maandag 30 augustus 2010

Drijfhout: nieuwe roman Annette de Vries

Bij Uitgeverij Atlas verschijnt deze week de roman Drijfhout van Annette de Vries.


Ooit
maakten Barend, Eddy en Hortence deel uit van een bijeengesprokkeld gezin, dat woonde aan de Marowijnerivier in het dorpje Albina in Suriname. Een schokkend sterfgeval maakte een einde aan hun wankele verbintenis. Met zijn moeder en broertje keerde Barend terug naar Nederland.
Tweeëndertig jaar later schrikt Hortence op door een onverwacht telefoontje van Barend. Oude wonden gaan open. De drie personages proberen vertwijfeld de dramatische gebeurtenissen uit hun verleden te reconstrueren en eens en voor altijd vast te stellen of ze nu dader of slachtoffer waren.

De karakters in Drijfhout worstelen met de band tussen ouders en kinderen, liefde, klassenverschillen en het kunstenaarschap. Annette de Vries laat overtuigend zien hoe Surinamers en Nederlanders proberen verbitterde verhoudingen te herstellen.


‘Wil je ook een sigaar?’ vroeg ma Amimba.

Ik keek wantrouwig naar haar op. Zat ze mij voor de gek te houden? Haar gegroefde gezicht stond echter nog net zo vriendelijk als daarnet.

‘Nee, mevrouw. Ik mag geen sigaar. Ik ben nog maar een kind,’ zei ik plechtig.

Ma Amimba produceerde een diepe buiklach.

‘Jij bent geen kind meer, Barend. Daarvoor draag je een te zware last. Dus als je een sigaar wilt proberen, neem er dan één. Je kunt een paar trekjes nemen en je hoeft niet te inhaleren.’

Met een diep, onverklaarbaar gevoel van opluchting viste ik een sigaar zo dik als de pols van mijn broertje uit het doosje en stopte hem in mijn mond.


Annette de Vries, van oorsprong actrice en theaterdocent, debuteerde in 2002 met de rijke roman Scheurbuik, die warm is ontvangen en door de pers is vergeleken met de romans van V. S. Naipaul en Michael Ondaatje.

Jong schrijftalent gezocht

In 2011 geeft Schrijversgroep ’77 prioriteit aan jongeren. Het is de bedoeling dat drie Tori Oso-avonden worden ingevuld met Tori Happenings van jongeren. De maandelijkse publieksavonden op de laatste woensdag van de maand krijgen steeds meer bekendheid. Schrijversgroep ’77 wil de uitstraling ervan naar jongeren vergroten en is daarom op zoek naar enthousiaste ouderen en jongeren die willen helpen deze avonden te organiseren en invulling te geven. Jongeren barsten van talent, ook op literair gebied. Schrijversgroep wil plaats maken voor dit talent en de verdere ontwikkeling ervan. De jongeren moeten worden begeleid bij het schrijven van een projectje, het zoeken van fondsen, het maken van een werkplan en bij de literaire invulling van de avond. Hiermee ontwikkelen de jongeren belangrijke vaardigheden die overal in hun maatschappelijk functioneren gebruikt kunnen worden. Aan de andere kant krijgt het literaire leven in Suriname weer een inspirerende push. Opgave bij Ismene Krishnadath, tel 520513 / 08912005 of per email ismene.krisnadath@gmail.com
.Leerlingen van de St. Aloysiusschool

Paramaribo in Pictures

Paramaribo is een fotogenieke en levendige stad van 250.000 inwoners. Een stad waar je de synagoge naast de moskee kunt vinden. Niet voor niets wordt het vanwege de zeer gevarieerde bevolkingssamenstelling ook wel Little United Nations genoemd. Had Paramaribo vroeger de faam als ‘mooiste van Zuid-Amerika’, langzaam maar zeker begint het weer een plaats te worden waar bezoekers en inwoners met warmte over praten. Waar historische gebouwen in oude luister worden hersteld. Waar aandacht is voor het verleden en vertrouwen voor de toekomst…

Behalve de bekende gebouwen, favoriete locaties en stadsbeelden met mensen, laten de fotografen ook zien wat er zich onder de huid van Paramaribo afspeelt. Om een voorbeeld te noemen: we weten dat Surinamers dol zijn op dansen en muziek. Maar waar leren ze dat? Zijn er dansscholen of is er een conservatorium?

Paramaribo in Pictures is een prachtig fotoboek, dat de diversiteit aan aspecten van onze bijzondere stad en zijn inwoners laat zien. Het boek dankt z’n ontstaan mede aan een expo in Andres Bello (2008) van het sterk sociaal gerichte fotowerk dat Hijn Bijnen gedurende vele jaren in en rond Paramaribo maakte. Met fotobijdragen van Hedwig ‘Plu’ de la Fuente, alsmede zijn intensieve betrokkenheid bij de uiteindelijke samenstelling, is dit boek een schitterende aanvulling op Suriname Discovered geworden. De tekst is van Toon Fey..


264 pagina's 16 x 16 cm full colour hardcover genaaid Ned/Eng VACO-editie ISBN 978-99914-0-088-4 introductieprijs SRD 68 / €16. In Nederland: €19,90 (Scriptum-editie)


Op de onderste foto: geheel rechts Hedwig de la Fuente, naast hem Hijn Bijnen

Voor schrijven hoef je niet naar school


Ruth San A Jong, directeur van de Schrijversvakschool Paramaribo, geeft op woensdag 1 september een lezing op Curaçao, "Voor schrijven hoef je niet naar school. De Schrijversvakschool in Suriname." De lezing wordt georganiseerd door de Fundashon pa Planifikashon di Idioma in samenwerking met de Fundashon Biblioteka Públiko Kòrsou. Alle belangstellenden (vooral schrijvers) zijn welkom. De voertaal is Nederlands.


Plaats: Biblioteka Públiko Kòrsou.

A. Chumaceiro Bulevar, Scharloo.
, Willemstad, Nederlandse Antillesn.
Datum en tijd: Woensdag 1 september 2010, 20.00-22.00 uur.

.

Een bibliotheek in Flora

Stichting Bukutori laat weten:

In het voormalige SOS Kinderdorp in Paramaribo beheren wij een kleine, kwalitatief goede bibliotheek. De ruimte in dat gehuurde complex is vanaf het begin te klein voor de collectie en ongeschikt voor de te houden activiteiten. Meer kunnen we niet betalen.

