Je ziet
zelden zulke metamorfoses als welke Cliff Limburg heeft geëtaleerd. Cliff wordt
verfoeid door echte journalisten in Suriname. Dat is niet zonder reden. In de
fronttijd heeft deze radioman op alle slakken van Front zout gelegd. Hij maakte
propaganda voor de NDP. Dat is beloond met een baan op het kabinet en staat op
de payroll van de Surinaamse overheid. Vanaf de dag dat hij in dienst trad ziet
Cliff kans om dezelfde zaken die hij vroeger afkraakte niet meer te bespreken.
Het gaat bij
deze radiomaker dan ook niet om een objectieve werkwijze maar pure propaganda
via de staatsradio SRS.
De
staatsmedia dient ontzuild te zijn omdat alle Surinamers die belasting betalen
daarvoor opdraaien. De bevolking is eigenaar van de staatsmedia en de bevolking
bestaat uit burgers van alle partijen. De staatsradio is niet van een politieke
partij om constant propaganda te voeren voor een partij.
De
staatsmedia is voor overheidsmededelingen, binnenlands- en buitenlands nieuws.
Om het beleid van de regering bekend te maken, instructies aan de bevolking te
geven over plannen die zijn gemaakt, DNA vergaderingen, objectieve
nieuwsgaring, objectieve interviews. Cliff Limburg doet dat niet. In alles zie
je zijn partijpropaganda. Het is misbruik van de media die door alle burgers
wordt betaald.
Oneigenlijk
misbruik van de staatsmedia voor partijpolitieke doeleinden. Je ziet het aan de
werkwijze. Alles is er op gericht om oppositieleden te schaden. Als hij vragen
stelt aan de oppositie dan is het de bedoeling om hen uitspraken te ontlokken
die tegen hen werken. Kritische vragen stelt hij dan weer niet aan NDP
kopstukken. Hij vroeg Ramon Abrahams niet voor een interview in verband met het
opdrogen van het OW budget voor 2013 maar zocht de VHPér Asis Gayadien wel op
om hem aan de tand te voelen.
De
eenzijdigheid is doorzichtig voor de meeste mensen met een gezond stel hersens.
Alleen mensen die niet zelf kunnen nadenken en afgaan op wat hen wordt verteld
geloven hem wel. Wees consequent en stel ook kritische vragen aan de coalitie
want je werkt voor het land en niet voor de president, hij betaalt je niet uit
zijn eigen zak, je krijgt geld van de staat en werkt voor de staat, niet voor
een persoon.
Ik begrijp
dat mensen die als loyalisten zijn beloond voor bewezen diensten door de NDP
hun dankbaarheid tonen door slaafs te volgen en aan persoonsverheerlijking
doen. De doorzichtigheid spat ervan af. Wie het zelf niet zien zijn de spelers
in deze soap, dat is Cliff Limburg en die hele reutemeteut van de NDP. Ik zou
tevreden zijn met een interview van Cliff Limburg met Ramon Abrahams. Het moest
ongeveer zo gaan.
Cliff
Limburg: “Meneer Abrahams, laten we niet omheen draaien, say’du nanga moni fu
OW, a budget no kan kba afpasi?’
“Wel, eeeh,
wij hebben de aannemers betaald en de rekeningen stapelden zich op, sommige
facturen waren wegens onvoorziene onkosten hoger uitgevallen.”
“Ja, ahem, u
heeft wel werk onderhands gegund aan familie en vrienden, dat kunt u toch niet
doen meneer Abrahams, dat is nepotisme?’
“Waar staat
het geschreven dat het niet mag, familie en vrienden zijn ook Surinaamse
staatsburgers en ze willen ook verdienen, het is nu onze beurt om geld te
verdienen, we zijn eerlijk bezig, weet je hoeveel tijd een openbare
aanbesteding vergt?”
“Meneer
Abrahams, u stelt mij een wedervraag, maar ik lei dit interview. Parbode heeft
gezegd dat je hebt gestolen van de baas, dat is in dit geval de overheid en u
heeft een zaak aangespannen, bent u niet bang dat u verliest, want laten we
eerlijk wezen, je hebt een rommeltje van het ministerie gemaakt, de president
heeft u niet weggestuurd omdat u zo goed was?”
“Meneer
Limburg, don’t go there, moet ik je ook voor het gerecht slepen, luk’bun nanga
mi, wie denk je wel dat je bent, yu loser, meneer Limburg je bent een verrader
van land en volk?”
“Meneer
Abrahams, bedankt voor dit interview.”
[van
Nospang.com, 6 oktober 2013]
muradinasruf@gmail.com


Geen opmerkingen:
Een reactie posten