Achter de ogen van Derek Walcott

Foto © Bert Nienhuis

door Michiel van Kempen

Derek Walcott leest een fragment uit zijn poëzie voor. Hij is close-up in beeld. Het gaat over zijn moeder en als het fragment ten einde is legt hij abrupt zijn boek neer, zijn ogen staan vol tranen en hij kijkt naar de camera en de crew die de opname maakt en hij zegt, betrapt, gedesoriënteerd, dat ze hem in de val hebben gelokt. Opeens is de grumpy old man uiterst kwetsbaar geworden. In de zaal bij de Nederlandse première afgelopen zondag van Ida Does’ filmdocumentaire over de grote Caraïbische dichter, kon je een speld horen vallen. Derek Walcott: dichterbij kon je niet komen.

Walcott in het midden en geheel rechts de Ierse dichter Seamus Heaney.
Walcott: '"There are too many white men here!"

Het is het mooiste moment uit Poetry is an Island. Het is een met liefde gemaakte film, intens, aandachtig in beeld gebracht door cameraman Ingmar Maduro. Al vrij vroeg wordt de essentie van de persoon Walcott naar voren gebracht: je ziet zijn altijd aandachtige, spiedende blauwe ogen maar je weet niet wat er zich achter die blauwe diepte afspeelt. We krijgen er alleen maar een afschaduwing van te zien in de schittering en de kracht van zijn poëzie. ‘We waren hier op Saint Lucia in de donkerte, en Derek Walcott heeft ons met zijn poëzie opeens in het volle licht getrokken,’ zegt een jeugdvriend. Zelf spreekt Derek Walcott alleen in grote gebaren over de troost die zijn poëzie kan geven. Alleen aan het einde schiet hij opeens in vuur, wanneer hij het heeft over de lamlendigheid van het eilandbestuur dat Rat Island voor de kust niet heeft willen ontwikkelen tot een kunstenaarsparadijsje, een lokale kwestie zoals die zich in alle kleine gemeenschappen voordoet. Maar over zijn persoonlijke leven zwijgt hij. Poetry is an Island heeft Ida Does een indrukwekkend filmportret afgeleverd.

Cameraman Ingmar Maduro aan het werk op Saint Lucia

We krijgen het wel in beeld, maar via de getuigenissen van de mensen in zijn omgeving: eilandbewoners, jeugdvrienden, schrijvers, acteurs met wie hij werkte, zijn voormalige assistente, zijn zoon, zijn partner Sigrid Nama, zijn onlangs overleden vriend en eveneens Nobelprijswinnaar Seamus Heaney die zichzelf uit respect voor Walcott low-profile houdt – erg teder is dat voor een andere reus in de internationale poëzie. Dat cirkelen om de man die Saint Lucia op de kaart der volkeren zette, levert een mooie compositie op: een ieder levert zijn deel van de informatie, van de bewondering, van de kenschets, en in het middelpunt rijst de dichter van Saint Lucia met de ondoordringbaar blauwe, diepliggende ogen op. Met Poetry is an Island heeft Ida Does een indrukwekkend filmportret afgeleverd.

Poetry is an Island: Derek Walcott wordt op 10 april vertoond bij de NTR.

Na de Nederlandse première in het Bijlmerparktheater zondag 30 maart. In lichtblauw regisseuse Ida Does met links naast haar echtgenoot Henry Does en rechts van haar in kostuum met stropdas zoon en editor Camille Does. Rechts naast hem Antoine de Kom die herinneringen ophaalde aan het bezoek dat Walcott in 2008 aan Amsterdam bracht op verzoek van de Werkgroep Caraïbische Letteren. Rechts van De Kom presentatrice Paulette Smit en violist Yannick Hiwat. Tweede van links Bijmerparktheaterdirecteur Erneste Comvalius.

Drie kunstenaars, drie technieken

Een expositie van brons, keramiek en schilderijen opent op zondag 15 september in de Amsterdamse galerie Stam: Rudy Henriquez vertoont bronzen beelden, Patrick Mezas keramiekwerk en Luurd van der Dussen schilderijen.

Een uiterst gevarieerde tentoonstelling van drie technieken uitgevoerd door drie zeer verschillende kunstenaars.

               

Patrick Mezas (Curaçao 1954) werkt zeer realistisch en wil zijn beelden  zo natuurgetrouw mogelijk weergeven. In de  werkplaats van zijn vader maakte hij als kleine jongen al beeldjes en speelgoed van hout en kon hij zijn fantasie tot leven brengen. Als kunstenaar heeft hij zich door de jaren heen steeds meer toegelegd op het maken van portretten maar Patrick maakt ook stand­beelden, diersculpturen en  reliëfs in opdracht. Zijn werk wordt zowel in brons als kunsthars gegoten of uitgevoerd in klei.

Het robuuste doch sierlijke werk van Rudy Henriquez (Curaçao 1958) heeft een volledig eigen beeldtaal. Op het eerste gezicht lijkt eenvoud het sleutelwoord maar bij nadere beschouwing heeft het vaak een  verrassende diepgang en gelaagdheid. Een duidelijk statement is Rudy niet vreemd….

Luurd van der Dussen  (Haarlem 1967) legt zich toe op het maken van realistische olieverfschilderijen. Zijn stijl houdt het midden tussen fotorealisme en het lossere impressionisme.

In zijn werk laat hij de lichtinval sterk de sfeer bepalen. De onderwerpen van zijn schilderijen variëren van desolate landschappen tot sfeervolle Amsterdamse stadsgezichten.

De tentoonstelling gaat zondag 15 september feestelijk van start.

Om 15.30 uur wordt er officieel geopend en zal er gesproken worden door Maria Elena Cuartas.

Vanaf 14.00 uur bent u echter al van harte welkom.

Maria Elena Cuartas, tweede van links, tijdens het erediner voor Derek Walcott in 2008. Links van haar Tom van Deel, rechts Annette de Vries, Ernestine Comvalius, Aart Broek, Erich Zielinski. Geheel rechts Jos de Roo. Foto Bert Nienhuis

Galerie Stam  15 sep. 2013 tot 2 nov. 2013

Adresgegevens

Galerie Stam, Prinsengracht 356s, 1016 JA Amsterdam

Tel. 06-50975955

Openingstijden:

Wo 11.00 tot 17.00

Do 11.00 tot 17.00

Vr 11.00 tot 17.00

Za 11.00 tot 17.00

Kid Dynamite & Maduro-lezing

Kid Dynamite. Foto: Wouter van Gool

Het verhaal en het werk van de Surinaams-Nederlandse tenorsaxofonist Kid Dynamite vormt de basis van de Kid Dynamite productie van Urban Myth. Deze jazzpionier maakte vanaf de jaren 30 furore en speelde frequent in de befaamde "negroclubs" in onder meer Amsterdam en Rotterdam. Kid Dynamite probeerde in de periode van de Tweede Wereldoorlog zolang mogelijk door te spelen. Maar jazz werd op een gegeven moment door de bezetter verboden (en daar was de Amsterdamse politiecommissaris Versteeg zeer verheugd over) want het zou jonge Nederlandse meisjes verleiden tot onzedelijk gedrag. Velen zijn onbekend met de rol van Surinamers voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog in Nederland. Maar deze Surinaams-Nederlandse geschiedenis verdient het om verteld te worden. 

