'Een boze neger die zijn eigendommen komt ophalen; dat is emancipatie'

Otrabanda. Foto © ANP

door Meindert Fennema 

Vloekend haalde de Curaçaose kunstenaar Yubi Kirindongo zijn kunstwerk uit het museum in Willemstad, zag Meindert Fennema. 'Zijn kunstwerk had meer ruimte nodig, maar die ruimte werd hem door de curator van de tentoonstelling, Jennifer Smit, niet gegund.'

Het oude militaire hospitaal van Curaçao, gelegen in Otrabanda, is thans een museum. Het souterrain, dat eigenlijk begane grond is, is door een overstroming onbruikbaar geworden. De 'bel-etage' die je met een lange trap bereikt bevat vier zalen, gescheiden door twee brede gangen die elkaar in het midden kruisen.

In één van die zalen hangen een aantal zeer waardevolle schilderijen van Nederlandse schilders: Jan Toorop, Carel Willink, de meester-vervalser Van Meegeren en Isaac Israëls (in het Museo di Korsou gespeld als Isaak Israels). 'Het is een wonder dat ze nog niet gestolen zijn' zegt bestuursvoorzitter Carlos Weeber, in Nederland als architect bekend onder de naam Carel Weeber.

Twee andere zalen staan vol met antiek meubilair, zodanig opgesteld dat het iets van een zolderverkoop heeft. Slechts één zaal bevat schilderijen van Antilliaanse kunstenaars.

Yubi Kirindongo

Heethoofd
Vorige maand werd een speciale tentoonstelling geopend over het thema 150 jaar emancipatie (1863-1913). Die tentoonstelling bevat kunstwerken van hedendaagse Curaçaose kunstenaars, waaronder Felix de Rooy en Yubi Kirindongo. Kirindongo is de bekendste beeldend kunstenaar van Curaçao. Tot 1 juni is hij te zien in het museum Beelden aan Zee, met een overzichtstentoonstelling onder de titel 'Rebel in Art & Soul'. Yubi Kirindongo is het prototype van de Antilliaan die de Tweede Kamer liever niet meer ziet komen. Hij kwam in 1965 als verstekeling op een vrachtschip naar Europa. Bij aankomst werkte hij als ziekenverpleger en als bokser, maar hij kwam in de gevangenis terecht. Daar kwam hij in aanraking met de kunst. De catalogus van Beelden aan Zee zegt het zo: 'Eenzelfde heethoofd, steeds achtervolgd, en toch in staat tot het maken van grootse kunstvoorwerpen.'

De meeste kunstwerken in het Museo di Korsou zijn opgesteld in de gangen van het museum. Twee staan er op de veranda, of liever twee stonden op de veranda. Want Kirindongo heeft zijn kunstwerk daar weggehaald. Het stond zijns inziens teveel ingeklemd. Zijn kunstwerk had meer ruimte nodig, maar die ruimte werd hem door de curator van de tentoonstelling, Jennifer Smit, niet gegund. 

Jennifer Smit
Foto © Michiel van Kempen

'Makamba'
Toevallig was ik in het museum voor een interview toen de Curaçaose kunstenaar, samen met een vriend, zijn kunstwerk kwam ophalen. Vloekend en tierend sleepte hij het gevaarte de trap af. Ik kon niet alles verstaan, want mijn Papiaments laat te wensen over, maar ik hoorde hem wel roepen dat hij de professional was en zij de amateur. Jennifer Smit stond een beetje wit weggetrokken in de deuropening terwijl het piece de résistance van haar tentoonstelling afgebroken werd. Ik hoorde hem 'makamba' roepen en iets over de kut van haar moeder.

Het was een perfecte illustratie van de emancipatie: een boze neger die zijn eigendommen komt ophalen en een huilende blanke vrouw die machteloos toekijkt.

De cameraploeg was helaas net vertrokken.