We hebben de wijk Flora in Paramaribo, gekozen als plaats van vestiging van Bibliotheek Bukutori. In deze wijk, gelegen op steenworp afstand van onze huidige vestiging, is op dit moment geen ruimte te huur die zonder veel verandering tot bibliotheek verbouwd zou kunnen worden. Elke verbouwing zou bovendien de huurprijs voor ons nadelig beïnvloeden. Het enige serieuze alternatief dat overblijft is kopen. We dachten aan een bestaand pand aan te kopen en met een kleine veranderring te gebruiken voor de collectie en de activiteiten die we in ons Bibliotheekplan hebben genoemd. Dit Bibliotheekplan zal tegen het einde van dit jaar integraal op de website te lezen zijn. Met dat aangekochte pand en perceel als onderpand willen we de sprong maken naar een hele echte, unieke bibliotheek. Na de aankoop zal het ontwerp van de Bibliotheek worden aangepast en vervolgens op de website worden uitgestald.

Voor de aankoop en verbouw hebben we veel geld nodig en we zijn op zoek naar veel vrienden en vriendinnen om ons te helpen het doel te realiseren. De raming met een deskundige bracht ons op een bedrag van € 50.000.- De meeste grote fondsen financieren wel activiteit maar geen huisvesting. Daarom doen we een beroep op u. Wij vragen van u een kleine bijdrage voor dit doel. Wij vragen van u om anderen erop attent te maken, dat we bezig zijn met een uniek project, dat niet alleen voor de wijk Flora, maar voor heel Paramaribo bedoeld is. Een project dat niet alleen voor de jeugd, maar ook voor de ouders van de jeugd heel nuttig zou kunnen zijn. Wij staan voor ontwikkeling en vorming en liefst zo laagdrempelig mogelijk te bereiken.
.
Wij werken voorlopig alleen met vrijwilligers en kennen geen strijkstok. Alle gelden zullen efficiënt en doelmatig worden aangewend.
In deze fase van werving zal elke drie maanden de penningmeester met een verslag komen, dat via de website zal worden gepubliceerd. De donaties die we ontvangen als bijdrage in het bouwfonds zullen nergens anders voor gebruikt worden. De huur van de huidige bibliotheek is dank zij ‘Vrienden van Bukutori’ voor zeker 3 jaar gegarandeerd.

Hoe kunt u ons steunen:
$ Door een eenmalige donatie
$ Door een maandelijkse storting
$ Door het doorsturen van onze ‘bedelbrief’ naar uw eigen netwerk
$ Door het organiseren van steunacties
$ Door creatief met ons mee te denken, door raad en daad en misschien meer

Onze bankrelaties:
INGbank 2342434 t.n.v. Penningmeester Bukutori in Groningen o.v.v. Bouwfonds
Wij staan ingeschreven bij K.v.K. Groningen onder nummer 02094620.
Onze Penningmeester is mevrouw G. De Haan.
Voor nadere informatie:
Voorzitter Guillaume Pool, guillaumepool@live.nl

zaterdag 28 augustus 2010

George Struikelblok exposeert in Amsterdam



Op zondag 29 augustus vindt de opening plaats van een expositie van George Struikelblok (1973) in Galerie 23 in Amsterdam. Tot 15 september kunt u het prachtige en kleurige werk van Struikelblok bewonderen en aanschaffen.

GALERIE 23
KNSM-laan 307-309
1019 LE Amsterdam
Tel: 020 - 6201321


Openingstijden
Maandag t/m vrijdag van 9 tot 17 uur
Zaterdag en zondag van 11 tot 17 uur

Bereikbaar met tram 10 halte Azartplein, bus 42 vanaf CS, bus 65 vanaf Station Zuid.

vrijdag 27 augustus 2010

Samenwerking Bijlmerparktheater en Radio Mart

Vanaf september zal het Bijlmer Parktheater een samenwerkingsverband aangaan met Mart Radio. Deze samenwerking komt niet uit de lucht vallen. Mart Radio weet als geen andere radiozender de Caribische doelgroep in Amsterdam te bereiken. De uitzendingen van Mart zijn populair voor zowel licht vermaak als diepgaande discussies.

.


Het Bijlmer Parktheater vult met de samenwerking een groot gedeelte van het cultuuraanbod in op de zender waarin o.a. de diverse programmering van het theater zal worden besproken.

Op 11 september vindt de eerste van een reeks live-uitzendingen plaats vanuit het Bijlmer Parktheater. In de uitzendingen interviews, debat, optredens en nog veel meer.

Op 17 september wordt de samenwerking gevierd tijdens het feestelijke optreden van Trafassi.

Enkeltje Schiphol

Op 11 september komt het tweede fotoboek van Karine Versluis uit, getiteld Enkeltje Schiphol. Hiervoor heeft zij meer dan twee jaar lang intensief een aantal Antilliaanse tieners gevolgd die in hun eentje, zonder ouders van Curaçao naar Nederland zijn gekomen om hier een opleiding te volgen. Versluis heeft heb de jongeren zowel thuis in Curaçao als tijdens de eerste twee jaar in Nederland. Jongeren van verschillende achtergronden en sociaal economische klassen. Het boek wordt verteld vanuit het perspectief van de jongeren zelf en over hoe ze tegen Nederland aankijken en wat hun bevindingen hier zijn. Het voorwoord is geschreven door antropoloog Francio Guadeloupe.
.
Deze week (t/m donderdag, morgen) is er een voorpublicatie van het project te zien in Vrij Nederland. Op 5 september is het boek al te zien bij Manuscripta in de Westergasfabriek.
Op 11 september a.s. is de officiele boekpresentatie en opening van de gelijknamige tentoonstelling in het Nationaal Onderwijs Museum in Rotterdam.

Taalunie financiert grensoverschrijdende beroepsstages voor letterenveld

bericht van de Nederlandse Taalunie

Nederlandse [en Surinaamse en Antilliaanse – toevoeging van de Werkgroep] uitgevers, bibliothecarissen, medewerkers van literaire organisaties en anderen die zich bezig houden met literatuur of leesbevordering kunnen binnenkort met een onkostenvergoeding van de Nederlandse Taalunie een beroepsstage lopen in Vlaanderen. De vergoeding is 200 euro per dag.