Thirsa van Til

Als verstekeling kwam hij in de jaren twintig uit Suriname naar Nederland. Met de unieke stempel die de Surinaamse jazzpionier Kid Dynamite - pseudoniem voor Arthur Parisius - op de muziekstroming Paramaribop drukte, wordt Kid Dynamite nog altijd gezien als een van de beste jazzsolisten van ons land. Surinaamse verzetshelden en tijdgenoten van Kid Dynamite zoals de Surinaamse revolutionair Anton de Kom en Waldy Nods (bekend door het boek Sonny Boy) zaten in het verzet in Nederland. Hoe hielden zij zich gedurende de oorlogsjaren staande? Aan de hand van het werk en de geschiedenis van Kid Dynamite deelt theatergroep Urban Myth deze vergeten Surinaams-Nederlandse geschiedenis. Met krachtige theaterscenes (geschreven door Jibbe Willems), o.a. met Thirsa van Til als de jonge Amsterdamse die verliefd wordt op Kid Dynamite, en met met grote acteurs onder wie Raymi Sambo (All Stars, Spangas), Mike Libanon (Lieve Liza, Madame Jeanette) en Manoushka Zeegelaar-Breeveld (Sonny Boy). Naast theater is er ook muziek: de met een Edison bekroonde jazz zangeres Denise Jannah zingt nieuwe interpretaties van Kid Dynamite’s werk met de All Star formatie van Fra Fra Sound. De voorstelling Kid Dynamite zal na de voorpremière in het Bijlmer Parktheater op 5 mei om 14.00 uur, te zien zijn in Stadsschouwburg Amsterdam.

Gloria Wekker

Een belangrijk onderdeel van het programma is de Maduro-lezing, een jaarlijks terugkerend evenement van het 4 en 5 mei Comité Zuidoost waarbij de rol van Suriname, de Antillen, Aruba en Indonesië in de Tweede Wereldoorlog centraal staat. De Maduro lezing vindt voor de vijfde keer plaats en wordt dit jaar uitgesproken door Prof. Dr. Gloria Wekker. Zij is sociaal en cultureel antropoloog en bezet sinds 2001 de leerstoel Gender en Etniciteit aan de Universiteit van Utrecht. Tevens is zij directeur van het Expertisecentrum Gender, Etniciteit en Multiculturaliteit (GEM) in het hoger onderwijs. In haar lezing gaat zij in op de zwart-wit verhoudingen voor en tijdens de oorlogsjaren. Ernestine Comvalius, directeur van het Bijlmer Parktheater spreekt in ditzelfde kader een column uit.

Manoushka Zeegelaar

Na afloop, om 16:30 begint Bijlmer Jazz: het maandelijkse jazzprogramma van het Bijlmer Parktheater met deze keer Spoken Jazz’n Grooves als leidend thema. De line up is verbluffend met niemand minder dan hiphopartiest Blaxtar (spoken word), Bas Bouma (drums), Andert Tijsma (bas) en jammaster Jan Wouter Oostenrijk. Daarnaast zullen Denise Jannah en Manoushka Zeegelaar-Breeveld ook mee-jammen. Voor het publiek van Kid Dynamite is Bijlmer Jazz gratis toegankelijk.

Debat “Slavernij, verleden, heden, toekomst”

Stichting Julius Leeft!, NTR, NiNsee en De Balie presenteren een debat in De Balie in Amsterdam op 19 december 2011. Naar aanleiding van de muzikale geënsceneerde reading “Hoe duur was de suiker?” op 18 december een debat plaatsvinden over “Slavernij, verleden, heden, toekomst”.

In 2013 is het 150 jaar geleden dat Nederland de slavernij afschafte. Aan de vooravond van dat herdenkingsjaar laat SJL zich inspireren door de succesvolle historische roman “Hoe duur was de suiker” van de Surinaamse auteur Cynthia Mc Leod. Het verhaal over een Joodse plantersfamilie en hun slaven aan het eind van de 18e eeuw biedt voldoende stof voor reflecties op onze huidige maatschappij.



Tijdens het debat staat de volgende vraagstelling centraal:
- “Heeft de huidige Nederlandse samenleving nog een verantwoordelijk-heid voor het slavernijverleden of is het gewoon een historisch interes-sant fenomeen.”
- “Is het onderwerp ‘Slavernij’ afgesloten of niet. Moeten de nazaten tot in de eeuwigheid als slachtoffer bestempeld worden en komen ze daardoor nooit los van de slachtofferrol.”


De debatleiders zijn Noraly Beyer en Yoeri Albrecht. De pannelleden zijn: Carla Boos (eindredacteur NTR-serie “De Slavernij”), Francio Guadeloupe, Henk den Heijer, Arthur Kibbelaar, Ernestine Comvalius en Ing Yoe Tan, terwijl Cynthia Mc Leod, Frank Dragtenstein en Piet Emmer vanuit de zaal op de discussie zullen reageren.

