door Tascha Samuel
Paramaribo -
Volgens Wim Bakker, huisarts en gewezen parlementariër, moeten discussies over
natievorming weer op gang komen in samenhang met vele bestuurlijke onderwerpen.
Vandaar de uitgave van zijn nieuwe boek Srefidensi,
de kunst van het goede leven in Suriname. Vanwege de weinige vrije tijd
waarover Bakker beschikt, heeft het ruim vier jaren geduurd om de tekst
geschreven, geredigeerd en uiteindelijk geprint te krijgen. Het boek beslaat
160 pagina's en wordt morgen in Tori Oso gepresenteerd om 20.00 uur.
Assimileren
Bakker wil meer dan zijn voorgangers Frank Essed en Jnan
Adhin, die op weg naar de Onafhankelijkheid hele discussies aanwakkerden over
het onderwerp, het thema verder uitdiepen. "Het is een boek dat gaat over
de pedagogiek en politiek van natievorming." Bakker meent dat de totale
integratie van bevolkingsgroepen niet optimaal is. Zo vertelt hij dat de
discussies over het onderwerp in de jaren zestig en zeventig hebben geleid tot
de 'eenheid in verscheidenheid' gedachte. "Maar er was ook een andere stroming
die meende dat alle culturen zich moesten assimileren tot een nationaal geheel.
Men denkt dat het naast elkaar dansen van de groepen op een podium hét is. Maar
dat is oppervlakkig en verdoezelt de werkelijke problematiek van dit
land," zegt Bakker.
Beleid
In het boek heeft de arts drie hoofdvraagstukken aan de kaak
gesteld. "Natievorming heeft allereerst te maken met zaken die zich
afspelen in het eigen woongebied, de eigen volksontwikkeling en ten derde
natievorming in de context van de inrichting van ons bestuur." Wat dat
betreft zou er geen consensus zijn en geen duidelijk beeld waar we als natie
naartoe willen gaan. "We volgen een beleid dat is uitgezet sinds de jaren
zestig," geeft de arts scherp aan.
Alle visies
Hij stelt dat er ook te weinig wordt geïnvesteerd in de
mens. Als er wordt gesproken over investering gaat het veelal om de
grondstoffen uit de grond halen en bomen omhakken. Daarbij verwijst hij
direct naar de volksontwikkeling. "Wat willen we met ons onderwijs.
Niemand schijnt goed te weten waar het naartoe moet. We modderen er maar wat
aan. Wat willen we zijn in de wereld? Wat is de functie van onze natie binnen
het heel bestel van natiën?" vraagt Bakker zich af. Hij begrijpt dat met
debatteren over natievorming alleen, niet alles in één keer opgelost zal
worden. Maar hij gelooft wel dat via gedachteuitwisseling alle visies gehoord
kunnen worden en daaruit kan mogelijk een oplossing komen. Een belangrijke
voorwaarde daarbij is dat de politiek welwillend is en dat het volk daar ook
zijn bijdrage levert.
[uit de Ware Tijd,
19/11/2013]
Geen opmerkingen:
Een reactie posten