^{Meindert Fennema is emeritus hoogleraar en columnist voor Volkskrant.nl. Vorig jaar verscheen zijn eerste roman Het slachthuis.}

[van de Volkskrant.nl,  21/03/14]

Commentaar van Felix de Rooy op Facebook:

Jennifer Smit kiko ta pasando ku bosnan. Ku e artikulo aki ku yen remarkenan di rasista den e komentarionan aki. Ta kon por ta tin mandamentu di mama asina aki. Ku yen dje kosnan aki... Nunka no por tin harmonia na kórsou den nada, hasta den Arte e kosnan aki tin di pasa,pa tin brongosamentu di hende su kara. Anto pa e skirbido ku un tintu rasista tin di mustra kon e palabranan racista ta kontrodisi otro Makamba ku neger. E skirbido a haña un bon opotunidat di hasi esei. E skirbido Hulandes Meindert Fennema a pone un bon saus den e stoba aki. Laga e hendenan ku lesa e artikulo aki ku un smaak stinki den nan boka. Abo Jennifer komo makamba i Yubi komo neger. Anto otronan tin di katigora Webeer tambe komo e artitekto ku a wórdu korona komo e artiktekto di mas ma;u ku hulanda a konse. Aiiiii no Laga yiu,ami ta keda hari mi ta kontentu ku mi nómber no a wórdo menshoná den e porkeria aki, hasta Feliz tambe ta wórdu hinka den e asuntu aki, sin ku Felix sa. hahahahahahahahahahahahahahhahahahhahahahahahahahahahahahahahhahahhahahahhahahahhhhhahahahhahahhahahahahahahahhaahahhahahahahahhahahahhahhahahahahaahahhahahahah Felix de Rooy

De muze is altijd Curaçao

Kunsthistorica Jennifer Smit over kunst van eigen bodem: “Of je haar nu haat, liefhebt, minacht, adoreert, veracht of bemint, het gaat altijd om wat dit land met je doet. Dat is de gemene deler van het werk van onze kunstenaars. Alles draait om Curaçao. En het allermooiste vind ik dat die ervaring steeds in beweging is. Niet alleen bij onze eigen kunstenaars maar ook bij passanten die door dit land geraakt worden. En ze doen er allemaal het hunne mee, afgezet tegen eigen ervaringen, de schoonheid van het land, de sociale omstandigheden, de culturele achtergronden en ja, ook hun herkomst. Het is een constant zoeken en vormgeven van een identiteit die geen absolute is. Sterker nog zij is vloeibaar en daarmee steeds opnieuw aan verandering onderheving. In goede en in slechte zin.”

Zie hier deel 1 van het interview, en deel 2.

[verschenen in de Napa van 15 februari 2014; foto’s van Ken Wong]

Expositie: Exploring the Past to Envisage the Future

In het kader van de herdenking van 150 jaar afschaffing slavernij in het Koninkrijk der Nederlanden vindt in de eerste helft van 2014 een aantal tentoonstellingen en projecten plaats onder auspiciën van de Stichting Arte ’99; Arte pa Libertat. In 2013 waren er in dit kader al succesvolle tentoonstellingen in diverse musea en galerieën. Zo waren er in Landhuis Bloemhof, het Maritiem Museum, Kas di Kultura, het NAAM en in Pietermaai diverse exposities te zien die elk op eigen wijze het thema belichtten. In 2014 volgen nog Gallery Alma Blou, Mon Art Gallery en opnieuw Landhuis Bloemhof.

De aftrap voor de serie exposities van dit jaar wordt gedaan in het Museo di Kòrsou, waar op vrijdag 14 februari a.s. de opening plaatsvindt van de tentoonstelling Exploring the Past to Envisage the Future. De curator is de Curaçaose kunsthistorica Jennifer Smit. Zij koos ervoor om het grote publiek kennis te laten maken met het werk van veelbelovende jonge beeldend kunstenaars, als ook met artistieke creaties van reeds gevestigde kunstenaars van internationale allure. Alle tien de deelnemende kunstenaars zijn van lokale bodem en wonen en werken op Curaçao. Sommige kunstwerken zijn speciaal voor deze tentoonstelling gemaakt. Ook heeft een aantal kunstenaars zich laten inspireren door de collectie van het NAAM. Van anderen is bestaand werk gekozen dat het thema van de slavernij verbeeldt.

Omar Kuwas - Body Proportions

Deze tentoonstelling omvat verschillende kunstdisciplines, waaronder foto’s, beeldhouwwerken, schilderijen, tekeningen, assemblages, installaties en multimedia werk. De participerende kunstenaars zijn: Tirzo Martha, Felix de Rooy, Tony Monsanto, Avantia Damberg, Ailsa Anastatia, Ivanah Suares, Philip Rademaker, Yubi Kirindongo, Herman van Bergen en Omar Kuwas.