Ing Yoe Tan is een Nederlands politicus. Van 1999 tot 2011 was zij namens de Partij van de Arbeid lid van de Eerste Kamer. In de periode 2007 – 2011 was zij vicevoorzitter van de Vaste Commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschapsbeleid (Eerste Kamer der Staten-Generaal). In de Eerste Kamer was Tan namens haar partij woordvoerder o.a. BZK, Justitie,Cultuur, Antilliaanse zaken en EPD.Tevens was ze voorzitter van het multi-etnisch vrouwennetwerk in de PvdA Van 1986 tot 2004 was ze als senior-adviseur verbonden aan managementadviesbureau Berenschot . Daarvoor was ze in dienst van achtereenvolgens de Gemeente Amsterdam en de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG).

Ernestine Comvalius is andragoloog en heeft daarnaast o.a. organisatiekunde gestudeerd. Zij is directeur van het Bijlmer Parktheater dat professioneel- en amateurtheater programmeert. Tevens is zij directeur van het Krater Theater. Krater organiseert o.a. het Black Magic Womanfestival en het maandelijkse cabaret- en comedypodium FATU. Krater is ook een aanbieder van cultuureducatieprojecten voor het onderwijs.

Francio Guadeloupe, cultureel antropoloog, docent aan de Universiteit van Amsterdam, afdeling Sociologie en Antropologie. In 1999 behaalde Guadeloupe zijn master in ontwikkelingsstudies aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Zijn onderzoek richtte zich op de Afro-Braziliaanse religies Condomblé en Umbanda in Rio de Janeiro en Salvador da Bahia. Op basis van zijn onderzoek publiceerde hij twee boeken A vida e uma dança – The Candomble Trough the Lives of Two Cariocas (Nijmegen, CIDI, 1999) en Dansen om te leven, over Afro-Braziliaanse cultuur en religie (Luyten & Babar, 1999). Belangrijk thema in het werk van Guadeloupe is de manier waarop de erfenis van het kolonialisme en het globale kapitalisme hun invloed uitoefenen op nationalisme, multiculturalisme, media en religie. Hij heeft dit thema uitgewerkt in zijn publicaties over de sociale processen op het Frans-Nederlandse eiland Sint Maarten, op Aruba in Brazilië en Nederland. In 2007 verscheen zijn boek Zo zijn onze manieren, visies op multiculturaliteit in Nederland. Zijn laatste boek Chanting Down the New Jerusalem: Calypso, Christianity & Capitalism in the Caribbean, verscheen in 2010 bij de Univerity of California Press.

Henk den Heijer studeerde maritieme en koloniale geschiedenis aan de Universiteit Leiden waar hij in 1988 zijn doctoraalbul (cum laude) behaalde. Hij deed onderzoek naar de Nederlandse handelsrelatie met West-Afrika in de zeventiende en achttiende eeuw waarop hij in 1997 aan de Leidse Universiteit bij Jaap Bruijn promoveerde. Den Heijer is sinds 2003 docent maritieme geschiedenis aan de Universiteit Leiden. Hij doet onderzoek naar de Nederlandse handel en scheepvaart in het Atlantisch gebied in de vroegmoderne tijd en naar de ontwikkeling van de visserij in de negentiende en twintigste eeuw. Den Heijer publiceerde onder meer De geschiedenis van de WIC (Zutphen 1994 / 2007) en De geoctrooieerde compagnie. De VOC en de WIC als voorlopers van de naamloze vennootschap (Deventer 2005).

Lily Talapessy (1967) is sinds 1994 verbonden aan het ministerie van Buitenlandse Zaken en werkte onder meer in Zimbabwe en de VS. Tot 2009 was Lily lid van de raad van bewindvoerders van de Afrikaanse Ontwikkelingsbank in Tunis. Sinds 2009 werkt Lily bij de afdeling gezondheid en aids van het ministerie. Lily studeerde Europese Studies aan de Universiteit van Amsterdam en deed voor de Europese Commissie onderzoek naar de positie van vrouwelijke beta-wetenschappers. Lily neemt deel aan de discussie op persoonlijke titel.