Deze regeling geldt omgekeerd óók voor Vlamingen die stage gaan lopen in Nederland. Gegadigden kunnen twee maal per jaar een plan indienen. De stagiairs kunnen een of twee weken lang professionele ervaring opdoen in een bedrijf dat vergelijkbaar is met het bedrijf waar ze vandaan komen. Dus wie in een Nederlandse boekwinkel werkt, zoekt een stageplek in een Vlaamse boekwinkel.

De bedoeling is een uitwisseling van ideeën en kennis tussen Nederland en Vlaanderen. De ervaring die de stagiair opdoet in het andere land moet behalve hem of haarzelf, ook de organisatie waar hij of zij in dienst is ten goede komen.

De regeling is uitdrukkelijk bedoeld voor mensen die beroepshalve bezig zijn in de praktijk van literaire boeken en leesbevordering. Vrijwilligers, studenten of wetenschappers kunnen geen aanspraak maken op de vergoeding.

Wie in aanmerking wil komen voor de beroepsstageregeling, moet daarvoor een goed beargumenteerd plan indienen. De Taalunie stelt een speciale commissie in die nagaat of ingediende plannen voldoende kansen bieden. De regeling gaat op 1 september in.

De Nederlandse Taalunie is een beleidsorganisatie waarin Nederland, Vlaanderen en Suriname samenwerken op het gebied van de Nederlandse taal en letteren en het onderwijs in en van het Nederlands. De Taalunie ziet het als haar opdracht om ervoor te zorgen dat alle Nederlandssprekenden hun taal op een doeltreffende manier kunnen gebruiken.

Illustratie van de website van Peter Dedecker, Vlaams Parlementslid voor Groen

Trails

Van vrijdag 10 tot zondag 12 september 2010 vindt het festival De Wereld van Witte de With plaats in het Rotterdamse kunstcentrum TENT


TENT is tijdens Festival De Wereld van Witte De With op vrijdag en zaterdag tot 23.00u geopend. Kunstenaar Jeroen Jongeleen trekt ‘Trails’, kleurrijke lijnen door de Witte de Withstraat. Als vrolijke strepen die vliegtuigen nalaten in de lucht, dansen linten door de straat. Kunstenaar Roberto Tjon A Meeuw reageert op Jongeleen’s project en filmmaker Jurgen Lisse projecteert een film op het pand.

TENT
Witte de Withstraat 50
3012 BR Rotterdam
+3110 413 54 98
www.tentrotterdam.nl

Foto: @ Jeroen Jongeleen

Di-nos-e-ta: een vernauwing of een voorwaarde?

door Willemijn Geldrop

In 2006 publiceerde Aart Broek een verhandeling over de Papiamentstalige literatuur met de titel De kleur van mijn eiland: ideologie en schrijven in het Papiamentu sinds 1863. In zijn verhandeling onderscheidt Broek in grote lijnen twee tendensen in de Curaçaose literatuurontwikkeling. De eerste tendens wordt gekenmerkt door creolisering. Creolisering was het lokaal cultureel verzet tegen de twintigste-eeuwse vernederlandsing en vertaalde zich in de formulering van een eigen identiteit die verschilde van de Nederlandse. Volgens Broek werd er met name vanuit de lokale blanke elite aangestuurd op lokale identiteitsvorming die de verschillende bevolkingsgroepen op het eiland dichter tot elkaar zouden brengen. Het verzet tegen de vernederlandsing was een proces van lokale culturele homogenisering, dat zich uitte in creolisering. Na Trinta di Mei is er sprake van een nieuwe tendens, namelijk het afrocentrische Di-nos-e-ta. Kenmerkend voor deze tendens is de toe-eigening van de Antilliaanse culturele identiteit door de Afro-Curaçaose gemeenschap. Daarbij werd felle kritiek geuit op het koloniale verleden en de vernederlandsing op Curaçao. Broek concludeert dat Di-nos-e-ta als stroming een vernauwing is van creolisering, omdat de definitie van de Antilliaanse identiteit wordt gereduceerd tot een Afro-Antilliaanse identiteit en daarmee de culturele invloed van andere bevolkingsgroepen op Curaçao uitsluit. Deze conclusie suggereert twee standpunten, namelijk dat de Antilliaanse bevolking niet meer creoliseerde na Trinta di Mei en dat de Di-nos-e-ta-beweging afbreuk doet aan de multiculturele Antilliaanse identiteit. Beide standpunten – en daarmee ook de conclusie – worden onhoudbaar wanneer men het begrip creolisering op andere manier benadert dan als zijnde een cultuurstroming. Di-nos-e-ta wordt dan juist een voorwaarde of een versterking van creolisering in plaats van een vernauwing.



De Martiniquaanse filosoof Edouard Glissant heeft meerdere verhandelingen geschreven over de Caraïbische identiteit en de rol van creolisering daarbij. Creolisering is volgens Glissant een proces waarbij de Caraïbische identiteit betekenis krijgt door versmeltingen van culturele diversiteit. Sinds het koloniale tijdperk wordt de Caraïbische archipel door diverse bevolkingsgroepen bewoond. De oorspronkelijke indianen, Europese kolonisten, Afrikaanse slaven, Oost-Indische contractarbeiders en de twintigste-eeuwse immigranten zorgen voor een cultureel divers klimaat. Door de eeuwen heen hebben deze bevolkingsgroepen hun oorspronkelijke tradities, normen en waarden naast elkaar en met elkaar ontwikkeld tot een eigen cultuur die bestaat uit een versmelting van diverse culturele gebruiken en tradities. Het meest belangrijke punt van creolisering als ontwikkelingsproces van culturele diversiteit, is dat creolisering niet tot culturele homogenisering kan leiden. Culturele homogenisering wordt door diverse Caraïbische filosofen en theoretici in verband gebracht met de voormalige kolonisator. In het manifest Éloge de la creolité (1990) van de Martiniquaanse auteurs Jean Bernabé, Patrick Chamoiseau en Raphaël Confiant wordt het verschil tussen culturele homogenisering en culturele diversiteit uitgelegd. Daar waar culturele homogenisering het domineren en uitroeien van lokale culturen tot gevolg heeft, houdt culturele diversiteit het voortbestaan en de verdere ontwikkeling van lokale culturen in stand. Voorwaarde voor creolisering is dan ook culturele diversiteit. Creolisering kan daarom onmogelijk culturele homogenisering tot doel hebben.