"Cutting edge" noemt curator Smit deze expositie. "De kunstenaars brengen in hun eigen medium de thematiek op verrassende, spannende en onconventionele wijze voor het voetlicht. Deze kunstwerken zullen aanzetten tot reflectie en vooral ook tot een constructieve dialoog over de intense thematiek van de slavernij," aldus Smit.

Deze tentoonstelling wordt mede mogelijk gemaakt door financiële steun van: Mondriaanfonds, Maduro & Curiel’s Bank, MCIS, Coca Cola, Spigt Dutch Caribbean, CUROM Broadcasting (Z86) en Prins Bernhard Cultuurfonds Caribisch Gebied

Exploring the Past to Envisage the Future

Museo di Kòrso, Van Leeuwenhoekstraat

Van 15 februari t/m 14 mei 2014

Opening: vrijdag 14 februari, 19.00 uur

Facebook pagina: www.facebook.com/artepalibertat

Handzame kennismaking in boekvorm met Curaçao

door Jeroen Heuvel

Het Engelstalige boek Contemporary Curaçao, met hoogglanzend papier en in een stevige kaft, uitgegeven door Caribpublishing, is een goed geschreven handboek voor toeristen die de sociaal-culturele historie en economie van ons eiland in beknopte vorm willen leren kennen en voor bewoners die geïnteresseerd zijn in aspecten van onze samenleving die ze wellicht nog niet of niet zo goed kennen.

Op initiatief van de Fundashon Kultura i Desaroyo hebben de drie redacteuren – Ieteke Witteveen, Wim Kamps en Guido Rojer, Jr. – 25 artikelen verzameld, geschreven door lokale specialisten en academici, die het hedendaagse Curaçao als een Caribische gemeenschap hebben geschetst. De meeste bijdragen betreffen een soort samenvatting van wat de auteurs eerder in uitgebreide studies of essays hebben gepubliceerd. Om het cachet van het boek te onderstrepen heeft de rector magnificus van de University of Curaçao, Dr. Francis de Lanoy het voorwoord geschreven.

Vanwege de verscheidenheid van de bijdragen, is de beste manier om een indruk van de inhoud te krijgen de titels van de bijdragen te vermelden die over ongeveer 165 bladzijden staan verspreid. Van Nolda Römer-Kenepa staan er twee artikelen in over de geschiedenis en de grootse slavenopstand van 1795, van Rose Mary Allen ook twee over de antropologie en over het naar elkaar toegroeien van religies, van Ieteke Witteveen drie artikelen, over de archeologie, de musea en de muzikale identiteit, Menno ter Bals schreef over de demografie, Louis Philippe Römer over 30 mei 1969, Suzy Römer over de staatsinrichtingen, M. A. Newton en G. J. M. Gehlen over de monumentenstatus die de Unesco aan Willemstad heeft verleend, Guido Rojer, Jr. over de economie, Frank Kunneman over de wetgeving, Sygmund Montesant over het onderwijs, Oscar van Dam over de pers, Luisette Sambo en Wernher Suares over het Papiaments, Natasha Maritza van der Dijs over de etniciteit van de bevolking, Stella Pieters Kwiers over de hedendaagse vrouw, Zaida Lake over vrouwen op de arbeidsmarkt, Wim Rutgers over de literatuur, Jennifer Smit over de beeldende kunst, Ronald Gill over de architectuur, Lloyd Narain over de duurzaamheid, Sharo Bikker over het drinkwater en John A. De Freitas over de flora en de fauna boven de zee.

Dit alles gelardeerd met afbeeldingen van schilderijen van Ria Houwen, beeldende kunst van Tony Monsanto, Ellen Spijkstra, Ariadne Faries, Nel Simon, Yubi Kirindongo, Nelson Carrilho, Herman van Bergen, Hortence Brown, Tirzo Martha, Maximiliano Nepomuceno en veel foto’s van onder andere Prince Victor.

Een gepast cadeautje onder de kerstboom en een mooi boek voor op de salontafel.

Boek Contemporary Caribbean is uit

Met trots werd gisteravond bij de UNA het boek Contemporary Caribbean gepresenteerd. Het boek bevat 27 artikelen over onder meer de geschiedenis, economie, kunst, cultuur en wetgeving van Curaçao, geschreven door lokale experts. Voor: uitgever René Offermans, auteurs Jennifer Smit en Rose Mary Allen, achter: samenstellers Wim Kamps (links), Ieteke Witteveen en Guido Rojer jr.