Carla Boos is socioloog en vertaler en was eindredacteur van de televisieserie De Slavernij. Eerder werkte ze aan de televisieseries Na de oorlog en Bestaat Nederland wel? Ze maakte deel uit van de redactie van Andere Tijden en stelde de Andere Tijden jaarboeken samen. Ze maakt deel uit van de jury voor de Libris Prijs voor het beste historische boek en van de adviescomissie Twintigste Eeuw van het Rijksmuseum.

Het debat “Slavernij, verleden, heden, toekomst” is een samenwerking tussen Stichting Julius Leeft!, NTR, De Balie en NiNsee.

Het debat wordt mede mogelijk gemaakt door: Het Amsterdams Fonds voor de Kunst, Telesur, Forum en BKB.

Aanvang: 20.00 uur

Foto: @ National Geographic, Sergi Saribashvili

Harry Mulisch en het Caraïbisch gebied

door Sam Jones

Harry Mulisch is zaterdag 30 oktober overleden, in zijn huis in Amsterdam te midden van zijn familie. Hij werd 83 jaar. Mulisch was de laatste van de grote drie na-oorlogse Nederlandse schrijvers. Zijn werk is in meer dan dertig talen vertaald. Hij schreef bestsellers als De aanslag en De ontdekking van de hemel. In zijn omvangrijke oeuvre is de Tweede Wereldoorlog het belangrijkste thema.

Maar hoe stond Mulisch bekend in ons gebied? In Suriname en op de Antillen stonden zijn boeken op de literatuurlijst. Maar heeft de schrijver ook iets betekend voor de Caraibische literatuur? We vroegen het aan schrijver Michiel van Kempen. Hij heeft Mulisch een aantal keren ontmoet, maar heeft niet de indruk dat de schrijver Caraibische en Surinaamse auteurs heeft beïnvloed. Van Kempen denkt dat dat voor een belangrijk deel komt, omdat Mulisch voornamelijk over de Tweede Wereldoorlog schrijft.

In de taxi
Michiel van Kempen hoorde wel een bijzondere anekdote over Mulisch van collega-schrijver Renate Dorrestein. Hella Haasse zou de prijs der Nederlandse Letteren krijgen van de koningin op Paleis Noordeinde in Den Haag. Er leken geen vrije taxi's meer beschikbaar bij het station en dus stapte Harry Mulisch in de taxi waar Renate Dorrestein en Arthur Japin al op de achterbank zaten. De taxichauffeur is danig onder de indruk en roept uit: "Als ik dit vanavond aan mijn vrouw vertel, dat gaat ze niet geloven!" Mulisch hoort het tevreden aan. Bij het uitstappen bij Paleis Noordeinde, zegt de taxichauffeur tegen Harry Mulisch: "Dag meneer Carmiggelt." Mulisch blijft volgens de overlevering van Michiel van Kempen onverstoorbaar.

Tanden laten zien
Mulisch voelde zich volgens Van Kempen wel geëngageerd bij het overzeese gebied, maar zijn focus lag meer op Cuba dan op de Antillen of Suriname. Toch kan oud-Kamerlid John Leerdam (PvdA) zich ook herinneren dat Mulisch betrokken was bij protesten bij het toenmalige Antillenhuis in Den Haag. Leerdam heeft er de boodschap aan overgehouden dat Antillianen meer hun tanden moeten laten zien.

Daar kan toneelschrijfster Paulette Smit hartelijk om lachen. Ze vindt dat meer Antillianen hun tanden moeten laten zien, dan alleen John Leerdam. "Op een positieve manier dan."

Literatuurlijst
Voor John Leerdam en Ernestine Comvalius, directeur van het Bijlmerparktheater, is Harry Mulisch toch vooral de schrijver van wie ze voor hun literatuurlijst boeken moesten lezen. Volgens Comvalius heeft hij zijn stempel gedrukt op de literatuur, maar of die vandaag de dag nog veel invloed heeft op jongeren? Het is in elk geval niet zo dat haar dochter, die nu op het vwo zit, het over Mulisch heeft.