In de definitie van creolisering als oneindige versmelting van culturele diversiteit, is de ‘Di-nos-e-ta’ tendens geen ‘vernauwing’ of een reductie, maar juist een voorwaarde voor het Antilliaanse creoliseringsproces. Pas door de bewustwording van haar eigen identiteit, kon de Afro-Curaçaose bevolking deel uitmaken van het Antilliaanse creoliseringsproces. In de negentiende eeuw ontwikkelde zich op Curaçao een lokale cultuur die rijk was aan Latijns-Amerikaanse, joodse, Afrikaanse en Spaanse invloeden. Deze creoolse cultuurontwikkeling ging in de twintigste eeuw verder, ondanks de dominantie van de Nederlandse cultuurpolitiek. Het Antilliaanse verzet tegen de Nederlandse identiteitsvorming resulteerde in culturele confrontaties, die de dominante vernederlandsing reduceerde tot een onderdeel van de culturele diversiteit. De Afro-Curaçaose cultuur was tot de onlusten op 30 mei 1969 niet sterk aanwezig in de Antilliaanse identiteitsvorming. Na Trinta di Mei manifesteerde de Afro-Curaçaose cultuur zich in de verhalen over de slaaf Tula en de verheerlijking van het Afro-Antilliaanse cultuurgoed. Deze ontwikkeling heeft ervoor gezorgd dat het slavernijverleden een plaats heeft gekregen in het collectieve geheugen van de Antilliaan. Daarnaast heeft na deze periode de orale overlevering in de vorm van de tambú en de tumba een vaste plek verworven in de Antilliaanse cultuur.

De Antilliaanse cultuur stopte niet met creoliseren na Trinta di Mei. De Afro-Curaçaose cultuur ging na 30 mei 1969 de confrontatie aan met de andere culturen op Curaçao en versterkte daarmee het creoliseringsproces van de multiculturele Antilliaanse identiteit.

Paramaribo Perspectives


Op donderdag 9 september 2010 om 20.00 uur vindt in TENT te Rotterdam de opening plaats van Paramaribo Perspectives. Er is werk te zien van Ken Doorson, Neil Fortune, Sri Irodikromo, Jeroen Jongeleen, Jurgen Lisse, Kurt Nahar, Bas Princen, Ravi Rajcoomar, Dhiradj Ramsamoedj, Arnold Schalks, Otto Snoek, George Struikelblok, Roberto Tjon A Meeuw, Hulya Yilmaz, Mels van Zutphen.

Donderdag 9 september opent de omvangrijke groepstentoonstelling Paramaribo Perspectives. Een feestelijke avond vol optredens van o.a. Howard Komproe, Wi Egi Sani, Groot Bazuin, Sweet Masters, dj’s N3, Tjon Rockon en food en drinks uit de Surinaamse keuken van Anasta.

Paramaribo Perspectives onderzoekt de rol van de kunstenaar als bemiddelaar van veranderende culturele, politieke en sociale verhoudingen. In de tentoonstelling komt een zelfbewuste generatie Surinaamse en Nederlandse kunstenaars samen. De tentoonstelling is de afsluiting van een intensieve culturele uitwisseling tussen kunstenaars uit Rotterdam en Paramaribo.

.
Bij de tentoonstelling organiseert TENT een uitgebreid randprogramma: Cinema Torarica in
Roodkapje - een doorlopend filmprogramma samengesteld door Karel Doing; een buitententoonstelling in Wijkpark Oude Westen; een debattenreeks in samenwerking met De Unie en een educatief programma.

TENT.
Witte de Withstraat 50
3012 BR Rotterdam
+3110 413 54 98
www.tentrotterdam.nl

TENT is onderdeel van/part of CBK Rotterdam

De expositie is te zien tot 31 oktober 2010.


Foto: @ Mels van Zutphen

Oorlogserfgoed overzee

De erfenis van de Tweede Wereldoorlog in Aruba, Curaçao, Indonesië en Suriname

Zijn er nog sporen van de Tweede Wereldoorlog te vinden in het huidige, onafhankelijke Indonesië en Suriname? Hoe is de situatie momenteel op Aruba en Curaçao, nog steeds onderdeel van het Koninkrijk der Nederlanden? En welke vorm heeft de herinnering aan de oorlog in deze voormalige kolonies gekregen?

In Oorlogserfgoed overzee van Esther Captain en Guno Jones staat centraal welke materiële sporen van de oorlog in de huidige Nederlandse Antillen, Indonesië en Suriname zijn terug te vinden en hoe diverse belanghebbenden hier door de jaren heen betekenis aan hebben gegeven. Maar ook het teloorgaan van oorlogserfgoed krijgt aandacht, zoals het afbreken van defensiewerken, het verdwijnen van historische gebouwen en de verwaarlozing van monumenten. Ook is er aandacht voor de rituelen, herdenkingen en pelgrimsreizen die in de loop der tijd zijn ontstaan en voor erfgoedtoerisme.

Dr. Esther Captain is historica. Ze is onderzoeker bij het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie (NIOD) te Amsterdam en programmaleider aan het Centre for the Humanities van de Universiteit Utrecht.

Dr. Guno Jones is antropoloog. Hij is als postdoc-onderzoeker verbonden aan de onderzoeksgroep ‘Inclusive Thinking: the policy and practice of diversity in the Netherlands in a historical context’ van de Universiteit van Amsterdam.

Uitvoering: paperback, ca. 436 pagina’s
Prijs: ca. € 24,95
ISBN: 978 90 351 3584 0
Amsterdam: Uitgeverij Prometheus/Bert Bakker

Negatief advies subsidie einde Sarnámihuis


De Hindostaanse gemeenschap in Den Haag is in rep en roer. De subsidie aan het Sarnámihuis wordt gestopt, waardoor het misschien moet sluiten. Dat meldt het Algemeen Dagblad vandaag. Het Sarnámihuis vormt een herinneringshuis van de migratie van Hindostanen van India naar Suriname en vervolgens naar Nederland. Dat idee is uitgebreid naar de interesses en leefwerelden van de tweede generatie Hindostaanse Nederlanders.

