De
jaren als kind op het eiland niet langer in zwart-wit en geplakt in oude albums
met foto's die loslaten en van hun plek raken, maar met geluid en kleur.
Het
koeren van de totolika's, het roepen van de troepialen, het zingen van de chuchubi's
en het gepieter en gepriet van suikerdiefjes. En: kolibri's die diep in
bloemkelken kijken.
Van
het palet kiest de bougainville uitbundig en de oleander bedeesd. Telkens
trekt het uitzicht op de vlakte met cadushi's en struiken, die in het opkomen
van de zon uitkleuren in allerlei tinten groen.
Op
de achtergrond zoekt de zee, onder de regie van de passaat, onstuimig de kust.
Palmbladeren
in de wind is niet alleen het nukkig buigen van het hele blad, maar daar binnen
die beweging ook het wrikken van elke strook - buigend, terugbuigend, buigend.
Veel
meer eiland dan het vorige bezoek, veel meer herinnering ook.
Kas na Nort*
achter hekken en muren
blaffen honden elkaar af
in het opkomen van de zon
kleurt de vlakte uit
zingen chuchubi's
hun eerste lied
troeven troepialen elkaar af
rond het nog lege suikerbakje
de palmen rond het huis
geven zich nukkig aan de wind
al rijdend komt herinnering los
leidt de weg terug in ander perspectief
op die wegen ben ik
samen met mijn lief
Willemstad / Rotterdam, 2014
* huis op het noorden
Geen opmerkingen:
Een reactie posten