door Roy Bhikharie
Een ambassadeur is voornemens om het parlement (de
wetgevende macht) uit te leggen dat, als er een bepaalde wet wordt aangenomen,
de vrees ongegrond is dat een van haar leden zal worden gearresteerd. Kun je je
dat voorstellen? En het leven gaat ongestoord door alsof er niets aan de hand
is. Leden van deze wetgevende macht mogen trouwens ook topfuncties bekleden
binnen het bestuurlijke apparaat (de uitvoerende macht) en moeten dus zichzelf
controleren. Dit is echt geen komedie, maar eerder een drama.
Relatief vele leden van het politiekorps, dat de orde, rust,
en veiligheid moet bewaken, bedreigen en beroven burgers in plaats van
kameraadschap te demonstreren. Daarnaast wordt er ook onfatsoenlijke taal
gebezigd bij het aanspreken van burgers. Anderzijds, moeten politieke
partijloyalisten, die vanwege een wetsovertreding worden opgepakt, binnen de
kortste keren worden vrijgelaten vanwege een dreigtelefoontje van een
zogenaamde superieur binnen het politieke bestel, en toch niet op wettelijke
basis. Ik begrijp dit ook niet, maar toch gebeurt het. Demotivatie van het
politiekorps ten top.
Topfunctionarissen binnen het overheidsapparaat worden in staat
gesteld te corrumperen en te roven zonder dat het openbaar ministerie zelfs het
initiatief neemt om hen te vervolgen. De straf is ontslag om vervolgens weer in
een andere topfunctie geplaatst te worden. Wat een toestand.
Bijna alle politici in het land hebben duizenden hectares
grond cadeau gehad, terwijl de woningnood, armoede, en prostitutie in het land
schrikbarend toenemen. Daarenboven proberen deze politici zich in allerlei
bochten te wringen om hun manier van machtsmisbruik en zelfbevoorrechting goed
te praten. Desillusie, wanhoop, afgunst, haat, en wraakzucht worden hierdoor
gekweekt. En toch moet het justitiële apparaat de hieruit voortvloeiende
roekeloosheid en criminaliteit zien te bestrijden. Wat een naïviteit, op zijn
zachtst gezegd.
Als u kunt raden in welk land deze louche
politiek-bestuurlijke zaken zich afspelen, dan geldt het volgende. In
Zuid-Afrika wordt er een humanistische filosofie gehanteerd, die er (vrij
vertaald) van uitgaat dat geen enkel stamlid gelukkig kan zijn wanneer de rest
van de stamleden ongelukkig is. Deze filosofie heet Ubuntu: ‘Ik ben, omdat wij
er zijn.’ Laten wij hopen dat de politieke leiders van dit land tot inkeer
kunnen komen en dat ‘Ubuntu’ inderdaad in het nieuwe jaar gevierd en beleefd
kan worden. Indien u niet kunt raden in welk land deze louche
politiek-bestuurlijke zaken zich afspelen, dan moet u dit schrijven maar als een
fantasie beschouwen. Gelukkig Nieuwjaar!
[van GFC Nieuws, 3
januari 2014]
