van jouw benedenloop
zitten we loom
nachtlucht in te ademen
laten onze voeten door je aaien.
Morgen draag je ons terug
onder je oksels strak omhoog
dan laat je ons vallen op het zand.
Bulterig, bloot en schoon
trachten wij aan jou te ontsnappen.
Maar bij terugkeer in de stad
haal je ons in
grijpt ons weer
bij de lurven.
We draaien koortsig
onze ogen hemelwaarts
jij dwingt ons
Luku mi!!!
Bitter zweet verdampt in lakens.
Spreken kost veel.
Een verloren zakdoek zoeken
lukt niet meer.
Maar op de koele ziekenzaal
houdt engel S. de hele lange nacht
zijn hand op mijn gesloten ogen.
Jij stroomt door mijn aderen
Ik krijg je er niet meer uit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten