leadauditor, en lees dus beroepsmatig heel veel. En tijdens de treinreis naar huis kom ik tot rust met  een filosofisch boek. Dan denk ik aan de zin en onzin van de voorbije dag.

Leest u in het weekend andere boeken dan door de week? 

 

Nee, maar ik heb dan langer de tijd om te lezen. Ben geen TV- kijker. Genieten van mijn leven doe ik met een goed boek en een goed glas wijn.

Behoort tijdschriften ook tot de door gelezen lectuur en welke zijn dit?

Croquis, L’Arca, Domus en vaktijdschriften over Kwaliteit, Arbo en Milieu lees ik via kantoor. Ik ben een gepassioneerd duikster en koop af en toe duiktijdschriften om mijn “bucket list” aan te vullen. De Oosterschelde krijgen ze me niet in. Voor mijn 60e verjaardag wil ik graag een hoge berg gaan beklimmen en lonk naar de Island Peak in Nepal, dus lees ik alles over en koop diverse tijdschriften over het klimmen. Heb op mijn 54e de hoogste berg in Afrika de Kilimanjaro in Tanzania als eerste en enige Arubaanse beklommen. Bergen worden in vele culturen gezien als een symbool van spirituele groei, zuiverheid, transcendentie en eeuwigheid.

 Welk boek zou u voor een tweede keer willen lezen en waarom?

The Lower River van Paul Theroux. Ik heb het weer aangeschaft. Het boek speelt zich af in Malawi en ik heb het gelezen voordat ik voor twee maanden naar Malawi ging. Met de opgedane ervaring,  kennis van het land en zeer beperkte kennis van de Chichewe en Chitumbuka taal, zou ik het nu met een andere bril willen lezen.

  

Welk boek beschouwt u als een miskoop en waarom?

 

Eet, bid en bemin van E. Gilbert. Ik heb het in Tanzania in een boekenrek van het hotel achtergelaten en er lagen er al een stuk of zes in diverse talen. Een dik en irritant boek.

Wie is uw favoriete schrijver/auteur en waarom?

 

Ik heb geen favoriete schrijver maar diverse. Afrika zit onder mijn huid dus lees de laatste tijd boeken van Afrikaanse schrijvers zoals Wole Soyinka. Hij heeft een heerlijke stem dus ik luister weleens naar hem op Youtube. Het gedicht van Mary Gaunt, Africa, all others are tame, geschreven in 1910 en zo actueel is prachtig geschreven. Ithaka van de Griek C.P Kavafis hangt naast mij op het werk. Ik heb net drie boeken van Albert Camus gekocht. Ik ben jaren fan van de existentialist Henry D. Thoureau en gebruik heel veel van zijn quotes in presentaties. Ook het boek van Cesar Antonio..

Nelson Mandela 1918 - 2013

door Quito Nicolaas

Op het moment dat ik dit gedicht schreef, was ik niet zozeer bezig met een vraag te beantwoorden of een stelling te beargumenteren. Eerder met de beelden van een CNN-reportage die door mijn hoofd dwarrelde en steeds weer het idee dat ik dit mocht meemaken naar boven kwam. De vrijlating van Nelson Mandela  op 11 februari 1990 vormde de inspiratie om een gedicht te schrijven over martel-  en folterpraktijken. De boycot-acties in de jaren ’70 tegen Zuid-Afrika raakten op de achtergrond door de martelpraktijken in Chile en overige Latijns-Amerikaanse landen. En plotseling was Zuid-Afrika in de beginjaren ’80  weer in het nieuws, nadat Mandela weigerde een voorstel van P. Botha te accepteren om het geweld af te zweren in ruil voor zijn voorwaardelijke vrijlating. Weinig recensenten hadden bij het bespreken van de bundel Gerede Twijfels door dat het gedicht Kabsa (asbak) betrekking had op de gisteren overleden Nelson Mandela.

                       

                         Leeg mij nog een keer

                         van al die peukjes                        

                         die de geheimen                        

                         van anderen verbrandt.

                         De as die wegwaait

                         de chemie die vast klontert

                         op een plek in de zaal

                         die in molecuul verandert.

     

                         Daar waar het nestelt

                         als wierook uitademt

                         tegen een wand van kristal

                         op een bodem van misverstand.

                        

                         Eenmaal grijs en nevelig

                         brandend van binnenuit

                         het levensverhaal als teer                           

                         keer op keer.

                         Genadeloos tegenover anderen

                         jarenlang in cachot

                         omzichtig tegen de mensheid

                         om later vrijuit te gaan. 

                         Met knipperende oogjes

                         in alle windhoeken 

                         dooft het ziel uit

                         in een verborgen lichaam.

                         (Uit: Gerede Twijfels, 2002)