Voorzitter Amar Soekhlal is verbijsterd en boos. „Op basis van netto achttien minuten gesprek heeft de adviescommissie geconcludeerd dat we niet goed functioneren en dat we onze 90.000 euro subsidie moeten verliezen. Dan is het over en uit’’ zegt hij tegen de krant.


PvdA-raadslid Ray Ramnewash maakt zich zorgen over het mogelijk verdwijnen van het cultuurcentrum. „Het is een voor Nederland uniek instituut,’’ zegt hij in een reactie aan het Algemeen Dagblad. „Nergens in Nederland wordt demigratiegeschiedenis van Hindostanen in beeld gebracht.


Het bestuur van het Sarnámihuis heeft tot 17 september de tijd om de kritiek op hun organistie te weerleggen en te pleiten voor behoud van het kleinschalige museum.

woensdag 25 augustus 2010

Ons Eigen Wunderland

Ons Eigen Wunderland is een voorstelling over twee mensen die aan een strategie werken om een Über Individu te worden. Wat zullen ze moeten doen om de wereld aan hun voeten te krijgen. Hoe ver zullen ze gaan om tof en geliefd te zijn. Wat gebeurt er wanneer zij hun authenticiteit in de strijd gooien? 
En hoe echt ben je als “echt zijn” je marketingplan is?

Sinds 2009 zijn Samora Bergtop, Marie-Christine op den Kelder en Heleen Rol van Tg Rauwster artists in residence bij MC. In 2008 maakten zij onder de vleugels van MC de voorstelling Storie samen met verhalenverteller Guillaume Pool. Tg Rauwster maakt eigenwijze persoonlijke voorstellingen, waarmee ze een stem geeft aan haar eigen generatie.

Regie: Maarten van Hinte

Voorstellingen van 14 t/m 19 september a.s.
Reserveringen klik hier

Schrijfwedstrijd: een ode aan Lorca

Tijdens zijn verblijf begin jaren dertig in New York schreef Lorca zijn beroemde 'Ode aan Walt Whitman.' De grote Amerikaanse dichter van o.a. Leaves of Grass sprak zowel in literaire als in persoonlijke zin tot Lorca's verbeelding. Naar aanleiding van het festival Literaire Meesters 2010: Federico García Lorca (7 t/m 21 november 2010) vragen wij Nederlands- en Spaanstalige dichters op hun beurt een ode te brengen aan de grote Spaanse dichter. De beste dertig inzendingen worden gepubliceerd in een speciale bundel, de beste drie worden beloond met mooie prijzen. De allerbeste ode aan Lorca wint een weekend voor twee personen naar Granada, dichtbij het dorpje Fuente Vaqueros waar Lorca is geboren. Op 18 november wordt de winnaar bekend gemaakt tijdens een speciale editie van iPoetry Live in Utrecht.

Stuur je ode vóór 15 oktober naar: ode@literairemeesters.nl.

Wie eerst Lorca's ode aan Whitman wil lezen en een interessant artikel over Lorca's verblijf in New York, kan terecht bij het meest recente nummer van het Vlaamse literaire tijdschrift Gierik. Hier te downloaden.

Voor verdere inlichtingen kunt u terecht bij: Steffie de Vaan

Stichting Het Poëziecircus

steffie@poeziecircus.nl

Tel. (030) 233 47 99


Voor informatie en wedstrijdreglement klik hier


Zie ook:

www.garcialorca.nl

www.slau.nl

www.salonsaffier.nl

www.poeziecircus.nl

www.ipoetry.nl

Kenneth Rellum - Nickerie

Tu oso, wan bar
A so mi sabi yu
Mi Nicker’gudu

Aleysi lek’ santi
Soke ’kwi e prisiri
Na in’ yu Bigi Pan

Baka wroko sonten


Te w’e tek’ dam

Fu wan ramta’
Efu wan lobi

Ay, fa’ ben tranga
Fu kenki yu switi
Gi aladey f’ Sranan



Nickerie (translation)

Two houses, one bar
That’s how I know you
My beloved Nickerie
Rice like sands
Soke kwikwi’s teeming
In your Bigi Pan
Sometimes, after work
When we take a spin
For a drink
Or a sweetheart
Oh, how hard it was
To swap your bliss
For every-day life of Suriname
.





Nickerie (vertaling)



Twee huizen, een bar
Zo ken ik je
Mijn geliefde Nickerie

Rijst als zand
Soke kwikwi’s wemelend
In je Bigi Pan

Soms, na het werk
Als we de hort op gaan
Voor een borrel
Of een lief

Oh, hoe zwaar viel het
Jouw heerlijkheid te verruilen
Voor het alledaagse van Suriname

MC op de Uitmarkt

Tijdens de Uitmarkt op zaterdag 28 en zondag 29 augustus 2010 geeft MC een vooruitblik op het nieuwe seizoen in haar eigen theatertent op het Museumplein in Amsterdam.

Verwacht presentaties en previews van:
- Ons Eigen Wunderland, de nieuwe theatervoorstelling van Tg Rauwster,
- Zaka de Klootzak van toneelschrijver Omar Dahmani (in de regie van Karim Traïdia)
- Spiekerboks, de nieuwe cabaretvoorstelling van Jeffrey Spalburg
- Handmade by Foot, de nieuwe voorstelling van choreograaf en theatermaker Alida Dors
- De Laatste Dichters, MC’s theaterbewerking van de gelijknamige roman van Christine Otten over het leven en werk van The Last Poets.

Verder zijn er muzikale optredens van de legendarische hiphopband .nuClarity en zangeres Joya Mooi. DJ’s A Hunter & Mad10 van MC Radio zullen de muziek in de MC Tent hosten.

