door Jaap Hoogendam
Boekhandel Vaco en onze uitgeverij hebben een deurwaarder op
bezoek gehad met een advocatenbrief waarin dWT en hoofdredacteur Meredith
Helstone ons commanderen een boek uit de handel te halen en waarin ze
aankondigen naar de rechter te gaan. Zeer opmerkelijk dat een krant de vrijheid
van drukpers wil aantasten. Wat is er aan de hand ? In de pas verschenen derde
druk van de reisgids voor Suriname Buitenkansjes schreef ik op pagina 22 het
volgende stukje over Surinaamse kranten :
"Er zijn vier
kranten, namelijk de drie ochtendbladen Times of Suriname, de Ware Tijd en
Dagblad Suriname en de avondkrant De West. Er is persvrijheid, maar die wordt
niet optimaal gebruikt. De Times is van een Surinaamse Berlusconi, die de krant
gebruikt als kruiwagen voor zijn bedrijven. Hij steunt de NDP van Bouterse
omdat hij daar voordeel van heeft. De Ware Tijd is ook een Bouterse blaadje.
Als hoofdredacteur Meredith Helstone de president ontmoet begint ze spontaan te
kwispelen, zoals bleek uit haar grote interview met hem. De West is wat
onafhankelijkheid betreft de beste krant van Suriname. Ze nemen het trouwens
geen van allen nauw met copyright, want er wordt schaamteloos gejat van
journalisten, wereldwijd. Dat Surinaamse journalisten het niet voor hun
collega’s opnemen! Platleggen die bladen. Sinds Bouterse wordt veel geld
besteed aan Overheidsvoorlichting, redactioneel opgenomen in de Times en de
Ware Tijd, duidelijker kan het toch niet ?"
Niks mis mee, zie mijn antwoord aan hun advocaat :
Het interview van Helstone met Bouterse (als bestand
bijgevoegd) vond ik eenzijdig en naïef. Er was gezien het verleden
meer aan hem te vragen. Ik heb het woord ‘kruiperig’ (want dat was het)
overwogen, maar vond dat te negatief en koos voor ‘kwispelen’, een niet
beledigende omschrijving, die valt onder de noemer ‘vrijheid van
meningsuiting’, goed verankerd in de Surinaamse grondwet. Als een
ondergeschikte van de Ware Tijd dit interview had gepubliceerd, was ik er
minder over gevallen. Een hoofdredacteur zet de koers uit.
‘Bouterse blaadje’? Ik wijs op het katern de Overheid in
dWT. Zoiets hoort niet in een onafhankelijke krant thuis. Het is
staatspropaganda, leest u de reisgids op pagina’s 22 en 23 (als bestand
bijgevoegd) over de ernstige gevolgen. Het katern zal voor de krant
lucratief zijn en wellicht opgedrongen door de eigenaar te Canada, maar de
redactie had haar poot stijf moeten houden. Journalisten met een beetje
zelfrespect dulden geen overheidspropaganda in hun krant. Als het er nou uitzag
als een Blokker reclameblaadje (ook dat kan niet, maar het onderscheid is
tenminste duidelijk). Niet dus, het is in dezelfde stijl als de krant en het is
redactioneel ingevoegd. Zie de edities waarin op de voorpagina verwezen wordt
naar artikelen in de Overheid. Ten tweede staan medewerkers van het katern bij
dWT op de loonlijst en ten derde wijs ik op de zinsnede in het colofon van de
Overheid: “Deze uitgave maakt deel uit van de verschillende media die de
regering inzet ….”. DWT wordt dus door de regering ingezet? Lees ik dat goed?
Hoe ontluisterend! Daarom noem ik het een ‘Bouterse blaadje’, en ik handhaaf
die tekst.
Ik schreef over het ‘schaamteloos jatten van journalisten’.
Ook die tekst handhaaf ik, want over het schenden van copyright door dWT hebben
we mails van woedende journalisten. Het gaat over artikelen die van het
internet gekopieerd worden. Over dat de naam van de journalist wordt
weggelaten, in de hoop dat ze het niet opmerken. Over dat e-mails van de
betreffende journalisten door dWT niet beantwoord worden en facturen niet
betaald. Maar ook over dat er weinig aan te doen is, gezien de trage rechtsgang
in Suriname en dat dWT daarom ongestraft door gaat.
 |
| Verkoopster van de Ware Tijd aan het Onafhankelijkheidsplein. Foto Luzmila Samson |
Volgens mij
……is het beter dat dWT de band met de Overheid doorsnijdt.
Men moet zich niet laten ‘inzetten’ door Bouterse, ook niet door toekomstige
regeringen. Het kan principieel niet, iedereen weet dat. Bovendien kost het
veel lezers. Ik hoorde dat de oplage van dWT gehalveerd is tot een schamele 15
duizend. De trouwe lezers vanuit de oppositie haken kennelijk af. Ik zie
Bouterse als een slimme man. Voor een zak centen accepteert dWT een doodskus,
waarna de krant de nek omgedraaid wordt. Ik verwacht een neerwaartse spiraal,
want ook adverteerders gaan overstappen naar de Times met haar (beweerde)
oplage van 38 duizend.
…...is het beter dat u stopt met de vele advertorials en
gesponsorde pagina’s. Ook lucratief, maar u kunt over hen niet meer vrijuit
schrijven.
…...is het beter te stoppen met het kopiëren van artikelen.
Het is diefstal en het belemmert de ontwikkeling van de Surinaamse
journalistiek.
Ter voorbereiding op de rechtszaak vroeg ik de topman van
een grote Persgroep in Vlaanderen en Nederland, waarvan u wekelijks ongeveer 25
artikelen kopieert, om commentaar. Zijn antwoord: “over het gebruik van onze
journalistiek in De Ware Tijd kan ik een kort en krachtig antwoord geven: van
toestemming om onze artikelen en foto's te gebruiken is geen enkele sprake.
Sterker, we zijn juist bezig onze auteursrechten te beschermen door dergelijke
praktijken op te sporen”.
Er verandert geen letter in de reisgids, want het is helder
en hoeft geen verdere uitleg. Daar had ik het liever bij gelaten, maar voor de
rechter moet ik me verweren. Bij deze. Van de reisgids zijn ruim 10.000
exemplaren verkocht. De derde druk is net uit en loopt hard. In 2015 komt de
vierde druk uit, dan bekijk ik alles opnieuw. Mensen die zich aan vrijmoedige
teksten storen, adviseer ik het niet te kopen. Er zijn nog 4 reisgidsen over
Suriname. Koop die, zo simpel is het.
Paramaribo, 28 augustus 2013, Jaap Hoogendam
Geen opmerkingen:
Een reactie posten