Voorouders van de toekomst

Curaçao  – Gouverneur Frits Goedgedrag heeft het boek Curaçao classics  van de expositie Antepasado di Futuro (voorouders van de toekomst) in ontvangst genomen. De expositie, die tot begin vorig jaar te zien was in het Curaçaosch museum, laat de Antilliaanse geschiedenis zien. De expositie bestond uit 120 kunstwerken van 92 verschillende kunstenaars. De werken varieerden van foto’s van Tito Soublette uit 1904 tot moderne kunstwerken van Tirzo Martha. Ook werden er nooit eerder geëxposeerde kunstwerken tentoongesteld.

Nicole Henriquez, Daisy Casimiri, Jennifer Smit en Lusette Verboom
 hebben het boek overhandigd aan de gouverneur. Foto: Celly Martis

Antepasado di Futuro werd vereerd met een koninklijk bezoek uit Nederland. Het prinselijk echtpaar, Willem-Alexander en Máxima Zorreguieta, mocht in aanwezigheid van een aantal hotemetoten en andere genodigden de opening in het Curaçaosch museum verrichten.

Fundashon di Artista is zeer verheugd over de publicatie. Het boek bevat essays van twaalf curatoren die in de Caribbean verantwoordelijk zijn voor de selectie van Caribische kunst. De Curaçaose kunsthistorica en curator Jennifer Smit vertelt over Curaçao. Uit de bijdrage die Smit en andere curatoren leverden, bleek dat de kunst die in de regio gemaakt is, heel divers is en per eiland verschilt. Curatoren in de regio houden zich met veel meer taken bezig dan hun collega’s in andere delen van de wereld. Dit komt vaak door een gebrek aan fondsen voor de stimulering van kunst.

Curaçao classics, gepubliceerd door KIT Publishers, zal een belangrijke bijdrage leveren aan de bekendheid en waardering van de Curaçaose kunst. Veel belangstellenden zijn erg enthousiast over de kwaliteit van de door Smit getoonde selectie van werken die eerder op de overzichtstentoonstelling Antepasado di Futuro was te zien. “Men wist niet dat er op Curaçao zulke interessante kunst van zo’n hoog niveau wordt gemaakt.”

[gebaseerd op twee berichten op Versgeperst.com]

Curaçao in Caraïbisch kunstboek

Fundashon di Artista is zeer verheugd over de publicatie Curating in the Caribbean die in de loop van dit jaar zal verschijnen. Het boek bevat essays van twaalf curatoren die in het Caribisch gebied verantwoordelijk zijn voor de selectie en interpretatie van Caribische kunst. De Curaçaose curator en kunsthistorica Jennifer Smit levert een bijdrage over Curaçao.

Curating in the Caribbean wordt dit najaar gepresenteerd maar kwam al aan de orde tijdens het Black Diaspora Visual Arts congres dat onlangs in achtereenvolgens Barbados en Martinique werd gehouden. Kunstenaars en kunstcritici uit de regio spraken daar over de invloed van belangrijke schrijvers als Aimé Césaire uit Martinique en Cyril James uit Trinidad. "Daaraan gekoppeld was er een soort proloog van de curatoren die vertelden over hun voorgenomen bijdrage aan Curating in the Caribbean,'' aldus Smit, die was uitgenodigd voor een voordracht over haar ervaringen als curator op Curaçao in de afgelopen twintig jaar.

Een driedimensionaal kunstwerk van Tirzo Martha;
foto @ Michiel van Kempen

Uit de bijdragen van Smit en de andere curatoren bleek dat de kunst die in de regio gemaakt wordt heel divers is en per eiland en cultuur wezenlijk verschilt, ondanks de overeenkomsten die er ook zijn. Verder bleken curatoren in de regio zich met veel meer taken bezig te houden, dan hun collega's in andere delen van de wereld, vaak door een gebrek aan fondsen voor de stimulering van de kunst. In Curating in the Caribbean wordt hier ongetwijfeld verder op ingegaan.

