over De smaak van toffee van Annitta Kortstamdoor Ko van GeemertEen vijftienjarige Nederlands meisje van Surinaamse afkomst, Lylie Mulcher, gaat op vakantie naar Suriname. Op een binnenlands tripje naar Palumeu ontmoet ze de steenrijke, bloedmooie, maar psychisch labiele Owen Di Roille, een onweerstaanbaar sexy topmode

l en populair correspondent voor de Franse televisie. Ze wordt smoorverliefd op hem. Een probleem is wel dat hij getrouwd is. Na wat omtrekkende bewegingen (‘Ik voel opeens zijn tong en proef zijn tong. De smaak van toffee.’) gaan ze met elkaar naar bed en wordt ze ontmaagd: ‘Hij komt weer boven op mij liggen en ik voel opeens dat hij me begint te penetreren. Het doet best pijn.’ We zijn dan op pagina 60.
De verhouding loopt helaas fout, maar Lylie blijkt zwanger en krijgt een zoontje. Zonder vader opvoeden gaat moeilijk, dus na verloop van tijd besluit ze Owen te gaan zoeken. Hij is inmiddels verhuisd naar Miami en Lylie vindt hem daar op het bijzonder romantische strand, waar ze (uiteraard weer) seks hebben.
En ja hoor, u mag het raden Lylie is opnieuw zwanger, van een tweeling. Ze gaan wederom uit elkaar, maar dit keer gaat Owen, intussen gescheiden, op zoek naar Lylie.
Nadat hij haar gevonden heeft, vertrekken ze naar een privé-eiland.
Op haar kraambed trouwen ze.
We zijn dan inmiddels beland op pagina 197. Vijftien bladzijden verder blijkt Lylie al weer zwanger. De relatie gaat opnieuw stuk, ze scheiden. Maar al spoedig – op pagina 257 – liggen ze weer te rollebollen. En jawel, Lylie is voor de vierde keer zwanger van numero vijf. Volgt u dit alles nog, beste lezer?
Hoewel ze uit elkaar zijn, voelt Lylie, op bladzijde 278, Owens ‘blote stijve geslacht tegen de mijne’.
Een unieke prestatie en bijzondere prestatie! Laat ik het verder kort houden: ze trouwen voor de tweede keer – op pagina 316 – en Lylie raakt opnieuw in verwachting (pagina 325), het huwelijk verloopt turbulent, maar het boek eindigt (pagina 441) opgewekt: ‘Dan begint hij mij te zoenen als altijd en het voelt zo ontzettend goed. En zoals altijd proef ik nog steeds de smaak van toffee.’ De smaak van toffee is huilerig (op vrijwel elke pagina wordt een potje gejankt), clichématig, humorloos en geschreven in een onbeholpen en onaantrekkelijke stijl. Annitta Kortstam (Surinaams of in elk geval met Surinaamse roots) gaf dit debuut in eigen beheer uit, met hulp van het Nederlandse Kirjaboek. Het doet in veel opzichten denken aan de overbekende Bouquetreeks, de serie pockets die altijd volgens een vast stramien verlopen: een man en een vrouw ontmoeten elkaar, een relatie lijkt er niet in te zitten wegens een of ander misverstand, maar aan het eind komen zij wonder bovem wonder toch bij elkaar.
Gauw vergeten dit boek – of je moet van het genre houden.
Annitta Kortstam,
De smaak van toffee, 2010, Kirjaboek, ISBN 9789460080951
[uit
Parbode, 1 maart 2011]