«Van Leeuwen is één van de beste schrijvers die het koninkrijk heeft voortgebracht»

Over o.a. Boeli van Leeuwen schrijft Sheila Sitalsing in een column, getiteld ‘Rijksgenoten’, in de Volkskrant van 20 november 2013:

Boeli van Leeuwen

‘Het koninkrijk bestaat niet’, kopte de Volkskrant dit weekend boven een artikel over wederzijdse wrevel en desinteresse. […] Stuitend gebrek aan belangstelling in elkaar. Zo veroorzaakte de moord op Helmin Wiels – vergelijkbaar met die op Pim Fortuyn – aan de Noordzeezijde van Willem-Alexanders rijk amper een rimpeling. Mediacategorie aardbeving in Italië zonder Nederlandse slachtoffers. […] Binnenkort belegt de Volkskrant een debat onder de zorgelijke titel ‘Kan het koninkrijk nog 200 jaar zo doorgaan?’
O jawel hoor, zou Boeli van Leeuwen opgewekt zeggen als hij nog zou leven. Van Leeuwen is één van de beste schrijvers die het koninkrijk heeft voortgebracht, en aan de Noordzeezijde schandalig onbekend. […] Eigenlijk, schreef Van Leeuwen, zijn de ex-Antillen sinds 1634, ‘toen Johan van Walbeeck met merkbare tegenzin op Curaçao aan wal stapte, onafgebroken bezig ten onder te gaan’. Dat zullen ze vrolijk blijven doen, in rijksverband. Een kwarteeuw geleden voorspelde Van Leeuwen het al: ‘Je kunt die roteilanden eenvoudigweg niet meer kwijt. Wij hebben de onafhankelijkheid gezien op Haïti, wij krijgen dagelijks onafhankelijke hoeren uit Santo Domingo, die daar van de honger creperen, dank u zeer.’

Lees hier de hele column

Tania Kross nieuw lid Comité 200 jaar Koninkrijk

De Curaçaose operazangeres Tania Kross is toegetreden tot het Nationaal Comité 200 jaar Koninkrijk. Dit Comité organiseert de viering van 200 jaar onafhankelijkheid van het Koninkrijk der Nederlanden in 2013 tot 2015.

Kross vertelt vanuit Oostenrijk dat zij graag meedoet aan de organisatie, omdat ze zelf ook allerlei vragen had bij de viering van 200 jaar Koninkrijk: "Wat vieren we en waarom?" Daarbij ziet ze zichzelf als gezicht van andere delen van het Koninkrijk, die samen een lange geschiedenis hebben. "Wat heeft dat betekend voor de eilanden?"

De zangeres ziet zichzelf als een echt Koninkrijkskind, omdat ze de helft van haar leven op Curaçao heeft gewoond en de andere helft in Nederland. "Ik begrijp allebei de kanten." En vindt ze belangrijk bij zo'n grote viering, omdat ze de behoeftes van twee kanten kan inschatten. Het moet een feest worden voor en door de mensen en staat open voor ideeën: "Stuur het door en dan nemen we het mee."

Naar de toekomst
Wat Kross betreft wordt er niet alleen stilgestaan bij de verschillen tussen de Europese en Caribische inwoners van het Koninkrijk. "Wat voor mensen zijn we en hoe heeft het Koninkrijk ons gevormd? We moeten ook zoeken naar de overeenkomsten, dat is veel interessanter." Ze wil daarbij ook stilstaan bij wat we uit het verleden kunnen meenemen naar de toekomst.

[RNW, 6 juli 2011]