Het Black Diaspora Visual Arts congres en de publicatie Curating in the Caribbean zullen een belangrijke bijdrage leveren aan de bekendheid en waardering van de Curaçaose kunst. De aanwezigen waren in ieder geval erg enthousiast over de kwaliteit van de door Smit getoonde selectie van werken die eerder op de overzichtstentoonstelling Antepasado di Futuro in het Curaçaosch Museum was te zien. "Men wist niet dat er op Curaçao zulke interessante kunst van zo'n hoog niveau wordt gemaakt.''

Fundashon di Artista is vol vertrouwen dat hiermee een nieuwe mijlpaal wordt bereikt voor de erkenning van Curaçao als een toonaangevend land voor Caribische kunst.

Curating in the Caribbean wordt uitgegeven door de Duitse uitgeverij The Black Box.

Kunst in het Caraïbisch gebied

door Annelous Neven

Fundashon di Artista is zeer verheugd over de publicatie Curating in the Caribbean. Het boek bevat essays van twaalf curatoren die in de Caribbean verantwoordelijk zijn voor de selectie van Caribische kunst. De Curaçaose kunsthistorica en curator Jennifer Smit vertelt over Curaçao.

Jennifer Smit (rechts) met de kunstenaar Tirzo Martha en zijn werk Proteha e wardador.

Uit de bijdrage die Smit en andere curatoren leverden, bleek dat de kunst die in de regio gemaakt is, heel divers is en per eiland verschilt. Curatoren in de regio houden zich met veel meer taken bezig dan hun collega’s in andere delen van de wereld. Dit komt vaak door een gebrek aan fondsen voor de stimulering van kunst.

De publicatie van Curating in the Caribbean zal een belangrijke bijdrage leveren aan de bekendheid en waardering van de Curaçaose kunst. Veel belangstellenden zijn erg enthousiast over de kwaliteit van de door Smit getoonde selectie van werken die eerder op de overzichtstentoonstelling Antepasado di Futuro in het Curaçaosch Museum was te zien. “Men wist niet dat er op Curaçao zulke interessante kunst van zo’n hoog niveau wordt gemaakt.”

[van Versgeperst]

Het nieuwe gezicht van Willemstad

De documentaire van producent/regisseur Alexandra Jansse Het nieuwe gezicht van Willemstad ging op 11 en 13 oktober in première in Willemstad (Curaçao). Het is een film waarin Willemstad als Unesco Wereld Erfgoedstad wordt belicht. De unieke architectuur van de binnenstad en de multiculturele samenleving staan hierbij centraal.

Na tweeënhalf jaar voorbereiding en uitvoering, werd Jansse's documentaire voor volle zalen in Teatro Luna Blou getoond. De laatste première werd door minister-president Gerrit Schotte, op dat moment slechts twee dagen in functie, bijgewoond (op de foto, samen met de filmmaakster). Op beide avonden was de helft van de zaal gevuld door mensen die in de film voorkomen en er een bijdrage aan hebben geleverd. “Er is veel gefilmd en uiteindelijk valt er bij het editen toch behoorlijk wat filmmateriaal af. Dat is uiteraard moeilijk want je wilt natuurlijk zoveel mogelijk laten zien. Ik heb geprobeerd om aan iedereen te denken die een bijdrage heeft geleverd bij het versturen van de uitnodigingen. Ik vond het geweldig dat zelfs de mensen van het visrestaurant, die in de documentaire al dansend in de ‘Netto Bar’ te zien zijn, ook naar de première kwamen. Het was ook bijzonder dat de heer Schotte aanwezig was, zeker gezien het feit dat hij een duidelijk voornemen heeft om zich in te zetten voor wijkaanpak”, aldus Jansse. De filmbeelden geven sfeermatig een overzicht van de historie, de restauraties en de huidige bouwontwikkelingen van de binnenstad weer, waarbij verschillende architecten, projectontwikkelaars en vertegenwoordigers van zowel de overheid, diensten als stichtingen aan het woord komen. De mensen die de stad restaureren, haar geschiedenis bewaken en de stad haar moderne uiterlijk geven, komen in beeld.

Historie
De documentaire bevat ook, voor velen onbekend filmarchiefmateriaal. Zo wordt de ravage na de opstand in 1969 middels oude zwart-witbeelden van het Nederlands journaal belicht. De schokkende luchtopnames uit die tijd laten vele gebouwen zien, waarvan de dakbedekking ontbreekt. Deze beelden blijven op het netvlies gebrand, terwijl de stad in zijn glorie en tevens verpaupering wordt belicht. Onbekende steegjes en hun bewoners illustreren de soms schrijnende verwaarlozing van de stad. “De restauratie en het onderhoud van monumenten heeft een enorme impact op de economie en het toerisme. Hoe ga je daarmee om? Het is natuurlijk van belang dat het welzijn van de bevolking/ bewoners in dit streven wordt meegenomen. Zij maken immers de stad. Tijdens de researchfase heb ik verschillende wandelingen gemaakt met onder anderen ook Michael Newton van het Monumentenfonds. Dit is zeker een aanrader. Ik merk dat mensen die hier wonen soms reageren in de trant van ‘ik ken dat gedeelte van de stad niet’, aldus Jansse.

De documentaire geeft duidelijk tegenstellingen weer. Zo krijgt de kijker een prachtig gerestaureerd gedeelte achter Pietermaai te zien, dat omgeven wordt door gebouwen in verval. Het publiek barst in lachen uit als een bewoner van de wijk op een ontwapenende wijze in beeld komt. De meneer groet alle voorbijgangers en als hij geen respons krijgt, vraagt hij zich af waarom de passanten geen gehoor geven.

De producente laat zich inspireren door films, waarbij het sociaal-maatschappelijk conflict tussen de armste lagen van de bevolking en de overheid wordt belicht. Films waarbij verschillende verhaallijnen door elkaar lopen, trekken haar aandacht. Dit heeft een duidelijke uitwerking op de keuzes die ze maakt in de documentaire.

”Het gezicht van Willemstad laat de koloniale oorsprong en erfenis van de stad zien, die weerspiegeld worden in de gebouwen en in de stadsindeling van de vier historische wijken: Punda (17de eeuw), Otrobanda (18de eeuw) Pietermaai en Scharloo (beide 19de eeuw). Elk met eigen karakteristieken. De introductie van de grondbeginselen van het moderne bouwen op het eiland door architecten van de privé-sector en door hun collega’s, die bij de overheid van Curaçao werken, bewijst dat de integratie van moderne architectuur en de aanpassing hiervan aan het tropische klimaat succesvol kunnen zijn”, aldus Jansse.

De producente heeft als studie-achtergrond Sociale Geografie. Nadat ze een poos aardrijkskundelessen gaf besloot ze haar baan op te zeggen en zich geheel te wijden aan filmen. In de beginperiode kocht ze zelf haar zendtijd in,om vervolgens grote projecten binnen te halen van zowel de overheid als het bedrijfsleven. Jansse heeft vele reeksen gemaakt, waarbij armoede ten opzichte van overheidsbelangen centraal stond. Op deze wijze heeft zij de wereld afgereisd, waarbij een aantal landen luchtig worden opgenoemd, zoals onder andere India, Zuid-Afrika, Bolivia, Moldavië en Oekraine. “Ik heb van mijn vijftiende drie jaar op Curaçao gewoond. Dit was een vormende periode en het heeft enorm veel indruk op me achtergelaten, ook in visueel opzicht. Ik heb uit die periode ook veel vrienden overgehouden. Ik blijf met grote regelmaat terugkomen naar het eiland”, aldus de regisseuse. Experts and participanten in de film zijn: C.L. Temminck Groll – restauratie-architect, Ronald Gill - architect en auteur, Frans Brugman – architect, Michael A. Newton – restauratie-architect, Anko van der Woude - restauratie-architect, Jennifer Smit – kunsthistorica, Ronald Colastica - docent, auteur en acteur, Lionel Janga - stadsplanner, Caroline Gonzalez-Manuel - stadsplanner, Annemarieke Holten/Wilfred Hendriksen/JanPeltenburg - projectontwikkelaars, Ben Smit en Ronny Lobo, beiden architect.

De film is in januari te zien op het Haagse filmfestival; zie bericht hieronder.

Felix de Rooy: Egodocument Curaçao

Op 3 november opent de expositie Egodocument Curaçao, schilderijen tekeningen van Felix de Rooy. Het openingswoord zal gevoerd worden door Jennifer Smit.

Plaats: Residentie van architect Ben Smit, Angloweg 9, Mahaai.
Tijd: 20.00 uur.
Tot en met 20 november.
.