 |
| Churandy Martina |
door Rosemarijn Hoefte
Naast Ranomi, Epke, Marianne en Dorian sloot Nederland in
het Olympisch jaar 2012 nog een sporter in de armen. Hoewel Churandy Martina
zonder medailles uit Londen terugkeerde, werd hij populair door zijn positieve
uitstraling en zijn mantra ‘Ik ben blij!’ In Beijing in 2004 had hij wel een
zilveren medaille behaald die hem na een officieel protest van de Verenigde
Staten werd ontnomen; Martina had even
buiten zijn baan gelopen. De atleet kwam toen uit voor zijn geboorteland
Curaçao dat in rouw was gedompeld na zijn diskwalificatie, maar hem als een
held binnenhaalde. De nieuwe zilveren medaillewinnaar, de Amerikaan Shawn
Crawford, gaf korte tijd na Beijing zijn medaille aan Martina ’because i
believe it’s rightfully yours’ (p. 104). Het kleinood ligt nu in Martina’s huis
in Clermont, Florida.
In 2012 was Martina lid van de Nederlandse Olympische ploeg
als gevolg van de staatkundige veranderingen op 10-10-10. Uit deze biografie
van Frank Woestenburg blijkt dat Martina het allemaal niet erg boeit welk land
hij vertegenwoordigt, want hij loopt voor zichzelf. Zijn biograaf doet erg zijn best om Martina
ook Nederlands te laten zijn. Op basis van Martina’s profielfoto op zijn
Twitteraccount, met regenjas en capuchon, concludeert hij dat deze foto van
zijn kledingsponsor ‘het beste bewijs [vormt] dat Martina zich ondanks zijn
Antilliaanse roots een Nederlander is gaan voelen’ (p. 115). Echter uit het
verhaal van de atleet die in Texas studeerde, komt naar voren dat hij zijn
toekomst en die van zijn dochters in de Verenigde Staten ziet.
 |
| Eerbetoon aan Curaçoase atleten onder wie Churandy Martina, naast Miss Curaçao Monalisa Jansen, september 2012. |
De vraag is of Churandy Martina op dit moment al een
biografie waard is; het verhaal van Bejing
is met voorsprong het interessantste verhaal over hem. Het wordt voornamelijk verteld door zijn entourage.
Martina komt sympathiek over, maar is ‘een man van weinig woorden’ (p. 11) en
weinig interesses buiten de atletiek en zijn familie. ‘Martina heeft zijn hele
leven ondergeschikt gemaakt aan de atletiek. Zijn dagelijks ritueel bestaat uit
slapen, eten en trainen’ (p. 170). Slapen is zijn hobby, en dat wordt tot
vervelens toe duidelijk. Daar valt natuurlijk moeilijk wat spannends van te
maken en het verhaal is erg uitgesponnen om het tot een boek te maken. Ook al
omdat Martina zich op de vlakte houdt over bijvoorbeeld dopinggebruik in de
atletiek. Zijn trainer is de voor dopinggebruik geschorste Dennis Mitchell. Martina
betwijfelt of de sport de afgelopen jaren schoner is geworden en daarin heeft
hij gelijk gekregen want enige maanden na publicatie werden de Amerikaan Tyson
Gay en een aantal Jamaicaanse sprinters ontmaskerd.
Wannneer is Churandy blij? Vooral wanneer hij hard loopt of
slaapt.
Frank Woestenburg, Churandy
Martina; Biografie. Utrecht: Trion, 2013. 173 p., ISBN 978 90 4391 562 5,
prijs €16.95.
[uit Oso, 2013-2]
