De Nationale
Stichting Kinderboekenfestival Suriname heeft als goede gewoonte om ieder
festival te openen en af te sluiten met een musical. De musicals worden
geschreven, samengesteld, geproduceerd, ingestudeerd en verzorgd door Sandra
Purperhart die zo al heel wat prachtige musicals op haar naam heeft staan.
Sommige musicals gaan over het district waar ze worden opgevoerd. Er is een
prachtige musical over Brokopondo met als hoofdrolspeelster Kopro Kanu. Er is
er een over Sipaliwini, Commewijne en Nickerie. Maar Sandra heeft ook musicals
gemaakt naar aanleiding van een boek. Twee jaar geleden werd Alleen op de wereld opgevoerd, het thema
van het Kbf was toen de klassiekers, boeken die altijd gelezen zullen worden en
die nooit uit de tijd raken.
Dit jaar
heeft Sandra Purperhart voor het Kbf-Paramaribo het boek Lezen verbindt schrijver en kind als uitgangspunt gekozen. Het
boekje is door de Stichting Projekten uitgegeven in 2000, inderdaad 14 jaar
geleden, en het wordt nog steeds gelezen!!! Een Surinaamse klassieker dus.
Lezen verbindt... is een bundel met een
aantal gedichten en korte verhalen van verschillende schrijvers. De kinderen
die de lezertjes uitbeeldden, noemden in het kort een paar werken, maar de musical
ging over het verhaal ‘De groente-oorlog’ van Orlando Emanuels. U kent het
verhaal allemaal vast nog wel: de groenten, het ei en de kokosnoot vechten over
wie het belangrijkst in de keuken is. Wie kan absoluut niet gemist worden? Wie
is de smaakmaker? Het gevecht is oeverloos want iedereen vindt zichzelf net
even belangrijker en net een beetje meer onmisbaar dan de ander. De kleine rode
peper doet daar nog een schepje bovenop maar dan zegeviert het gezonde
verstand: ‘Iedereen is even belangrijk en we kunnen niet zonder elkaar. Samen
zorgen we ervoor dat mensen gezond kunnen opgroeien.’
Maar hiermee
was de musical nog niet afgelopen. Het prachtige, unieke, klassieke en zeer
actuele gedicht van Shrinivási werd toen niet alleen belicht maar ook
uitgebeeld: een grote Surinaamse vlag omhulde alle kinderen op het podium. Het
was werkelijk een aangrijpend moment dat in woorden minder duidelijk is dan in
beeld. En met dit prachtige gedicht sloot de musical ‘Lezen verbindt schrijver
en kind’ af:
Ik zou
jullie willen binden
tot één volk
zonder dat
dit een sprookje blijft
want in
woord zijn wij surinamer
maar in daad
nog steeds neger
hindoestani,
javaan of chinees
kon ik
jullie huid veranderen
je hart
genezen
in één
volmaakt gebed
het
zoveelste verzoek:
loop niet
blind door dit land meer
speel met
kinderen die je bloedgroep niet dragen
spreek de
talen van al onze volken
zoals je eet
het menu van de wereld
ik zou
jullie willen binden
tot één volk
zonder dat
dit een sprookje blijft.