Twee vrouwen bewerkt
Paulette Smit heeft een persoonlijkere link met Mulisch. Ze heeft samen met Manoushka Zeegelaar Breeveld het boek Twee Vrouwen bewerkt tot toneelstuk. Hulde aan het CPNB, zegt ze, dat een boek van Harry Mulisch is bewerkt en vertolkt door een Surinaamse en Antilliaanse vrouw, als hoofdact in de Schouwburg van Amsterdam, toen dit boek tot boek van het jaar werd verkozen. "Dat wij met onze tengels aan zijn werk mochten zitten, vind ik heel positief en zeer eervol." Ze was ontroerd toen ze het nieuws van zijn overlijden hoorde.

Van boven naar beneden: Mulisch, Japin en Dorrestein, tekeningen: Siegfried Woldhek

Soapbox presents: The misery of minstrelsy

S.O.A.P.box is een nieuwe maandelijkse bijeenkomst voor - en door jongeren die de puzzelstukjes bij elkaar legt van het Nederlands kolonialisme en alle do's en don'ts Afro-diaspora kunst bespreekbaar maakt. S.O.A.P. box focust zich op literatuur, hiphop-cultuur, theater, film, fotografie en de Nederlandse journalistiek als erfenis. Verder ook de gevolgen, de spiegel en de toekomst van de transatlantische slavenhandel.

NiNsee biedt door dit te faciliteren jongeren een plek om bezig te zijn met hun identiteit, onder elkaar bepaalde onderwerpen te bespreken en met elkaar in discussie te gaan.

December 5th - The misery of minstrelsy

The ever so objective Webster's dictionary describes blackface as: 'The makeup (usually burnt cork) used by a performer in order to imitate a Negro'.

The word Negro is worth its own S.O.A.P.box-edition but on Sunday December 5th we focus on blackface and its place in popular Dutch culture.
* Is there a difference between imitations and insults?
* Exactly how much racism can be covered by the cloak of tradition and culture?
* When you look at characters like Zwarte Piet and Wendy van Dijk's 'Dushi' what can be said about the place of blackface in popular Dutch culture?

Host: Yinka Adesina
Guest speakers: Taziyah B. (Pan Afrikanz), Jimmy Rage, Ernestine Comvalius (Bijlmer Parktheater), Empress Donnalee, Shahida Arbitrouw, Mara Michels Bamba Nazar and Bel Parnell-Berry.

Doors open: 15.00h
The debate starts at: 15.30h
Entrance: € 3

To anyone trying to cover the coonery by claiming that "Zwarte Piet isn't Black, he just has zoot on his face...": unless you're bringing a recent, unphotoshopped picture of someone actually trying to make their way down YOUR chimney we are NOT taking it there.

Public transportation to No Limit
If you take metro 53 to Ganzenhoef you’re 2 minutes away from the venue. You can also take bus 45 and/or 66 to Geldershoofd; from the bus stop it’s a 3 minute walk.

Not in my Backyard: Suriname

Sinds 12 augustus is Desi Delano Bouterse president van Suriname. Aanhangers roemen zijn leiderschap en verwachten veel van zijn beloofde hervormingen. Anderen zien de verkiezing van de in Nederland bij verstek veroordeelde Bouterse als Surinames definitieve stap naar onafhankelijkheid.

In deze zevende aflevering van Not in my Backyard geven deskundigen hun mening over de achtergrond van de Surinaamse verkiezingen. Wat mag er van Bouterse verwacht worden? Breekt Suriname inderdaad met Nederland? En vindt het dan aansluiting bij Zuid-Amerika? Of dreigt een internationaal isolement en wordt Suriname teruggeworpen in de tijd?

Not in my Backyard is de maandelijkse internationale actualiteitenrubriek van De Balie met deze aflevering o.a. John Jansen van Galen (Suriname-kenner, journalist) en Ernestine Comvalius (directeur Bijlmer Parktheater). Daarnaast zijn er bijdragen vanuit Suriname, columns van Peter Pannekoek (Comedytrain) en Lars van Troost (Amnesty International), en is er muziek van Jomato Foe.

