Een van onze eigen auteurs vroeg aan ‘de Ware Tijd Literair de debuutroman van haar nichtje te bespreken.
Agonie, met als ondertitel De strijd der dolende zielen werd dit
jaar uitgegeven en wel onder het pseudoniem Ingmar MacArthur. De auteur zegt
dat in Agonie haar favoriete genres gemixt
tot uiting komen. Het verhaal is dan ook een mengelmoes van de genres fantasy (magie
en bovennatuurlijke elementen), romance en thriller geworden. De hoofdpersoon is
Julyah O’Mira die aan het einde van haar werkdag in de lift van de Pass Tower samen
met een vreemde vast komt te zitten. In Julyahs tas zit een belangrijke brief
en ze popelt om die te kunnen lezen. Stephen haar medeliftganger gedraagt
zich...wel... anders. En jaagt met de vertoning op zijn rug Julyah de stuipen
op het lijf. Gelukkig kan ze ontsnappen. Halverwege haar vlucht krijgt ze de
hulp van Roy, een indiaan en de beveiligingsman van de Pass Tower en zo belandt
ze in het huis van haar tante Ursula, de schrijfster van de brief. Een tante
die ze tot dan nog nooit ontmoet had. Dan zijn we op bladzijde 79 en tot hier
dekt de flaptekst de inhoud. Maar het verhaal van Julyah gaat verder. Er wordt
een sprong in de tijd gemaakt; we lezen anderhalf jaar later. Julyah heeft nu
een serieuze relatie met Roy, de indiaan. Maar het noodlot slaat weer toe. Antonie,
het broertje van Julyah en zijn vriendin, verongelukken. De zorg voor hun baby komt
voor Julyahs rekening. Ondertussen zijn Julyah en de mensen om haar heen aan
verandering onderhevig. Hun ware aard komt naar boven en niets en niemand is
wat het of hij lijkt. Het thrillereffect wordt weer opgebouwd, weliswaar trager
nu; verspreid over een tweehonderd pagina’s.
Het omslag - een horizon, een lange brug, water en een man
die naar de oneindigheid staart - lijkt één met de ondertitel. De titel Agonie betekent doodstrijd. Bijna alle
personages in de roman hebben de doodstrijd moeten voeren. En de titel betekent
nog iets... dus dat zit wel goed. Verder stikt het verhaal van de personages;
er zijn dan ook meerdere verhaallijnen die met elkaar zijn verweven en dat houdt
de lezer nieuwsgierig. Vooral opletten bij het lezen, anders mis je de clous. Sommige
van de wendingen in de roman zijn een verrassing en knap bedacht en een enkele lijkt
voor de meer ervaren volwassen lezer uit de lucht geplukt, omdat diepgang in de
innerlijke beleving van het personage ontbreekt of in één zin wordt beschreven.
Dan heb ik het bijvoorbeeld over het verloop van de relatie Julyah en Roy. Maar
goed, de motor van het verhaal zijn sowieso de plot en subplots en niet het
uitdiepen van personages.
Uiteindelijk is Agonie
spannende fictie voor de leeftijdscategorie 16 tot 25 jaar (oudere jongeren/
young adults) waar weinig op aan te merken is. De inhoud is helder en
overzichtelijk ondanks de drukte aan personages, seks, liefde, vriendschap,
bedrog en de dood; allemaal elementen in het verhaal. In de roman proef je in sommige
fragmenten het Surinaamse.
Ingmar MacArthur: Agonie.
De strijd der dolende zielen. Soest: uitgeverij Boekscout.nl. ISBN
978-94-6206-919-0 (www.boekscout.nl)