Programma MC Tent zaterdag 28 augustus 2009:
Host: Senna / DJ’s: a Hunter & Mad10 (MC Radio)
12.00 u Inloop
12.30 u Ons Eigen Wunderland / Tg Rauwster
13.30 u Zaka de Klootzak / Omar Dahmani
14.30 u Spiekerboks / Jeffrey Spalburg
15.30 u Handmade by Foot / Alida Dors
16.30 u De Laatste Dichters
17.00 u .nuClarity, daarna DJ tot einde

Programma MC Tent zondag 29 augustus 2009:
Host: Senna / DJ’s: a Hunter & Mad10 (MC Radio)
13:00 u Inloop
13:30 u Handmade by Foot / Alida Dors
14.30 u Ons Eigen Wunderland / Tg Rauwster
15.30 u De Laatste Dichters
16.30 u Zaka de Klootzak / Omar Dahmani
17:30 u Spiekerboks / Jeffrey Spalburg
18.00 u Joya Mooi, daarna DJ tot einde

Op zondag 29 augustus, 14:00u, zal Jeffrey Spalburg ook optreden in de Sugarfactory met een preview van zijn voorstelling Spiekerboks.

It takes a story to raise a child

Hereby the Jubilee Library – Foundation De Ark – Kalebas Produkties, Wijnand Stomp invite you to attend on Friday August 27th at 4 pm the result of the storytelling workshop It takes a story to raise a child, given by Wijnand Stomp, alias Mr Anansi.


15 story tellers from St. Maarten worked 5 days with Mr Wijnand Stomp at the Jubilee Library to improve their talents in theatrical story telling. The participants are proud to present their contribution under guidance of Mr Wijnand Stomp (photo).
The workshop will take place for the first time and a follow up will take place in 2011 and 2012. St Maarten has the premiere of the unique project.
It takes a story to raise a child is an educational program developed by Wijnand Stomp which aims at stimulating storytelling and reading. The goal is to familiarize teachers, group workers and parents, grandparents, aunts and uncles with the basic principles of theatrical storytelling and tot teach them how to best make use of the power of storytelling. Only if a story is told with passion, courage and dedication does it have true impact.
In many oral traditions, and certainly in Africa, the spoken word has tremendous power.
Teachers are the present-day griots; they are the ones to tell the stories that will inspire our children. Who doesn’t remember their brilliant teacher who captured the attention by telling a gripping story?

Looking forward welcoming you on Friday August 27th at 4 pm.

Location: Cultural Centre, Philipsburg, Sint Maarten

Backstreet

The entrance is free of charge.

www.anansiworldwideweb.com

Spraakmakende cinema uit Afrika en de Afrikaanse diaspora

Dinsdag 2 november opent de Amsterdamse bioscoop het Ketelhuis zijn deuren voor de 2010 editie van het Africa in the Picture filmfestival (AITP). AITP toont in zes dagen maar liefst vijftig speelfilms, documentaires, korte films en animaties uit Afrika en de Afrikaanse diaspora en is hiermee uniek in Nederland. Aansluitend op het festival wordt een selectie van de films vertoond in Movie W, Wageningen, Verkadefabriek Den Bosch, Filmfoyer Tilburg en Filmhuis Den Haag.

Op 28 augustus en 3, 4, 5, 10 en 11 september zijn er openluchtvoorstellingen in Amsterdam en van 2 t/m 7 november ook in de Amsterdamse Bioscoop Het Ketelhuis.

Dit jaar vieren diverse Afrikaanse landen hun vijftig jarige onafhankelijkheid en om die reden blikt AITP terug op de ontwikkeling van Afrikaanse cinema sinds de jaren zestig. AITP eert de zogeheten founding fathers van de Afrikaanse film door een speciale serie klassiekers te tonen die het begin van de Afrikaanse cinema onder de aandacht brengen. In de serie zijn onder meer te zien de door Martin Scorcesses gerestaureerde film Touki Bouki van Djibril Diop Mambéty en Mortu Nega van Flores Gomes.

Het festival opent dit jaar met de film Moloch Tropical van de succesvolle filmmaker Raoul Peck waarin de kijker een Haïtiaans staatshoofd volgt in zijn laatste dagen voorafgaand aan de uitbraak van een revolutie. In een speciaal retrospectief vertoont AITP daarnaast de hoogtepunten uit Peck’s glansrijke filmcarrière waar de filmmaker bij aanwezig zal zijn.

Bijzonder in het filmprogramma is onder meer de film Pumzi de eerste Afrikaanse sci-fi film van filmmaker Wanuri Kahui die momenteel furore maakt in Amerika. De film Glorious Exit vertelt het verhaal van vier halfbroers die in verschillende delen van de wereld wonen. Zij ontmoeten elkaar bij de begrafenis van hun vader in Nigeria waar zij geconfronteerd worden met de culturele verschillen tussen hun thuisland en het land van hun vader. De broers zijn alle vier aanwezig op het festival. Voor het eerst bekijken zij gezamenlijk de film en delen hun ervaringen met het publiek.

Traditiegetrouw wordt bij AITP ruimschoots aandacht besteed aan de Maghreb landen en Afrikaanse diaspora films met van eigen bodem werk van lokale filmmakers als Guilly Koster, Hesdy Londijk, Jeffrey Elmont en Jim Aasgier (Habbekrats). Tot slot organiseert AITP jaarlijks het Gay Africa filmprogramma wat is uitgegroeid tot een belangrijk internationaal podium voor films die in eigen land onderhevig zijn aan politieke en publieke censuur. Elk jaar wordt aan dit filmprogramma door middel van een debat, verdieping gegeven aan een specifiek thema. Dit jaar is het thema ‘tussen geloof en homoseksualiteit’. Films als The House of Rainbow uit Nigeria en Children of God uit de Bahamas, behandelen het spanningsveld tussen specifieke geloofsthema’s en homoseksualiteit.

Buiten de filmvertoningen draagt een kleurrijk randprogramma, bestaand uit een Afrikaanse festivalkeuken, debatten, Q&A’s en intieme feestjes, bij aan een uniek festivalconcept.
Het hele programma staat vanaf september op deze site.

Enfield en Puljhun exposeren in Amsterdam

Robbert Enfield (British Virgin Islands/Suriname) en Sunil Puljhun (Suriname) exposeren binnenkort in de Galerie Nola Hatterman (Vereniging Ons Suriname) in Amsterdam.

De opening vindt plaats op zondag 5 september 2010 aanvang 15.00 uur. De openingsspeech zal worden gegeven door door drs. Joan Buitendorp.