Datum: dinsdag 26 oktober 2010
Aanvang: 20.30 uur
Lokatie: De Balie, Kleine Gartmanplantsoen, Amsterdam
Kijk voor meer informatie op www.debalie.nl/notinmybackyard

1 jaar Bijlmer Parktheater

Het Bijlmer Parktheater viert haar eenjarig jubileum. Wat begon als een droom werd op 9 oktober 2009 werkelijkheid; het Bijlmer Parktheater opende officieel haar deuren voor het publiek. Met het theater hadden de vier partners, Circus Elleboog, Jeugdtheaterschool Zuidoost, Krater Theater en de 5 o'clock class een vaste plek om te programmeren en te produceren.

Vanaf de opening bezochten meer dan 50.000 mensen het theater voor circus, toneel, zang en dans. Jonge makers en professionals vonden er onderdak voor eigen performances. Diverse organisaties vonden er de perfecte locatie voor een lezing, viering of presentatie.

Rechts: directrice Ernestine Comvalius, hier in gesprek met Aart Broek, foto @ Bert Nienhuis

Van 4 t/m 9 oktober kan het publiek genieten van een divers programma:

Woensdag 6 oktober
Prinsesje Arabella 5+ | Tg. Lange Mannen

Donderdag 7 oktober
BOP - Bijlmer Open Podium

Vrijdag 8 oktober
Met Liefde in Overvloed - Jetty Mathurin (Uitverkocht)

Zaterdag 9 oktober
Kara Dara - Fresh Badwater

Meer informatie over de voorstellingen vindt u op de website.

De emancipatiegraad van Ernestine Comvalius

door Henna Goudzand Nahar

“Ik ben al 12 jaar de directeur van Krater Theater en sinds vorig jaar de directeur van het Bijlmerparktheater. Het is bij elkaar een drukke baan. Kort geleden merkte ik aan mijn lichaam dat ik wat gas terug moest nemen. Ik heb namelijk nog een gezin. Mijn oudste dochter van 33 jaar uit mijn eerste huwelijk - ik was 21 jaar toen ze werd geboren - woont al heel lang op zichzelf, maar mijn jongste dochter van zeventien, uit mijn tweede huwelijk, zit nog op de middelbare school. Dat vraagt het nodige, ook al is haar vader, mijn huidige man dus, erg betrokken bij de opvoeding.

Over mijn verleden? Ik ben als kind van negen in mijn eentje op het vliegtuig gezet naar Nederland.”

Lees het hele interview in het zomernummer over vrouwen en seksualiteit van Oer Digitaal Vrouwenblad, klik hier

Beeld: Achmet Peroti

Spokendansen in Bijlmer Parktheater

De cabaretmusical Spokendansen werd gemaakt op uitnodiging ter gelegenheid van de 173e verjaardag van het toneelgenootschap Thalia in Suriname. Op 19 juni worden de opnames van de musical vertoond in het Bijlmer Parktheater. Na afloop van de film vindt er een kort nagesprek plaats onder leiding van Ernestine Comvalius.

De ondertitel Land te Koop vroeger en nu verwijst naar de in de musical verwerkte fragmenten van de voorstelling Land te koop uit begin jaren zeventig (Thea Doelwijt en Henk Tjon). Het combineren van zowel oud en nieuw materiaal zorgt voor een verrassende samengang van kritische, oude en nieuwe teksten,vrolijke zang met een goede muzikale begeleiding.

Regie: Wilgo Baarn.

Spel en zang: Marianne Cornet, Margo Hek, Helianthe Redan, Meritha Vas-Moniz, Powl Ameerali, Clinton Kaersenhout, Marten Jansen, Rodney Meye. Muzikanten: Walter Muringen, Sonny Khoeblal, Glenn Teixeira en Saïd Muntslag.
Tekstbijdragen: Karin Lachmising, Lesley Burgzorg, Marijke van Geest.

Composities: Walter Muringen, Marianne Cornet, Sonny Khoeblal, Roy Mac Donald, Terry Agerkop.

Ticket: € 10,00
Aanvang: 20:00 uur