door Audry Wajwakana
Paramaribo - Beyond culture was de titel van de eerste
solo-expo van kunstschilder Carmen Fazal Alikhan in 2002. Elf jaar later
presenteert de artiest haar derde solotentoonstelling genaamd Beyond Culture
2 in het Grand Riverside Hotel. Met zesentwintig diverse schilderijen en een
kleine collectie Tibetaanse geweven armbandjes geeft zij van 15 oktober tot 16
november invulling aan het thema. Het onderwerp lijkt een vervolg van de eerste
expo. Maar zelf ziet Alikhan dat niet zo. “In mijn eerste expo heb ik veel
portretten geschilderd van verschillende bevolkingsgroepen, die de cultuur van
Suriname vertegenwoordigden. Het ging niet om de uiterlijke cultuurvorm, maar
de diepe emoties die elk mens in zich heeft”, legt de kunstenares uit. Die
emotie staat volgens haar boven cultuur en maakt dat alle mensen gelijk zijn.
“Een verbindingsvorm van het mens zijn”, verklaart ze.
Divers
De schilderwerken van Alikhan zijn heel divers. Van
figuratief realistisch met surrealistische invloeden tot semi-abstract en
abstract expressionistisch. De uiting van emotie bij de portretschilderijen van
dieren, kinderen, torso's, en mensen in culturele klederdracht, vormen een
doorsnede van haar huidige werk. "Omdat ik voor hetzelfde dilemma kwam te
staan als de eerste Beyond Culture, heb ik gemakshalve voor het thema Beyond
Culture 2 gekozen. Maar het is zeker geen vervolg", benadrukt de artiest.
Bij de diverse schilderijen die ze bij elkaar heeft , voert uiterlijke
expressie de boventoon. De kunstenares schildert vaak op het moment dat iets
haar raakt. "Het hangt er allemaal vanaf hoe ik mij op dat moment voel of
in welke stemming ik verkeer", zegt ze. Zo heeft ze naast portretten
waarin verschillende emoties tot uitdrukking komen, ook dieren geschilderd.
Zoals uit haar olifantenperiode, een schilderij van twee olifanten die de
speelsheid van de dieren tot uiting brengt. Een treinongeluk in India (2011),
met een groep olifanten die de treinrails overstak, heeft zij ook op canvas
vastgelegd.
Spiritueel
"Het klinkt misschien een beetje vreemd, maar ik
schilder niet met als hoofddoel te verkopen", zegt Alikhan. "Ik
schilder voor mijn plezier en het is mijn grootste hobby. Natuurlijk is het
heerlijk als mijn werken worden verkocht, want de materialen zijn erg
duur", zegt ze. Het leren schilderen vloeit voort uit haar spirituele
periode, waardoor de artiest zelf een reiki master is geworden. "Een
belangrijke periode in mijn leven, waar ik veel pijn tegenkwam, maar ook veel
dankbaarheid, liefde en vreugde." Die emoties wilde zij laten vastleggen
en ze besloot in 1990 portretschilderen bij de Nola Hatterman Art Academy te
volgen.
De opening van de expo zal door haar goede vriend Pim de la
Parra worden verricht. "Hij is een gekke jongen met wie ik samen
spirituele cursussen deed." Eerst had ze geaarzeld om hem te benaderen.
"Maar toen hij me belde en zei dat hij zich niet gaat voorbereiden op de
opening, was ik ervan overtuigd dat hij de juiste persoon is om de opening te
verrichten. Het zal een leuke avond worden en we gaan zeker genieten",
zegt ze lachend.
[uit de Ware Tijd,
07/10/2013]