De expositie duurt van 5 september tot en met 19 september 2010

Openingstijden: vrijdag van 13.00 - 19.00uur
zaterdag van 13.00 - 17.00uur
zondag van 13.00 - 17.00uur
en verder op telefonische afspraak

Adres: Zeeburgerdijk 19-A
1093 SK Amsterdam
Openbaar vervoer bus 22, tram 14
Tel. 020 693 50 57
E-mail galerie@veronsur.org

Bovenste werk is van Robbert Enfield, het onderste van Sunil Puljhun.

In Memoriam Max van der Bosch: een veelzijdige kunstenaar

door Hillary de Bruin


Op vrijdag 20 augustus jl is op 85-jarige leeftijd kalm en zacht van ons heengegaan: de heer Max van der Bosch. Een kalme, zachtmoedige man, maar een zeer veelzijdige kunstenaar die een begrip is in onze cultuurwereld.

Max Evert van der Bosch werd geboren op 16 januari 1925 te Paramaribo. Hij trouwde met Elsje Kamairo en er werden twaalf kinderen geboren die allen nog in leven zijn. Hij heeft de Lagere School doorlopen en heeft in verschillende beroepen gewerkt, waaronder als broeder in de verpleging. In 1949 trad hij in dienst van de Overheid en in 1980 bij het Ministerie van Cultuur, afdeling Cultuurstudies, waar hij werkte tot aan zijn pensionering in 1985. Hier was hij bezig met onderzoek naar de Inheemse cultuur, met name de Karaibse cultuur. Hij heeft veel informatie en muziek vastgelegd op geluidsband en schrift. Bij de Regerings Voorlichtingsdienst Suriname las hij in de jaren ’80 nieuws- en andere berichten voor in het Karaibs. Vanwege zijn flair en kennis trad hij ook vaak op als ceremoniemeester bij Inheemse activiteiten.

“Oom Max” was een creatieve kunstenaar en nationalist in hart en nieren. Al op jonge leeftijd begon hij met de ontspanningsvereniging KARONO (eenwording). En in 1953 richtte hij zijn eigen culturele groep op: Anna Nija Ware Maro, dit betekent de goede waakengelen. Via deze vereniging heeft hij met grote toewijding en enthousiasme de Inheemse cultuur uitgedragen en overgedragen; vele jongeren en ouderen hebben bij hem de typische liederen en dansen geleerd. En hij leerde hen steeds om waardering te hebben voor hun eigen cultuur. Hij was ook de eerste die zijn muziek op de plaat uitbracht onder de naam Anna Nija Ware Maro, Indiaanse liederen uit Suriname. Zijn pionierswerk is een prikkel geweest voor andere Inheemsen want de ene na de andere Inheemse zang- en dansgroep werd opgericht.

Oom Max heeft vele kunstwerken gemaakt die zowel in ons land als daarbuiten prijken. Zijn sambura-trommen en maraka’s zijn prachtig beschilderd en van de beste kwaliteit. Hij maakte verder halskettingen en andere souvenirs. Ook zijn houtsnijwerk was erg geliefd, zoals de kaimanbangi: de houten zitbanken in de vorm van de kaaiman. Men zag hem vaak in de stad lopen, met zijn eigengemaakte ketting om de hals en in zijn tas altijd een of meer maraka’s. Een van zijn opvallende eigenschappen was dat hij altijd bereid was te helpen als het hem werd gevraagd. “Maar”, zegt ex-Cultuurdirecteur James Ramlall, “Geld was voor hem niet het belangrijkste, dat kwam op de tweede plaats”.


Oom Max was erg gelukkig dat hij zijn cultuur zo vaak in eigen land en op buitenlandse podia mocht uitdragen. Samen met Henk Tjon en Wilgo Baarn zijn er theaterproducties tot stand gekomen die veel succes hebben geoogst. Ook zijn kennis als Inheemse priester mocht hij inzetten en bij de vele Carifesta’s kreeg hij de eer om het festival spiritueel in te zegenen. Oom Max zijn geliefde slangendans is door Henk Tjon verwerkt in het repertoire van het Alakondre dron spektakel. Deze dans staat symbool voor eenheid: alle bevolkingsgroepen bewegen door elkaar in een lange rij over het podium.

In de jaren ’80 kreeg Max van der Bosch een lichte beroerte, maar dit weerhield hem niet om door te gaan met zijn werk. In 2003 echter werd hij geveld door een hersenvliesontsteking waardoor hij jarenlang aan het bed gekluisterd was.


In 1997 ontving hij de Stonfutu Grani, van Elvira Rijsdijk, rubricist van De Ware Tijd Cultuur en Zo. In 2004 werd hij voor zijn bijzondere inzet gehuldigd door Torarica’s Light on an Artist. Zijn kinderen zullen hem zich altijd herinneren als een vader die van verhalen vertellen hield, echte tori’s met de nodige humor. Een vader die na zijn kantoorbaan direkt ging werken aan zijn muziekinstrumenten en souvenirs. Een vader om trots op te zijn, een Surinamer om trots op te zijn. Meneer Max van der Bosch: rust zacht.


Hillary de Bruin is directeur van de afdeling Cultuurstudies, Directoraat Cultuur, Paramaribo



Op de foto: Max van der Bosch tijdens Carifesta, middenvoor met hoge verentooi en maraka in de hand. Foto: Directoraat Cultuur

Krishnadath: "Ik geloof dat er nog meer werelden zijn"

 Naast schrijfster is Ismene Krishnadath voorzitter van Schrijversgroep ’77. Van haar hand zijn recent drie nieuwe boeken verschenen.

Zit je lekker in je vel?
“Ja, ik zit lekker in mijn vel. Dit komt voornamelijk omdat ik dingen doe die ik leuk vind. Ik combineer een fulltime baan met het schrijven van boeken. Net zijn er weer drie boeken uitgekomen. Ik heb een mooi huis, vrienden, een leuke familie. Alles gaat goed.”

Waar ben je mee bezig?
“Ik heb samen met twee anderen een schoolkrant gemaakt. De krant geeft een overzicht van leuke boeken voor kinderen van verschillende leeftijdscategorieën en wordt uitgedeeld onder leerlingen. Het is de bedoeling dat er meer aandacht voor schrijvers en literatuur komt op scholen. De boeken kunnen via het krantje worden besteld. De school verdient er uiteindelijk ook wat aan, het betekent dat het voor iedereen goed is. We proberen het boek naar de scholen toe te brengen en kinderen te stimuleren om te lezen.”

 Wat wil je absoluut nog doen?
“Ik heb eigenlijk geen speciale wensen voor de toekomst. Ik ben gelukkig met wat ik heb. Vroeger wilde ik graag een huis voor mezelf en dat is er inmiddels. Ik wilde een gezin, dat heb ik nu ook.”

Wie bewonder je?
“Ik durf niet een bepaald bekend persoon te noemen die ik bewonder. Ik weet namelijk niet hoe ze zijn, want ik ken ze niet. Wel bewonder ik vrouwen die zich inzetten, hun werk goed doen en tegelijk ook een gezin onderhouden. Ik heb het idee dat vrouwen het soms zwaarder hebben dan mannen.
Maar er zijn ook mannen met een goede instelling. Bijvoorbeeld Alphons Levens. Hij is een eerlijke, solidaire man die zich inzet voor zijn doel. En natuurlijk mijn eigen man, die bewonder ik ook.”

Ga je voor geluk of voor geld?
 “Ik ga voor geluk, maar daar is wel geld voor nodig. Ik heb het vroeger op dit gebied ook moeilijk gehad, dus ik spreek uit ervaring. Er bestaat wel geluk zonder geld maar dat is altijd minder dan als het er wel is. Weinig geld maakt alles moeilijker.”

Liefde of succes?
“Ik zeg toch maar liefde. Een carrière is ook belangrijk, maar zeker als je vaak moet kiezen tussen je gezin en je werk wordt het lastig. Ik vind mijn gezin heel erg belangrijk. Als mijn familie me nodig heeft dan gaat dat voor. Toch is het soms schipperen.
Als ik moet kiezen tussen het huishouden of het geven van een lezing dan kies ik liever voor het laatste.”

Bang voor de dood?
“In die zin: ik ben bang dat de dood mensen van wie ik hou van me afneemt. Zelf ben ik er niet zo bang voor.
Ik heb alles al gedaan in mijn leven. Niet dat ik nu graag dood wil! Ik denk wel af en toe na over de dood. Vooral als ik er mee in aanraking ben gekomen, zoals met mijn schoonouders die laatst zijn overleden. De rituelen die daarbij komen kijken houden me bezig en zetten me aan het denken.”
 Ga je op je sterfbed spijt hebben dat je iets niet hebt gedaan?
“Niet echt. Wel had ik dingen op een andere manier willen aanpakken. Toen mijn kinderen klein waren bijvoorbeeld was ik continu bezig met organiseren. Ik was een echte organisatiemoeder. Wat voor hobby’s ga je doen, feestjes regelen, dit moet op die manier enzovoort. Ik had soms gewoon met ze willen zitten en praten. Nu ze ouder zijn is dat natuurlijk wel veranderd. Ik bemoei me er niet meer mee of bel ze op om te vragen wat ze willen. Die drang om te organiseren, gebruik ik nu in de Schrijversgroep ’77.”

Geloof je in leven na de dood?
“Ja, maar wel in een andere vorm. Ik zie het zo: na de dood verdwijnt het stoffelijk overschot. De ziel blijft bestaan als een vlammetje dat in het heelal hangt tussen de sterren. Het kan daar lange tijd blijven totdat er nieuw leven in wordt geblazen. Het hoeft niet per se op deze wereld te zijn. Ik geloof dat er nog meer werelden zijn en andere levensvormen. Reïncarnatie betekent voor mij niet dat iemand als mens terugkeert. Ik vind het een rustgevende gedachte dat de zieltjes nog ergens hangen of te zien zijn.”

Hoe zou je herinnerd willen worden?

“Er is een musical gemaakt van één van mijn verhalen. Ik zag de mensen genieten tijdens de voorstelling, dat maakt mij gelukkig. Ik zou graag willen dat ik een bijdrage heb kunnen leveren aan de cultuur. Mensen happy maken met wat ik heb achtergelaten.”


[overgenomen uit Parbode, 16 oktober 2009]

Surinaams kinderboek in onderwijstrainingen

Progress (Programma Effectievere Scholen Suriname) is een project van het Surinaamse Ministerie van Onderwijs en het Belgische departement Ontwikkelingssamenwerking. In het kader van het project worden in Suriname landelijk trainingen verzorgd om het onderwijs kindvriendelijker en effectiever te maken. Zo starten het komend schooljaar landelijke trainingen in ‘activerende’ didaktiek. De trainingen zijn bestemd voor leerkrachten van alle lagere scholen. Dit zijn er zo een 350. In de training zal gewerkt worden met het boekje Seriba in de schelp van Ismene Krishnadath (tekst) en Gerold Slijngard (illustraties). De samenstellers vinden het een enorme erkenning en zijn enthousiast over de gedachte dat Surinaamse kinderboeken hun ingang vinden in het Surinaamse onderwijs.

Op de foto: Ismene Krishnadath

Duffy en Doffy


Duffy en Doffy is een virtuele strip, ontsproten aan het brein van Frank Ong-ALok.

Twee gevallen dennenappels
Vrienden voor het leven
Beetje donker qua humor
Geven hun visie op de maatschappij


Volg ze elke dag op: http://twitter.com/Duffyendoffy

Concerten rond Doble R

Op 25 en 26 november vinden twee concerten plaats in Nederland De muziek van de meest bekende Antilliaanse componist en bandleider Doble-R vormt het hart van die cross-over concerten. Het 63 koppige Metropole-orkest staat onder leiding van Randal Corsen. Zes gastvocalisten treden op: Karin Bloemen, Giovanca, Edgar (‘Trafassiman’) Burgos, Lilian Vieira (Zuco 103) en uit Curaçao Gibi Doran, Ompie Stefania en Pete Philly . De presentatie is in handen van Jörgen Raymann (in het Concertgebouw) en Jandino Asporaat (in de Doelen).


Data en plaatsen:

25 november Concertgebouw Amsterdam (21:00)

26 november in De Doelen Rotterdam (21:00)

Voor meer informatie en reservering klik hier